اکرم و اعظم دانشورکار، خواهران زندانی سیاسی اکبر دانشورکار، پس از پیگیری برای دریافت پیکر برادر اعدامشده خود بازداشت و به زندان قرچک منتقل شدند؛ اقدامی که بار دیگر موضوع عدم تحویل پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده را برجسته کرده است.
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۱ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – اکرم و اعظم دانشورکار، خواهران اکبر دانشورکار، زندانی سیاسی اعدامشده، در پی مراجعات مکرر برای تحویل پیکر برادرشان بازداشت و به زندان قرچک ورامین منتقل شدند. بازداشت خواهران دانشورکار در حالی صورت گرفته که خانواده این زندانی سیاسی پس از اجرای حکم اعدام، همچنان از محل نگهداری و وضعیت پیکر او بیاطلاع ماندهاند؛ وضعیتی که ناظران آن را مصداق شکنجه مستمر روحی علیه خانواده زندانیان سیاسی میدانند.
بازداشت خواهران دانشورکار پس از پیگیری برای تحویل پیکر
بر اساس گزارشهای منتشرشده، اکرم و اعظم دانشورکار در تاریخ ۲۹ فروردینماه پس از مراجعات مکرر به زندان قزلحصار، پزشکی قانونی و مراجع قضایی برای تحویل پیکر برادرشان بازداشت شدند.
این دو خواهر پس از بازداشت به زندان قرچک ورامین منتقل شدند. اتهامات مطرحشده علیه آنان «اجتماع و تبانی در امنیت داخلی» و «اختلال در نظم عمومی» عنوان شده است.
بازداشت خواهران دانشورکار در شرایطی صورت گرفته که آنان صرفاً در حال پیگیری وضعیت پیکر برادر اعدامشده خود بودند.
اکبر دانشورکار، که با نام شاهرخ دانشورکار نیز شناخته میشود، در تاریخ ۱۰ فروردینماه در زندان قزلحصار اعدام شد.
او پیشتر همراه با پنج زندانی سیاسی دیگر، از اعضای مجاهدین خلق، وحید بنیعامریان، محمد تقوی، پویا قبادی، بابک علیپور و ابوالحسن منتظر در آذرماه ۱۴۰۴ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری مجدداً به اعدام محکوم شده بود.
حکم پیشین اعدام این افراد تیرماه همان سال در دیوان عالی نقض شده بود، اما پرونده پس از ارجاع به شعبه همعرض بار دیگر به صدور حکم اعدام انجامید.
عدم تحویل پیکر؛ شکنجه مستمر خانواده دانشورکار
خانواده دانشورکار پس از اجرای حکم اعدام اکبر دانشورکار موفق به دریافت پیکر او نشدهاند. عدم تحویل پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده، خانوادهها را در وضعیتی از بلاتکلیفی، فشار روانی و شکنجه مستمر روحی قرار میدهد؛ وضعیتی که در آن خانواده نه امکان سوگواری دارد و نه از محل دفن عزیز خود اطلاع پیدا میکند.
در پرونده دانشورکار، بازداشت خواهران او هنگام پیگیری برای تحویل پیکر، این فشار را به سطح تازهای رسانده است.
سابقه طولانی عدم تحویل پیکر زندانیان سیاسی از دهه ۶۰تا امروز
عدم تحویل پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده، رویهای است که از دهه ۶۰ تاکنون بهطور مستمر ادامه داشته است.
در بسیاری از پروندههای اعدام سیاسی، خانوادهها یا هرگز پیکر عزیزان خود را تحویل نگرفتهاند یا بدون اطلاع قبلی با دفن مخفیانه آنان مواجه شدهاند. این سیاست طی دهههای گذشته بهعنوان بخشی از سازوکار سرکوب، برای اعمال فشار مضاعف بر خانوادهها و جلوگیری از شکلگیری مراسم عمومی سوگواری به کار گرفته شده است.
قتلعام ۶۷و ناپدیدسازی پیکر زندانیان سیاسی
در جریان قتلعام زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، پیکر اکثر زندانیان سیاسی اعدامشده هرگز به خانوادههای آنان تحویل داده نشد. خانوادههای قربانیان این کشتار گسترده، دهههاست که همچنان از محل دفن دقیق بسیاری از اعدامشدگان بیاطلاع ماندهاند.
امتناع از تحویل پیکر یا اعلام محل دفن، یکی از ابعاد ماندگار سرکوب پس از اعدامها بوده که تا امروز در پروندههای جدید نیز ادامه یافته است.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
صدور حکم اعدام مریم هداوند؛ سومین زن محکوم به مرگ در پرونده اعتراضات دیماه ۱۴۰۴
اعدام امیرعلی میرجعفری از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری دیماه
اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در شیراز
ابراهیم دولتآبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشتشده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد
اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری
اکبر دانشورکار پیش از اعدام، نقش اصلی در مراقبت از والدین سالمند خود را برعهده داشت و تکیهگاه خانواده محسوب میشد.
خانواده او پس از بازداشت در دیماه ۱۴۰۲ با فشارهای شدید روحی و جسمی مواجه شدند. گزارشها حاکی است بیماری پدر خانواده و مرگ او با فشارهای ناشی از پرونده فرزندش مرتبط دانسته شده است. مادر او نیز پس از بیاطلاعی از وضعیت فرزندش دچار حمله قلبی شده بود.
دانشورکار پیشتر خواستار حمایت از خانواده زندانیان محکوم به اعدام شده بود
در اواخر مرداد ۱۴۰۴، خواهر اکبر دانشورکار در پیامی تصویری از مردم و نهادهای بینالمللی خواسته بود صدای خانواده زندانیان محکوم به اعدام باشند. در این پیام تأکید شده بود که خانوادههای زندانیان نیز همزمان با زندانیان، تحت نوعی دیگر از شکنجه قرار دارند و در معرض فشار دائمی روانی و امنیتی هستند.
بازداشت اخیر خواهران دانشورکار پس از پیگیری برای تحویل پیکر برادرشان، ابعاد این فشارها را بیش از پیش نمایان کرده است.
بازداشت اکرم و اعظم دانشورکار پس از مطالبه تحویل پیکر برادرشان، نمونهای از تداوم فشار بر خانواده زندانیان سیاسی پس از اجرای حکم اعدام است. عدم تحویل پیکر، بیاطلاع نگهداشتن خانواده از محل دفن و بازداشت بستگان معترض، مصادیقی از فشار سیستماتیک بر خانوادههای قربانیان سرکوب سیاسی بهشمار میرود.
مواد نقضشده:
نقض منع رفتار غیرانسانی و شکنجه – ماده ۵اعلامیه جهانی حقوق بشر:
ایجاد بلاتکلیفی درباره سرنوشت و محل دفن قربانیان، میتواند مصداق شکنجه روحی مستمر علیه خانواده باشد.
نقض حق کرامت انسانی و حرمت متوفی – اصول بنیادین حقوق بشر:
خودداری از تحویل پیکر و دفن مخفیانه، ناقض کرامت انسانی متوفی و حقوق خانواده است.
نقض حق آزادی و امنیت شخصی – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بازداشت بستگان قربانیان بهدلیل پیگیری حقوق اولیه خود، ناقض امنیت فردی آنان است.
نقض منع بازداشت خودسرانه – ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بازداشت اعضای خانواده بهدلیل مطالبه تحویل پیکر زندانی اعدامشده، مصداق بازداشت خودسرانه است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر