--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

محمد تقوی و اکبر دانشورکار؛ اعدام بدون ابلاغ حکم؛ هشدار درباره خطر اعدام دیگر زندانیان سیاسی


وکیل پرونده اعلام کرد اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون اطلاع وکیل و خانواده و حتی بدون ابلاغ حکم انجام شده است؛ نگرانی‌ها درباره تکرار این روند برای سایر زندانیان سیاسی افزایش یافته است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۴ – با انتشار پستی از سوی بابک پاک‌نیا، وکیل زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، جزئیات تازه‌ای از روند اجرای حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار منتشر شده است. بر اساس این اظهارات، اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون ابلاغ حکم به وکلا، بدون اطلاع خانواده و بدون امکان استفاده از حق اعاده دادرسی انجام شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره خطر اعدام سایر زندانیان سیاسی را افزایش داده است.


اظهارات وکیل درباره اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار

بابک پاک‌نیا، وکیل زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، با انتشار پستی اعلام کرد که او و آقای نیلی، وکالت سه زندانی سیاسی دیگر به نام‌های بابک علیپور، پویا قبادی و وحید بنی‌عامریان را بر عهده دارند، اما تا زمان انتشار این پست، هیچ حکمی به آنان ابلاغ نشده و حتی از نتیجه دادرسی نهایی نیز اطلاعی به وکلا داده نشده است.

به گفته این وکیل، پیش از اجرای هر حکم اعدام، لازم است مفاد حکم به وکلای مدافع یا حداقل به خود متهم ابلاغ شود تا محکوم بتواند از حقوق قانونی خود، از جمله درخواست اعاده دادرسی و توقف اجرای حکم استفاده کند.

با این حال، به گفته این وکیل، در پرونده محمد تقوی و اکبر دانشورکار این روند طی نشده و اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون طی این مراحل انجام شده است.

متن کامل پست بابک پاک‌نیا در زیر آمده است:

« در خصوص اجرای حکم اعدام اکبر دانشورکار و محمد تقوی سنگ‌دهی اینجانب و آقای نیلی عهده‌دار وکالت سه متهم دیگر به نام‌های بابک علیپور، پویا قبادی و وحید بنی‌عامریان هستیم. تا لحظه تحریر این توییت هیچ حکمی به ما ابلاغ نشده و اساسا حتی از نتیجه دادرسی نهایی نیز مطلع نمی‌باشیم و نمی‌دانیم که نسبت به موکلین ما نیز این حکم ابرام شده است یا خیر؟ این در حالی است که پیش از اجرای حکم لازم است که مفاد آن به وکلای مدافع یا اقل‌کم به خود متهم ابلاغ شود. کم ترین حق محکوم این است که بتواند از حق اعاده دادرسی و توقف اجرار حکم بهره‌مند گردد.»

اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در شرایط جنگی

بامداد دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در زندان قزلحصار اجرا شد.

اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در حالی انجام شد که کشور در شرایط جنگی و زیر بمباران قرار دارد. اجرای حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در چنین شرایطی با واکنش‌ها و نگرانی‌های گسترده‌ای همراه شده است.

برخی ناظران معتقدند اجرای حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در شرایط جنگی می‌تواند با هدف ایجاد فضای رعب و تشدید سرکوب انجام شده باشد.

در شرایطی که شهروندان با ناامنی ناشی از جنگ و بمباران مواجه هستند، اجرای احکام اعدام می‌تواند فضای ترس و فشار را در جامعه افزایش دهد.

خطر اعدام سایر زندانیان سیاسی

در پست منتشرشده، وکیل پرونده هشدار داده است که با توجه به اجرای حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون اطلاع قبلی، این نگرانی وجود دارد که احکام اعدام سایر زندانیان سیاسی نیز به‌صورت ناگهانی و خارج از روند معمول قضایی اجرا شود.

به گفته این وکیل، حتی مشخص نیست که حکم نهایی درباره سایر متهمان این پرونده صادر و تأیید شده است یا خیر، اما با این حال، احتمال اجرای ناگهانی احکام وجود دارد.

به همین دلیل، نگرانی‌ها درباره سرنوشت سایر زندانیان سیاسی پس از اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار افزایش یافته است.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک

شلیک به پنجره منازل توسط بسیجی‌های آتش به اختیار؛ ادامه فضای رعب در سایه جنگ

اعدام دو زندانی سیاسی در زندان قزلحصار؛ اجرای حکم اعدام در شرایط جنگ و زیر بمباران

درخواست اقدام فوری از سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری



کانون حقوق بشر ایران، در پی اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار، درخواست‌هایی از سازمان ملل متحد، خانم مای ساتو و تمامی سازمان‌های حقوق بشری مطرح شده است تا نسبت به این اعدام‌ها واکنش نشان دهند و برای جلوگیری از اجرای احکام اعدام دیگر زندانیان سیاسی اقدام فوری انجام دهند.

