--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام ۶ زندانی در زندان‌های رشت و اصفهان


تحلیلگران حقوق بشری می‌گویند روند صعودی اعدام ها در ایران، پاسخی سیاسی به خیزش‌های اجتماعی و نشانه‌ای از تلاش حاکمیت برای مهار نارضایتی عمومی است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – شش زندانی در زندان‌های لاکان رشت و دستگرد اصفهان اعدام شدند. این اعدام‌ها در روزهای چهارشنبه ۹ اردیبهشت و دوشنبه ۱۴ اردیبهشت انجام شده است. به‌دلیل قطع اینترنت، خبر اعدام‌ها تا مدت‌ها اطلاع‌رسانی نشده و با تأخیر به بیرون درز پیدا می‌کند.




اعدام ۵ زندانی در زندان دستگرد اصفهان

بامداد دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، پنج زندان در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ پیمان محمدی ۳۷ ساله و محمدرضا محمدی ۴۱ ساله. ا ین دو برادر بوده که ۴ سال پیش در یک پرونده مشترک به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند

ـ عباس رحیمی‌آذر، ۲۹ ساله، اهل اصفهان که ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ مهدی بادفر، ۳۳ ساله، اهل چابهار، کشاورز که ۵ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ قاسم نوری رودینی، فرزند محمد، ۳۲ ساله، اهل زاهدان، متاهل و پدر دو فرزند که از سال ۱۳۹۷ به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. حکم وی ۲بار در دیوان عالی نقض شده بود اما در یک اقدام ناگهانی وی را اعدام کردند.

اعدام جمال حسن‌زاده در زندان لاکان رشت

بامداد چهارشنبه ۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، جمال حسن‌زاده در زندان لاکان رشت اعـدام شد. وی ۳۸ ساله، متاهل و پدر یک دختر ۸ ساله بود. او ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محکومیت تازه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی؛ افزایش فشار قضایی پس از اعتراض به مرگ سمیه رشیدی در زندان


شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به دلیل اعتراض به مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک، هر یک به شش ماه حبس اضافی محکوم شدند؛ حکمی که در ادامه فشارهای فزاینده بر زندانیان سیاسی معترض به وضعیت زندان‌ها صادر شده است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – شیوا اسماعیلی و الهه فولادی، دو زندانی سیاسی محبوس، در روزهای اخیر با حکم تازه‌ای مواجه شدند که بر اساس آن هر یک به شش ماه حبس اضافی محکوم شده‌اند. محکومیت جدید شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به پرونده‌ای مربوط است که پس از اعتراض این دو زندانی به مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک گشوده شد؛ مرگی که گزارش‌ها آن را نتیجه عدم رسیدگی پزشکی و تأخیر در انتقال به بیمارستان می‌دانند.



محکومیت تازه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به چه دلیل صادر شد؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، در روزهای اخیر به شیوا اسماعیلی و الهه فولادی ابلاغ شده است که هر یک به شش ماه حبس دیگر محکوم شده‌اند.

این حکم در ارتباط با پرونده‌ای صادر شده که سال گذشته پس از اعتراض شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به مرگ سمیه رشیدی برای آنان تشکیل شده بود. اتهام مطرح‌شده در این پرونده «توهین به رهبری» عنوان شده است.

صدور این حکم تازه به معنای افزایش مدت محکومیت هر دو زندانی سیاسی و تشدید فشار قضایی علیه آنان است.

مرگ سمیه رشیدی چگونه به تشکیل پرونده برای شیوا اسماعیلی و الهه فولادی انجامید؟

سمیه رشیدی، زندانی سیاسی ۴۲ ساله محبوس در زندان قرچک ورامین، در ۳ مهر ۱۴۰۴ پس از ده روز کما در بیمارستان مفتح ورامین جان باخت.

مرگ او پس از آن رخ داد که بارها در زندان دچار تشنج شده بود اما مسئولان بهداری وضعیت وی را «تمارض» توصیف کرده و از انتقال فوری او به بیمارستان خودداری کرده بودند.

یکی از منابع مطلع می‌گوید:

«سمیه بارها جلوی چشم هم‌بندی‌ها زمین خورد و تشنج کرد. پزشک زندان گفت تمارض می‌کنی. وقتی حالش بحرانی شد تازه، با تأخیر، او را به بیمارستان منتقل کردند. همان روز پزشکان گفتند سطح هوشیاری‌اش ۵ است و امیدی به بهبودش نیست.»

تشنج‌های مکرر و انتقال دیرهنگام

روز ۲۵ شهریور ۱۴۰۴، شدت حملات صرع سمیه رشیدی افزایش یافت و چندین بار دچار تشنج شد. هم‌بندی‌هایش تلاش کردند وضعیت او را کنترل کنند، اما وخامت حالش چنان بود که مسئولان ناگزیر او را به بیمارستان منتقل کردند؛ انتقالی که با ساعت‌ها تأخیر انجام شد. خانواده رشیدی پس از اطلاع، به بیمارستان مراجعه کردند، اما در تمام مدت با محدودیت شدید در دسترسی به روند درمان و ملاقات روبه‌رو بودند.

شیوا اسماعیلی و الهه فولادی پس از مرگ سمیه رشیدی نسبت به این وضعیت اعتراض کردند؛ اعتراضی که به جای رسیدگی به علت مرگ، به تشکیل پرونده قضایی علیه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی انجامید.

اعتراض شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به مرگ سمیه رشیدی

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شیوا اسماعیلی و الهه فولادی از جمله زندانیانی بودند که نسبت به نحوه برخورد با وضعیت درمانی سمیه رشیدی اعتراض کردند.

اعتراض شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به عدم رسیدگی پزشکی و مرگ این زندانی سیاسی، با واکنش انضباطی و قضایی مسئولان مواجه شد. اکنون شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به‌جای رسیدگی به اعتراضشان، با حکم حبس اضافی روبه‌رو شده‌اند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

شیوا اسماعیلی؛ زندانی سیاسی با محکومیت ۱۰ساله

شیوا اسماعیلی، متولد ۱۳۴۴ و مهندس بازنشسته کشاورزی، از آبان ۱۳۹۹ در بازداشت به‌سر می‌برد. او در اردیبهشت ۱۴۰۲ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

در جریان رسیدگی به پرونده شیوا اسماعیلی، قاضی پرونده اعلام کرده بود به دلیل «تکرار جرم سیاسی» اشد مجازات برای او در نظر گرفته شده است. شیوا اسماعیلی در طول دوران حبس بارها از حقوق اولیه از جمله تماس، ملاقات و خدمات درمانی محروم شده است.

الهه فولادی؛ از بازداشت در فرودگاه تا محکومیت‌های پیاپی

الهه فولادی، متولد ۱۳۵۷، متأهل و مادر یک فرزند، در بهمن ۱۳۹۸ به همراه همسرش بازداشت شد. الهه فولادی پس از بازداشت به زندان اوین منتقل شد و در نهایت به ۸ سال حبس محکوم شد.

خانواده و وکلای الهه فولادی بارها نسبت به روند دادرسی و اتهامات مطرح‌شده علیه الهه فولادی اعتراض کرده‌اند. اکنون با حکم جدید، مدت محکومیت الهه فولادی بار دیگر افزایش یافته است.

سابقه فشار و شکنجه علیه الهه فولادی

گزارش‌ها حاکی است الهه فولادی در دوران بازداشت اولیه تحت فشارهای شدید امنیتی قرار گرفته بود. منابع مطلع اعلام کرده‌اند در دوران بازداشت، آمپول‌های ناشناخته‌ای به الهه فولادی تزریق شده است.

این گزارش‌ها نگرانی‌ها درباره سلامت جسمی و روانی الهه فولادی را افزایش داده است. همچنین تهدید به انتقال به بیمارستان روانی نیز از جمله فشارهای اعمال‌شده علیه الهه فولادی عنوان شده است.

الهه فولادی و تشدید فشار بر زندانیان معترض

پرونده جدید الهه فولادی در کنار محکومیت تازه شیوا اسماعیلی نشان می‌دهد اعتراض زندانیان به وضعیت زندان‌ها با مجازات قضایی پاسخ داده می‌شود. الهه فولادی و شیوا اسماعیلی اکنون با محکومیت مضاعف مواجه شده‌اند؛ صرفاً به دلیل اعتراض به مرگ یک هم‌بند.

پرونده الهه فولادی در ماه‌های اخیر به یکی از نمونه‌های بارز افزایش فشار بر زندانیان سیاسی زن تبدیل شده است.

شیوا اسماعیلی و الهه فولادی؛ مجازات به‌جای پاسخ‌گویی درباره مرگ زندانیان

محکومیت تازه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی نشان می‌دهد به‌جای رسیدگی مستقل به مرگ سمیه رشیدی، زندانیانی که نسبت به این رویداد اعتراض کرده‌اند هدف پیگرد قرار گرفته‌اند. این روند، نمونه‌ای از مجازات اعتراض در زندان و استفاده از فشار قضایی برای خاموش‌کردن صدای زندانیان سیاسی است.

مواد نقض‌شده:

نقض حق آزادی بیان و اعتراض – ماده ۱۹اعلامیه جهانی حقوق بشر:

مجازات زندانیان به‌دلیل اعتراض به مرگ هم‌بند، ناقض آزادی بیان و حق اعتراض است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

صدور احکام تکمیلی علیه زندانیان سیاسی در پرونده‌های مرتبط با اعتراض، ناقض رسیدگی بی‌طرفانه است.

نقض حق سلامت و درمان زندانیان – قواعد نلسون ماندلا:

عدم رسیدگی پزشکی مؤثر به سمیه رشیدی ناقض حق سلامت زندانیان است.

نقض منع شکنجه و رفتار غیرانسانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اعمال فشار روانی، تهدید و تزریق داروهای ناشناخته به الهه فولادی مصداق رفتار غیرانسانی است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات؛ تشدید فشار بر شرکت‌کنندگان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»


هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین به دلیل شرکت در مراسم اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و سر دادن شعار، به سه هفته محرومیت از ملاقات محکوم شدند؛ اقدامی که نشانه تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در سایه فضای امنیتی پس از آغاز جنگ ارزیابی می‌شود

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – زندان اوین در روزهای اخیر شاهد افزایش فشار بر زندانیان سیاسی زن بوده است؛ به‌طوری‌که هفت زندانی سیاسی به دلیل مشارکت در کارزار اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از ملاقات با خانواده محروم شده‌اند. محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات در شرایطی صورت می‌گیرد که گزارش‌ها از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ و استفاده از فضای جنگ و آتش‌بس برای سرکوب بیشتر در داخل زندان‌ها حکایت دارد.

چه کسانی در زندان اوین از ملاقات محروم شدند؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در روزهای اخیر به هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین اعلام شده است که به مدت سه هفته از ملاقات با خانواده محروم خواهند بود.

اسامی این زندانیان عبارت است از: زهرا صفایی، فروغ تقی‌پور، مرضیه فارسی، الهه فولادی، ارغوان فلاحی، شیوا اسماعیلی و گلرخ ایرایی.

به آنان ابلاغ شده که دلیل این محرومیت، سرودخوانی و سر دادن شعار در مراسم اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بوده است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» چیست؟

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» یکی از اشکال اعتراضی مستمر زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف است که در آن زندانیان با اعتصاب غذا در روز سه‌شنبه  مخالفت خود را با موج اعدام‌ها را اعلام می‌کنند.

این کارزار در دوسال گذشته به یکی از مهم‌ترین اشکال مقاومت درون زندان‌ها تبدیل شده است. با وجود تهدیدهای امنیتی و انضباطی، زندانیان سیاسی همچنان بر شرکت در این کارزار پافشاری کرده‌اند.

تهدید پیشین زندانیان به انفرادی و مجازات

منابع مطلع اعلام کرده‌اند که این زندانیان پیش‌تر نیز از سوی مسئولان زندان تهدید شده بودند.

بر اساس این تهدیدها، به آنان گفته شده بود در صورت ادامه شرکت در برنامه‌های سه‌شنبه‌های نه به اعدام با مجازات‌هایی از جمله انتقال به سلول انفرادی مواجه خواهند شد. اکنون اجرای محرومیت از ملاقات نشان می‌دهد تهدیدهای پیشین وارد مرحله اجرایی شده است.

افزایش فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ

محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات در شرایطی صورت می‌گیرد که گزارش‌های متعددی از افزایش فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ منتشر شده است.

در هفته‌ها و ماه‌های اخیر، محدودیت تماس، کاهش ملاقات، افزایش تهدیدهای انضباطی و تشدید فشار روانی بر زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف گزارش شده است. ناظران حقوق بشری معتقدند فضای جنگی به ابزاری برای گسترش فشار امنیتی در داخل زندان‌ها تبدیل شده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

استفاده از فضای جنگ و آتش‌بس برای سرکوب بیشتر در زندان‌ها

تحلیلگران معتقدند ساختار امنیتی از شرایط جنگ و فضای پس از آتش‌بس به‌عنوان پوششی برای تشدید سرکوب در داخل زندان‌ها بهره گرفته است.

در این چارچوب، محدودسازی حقوق زندانیان، افزایش مجازات‌های انضباطی و تشدید فشار بر زندانیان سیاسی با حساسیت و نظارت عمومی کمتری انجام می‌شود. به باور ناظران، زندان‌ها در این دوره به یکی از اصلی‌ترین کانون‌های اعمال فشار امنیتی تبدیل شده‌اند.

استقامت زندانیان سیاسی در برابر فشارها

با وجود تشدید فشارها، زندانیان سیاسی همچنان بر ادامه اعتراض و اعتصاب در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام تأکید دارند.

ادامه این کارزار در زندان اوین و سایر زندان‌ها نشان می‌دهد فشارهای انضباطی و امنیتی نتوانسته این حرکت اعتراضی را متوقف کند. اصرار زندانیان بر ادامه اعتراض در شرایط افزایش تهدید و مجازات، نشان‌دهنده تداوم مقاومت سازمان‌یافته در برابر سیاست اعدام و سرکوب در زندان‌ها است.

زندان اوین؛ تشدید سرکوب در واکنش به اعتراض علیه اعدام

محرومیت هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین از ملاقات با خانواده به دلیل شرکت در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، نمونه‌ای از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در واکنش به اعتراضات درون‌زندان است. این اقدام در بستر افزایش فشار امنیتی پس از آغاز جنگ، نشانه استفاده از فضای بحرانی برای سرکوب بیشتر مخالفان در زندان‌ها ارزیابی می‌شود.

مواد نقض‌شده:

نقض حق ارتباط با خانواده – قواعد نلسون ماندلا و اصول بنیادین حقوق زندانیان:

محرومیت تنبیهی از ملاقات خانوادگی ناقض حقوق پایه زندانیان در حفظ ارتباط با خانواده است.

نقض آزادی بیان و اعتراض مسالمت‌آمیز – ماده ۱۹اعلامیه جهانی حقوق بشر:

مجازات زندانیان به‌دلیل اعتراض مسالمت‌آمیز به اعدام، ناقض آزادی بیان است.

نقض منع مجازات تحقیرآمیز – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

استفاده از محرومیت و تهدید به انفرادی برای سرکوب اعتراض زندانیان، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.

نقض حق کرامت انسانی زندانیان – اصول بنیادین رفتار با زندانیان:

مجازات انضباطی برای فعالیت اعتراضی مسالمت‌آمیز ناقض کرامت انسانی زندانیان است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

جمع‌بندی سرکوب در آوریل ۲۰۲۶؛ موج اعدام زندانیان سیاسی، بازداشت و قتل‌های خودسرانه در سایه تشدید نقض حقوق بشر


گزارش جمع‌بندی وضعیت سرکوب در آوریل ۲۰۲۶ نشان می‌دهد روند اعدام، بازداشت گسترده و قتل‌های خودسرانه در ماه گذشته با شدت ادامه یافته و صدها شهروند در معرض شدیدترین اشکال نقض حقوق بشر قرار گرفته‌اند

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – جمع‌بندی وضعیت سرکوب و نقض حقوق بشر در آوریل ۲۰۲۶ نشان می‌دهد ساختار حاکم در این بازه زمانی با تداوم اعدام‌های گسترده، بازداشت‌های انبوه و قتل‌های خودسرانه، سیاست سرکوب سیستماتیک را در ابعاد مختلف ادامه داده است. بر اساس آمارهای منتشرشده، دست‌کم ۲۵ زندانی اعدام، ۱۵۹۵ نفر بازداشت و ۹ شهروند در نتیجه شکنجه یا تیراندازی مأموران جان خود را از دست داده‌اند.

اعدام؛ تداوم استفاده گسترده از مجازات مرگ

در آوریل ۲۰۲۶ دست‌کم ۲۵ زندانی در زندان‌های مختلف اعدام شدند.

در میان اعدام‌شدگان، یک زندانی بلوچ و چهار زندانی کرد حضور داشتند؛ آماری که نشان‌دهنده تداوم اجرای نامتوازن مجازات مرگ علیه اقلیت‌های قومی است.

بر اساس داده‌های تفکیک‌شده، از مجموع اعدام‌های ثبت‌شده، یک زن، ۱۲ مرد زندانی اجتماعی و ۱۲ زندانی سیاسی در میان اعدام‌شدگان قرار داشتند.

این آمار نشان می‌دهد سهم زندانیان سیاسی در اعدام‌های ماه گذشته به‌طور کم‌سابقه‌ای افزایش یافته است.

افزایش چشمگیر اعدام زندانیان سیاسی

در میان اعدام‌شدگان ماه آوریل، ۱۲ زندانی سیاسی با اتهاماتی از جمله «محاربه» و «بغی» اعدام شدند.

امیرحسین حاتمی، زندانی ۱۸ ساله، در ۱۳ فروردین در زندان قزلحصار اعدام شد.

وحید بنی‌عامریان و ابوالحسن منتظر در ۱۵ فروردین در همان زندان اعدام شدند.

اعدام ۲۴ زندانی از جمله یک زن همزمان با قطع اینترنت و سرکوب اعتراضات سراسری

محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور و علی (آرین) فهیم نیز در ۱۶ فروردین اعدام شدند.

حامد ولیدی و محمد معصوم شاهی در ۳۱ فروردین در زندان مرکزی کرج به دار آویخته شدند.

در ادامه این روند، امیرعلی میرجعفری، عرفان کیانی، عامر رامش و ساسان آزادوار جونقانی نیز در فاصله اول تا دهم اردیبهشت اعدام شدند.

اعدام زنان ادامه دارد

در میان اعدام‌های ثبت‌شده، حنیفه آوندی در ۳۰ فروردین‌ماه در زندان مرکزی تبریز اعدام شد.

ادامه اجرای احکام مرگ علیه زنان، نشان‌دهنده استمرار استفاده فراگیر از مجازات اعدام بدون تمایز جنسیتی در پرونده‌های کیفری است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

بازداشت گسترده؛ بیش از ۱۵۰۰نفر در یک ماه

در حوزه بازداشت، آمارهای منتشرشده از ثبت دست‌کم ۱۵۹۵ مورد بازداشت در آوریل ۲۰۲۶ حکایت دارد.

از این میان، ۱۵۸۷ نفر در دسته بازداشت‌های سیاسی قرار گرفته‌اند.

این افراد شامل شرکت‌کنندگان در قیام دی‌ماه ۱۴۰۴، بازداشت‌شدگان مرتبط با جنگ، افراد احضار شده برای اجرای حکم زندان و شهروندانی هستند که بدون اعلام دلیل مشخص بازداشت شده‌اند.

ابعاد این آمار نشان‌دهنده استمرار بازداشت گسترده به‌عنوان ابزار اصلی کنترل امنیتی است.

تداوم فشار بر اقلیت‌های دینی

در کنار بازداشت‌های سیاسی، دست‌کم ۸ شهروند بهایی نیز در این ماه بازداشت شدند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، این بازداشت‌ها یا برای اجرای حکم زندان انجام شده یا بدون ارائه دلیل مشخص صورت گرفته است. تداوم بازداشت شهروندان بهایی نشان‌دهنده استمرار فشار ساختاری بر اقلیت‌های مذهبی و دینی است.

قتل‌های خودسرانه در بازداشتگاه‌ها و خیابان‌ها

در حوزه قتل‌های خودسرانه، گزارش‌ها از کشته‌شدن دست‌کم ۹ نفر در آوریل ۲۰۲۶ حکایت دارد.

دو نفر از این افراد در اثر شکنجه جان باخته‌اند.

همچنین هفت نفر دیگر در نتیجه تیراندازی مأموران در شهرها و جاده‌ها کشته شده‌اند.

