--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام ۵ زندانی در زندان‌های بیرجند، تبریز، گرگان وکرمان


افزایش اعدام ها در ماه‌های اخیر، تلاشی از سوی حاکمیت برای مهار جامعه‌ای است که با استمرار اعتراضات، اراده‌ی خود برای تغییر و آزادی را نشان داده است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – پنج زندانی در زندان‌های بیرجند، تبریز، گرگان و کرمان اعدام شدند. این اعدام‌ها در بازه زمانی یک‌شنبه ۲۰ اردیبهشت تا چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت اجرایی شده است.

با توجه به قطع اینترنت آمار دقیقی از تعداد اعدام‌ها در دست نیست. اما از ابتدای اردیبهشت‌ماه تا کنون دستکم ۳۶ زندانی اعدام شده‌اند.






اعدام حیدر بامری و مهدی بامری در زندان کرمان

بامداد چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، دو زندانی در زندان کرمان اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ حیدر بامری(مرادخانی)، ۲۷ ساله، فرزند خمین‌آگی، اهل و ساکن دلگان.
ـ مهدی بامری(مرادخانی)، ۲۷ ساله، فرزند خان‌محمد، اهل و ساکن دلگان.

این دو زندانی در سال ۱۴۰۲، در یک پرونده مشترک به اتهام مرتبط با موادمخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

اعدام ناصر لنگرانی در زندان گرگان

سحرگاه سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، ناصر لنگرانی در زندان گرگان اعدام شد. وی ۴۲ ساله، متاهل و دارای یک فرزند بود. وی ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام یونس براهویی در زندان بیرجند

صبحگاه سه شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، یونس براهویی در زندان بیرجند اعدام شد. وی ۲۹ ساله، فرزند امرالله، متاهل، اهل و ساکن زاهدان بود. وی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام امید صادقی سوری در زندان تبریز

بامداد یک‌شنبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، امید صادقی سوری در زندان تبریز اعدام شد. وی ۲۶ ساله بود و از ۴ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. وی تا لحظه آخر تاکید داشت که قتل کاملا تصادفی بوده و خود را بی‌گناه می دانست.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

محمد عباسی در زندان قزلحصار اعدام شد؛ شکنجه و گروگان‌گیری دخترش برای اعتراف اجباری

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محمد عباسی در زندان قزلحصار اعدام شد؛ شکنجه و گروگان‌گیری دخترش برای اعتراف اجباری


محمد عباسی، زندانی سیاسی ۵۵ ساله، بامداد امروز در زندان قزلحصار کرج اعدام شد؛ در حالی که منابع مطلع می‌گویند پرونده او و دخترش فاطمه عباسی بر پایه اعترافات اجباری، شکنجه و تهدیدهای امنیتی شکل گرفته بود

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – بامداد امروز حکم اعدام محمد عباسی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، در زندان قزلحصار کرج اجرا شد. این زندانی سیاسی پیش‌تر در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی به اتهام‌هایی چون مشارکت در قتل یک مأمور نیروی انتظامی، همکاری با اسرائیل و آمریکا و شرکت در اعتراضات ملارد به اعدام محکوم شده بود. فعالان حقوق بشر می‌گویند این پرونده بر پایه اعترافات اجباری اخذشده تحت شکنجه و تهدید دختر او شکل گرفته است.

محمد عباسی چگونه بازداشت و به اعدام محکوم شد؟

محمد عباسی، ۵۵ ساله، در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شد. پس از بازداشت، پرونده او در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی مورد رسیدگی قرار گرفت.

دستگاه قضایی او را به مشارکت در قتل یک مأمور نیروی انتظامی، همکاری با اسرائیل و آمریکا و نقش داشتن در اعتراضات ملارد متهم کرد و در نهایت حکم اعدام برای او صادر شد.

فعالان حقوق بشر می‌گویند روند رسیدگی به پرونده محمد عباسی در فضایی کاملاً امنیتی و شتاب‌زده انجام شده و دادگاه او فاقد استانداردهای یک دادرسی عادلانه بوده است. به گفته آنان، بسیاری از پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری در دادگاه‌هایی بررسی می‌شوند که تحت نفوذ مستقیم نهادهای امنیتی قرار دارند.

چرا پرونده محمد عباسی بحث‌برانگیز شده است؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور درخواست فرجام‌خواهی محمد عباسی را رد و حکم اعدام او را تأیید کرده بود. همزمان، حکم ۲۵ سال زندان فاطمه عباسی، دختر او، نیز بدون تغییر به تأیید رسید.

منابع مطلع و نزدیکان خانواده تأکید کرده‌اند که هیچ سند مستقل و قابل اتکایی برای اثبات اتهام‌های مطرح‌شده علیه محمد عباسی و دخترش ارائه نشده و محور اصلی پرونده، اعترافاتی بوده که تحت فشار و شکنجه اخذ شده است.

ناظران حقوقی می‌گویند تأیید سریع احکام سنگین در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات، نگرانی‌ها درباره روند غیرشفاف قضایی را افزایش داده است.

شکنجه و تهدید دختر محمد عباسی چگونه انجام شد؟

منابع نزدیک به خانواده عباسی می‌گویند محمد عباسی در دوران بازداشت تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار داشته تا اعترافات موردنظر بازجویان را بپذیرد. یک منبع مطلع گفته است که بازجویان علاوه بر شکنجه جسمی، با تهدید نسبت به دختر او تلاش کرده‌اند وی را وادار به اعتراف کنند.

بر اساس این گزارش، مأموران امنیتی با تهدید جنسی علیه فاطمه عباسی و استفاده از او به‌عنوان ابزار فشار، عملاً دختر محمد عباسی را به گروگان روند بازجویی تبدیل کرده بودند. فعالان حقوق بشر می‌گویند استفاده از اعضای خانواده، به‌ویژه فرزندان زندانیان سیاسی، برای اعمال فشار روانی و گرفتن اعتراف اجباری، یکی از شیوه‌های رایج در پرونده‌های امنیتی است.

به گفته آنان، چنین اعترافاتی فاقد اعتبار حقوقی و قضایی است و نمی‌تواند مبنای صدور حکم اعدام قرار گیرد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

وضعیت فاطمه عباسی پس از تأیید حکم پدرش

در حال حاضر فاطمه عباسی در بند زنان زندان اوین نگهداری می‌شود. او در همین پرونده به ۲۵ سال زندان محکوم شده است.

منابع حقوق بشری می‌گویند فاطمه عباسی در حالی با حکم سنگین زندان مواجه شده که روند رسیدگی به پرونده او نیز در فضایی غیرشفاف و امنیتی انجام شده است. به گفته آنان، ادامه بازداشت و نگهداری طولانی‌مدت اعضای خانواده معترضان، بخشی از سیاست اعمال فشار بر خانواده‌های زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات است.

چرا قزلحصار به نماد اجرای احکام اعدام تبدیل شده است؟

محمد عباسی پیش از اجرای حکم در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شد؛ زندانی که طی سال‌های اخیر به یکی از اصلی‌ترین مراکز اجرای احکام اعدام تبدیل شده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند افزایش شمار انتقال زندانیان سیاسی و امنیتی به قزلحصار، نگرانی‌ها درباره موج تازه اعدام‌ها را تشدید کرده است. به گفته آنان، در بسیاری از موارد، زندانیان تنها چند روز پیش از اجرای حکم به این زندان منتقل می‌شوند و خانواده‌ها نیز در شرایطی محدود و امنیتی از اجرای حکم مطلع می‌شوند.

نقض حقوق بشر؛ شکنجه، اعتراف اجباری و استفاده از خانواده برای فشار امنیتی

پرونده محمد عباسی از منظر حقوق بشری با نگرانی‌های جدی همراه است. گزارش‌ها درباره شکنجه، تهدید جنسی علیه دختر او، اعترافات اجباری و نبود اسناد مستقل در پرونده، نگرانی‌ها درباره نقض گسترده اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند استفاده از اعضای خانواده برای اعمال فشار روانی و گرفتن اعتراف، مصداق روشن گروگان‌گیری و شکنجه روانی است.

مواد نقض‌شده:

نقض ممنوعیت شکنجه و اعتراف اجباری – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هیچ فردی نباید تحت شکنجه یا رفتار غیرانسانی قرار گیرد. اخذ اعتراف تحت فشار جسمی و روانی نقض آشکار این اصل است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

رسیدگی امنیتی و اتکا به اعترافات اجباری، اصول دادرسی منصفانه را نقض می‌کند.

نقض حق آزادی و امنیت فردی – ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

استفاده از اعضای خانواده برای اعمال فشار و تهدید، ناقض حقوق بنیادین افراد است.

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اجرای حکم اعدام در پرونده‌هایی که با شکنجه و اعترافات اجباری همراه است، حق بنیادین حیات را تهدید می‌کند.A

نقض ممنوعیت گروگان‌گیری و فشار بر خانواده زندانیان – اصول بنیادین حقوق بشر:

استفاده از بازداشت و تهدید اعضای خانواده برای فشار بر متهمان سیاسی، مصداق نقض آشکار حقوق انسانی و کرامت افراد است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

گزارشی از بند آرامش زندان وکیل‌آباد مشهد؛ ازدحام بی‌سابقه بازداشت‌شدگان اعتراضات – اسامی برخی از زندانیان


گزارش‌های رسیده از زندان وکیل‌آباد مشهد از تراکم شدید بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری، نگهداری معترضان در کنار محکومان جرائم عمومی و ادامه بازداشت زنان معترض در بند «آرامش» و قرنطینه این زندان حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۳ تیرماه ۱۴۰۵ – منابع مطلع از زندان وکیل‌آباد مشهد می‌گویند بندهای این زندان در پی موج گسترده بازداشت‌های اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ با ازدحام بی‌سابقه‌ای مواجه شده است. بر اساس این گزارش‌ها، ظرفیت بندها تکمیل شده و بسیاری از بازداشت‌شدگان اعتراضات، از جمله زنان معترض، در شرایطی نگهداری می‌شوند که اصل تفکیک جرائم رعایت نشده و شمار زیادی از آنان از دسترسی به وکیل انتخابی و دادرسی شفاف محروم هستند.

