پیکر ابراهیم دولتآبادی، از معترضان اعدامشده اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، در میان حضور گسترده مأموران امنیتی و تحت کنترل کامل نیروهای اطلاعاتی به خاک سپرده شد؛ شاهدان از آثار شدید شکنجه بر بدن او و دفن شتابزده برای جلوگیری از شکلگیری اعتراض خبر میدهند
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۱۵ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – مراسم خاکسپاری ابراهیم دولتآبادی، از معترضان اعدامشده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشتماه در فضایی کاملاً امنیتی برگزار شد. بر اساس روایت شاهدان، نیروهای امنیتی پیکر او را مستقیماً از غسالخانه زندان به محل دفن منتقل کردند، تنها برای لحظاتی اجازه مشاهده پیکر را به خانواده دادند و سپس در میان حضور پرشمار مأموران اطلاعاتی و لباسشخصی، او را بهسرعت به خاک سپردند.
به گفته شاهدان حاضر در محل، پیکر ابراهیم دولتآبادی صبح دوشنبه ۱۴ اردیبهشتماه توسط مأموران حکومتی از غسالخانه زندان به محل دفن منتقل شد.
خانواده او تنها برای لحظاتی امکان دیدن پیکر را یافتند و پس از آن مأموران روند دفن را بهسرعت انجام دادند.
به گفته شاهدان، محوطه گورستان مملو از مأموران اطلاعاتی و نیروهای لباسشخصی بود و فضای امنیتی شدیدی بر مراسم حاکم بود.
شاهدان از آثار شکنجه بر پیکر ابراهیم دولتآبادی میگویند
یکی از شاهدان حاضر در محل، در توصیف وضعیت جسمانی ابراهیم دولتآبادی پس از اعدام گفته است:
«امروز صبح (دوشنبه ۱۴ اردیبهشت) از طرف حکومت جسد ابراهیم دولتآبادی را از غسالخانه زندان تا مزارش خودشان آوردند و آنجا لحظاتی خانوادهاش پیکر او را دیدند و بعد به خاک سپردند. ابراهیم هیکلی درشت داشت، حدود ۱۴۰ کیلو میشد با نزدیک دو متر قد، ولی آنقدر او را شکنجه کرده بودند که جسمش بسیار نحیف شده بود.»
این روایت، بار دیگر موضوع شکنجه بازداشتشدگان سیاسی و آثار آن بر جسم زندانیان پیش از اجرای حکم اعدام را برجسته میکند.
همین شاهد در ادامه درباره فضای امنیتی حاکم بر مراسم خاکسپاری اظهار داشته است:
«در محوطه گورستان پر از مأمورهای اطلاعاتی و لباس شخصی بود. حتی از جسدش هم میترسیدند. از اینکه کسی در میان این جمع خشمگین فریاد آزادی سر بده میترسیدند. من و یکی از دوستانم که دورادور شاهد بودیم، دیدیم که اطلاعاتیها سریع او را دفن کردند تا جمعیت پراکنده شود.»
به گفته ناظران، حجم بالای حضور نیروهای امنیتی نشاندهنده نگرانی جدی حاکمیت از تبدیل مراسم خاکسپاری به تجمع اعتراضی بوده است.
پرونده ابراهیم دولتآبادی و روند دادگاه خارج از روال قانونی
ابراهیم دولتآبادی از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد بود که به اعدام محکوم شد.
ابراهیم دولتآبادی از ورزشکاران شهر مشهد و پدر دو فرزند ۹ و ۱۴ ساله بود . او در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در میدان طبرسی مشهد بازداشت شد. بر اساس اطلاعات موجود، بازداشت او در هفته پایانی دیماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی انجام شد.
پس از بازداشت، وی به زندان وکیلآباد منتقل شد و شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد به ریاست غلامرضا اکبریمقدم او را به اعدام محکوم کرد.
منابع حقوق بشری بارها نسبت به روند رسیدگی به پرونده او هشدار داده بودند و تأکید داشتند محاکمه وی در چارچوبی امنیتی و خارج از روال متعارف قضایی انجام شده است. ناظران معتقدند در پروندههای مشابه، روند تصمیمگیری قضایی عملاً بر پایه دستورات نهادهای امنیتی از جمله وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه انجام میشود و دادگاهها صرفاً نقش تأییدکننده تصمیمات از پیش گرفتهشده را ایفا میکنند.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
اعـدام محراب عبداللهزاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشتشده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری
اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در شیراز
اعـدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری
اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریمپور پس از پروندههای مبتنی بر اعترافات اجباری
گزارشهای متعدد از پروندههای معترضان محکوم به اعدام نشان میدهد شکنجه و فشار برای اخذ اعترافات اجباری به یکی از ارکان ثابت این پروندهها تبدیل شده است.
اظهارات شاهدان درباره وضعیت جسمانی ابراهیم دولتآبادی پس از اعدام نیز بر نگرانیها درباره شدت شکنجه اعمالشده علیه بازداشتشدگان سیاسی افزوده است.
در بسیاری از پروندههای مشابه، آثار شکنجه تنها پس از مرگ یا اجرای حکم بر خانوادهها و شاهدان آشکار شده است.
اعدام و سرکوب برای مهار جامعه معترض
تحلیلگران سیاسی معتقدند تشدید اعدام معترضان و امنیتیکردن مراسم خاکسپاری آنان بخشی از راهبرد حاکمیت برای جلوگیری از شکلگیری اعتراضات تازه است.
به باور ناظران، جامعه در شرایطی از نارضایتی و تنش فزاینده قرار دارد و ساختار حاکم تلاش میکند با استفاده همزمان از اعدام، ارعاب و کنترل امنیتی تجمعات عمومی، مانع تبدیل خشم اجتماعی به اعتراضات خیابانی شود.
در این چارچوب، حتی مراسم خاکسپاری قربانیان نیز بهعنوان نقطه بالقوه اعتراض تحت کنترل شدید امنیتی قرار میگیرد.
برگزاری امنیتی مراسم خاکسپاری ابراهیم دولتآبادی و دفن شتابزده او در میان محاصره مأموران، نشان میدهد سرکوب معترضان تنها به اجرای حکم اعدام محدود نمیشود و پس از مرگ نیز بر خانوادهها، مراسم سوگواری و حافظه جمعی جامعه ادامه مییابد. این رویکرد بخشی از سیاست مهار اعتراضات از طریق ارعاب مستمر ارزیابی میشود.
مواد نقضشده:
نقض منع شکنجه – ماده ۵اعلامیه جهانی حقوق بشر:
اعمال شکنجه علیه بازداشتشدگان و مشاهده آثار آن بر پیکر قربانی، مصداق نقض آشکار منع شکنجه است.
نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
رسیدگی قضایی تحت نفوذ نهادهای امنیتی و خارج از روند مستقل قضایی، ناقض دادرسی منصفانه است.
نقض حق آزادی تجمع و سوگواری – ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
امنیتیکردن مراسم خاکسپاری و جلوگیری از تجمع آزادانه شهروندان ناقض حق تجمع مسالمتآمیز است.
نقض کرامت انسانی پس از مرگ – اصول بنیادین حقوق بشر:
کنترل امنیتی بر پیکر و دفن شتابزده قربانی بدون برگزاری آزادانه مراسم، ناقض کرامت انسانی متوفی و خانواده او است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