با توجه به محدودیت شدید گردش اطلاعات، ناظران حقوق بشری هشدار می‌دهند آمار واقعی احتمالاً بالاتر از ارقام ثبت‌شده است.

سرکوب در سایه فضای جنگی و امنیتی

گزارش حاضر تأکید می‌کند آمار دقیق قتل‌های خودسرانه در دوره هم‌زمان با جنگ به‌طور کامل در دسترس نیست. شرایط جنگی، اختلال ارتباطات و محدودیت‌های رسانه‌ای باعث شده ثبت و مستندسازی کامل موارد نقض حقوق بشر با دشواری جدی مواجه شود.

با این حال، داده‌های موجود نشان می‌دهد فضای امنیتی و جنگی به تشدید سرکوب داخلی منجر شده است.

تصویر کلی آوریل ۲۰۲۶؛ تشدید سیستماتیک سرکوب

مجموع آمارهای ثبت‌شده از آوریل ۲۰۲۶ نشان می‌دهد روند سرکوب در حوزه‌های مختلف با شدت ادامه یافته است. افزایش اعدام زندانیان سیاسی، بازداشت گسترده شهروندان، فشار بر اقلیت‌های دینی و تداوم قتل‌های خودسرانه، تصویری از تشدید چندلایه نقض حقوق بشر در کشور ارائه می‌دهد.

تمرکز ویژه بر بازداشت‌های مرتبط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز نشان می‌دهد دستگاه امنیتی همچنان در حال پیگیری و سرکوب بازماندگان موج‌های اعتراضی گذشته است.

آوریل ۲۰۲۶؛ یک ماه دیگر از سرکوب فراگیر

جمع‌بندی آمارهای آوریل ۲۰۲۶ نشان می‌دهد ساختار سرکوب در ماه گذشته بر سه محور اصلی اعدام، بازداشت انبوه و خشونت مرگبار متمرکز بوده است. هم‌زمانی این سه روند، بیانگر تشدید سیاست مهار امنیتی جامعه و گسترش فشار بر مخالفان، معترضان و گروه‌های هدف در حوزه‌های سیاسی، اجتماعی و مذهبی است.

تشدید اعدام، بازداشت گسترده و قتل‌های خودسرانه؛ تصویری از نقض سیستماتیک حقوق بشر در آوریل ۲۰۲۶

مجموع آمارهای ثبت‌شده از اعدام، بازداشت انبوه، فشار بر اقلیت‌های دینی و قتل‌های خودسرانه در آوریل ۲۰۲۶ نشان‌دهنده استمرار نقض گسترده و سازمان‌یافته حقوق بنیادین شهروندان است. هم‌زمانی این روندها، بیانگر استفاده ساختاری از ابزارهای امنیتی و قضایی برای سرکوب جامعه و مهار مخالفان است.

مواد نقض‌شده:

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اجرای گسترده احکام اعدام و قتل شهروندان در اثر شکنجه یا تیراندازی مأموران، ناقض حق بنیادین زندگی است.

نقض منع شکنجه و رفتار غیرانسانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

مرگ بازداشت‌شدگان زیر شکنجه و بدرفتاری با زندانیان، مصداق رفتار غیرانسانی و ممنوع‌شده است.

نقض منع بازداشت خودسرانه – ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

بازداشت گسترده شهروندان بدون شفافیت قضایی یا دلیل مشخص، مصداق بازداشت خودسرانه است.

نقض آزادی اندیشه، عقیده و مذهب – ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

بازداشت شهروندان بهایی به‌دلیل تعلق مذهبی، ناقض آزادی عقیده و مذهب است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محراب عبدالله‌زاده؛ اعدام ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ | زندان مرکزی ارومیه



زندانی سیاسی محراب عبدالله‌زاده، اعدام در ۱۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در زندان مرکزی ارومیه

نام و نام خانوادگی: محراب عبدالله‌زاده

محل تولد:

ساکن: ارومیه

تاریخ تولد: ۱۳۸۰

تاریخ آخرین بازداشت: پاییز ۱۴۰۱

اتهامات: محاربه، قتل یک بسیجی

محل زندان: زندان مرکزی ارومیه

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵

اعدام محراب عبدالله‌زاده

محراب عبدالله‌زاده، بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، بامداد یک‌شنبه ۱۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، در زندان مرکزی ارومیه اعدام شد. اجرای حکم اعدام محراب عبدالله‌زاده در حالی صورت گرفت که منابع نزدیک به پرونده تأکید دارند تمامی اسناد و مستندات ارائه‌شده علیه او بر پایه اعترافات اجباری اخذشده زیر شکنجه شکل گرفته و درخواست‌های وی برای بررسی شواهد مستقل در روند قضایی نادیده گرفته شده بود.