چرا زندان وکیل‌آباد مشهد با ازدحام بی‌سابقه روبه‌رو شده است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، موج بازداشت‌های گسترده پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ باعث شده زندان وکیل‌آباد مشهد به یکی از اصلی‌ترین مراکز نگهداری بازداشت‌شدگان تبدیل شود. منابع مطلع می‌گویند حجم بالای انتقال بازداشت‌شدگان به این زندان، ظرفیت بندها را به‌طور کامل پر کرده و دیگر فضای خالی برای نگهداری زندانیان جدید وجود ندارد.

به گفته این منابع، در روزهای پس از اوج اعتراضات، انتقال‌های مکرر و گسترده به زندان وکیل‌آباد ادامه داشته و همین مسئله موجب تراکم شدید جمعیت در بندهای زندان شده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند افزایش تعداد بازداشت‌شدگان، شرایط زندگی در زندان را دشوارتر کرده و فشارهای جسمی و روانی بر زندانیان را افزایش داده است.

چرا اصل تفکیک جرائم در زندان وکیل‌آباد رعایت نمی‌شود؟

منابع نزدیک به زندانیان می‌گویند به دلیل تکمیل ظرفیت بندها، بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری را در کنار محکومان جرائم عمومی نگهداری می‌کنند. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که عدم رعایت اصل تفکیک جرائم، امنیت و سلامت زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات را به خطر می‌اندازد.

به گفته آنان، نگهداری معترضان و زندانیان سیاسی در کنار محکومان جرائم عمومی، برخلاف استانداردهای حقوق بشری و آیین‌نامه‌های زندان‌ها است و می‌تواند زمینه اعمال فشار و تهدید بیشتر بر بازداشت‌شدگان را فراهم کند. خانواده‌های زندانیان نیز نسبت به این وضعیت ابراز نگرانی کرده و خواستار شفاف‌سازی درباره شرایط نگهداری بازداشت‌شدگان شده‌اند.

وضعیت زنان بازداشت‌شده در بند «آرامش» زندان وکیل‌آباد چگونه است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، دست‌کم ۳۰ زن در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و تحولات امنیتی همزمان با جنگ در استان خراسان رضوی بازداشت و به بند «آرامش» و قرنطینه زندان وکیل‌آباد منتقل شده‌اند. گزارش‌ها حاکی است که تاکنون ۵ نفر از این بازداشت‌شدگان با قرار تأمین آزاد شده‌اند، اما ۲۵ نفر همچنان در زندان نگهداری می‌شوند.

منابع مطلع می‌گویند بند «آرامش» و بخش قرنطینه زندان وکیل‌آباد در ماه‌های اخیر به محل اصلی نگهداری زنان معترض تبدیل شده است. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که ادامه بازداشت طولانی‌مدت زنان معترض در شرایط غیرشفاف و امنیتی، نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و روانی آنان را افزایش داده است.

وضعیت بهداشتی بند آرامش در زندان وکیل‌آباد چگونه است؟

بند «آرامش» زندان وکیل‌آباد مشهد، زیرزمینی تنگ و فرسوده با ۱۲ تخت دوطبقه است؛ فضایی با سقفی کوتاه که از حداقل امکانات زیستی محروم مانده است. این بند نه تهویه مناسبی دارد، نه پنجره‌ای برای ورود نور و هوا، و نه حتی دسترسی کافی به سرویس بهداشتی و حمام. یکی از زندانیان قدیمی، این بند را «شبیه لانه مورچه» توصیف کرده؛ جایی خفه، متراکم و فرساینده که زندانیان در آن زیر فشار دائمی جسمی و روانی زندگی می‌کنند.

شماری دیگر از زنان بازداشت‌شده نیز در بخش قرنطینه زنان نگهداری می‌شوند؛ بخشی که بازداشتی‌ها به دلیل وضعیت اسفبار بهداشتی و شرایط غیرانسانی آن، از آن با عنوان «شاشخانه» یاد می‌کنند.

بر اساس اطلاعات رسیده، برای تعدادی از این زنان که همگی پس از اعتراضات دی‌ماه و تحولات پس از آن بازداشت شده‌اند، قرار وثیقه صادر شده است. با این حال، مبالغ تعیین‌شده آن‌چنان سنگین است که بسیاری از خانواده‌ها توان تأمین آن را ندارند و همین مسئله باعث ادامه بازداشت این زنان در شرایط سخت زندان شده است.

چرا نهادهای حقوق بشری درباره روند دادرسی بازداشت‌شدگان هشدار می‌دهند؟

گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد بسیاری از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری بدون ارائه سند و مدرک مشخص بازداشت شده‌اند. همچنین منابع حقوق بشری می‌گویند شمار زیادی از این زندانیان از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده و روند رسیدگی به پرونده‌های آنان در فضایی امنیتی و غیرعلنی انجام می‌شود.

فعالان حقوق بشر معتقدند ابهام در روند دادرسی و محرمانه‌بودن جلسات دادگاه، امکان نظارت مستقل بر روند رسیدگی را از بین برده است. به گفته آنان، در بسیاری از پرونده‌ها، تنها مستند موجود علیه بازداشت‌شدگان، اعترافاتی است که تحت فشار و بازجویی‌های امنیتی اخذ شده است.

آیا بازداشت‌شدگان اعتراضات تحت شکنجه قرار گرفته‌اند؟

نهادهای حقوق بشری بارها هشدار داده‌اند که بسیاری از بازداشت‌شدگان اعتراضات برای اخذ اعترافات اجباری تحت شکنجه‌های جسمی و روانی قرار گرفته‌اند. منابع مطلع می‌گویند بازجویی‌های طولانی، تهدید، فشار روانی و نگهداری در شرایط سخت، بخشی از روند اعمال فشار بر بازداشت‌شدگان بوده است.

فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که استفاده از اعترافات اجباری در پرونده‌های امنیتی به الگوی رایج در برخورد با معترضان تبدیل شده و بسیاری از پرونده‌ها فاقد مدارک مستقل و مستندات قابل‌اتکا هستند. به گفته آنان، ادامه این روند نگرانی‌ها درباره صدور احکام سنگین علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات را افزایش داده است

نقض حقوق بشر؛ شکنجه، دادرسی غیرشفاف و نگهداری معترضان در کنار محکومان جرائم عمومی

وضعیت بازداشت‌شدگان اعتراضات در زندان وکیل‌آباد مشهد از منظر حقوق بشری با نگرانی‌های گسترده‌ای همراه است. فعالان حقوق بشر می‌گویند عدم رعایت اصل تفکیک جرائم، محرومیت زندانیان از وکیل انتخابی، روند غیرعلنی و مبهم دادرسی و استفاده از اعترافات اجباری، نشانه نقض گسترده حقوق بازداشت‌شدگان است.

مواد نقض‌شده:

نقض ممنوعیت شکنجه و اعتراف اجباری – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هیچ فردی نباید تحت شکنجه یا رفتار غیرانسانی قرار گیرد. اخذ اعتراف تحت فشار جسمی و روانی نقض آشکار این اصل است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

رسیدگی غیرعلنی و امنیتی و نبود شفافیت قضایی، اصول دادرسی منصفانه را نقض می‌کند.

نقض حق برخورداری از وکیل – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

محروم‌کردن بازداشت‌شدگان از دسترسی به وکیل انتخابی، حق دفاع مؤثر را از بین می‌برد.

نقض اصل تفکیک جرائم – قواعد نلسون ماندلا:

نگهداری زندانیان سیاسی و معترضان در کنار محکومان جرائم عمومی، ناقض استانداردهای بین‌المللی رفتار با زندانیان است.

نقض حق آزادی و امنیت فردی – ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

بازداشت گسترده شهروندان بدون ارائه مدارک روشن و اتکا به اعترافات اجباری، ناقض حقوق بنیادین افراد است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

اسامی برخی از زنان بازداشت شده در زندان وکیل‌آباد مشهد به شرح زیر است:

مهدیه افقهی، به همراه همسرش ابوالقاسم علی‌مرادی، تنها به دلیل تماس تلفنی با یک برنامه تلویزیونی بازداشت شده‌اند. برای مهدیه وثیقه‌ای ۸ میلیارد تومانی و برای همسرش وثیقه‌ای ۵ میلیارد تومانی تعیین شده؛ مبالغ سنگینی که خانواده توان تأمین آن را ندارد و همین موضوع موجب ادامه بازداشت آن‌ها شده است.

نجمه امینی، دختر ۲۲ ساله‌ای که نزدیک به سه ماه است به بند امنیتی منتقل شده، در پاساژ فردوسی مشهد بازداشت شد. او اکنون با اتهام‌هایی چون محاربه، توهین به رهبری، سب‌النبی و درگیری با نیروهای امنیتی روبه‌رو است؛ اتهام‌هایی که می‌تواند جان او را در معرض خطر قرار دهد.

سیما انبائی فریمانی، ۳۳ ساله، اهل فریمان، شاعر، بازیگر تئاتر و دانش‌آموخته کارشناسی ارشد حقوق، روز ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ بازداشت شد و اکنون در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. برای او اتهام‌هایی نظیر «لیدری اعتراضات»، «تشویق به تجمع»، «تبلیغ علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی» مطرح شده است. منابع مطلع می‌گویند او پیش از بازداشت، ۶۷ روز زندگی مخفیانه داشته است.







حدیثه بابازاده نیز که به اتهام حضور در اعتراضات بازداشت شده، هم‌اکنون در بند قرنطینه زندان به‌سر می‌برد.

مهسا بهادری، از ۲۹ اسفند در بند زنان زندان وکیل‌آباد نگهداری می‌شود. اتهام او روشن‌کردن چند شمع بر سر مزار جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه عنوان شده و با اتهام‌هایی چون اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام روبه‌رو است.

سیده سهیلا حسینی بایگی، به همراه همسرش دکتر احمد رحیمی، به دلیل نگهداری اینترنت استارلینک در منزل و کمک به مجروحان اعتراضات دی‌ماه در مشهد بازداشت شده‌اند.