محراب عبدالله‌زاده که بود و چگونه بازداشت شد؟

محراب عبدالله‌زاده متولد ۲۴ اسفند ۱۳۷۶ در ارومیه بود که در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ بازداشت شد. او در تاریخ ۳۰ مهر ۱۴۰۱ در محل کار خود توسط مأموران سازمان اطلاعات سپاه بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد منتقل شد.

بازداشت او در چارچوب موج بازداشت گسترده معترضان پس از اعتراضات سراسری صورت گرفت؛ موجی که با پرونده‌سازی‌های امنیتی و صدور احکام سنگین همراه بود.

۳۸روز انفرادی و شکنجه برای اخذ اعتراف

بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی منابع مطلع، محراب عبدالله‌زاده به مدت ۳۸ روز در بازداشتگاه اطلاعات سپاه در سلول انفرادی نگهداری شد. در این مدت، او تحت بازجویی‌های فشرده، فشار روانی و شکنجه جسمی قرار داشت.

به گفته منابع نزدیک به پرونده، هدف از این فشارها وادار کردن او به پذیرش اتهام مشارکت در اعتراضات و قتل یک عضو بسیج بوده است.

خانواده او در تمام این مدت از محل نگهداری و وضعیت وی بی‌اطلاع بودند و او از حق تماس، ملاقات و دسترسی به وکیل محروم بود.

تمام اسناد پرونده بر پایه اعترافات اجباری زیر شکنجه

گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد تمامی مستندات پرونده محراب عبدالله‌زاده بر پایه اعترافات اخذشده در دوران بازداشت و تحت شکنجه تنظیم شده بود. منابع نزدیک به پرونده تأکید کرده‌اند هیچ مدرک مستقل، فنی یا بی‌طرفانه‌ای برای اثبات اتهامات علیه او ارائه نشده است.

به این ترتیب، اعترافات اخذشده زیر شکنجه به محور اصلی پرونده و مبنای صدور حکم اعدام تبدیل شد.

نادیده گرفتن شواهد برائت و رد درخواست بررسی فنی

بر اساس اطلاعات موجود، محراب عبدالله‌زاده در تمامی مراحل بازجویی و رسیدگی قضایی اتهامات وارده را رد کرده بود. او خواستار بررسی موقعیت مکانی تلفن همراه خود در زمان وقوع حادثه شده بود تا عدم حضورش در محل اثبات شود.

همچنین یک منبع مطلع اعلام کرده در ویدئوی موجود از صحنه قتل که در اختیار نهادهای امنیتی قرار دارد، اثری از حضور او مشاهده نمی‌شود. با وجود این، درخواست‌های او برای بررسی این شواهد در روند رسیدگی مورد توجه قرار نگرفت.

روند صدور و تأیید حکم اعدام محراب عبدالله‌زاده

پس از پایان بازجویی‌ها، پرونده محراب عبدالله‌زاده به شعبه ۷ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ارومیه ارجاع شد. سپس پرونده با صدور کیفرخواست به شعبه اول دادگاه انقلاب ارومیه ارسال شد.

دادگاه پس از سه جلسه رسیدگی، در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۴۰۳ حکم اعدام او را صادر کرد. این حکم در ۳۰ مهر همان سال به وی ابلاغ شد.

دیوان عالی کشور حکم اعدام را تأیید کرد

پس از اعتراض وکلای پرونده، حکم صادره به دیوان عالی کشور ارجاع شد. شعبه ۹ دیوان عالی در تاریخ ۲۷ آذر ۱۴۰۴ حکم اعدام را تأیید کرد.