ملیکا خاوری خراسانی، دختر ۲۱ ساله‌ای که در حرفه کمک‌دندان‌پزشکی فعالیت می‌کرد و قصد مهاجرت و ادامه تحصیل در آلمان را داشت، به دلیل ریختن مایع ضدعفونی از پنجره محل کارش بر سر نیروهای حکومتی بازداشت شد. با وجود آن‌که این اقدام در جریان درگیری‌های خیابانی رخ داده، برای او اتهام «اسیدپاشی» مطرح کرده‌اند و اکنون چهار ماه است در بازداشت موقت نگهداری می‌شود.

آرزو دهقان، ۱۸ ساله، تنها به دلیل حضور در اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده است.









طاهره دهقان نیز به دلیل شرکت در اعتراضات چناران به یک سال زندان محکوم شده و حدود چهار ماه است که به بند امنیتی منتقل شده است. گفته می‌شود قرار است او پس از گذراندن نیمی از دوران محکومیت، با عفو مشروط آزاد شود.

فاطمه (سمیرا) رضوانی‌فر، روز ۲۷ دی‌ماه و در ارتباط با اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی بازداشت شد. او با اتهام «اجتماع و تبانی» روبه‌رو است و با وجود تعیین وثیقه سنگین، خانواده‌اش تاکنون نتوانسته‌اند آن را فراهم کنند.

مینا زارعی پس از انتشار خبر کشته‌شدن علی خامنه‌ای و به دلیل رقصیدن بازداشت شد. منابع مطلع می‌گویند او هنگام بازداشت به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و از ۱۰ اسفند تاکنون در بند قرنطینه زندان نگهداری می‌شود.

محبوبه شعبانی نیز به اتهام شرکت در اعتراضات بازداشت شده و در زندان به‌سر می‌برد.

فائزه صالح‌آبادی نزدیک به چهار ماه پیش در ارتباط با اعتراضات بازداشت شد و بیش از دو ماه و نیم است که به بند امنیتی منتقل شده است. با وجود صدور قرار وثیقه، به دلیل ناتوانی خانواده در تأمین مبلغ تعیین‌شده همچنان در زندان باقی مانده است.

نادیا صدق‌علی به همراه خواهر ۱۸ ساله‌اش مبینا صدق‌علی، تنها به دلیل گذاشتن گل بر مزار جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه در مشهد بازداشت شدند. مبینا پس از دو ماه با قرار کفالت آزاد شد، اما نادیا به دلیل ناتوانی در تأمین وثیقه ۶ میلیارد تومانی، سه ماه است که در زندان نگهداری می‌شود. برای این دو خواهر اتهام‌هایی چون اجتماع و تبانی، تبلیغ علیه نظام و تشویق به آشوب مطرح شده است.

شهرزاد ضمیری، معاون اجتماعی پلیس فتای خراسان رضوی، پس از ۴۳ روز نگهداری در سلول انفرادی اطلاعات سپاه، حدود سه ماه پیش به بند زنان منتقل شد. گفته می‌شود دلیل بازداشت او پاسخ‌دادن به تماس یکی از بستگانش درباره راه‌های مقابله با آثار گاز اشک‌آور در اعتراضات مشهد بوده است.

ریحانه کفش‌کنان، ۵۲ ساله، حدود ۴۵ روز پیش به بند منتقل شده و همچنان از حق تماس و ملاقات محروم است. گفته می‌شود در آخرین جلسه بازپرسی، او با تهدید به شکنجه و اعدام مواجه شده است. ریحانه در بند قرنطینه نگهداری می‌شود.








حدیثه مرواریدی، ۲۴ ساله، ۱۸ دی‌ماه در فریمان بازداشت شد و پس از پایان بازجویی‌ها به بند امنیتی منتقل گردید. اتهام‌های مطرح‌شده علیه او، به دلیل فعالیت در شبکه‌های اجتماعی، «توهین به مقدسات» و «سب‌النبی» عنوان شده است؛ اتهام‌هایی که می‌تواند جان او را تهدید کند.

مرضیه مشهدی، متولد ۱۳۵۵، که گفته می‌شود دچار افسردگی شدید شده، به دلیل تماس تلفنی با یک برنامه تلویزیونی و همچنین اتهام حضور در اعتراضات ۱۸ و ۱۹ اسفند بازداشت شده است.

بی‌بی زهرا موسوی، دختر ۲۱ ساله اهل فریمان، روز ۳۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شد. اتهام‌های مطرح‌شده علیه او شامل «حضور در اعتراضات»، «تبلیغ و ترغیب به ارتکاب جرم»، «ایجاد گروه» و «اقدام علیه امنیت ملی» است. او که نان‌آور خانواده بوده، چهار ماه را در سلول انفرادی سپری کرده و پس از بازداشت، روند بررسی پرونده دریافت شناسنامه ایرانی‌اش نیز متوقف شده است.

سیده زینب موسوی، معروف به «آبان»، که به عنوان باریستا فعالیت می‌کرد، همراه برادرش سیدحسن موسوی در ۵ اسفند بازداشت شد. آن‌ها متهم شده‌اند که در جریان اعتراضات کوکتل مولوتف پرتاب کرده‌اند و هر دو اکنون با اتهام محاربه روبه‌رو هستند. منابع مطلع می‌گویند جان این دو زندانی در خطر است. آبان در بند قرنطینه نگهداری می‌شود.

مریم نوری، همسر جان‌باخته اعتراضات، اشکان تراب‌زاده، تنها پنج روز پس از کشته‌شدن همسرش بازداشت شد و از آن زمان تاکنون در زندان به‌سر می‌برد. همزمان با او، پدر و دایی‌اش نیز بازداشت شدند.






آسیه و عادله نعیمی، دو خواهر ۴۵ و ۵۰ ساله، به دلیل تماس تلفنی با یک برنامه زنده تلویزیونی در شبکه ماهواره‌ای یورتایم بازداشت شده‌اند. آسیه پس از بازداشت دچار مشکلات شدید عصبی شده و عادله نیز پیش‌تر در حال درمان بیماری سرطان بوده است.

آذر یاهو طرقبه، متولد ۱۳۶۶، روز ۱۴ اسفند توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد. برای او به دلیل آنچه «ابراز خوشحالی از کشته‌شدن علی خامنه‌ای» عنوان شده، اتهام‌هایی نظیر همکاری با اسرائیل و اقدام علیه امنیت ملی مطرح کرده‌اند.

معصومه (آزاده) یعقوبی، متولد ۱۳۵۸، چهارم بهمن‌ماه و در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه بازداشت شد. منابع مطلع می‌گویند او در دوران بازجویی تحت فشار شدید وزارت اطلاعات قرار داشته است. برای او وثیقه‌ای ۵ میلیارد تومانی تعیین شده، اما خانواده‌اش توان تأمین آن را ندارند. آزاده هم‌اکنون در بند قرنطینه زندان نگهداری می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

امیرحسین مرادی «عفو» را رد کرد؛ اشاره به اعدام زندانیان سیاسی و اعتراض به ماشین سرکوب


امیرحسین مرادی، زندانی سیاسی و دانشجوی نخبه دانشگاه صنعتی شریف، با انتشار نامه‌ای از داخل زندان اوین، پیشنهاد آزادی تحت عنوان «عفو» را رد کرد و با اشاره به اعدام شش زندانی سیاسی، این روند را بخشی از سیاست سرکوب و کشتار معترضان توصیف کرد

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – امیرحسین مرادی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در واکنش به گمانه‌زنی‌ها درباره آزادی احتمالی خود تحت عنوان «عفو»، با انتشار نامه‌ای که توسط پیج freealiandamirhossein  منتشر شده است، اعلام کرد که این عفو را «ننگین» می‌داند و آن را نمی‌پذیرد. این زندانی سیاسی در نامه خود ضمن اشاره به اعدام شش زندانی سیاسی، تأکید کرده است که حکومت با نمایش عفو، تلاش دارد افکار عمومی را از موج گسترده اعدام‌ها منحرف کند.

چرا امیرحسین مرادی «عفو» را رد کرد؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، طی سه هفته اخیر مسئولان زندان اوین چندین بار امیرحسین مرادی را برای دریافت ابلاغیه‌ای به دفتر زندان احضار کرده‌اند، اما او از مراجعه خودداری کرده است.

این احضارها در شرایطی صورت گرفته که گزارش‌هایی درباره آزادی احتمالی او تحت عنوان «عفو» منتشر شده بود.

فعالان حقوق بشر می‌گویند همزمان با افزایش فشارهای بین‌المللی نسبت به موج اعدام‌ها، دستگاه قضایی تلاش می‌کند با طرح موضوع «عفو»، فضای رسانه‌ای را مدیریت کرده و توجه افکار عمومی را از افزایش اعدام‌های سیاسی منحرف کند

به گفته ناظران، در حالی که طی هفته‌های اخیر احکام اعدام متعددی اجرا شده، نمایش‌های تبلیغاتی درباره عفو زندانیان بیش از آن‌که نشانه تغییر رویکرد باشد، تلاشی برای کاهش فشارهای داخلی و بین‌المللی تلقی می‌شود.

اشاره امیرحسین مرادی به اعدام زندانیان سیاسی

امیرحسین مرادی در نامه خود به اعدام شش زندانی سیاسی، وحید بنی‌عامریان، محمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و اکبر دانشور اشاره کرده و آنان را «دوستان» خود خوانده است.

این زندانی سیاسی در بخشی از نامه‌اش نوشته که تصویر چهره خندان آنان هنگام انتقال از زندان اوین به «قتل‌گاه قزلحصار» همچنان در ذهن او باقی مانده است.

فعالان سیاسی می‌گویند اشاره مستقیم امیرحسین مرادی به این اعدام‌ها، بازتابی از نگرانی عمیق زندانیان سیاسی نسبت به افزایش احکام اعدام و تشدید سرکوب در زندان‌ها است.

به گفته آنان، اعدام این شش زندانی سیاسی بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های بین‌المللی و فضای سیاسی ایران داشته و موج تازه‌ای از اعتراض‌ها علیه مجازات اعدام را به دنبال آورده است.