در ادامه نیز درخواست اعاده دادرسی محراب عبدالله‌زاده در اواخر بهمن‌ماه ۱۴۰۴ رد شد. با رد آخرین راهکارهای حقوقی، زمینه برای اجرای حکم اعدام فراهم شد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

ساسان آزادوار؛ اعدام ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ | زندان دستگرد اصفهان


زندانی سیاسی ساسان آزادوار، اعدام در ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان

نام و نام خانوادگی: ساسان آزادوار



محل تولد:

ساکن: اصفهان

تاریخ تولد: ۱۳۸۳

تاریخ آخرین بازداشت: دی‌ماه ۱۴۰۴

اتهامات: محاربه

محل زندان: زندان دستگرد اصفهان

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵

اعدام ساسان آزادوار

بامداد پنج‌شنبه ۱۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، ساسان آزادوار، زندانی سیاسی ۲۱ ساله و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در زندان مرکزی اصفهان اعدام شد. اجرای حکم اعدام این ورزشکار جوان در حالی صورت گرفت که خانواده، وکلای پرونده و منابع حقوقی تأکید داشتند هیچ سند مستقل و مستندی علیه او ارائه نشده و تمامی مستندات پرونده بر اعترافاتی استوار بوده که در دوران بازداشت و تحت شکنجه شدید جسمی و روانی از وی اخذ شده بود.

ساسان آزادوار که بود؟

ساسان آزادوار، ۲۱ ساله، از ورزشکاران شناخته‌شده رشته کاراته و قهرمان این رشته در استان اصفهان بود. او در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات سراسری در شهر اصفهان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

خانواده و نزدیکان او از نحوه بازداشتش با عنوان «ربایش توسط نیروهای امنیتی» یاد کرده و گفته بودند وی بدون ارائه حکم قضایی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.






دادگاهی با ابهامات گسترده و بدون ادله مستقل

پرونده ساسان آزادوار در شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست قاضی مرتضی براتی رسیدگی شد. این دادگاه در نهایت حکم اعدام علیه او صادر کرد. اما به گفته منابع حقوقی و نزدیکان پرونده، روند رسیدگی با ابهامات جدی همراه بوده و هیچ‌گونه سند مستقل، شاهد معتبر، مدرک تصویری، داده فنی یا ادله اثباتی روشن علیه او در دادگاه ارائه نشده است.

فعالان حقوقی می‌گویند فقدان مستندات مستقل در پرونده‌ای منتهی به اعدام، مشروعیت کل روند قضایی را زیر سؤال می‌برد.

شکنجه شدید ساسان آزادوار برای اخذ اعتراف

منابع نزدیک به خانواده ساسان آزادوار اعلام کرده‌اند که او در دوران بازداشت تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روانی قرار گرفته بود. به گفته این منابع، بازجویان امنیتی تلاش داشتند از طریق فشار مستمر، تهدید و اعمال شکنجه، او را وادار به پذیرش اتهامات مطرح‌شده کنند. این شکنجه‌ها به‌گونه‌ای اعمال شده بود که در نهایت وی ناچار به بیان اعترافاتی علیه خود شد؛ اعترافاتی که به گفته منابع مطلع، مبنای اصلی صدور حکم اعدام قرار گرفت.

اعترافات اجباری؛ تنها مستند پرونده

بر اساس اطلاعات منتشرشده، ساسان آزادوار نه بر پایه اسناد مستقل، بلکه صرفاً بر اساس اعترافاتی که در بازداشت از او اخذ شده بود محکوم شد.

منابع نزدیک به خانواده او تأکید کرده‌اند:

هیچ شاهد مستقل علیه او وجود نداشت

هیچ سند فنی یا تصویری علیه او ارائه نشد

هیچ دلیل اثباتی معتبر دیگری در پرونده مطرح نبود

به گفته آنان، تنها عنصر مورد استناد دادگاه برای صدور حکم مرگ، اعترافاتی بود که تحت شکنجه اخذ شده بود.

اعدام یک ورزشکار جوان در اوج اعتراضات حقوق بشری

اعدام ساسان آزادوار، به‌عنوان یک ورزشکار جوان و چهره شناخته‌شده ورزشی، بازتاب گسترده‌ای در میان فعالان مدنی و حقوق بشری داشته است.

بسیاری این اعدام را نمونه‌ای از استفاده سیاسی از مجازات اعدام برای سرکوب بازداشت‌شدگان اعتراضات توصیف کرده‌اند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