امیرحسین مرادی «عفو» را رد کرد؛ اشاره به اعدام زندانیان سیاسی و اعتراض به ماشین سرکوب

متن کامل نامه امیرحسین مرادی

در ادامه، متن کامل نامه امیرحسین مرادی منتشر می‌شود:

«در پاسخ به نامه‌ قوه قضاییه‌ کشتار و سرکوب با ادعای عفو باقی‌مانده‌ حبس:

چهره‌ خندان عزیزترین دوستانم (وحید و پویا و بابک و محمد و شاهرخ و ابوالحسن) در زمان جدایی و انتقال‌شان از اوین به قتل‌گاه قزلحصار که تا آخرین دم از عمرشان نیز تن به ذلت تسلیم در برابر حکومت پست‌تان ندادند، در جلوی چشمانم است و مادران و پداران‌شان را تصور می‌کنم.

همانطور که در شهریور ۱۴۰۳ نیز به صراحت گفتم، اکنون نیز تکرار می‌کنم عفو ننگین شما را نخواسته و نمی‌خواهم و در پاسخ به کشتار خونین دی ماه و اعدام های جنایتکارانه اخیر، قطعا و یقینا ما مردم تحت ستم ایران هستیم که در موضع بخشیدن شما هستیم اما یقین بدانید که ما نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم.

من نیز تا زمان رهایی مردم ایران از شر شما، حتی فکر رهایی خود از بند را نخواهم کرد‌ و آن را از شما گدایی نمی‌کنم.»

امیرحسین مرادی

۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

چرا موضوع «عفو» با واکنش زندانیان سیاسی روبه‌رو شده است؟


فعالان حقوق بشر معتقدند همزمانی طرح موضوع عفو با افزایش اعدام‌ها، به‌ویژه در پرونده‌های سیاسی، باعث شده بسیاری از زندانیان و خانواده‌های آنان به این اقدامات با تردید نگاه کنند. به گفته آنان، در شرایطی که ماشین اعدام همچنان فعال است و روند سرکوب ادامه دارد، استفاده تبلیغاتی از عنوان «عفو» نمی‌تواند نگرانی‌ها درباره وضعیت زندانیان سیاسی را کاهش دهد.

ناظران سیاسی می‌گویند دستگاه قضایی تلاش می‌کند با برجسته‌کردن آزادی محدود برخی زندانیان، افکار عمومی را از موج اعدام‌ها و فشارهای امنیتی منحرف کند؛ در حالی که همزمان احکام سنگین و برخوردهای امنیتی علیه معترضان ادامه دارد.

درباره امیرحسین مرادی

امیرحسین مرادی، دانشجوی رشته فیزیک دانشگاه صنعتی شریف و دارنده مدال نقره المپیاد نجوم کشوری سال ۱۳۹۶ است.

او به همراه علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف، روز ۲۲ فروردین‌ماه ۱۳۹۹ توسط مأموران اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شد.

گزارش‌ها حاکی است که بازداشت این دو دانشجوی نخبه با ضرب‌وشتم همراه بوده و پس از آن به سلول‌های انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده‌اند.

این دو زندانی سیاسی پس از ۸۰۸ روز نگهداری در سلول‌های انفرادی و بندهای بسته، در تاریخ ۵ تیرماه ۱۴۰۱ با احکام سنگین ۱۶ سال حبس به بندهای عمومی زندان اوین منتقل شدند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

احسان افرشته اعدام شد؛ اجرای حکم پس از دادرسی مبهم


احسان افرشته، زندانی محکوم به اعدام با اتهام «جاسوسی»، بامداد امروز اعدام شد؛ در حالی که پیش‌تر تلاش برای انتقال او به قزلحصار با اعتراض و مقاومت جمعی زندانیان سیاسی بند ۷ اوین روبه‌رو شده بود

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – بامداد امروز احسان افرشته، اعدام شد. این زندانی پیش‌تر با اتهام «جاسوسی به نفع اسرائیل» بازداشت و به اعدام محکوم شده بود؛ اما جزئیات روند دادرسی، مستندات پرونده و نحوه رسیدگی قضایی به اتهامات او همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. فعالان حقوق بشر می‌گویند قوه قضاییه تحت نفوذ نهادهای امنیتی، حتی حداقل استانداردهای دادرسی را نیز رعایت نکرده و ماشین اعدام همچنان قربانی می‌گیرد.

احسان افرشته چگونه اعدام شد؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بامداد امروز حکم اعدام احسان افرشته اجرا شد. او پیش‌تر با اتهام «جاسوسی به نفع اسرائیل» بازداشت و به مرگ محکوم شده بود. با وجود اجرای حکم، تاکنون اطلاعات شفافی درباره روند بازداشت، جلسات دادگاه، نحوه رسیدگی قضایی و مستندات ارائه‌شده علیه او منتشر نشده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند در بسیاری از پرونده‌های امنیتی، روند دادرسی در فضایی غیرعلنی و تحت نفوذ مستقیم نهادهای امنیتی انجام می‌شود و افکار عمومی از جزئیات واقعی پرونده بی‌اطلاع می‌ماند. به گفته آنان، استفاده گسترده از اتهام‌های امنیتی در سال‌های اخیر به ابزاری برای تشدید سرکوب و صدور احکام سنگین علیه زندانیان سیاسی تبدیل شده است.

چرا انتقال احسان افرشته به قزلحصار با اعتراض روبه‌رو شد؟

پیش‌تر در مهرماه ۱۴۰۴، مأموران زندان اوین قصد داشتند احسان افرشته را برای اجرای حکم اعدام به زندان قزلحصار کرج منتقل کنند. این اقدام با واکنش اعتراضی جمعی از زندانیان سیاسی بند ۷ اوین روبه‌رو شد. منابع مطلع می‌گویند زندانیان پس از اطلاع از هدف انتقال، در اقدامی اعتراضی درِ بند را بستند تا مانع اجرای حکم شوند.

گزارش‌ها حاکی است که زندانیان سیاسی با سر دادن شعارهایی چون «نه به اعدام» و «اعدام بس است»، مخالفت خود را با اجرای حکم اعلام کردند. به گفته منابع داخل زندان، فضای بند برای ساعاتی به‌شدت ملتهب شده بود و مأموران زندان با تهدید و هشدار درباره برخورد انضباطی تلاش کردند اعتراض زندانیان را متوقف کنند.

چرا نهادهای حقوق بشری درباره روند دادرسی هشدار می‌دهند؟

فعالان حقوق بشر می‌گویند یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها در پرونده احسان افرشته، نبود شفافیت درباره روند رسیدگی قضایی و مبهم‌بودن ریل دادرسی است. به گفته آنان، در بسیاری از پرونده‌های امنیتی، دادگاه‌ها به‌صورت غیرعلنی برگزار می‌شود و متهمان از دسترسی آزاد به وکیل مستقل و روند دادرسی شفاف محروم هستند.

ناظران حقوق بشر معتقدند قوه قضاییه تحت سلطه نهادهایی چون سپاه و وزارت اطلاعات، حتی ریل‌های قانونی و آیین دادرسی خود را نیز به‌طور کامل اجرا نمی‌کند. به باور آنان، فشار نهادهای امنیتی بر دستگاه قضایی باعث شده پرونده‌های سیاسی و امنیتی بیش از آن‌که روندی حقوقی داشته باشند، در چارچوب تصمیمات امنیتی بررسی شوند.

چرا افزایش اعدام‌ها نگرانی‌ها را بیشتر کرده است؟

در ماه‌های اخیر، نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به افزایش اجرای احکام اعدام هشدار داده‌اند. فعالان حقوق بشر می‌گویند ادامه اجرای احکام اعدام، به‌ویژه در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نشانه تشدید فضای سرکوب و استفاده از مجازات مرگ برای ایجاد رعب در جامعه است.

به گفته آنان، در شرایطی که بحران‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی افزایش یافته، حاکمیت تلاش می‌کند با تشدید اعدام‌ها، فضای اعتراضی جامعه را کنترل کند. ناظران حقوق بشر معتقدند ماشین اعدام در ایران بدون توقف به قربانی‌گرفتن ادامه می‌دهد؛ آن هم در شرایطی که بسیاری از پرونده‌ها با ابهام، روند غیرشفاف قضایی و محدودیت‌های گسترده حقوق دفاعی همراه هستند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

اعتراض زندانیان سیاسی اوین چه پیامی داشت؟

اعتراض زندانیان سیاسی بند ۷ اوین به انتقال احسان افرشته، بار دیگر مخالفت بخشی از زندانیان سیاسی با مجازات اعدام را برجسته کرد. فعالان مدنی می‌گویند اقدام زندانیان در بستن درِ بند و سر دادن شعار علیه اعدام، نشان‌دهنده گسترش مخالفت‌ها با استفاده از مجازات مرگ در پرونده‌های سیاسی است.

به گفته آنان، اعتراض زندانیان سیاسی در شرایطی صورت گرفت که هرگونه مخالفت در زندان‌ها با خطر برخورد انضباطی، فشار امنیتی و محدودیت‌های بیشتر همراه است.

نقض حقوق بشر؛ دادرسی غیرشفاف و استفاده امنیتی از مجازات اعدام

پرونده احسان افرشته از منظر حقوق بشری با نگرانی‌های جدی همراه است. نبود شفافیت در روند دادرسی، برگزاری دادگاه‌های غیرعلنی و نفوذ نهادهای امنیتی بر روند قضایی، نگرانی‌ها درباره نقض اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند قوه قضاییه تحت سلطه سپاه و وزارت اطلاعات، حتی ریل‌های قانونی خود را نیز نادیده گرفته و ماشین اعدام همچنان به‌طور بی‌وقفه قربانی می‌گیرد.

مواد نقض‌شده:

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اجرای حکم اعدام در پرونده‌هایی با روند غیرشفاف قضایی، حق بنیادین حیات را تهدید می‌کند.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

دادگاه‌های غیرعلنی و نبود شفافیت قضایی، اصول دادرسی منصفانه را نقض می‌کند.

نقض حق برخورداری از دفاع مؤثر – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

محدودیت در دسترسی به وکیل مستقل و روند قضایی آزاد، حق دفاع متهم را از بین می‌برد.

نقض اصل استقلال دستگاه قضایی – اصول بنیادین حقوق بشر:

نفوذ نهادهای امنیتی بر روند رسیدگی قضایی، استقلال دادگاه‌ها را زیر سؤال می‌برد.

نقض آزادی بیان و اعتراض مسالمت‌آمیز – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

برخورد امنیتی با اعتراض زندانیان به مجازات اعدام، ناقض حق مخالفت مسالمت‌آمیز با اعدام است

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