در این درخواست‌ها تأکید شده است که با توجه به اجرای حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون اطلاع قبلی و بدون طی مراحل قانونی، این خطر وجود دارد که سایر زندانیان نیز با احکام مشابه مواجه شوند.

نگرانی‌ها درباره روند دادرسی و اعترافات اجباری

گزارش‌های منتشرشده نشان می‌دهد که در پرونده‌های امنیتی و سیاسی، برخی زندانیان تحت فشار و شکنجه برای اعتراف‌گیری قرار می‌گیرند.

در چنین شرایطی، فعالان حقوق بشر می‌گویند اعترافاتی که تحت فشار و شکنجه گرفته می‌شود، فاقد اعتبار حقوقی است، اما در برخی پرونده‌ها به‌عنوان مستند صدور احکام سنگین از جمله اعدام مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در حالی انجام شده که گزارش‌هایی درباره فشار بر زندانیان سیاسی برای اعتراف‌گیری اجباری نیز منتشر شده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی به این پرونده‌ها را افزایش داده است.

نقض حقوق بشر در اجرای حکم اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار

اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار، از جمله اجرای حکم بدون ابلاغ قبلی به وکیل و خانواده، عدم امکان استفاده از حق اعاده دادرسی، اجرای حکم در شرایط جنگی و گزارش‌ها درباره اعتراف‌گیری اجباری، از منظر حقوق بشر قابل توجه است.

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فردی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد و اجرای حکم اعدام، به‌ویژه در شرایطی که روند دادرسی با ابهام همراه است، از منظر نهادهای حقوق بشری مورد انتقاد قرار می‌گیرد.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فرد حق دارد به وکیل دسترسی داشته باشد و از روند دادرسی عادلانه برخوردار باشد. اجرای حکم بدون اطلاع وکیل می‌تواند نقض این حق باشد.

نقض حق استفاده از راه‌های قانونی اعتراض به حکم – ماده ۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فرد حق دارد از راه‌های قانونی برای اعتراض به حکم و درخواست اعاده دادرسی استفاده کند.

نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هرگونه شکنجه جسمی و روانی برای گرفتن اعتراف ممنوع است و گزارش‌های مربوط به اعتراف‌گیری اجباری از موارد مورد توجه نهادهای حقوق بشری است.

اعدام در شرایط بمباران

اظهارات وکیل پرونده نشان می‌دهد که اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون اطلاع قبلی به وکلا و خانواده و بدون ابلاغ حکم انجام شده است.

به گفته این وکیل، حتی امکان استفاده از حق اعاده دادرسی نیز برای این زندانیان فراهم نشده است.

اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در شرایط جنگی و زیر بمباران انجام شده و این موضوع نگرانی‌ها درباره سرنوشت سایر زندانیان سیاسی را افزایش داده است.

در همین حال، درخواست‌هایی از سازمان ملل، خانم مای ساتو و سایر نهادهای حقوق بشری برای جلوگیری از اجرای احکام اعدام دیگر زندانیان سیاسی مطرح شده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

تداوم بازداشت احمد تموئی در زندان تهران بزرگ؛ محرومیت از ملاقات و دسترسی به وکیل


احمد تموئی، زندانی سیاسی سابق، پس از بازداشت مجدد همچنان در بازداشت موقت و بدون دسترسی به وکیل و محرومیت از ملاقات به سر می‌برد

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – احمد تموئی، زندانی سیاسی سابق کُرد که پیش‌تر پس از تحمل بیش از ۱۴ سال حبس از زندان آزاد شده بود، در پی بازداشت مجدد توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در اسفند ۱۴۰۴، همچنان در بازداشت موقت در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، وی از زمان بازداشت تاکنون از حق ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بوده است.

بازداشت احمد تموئی و انتقال به بازداشتگاه امنیتی

بر اساس اطلاعات منتشر شده، احمد تموئی، فعال سیاسی کُرد اهل سلماس، پس از آزادی از زندان در تهران زندگی می‌کرد و به عنوان راننده مشغول به کار بود. وی بامداد ۴ اسفند ۱۴۰۴ در خیابان کارگر جنوبی تهران و در جریان ایست و بازرسی نیروهای سپاه، بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شد.

بر اساس اظهارات یک منبع مطلع، در جریان این بازداشت با احمد تموئی برخورد خشونت‌آمیز صورت گرفته و وی پس از بازداشت به یک بازداشتگاه امنیتی منتقل شده است. گفته می‌شود او به مدت یک روز در این بازداشتگاه تحت شکنجه‌های جسمی و روانی قرار داشته و سپس در تاریخ ۵ اسفند به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شده است.

انتقال در شرایط جنگ و ادامه بازداشت

بر اساس این گزارش، با آغاز جنگ، احمد تموئی به همراه چندین بازداشت‌شده دیگر از بند ۲ الف زندان اوین به یک بازداشتگاه امنیتی در شرق تهران منتقل شده و سپس در تاریخ ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ به زندان تهران بزرگ انتقال یافته است.

پرونده‌ای علیه احمد تموئی در شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۳۳ تهران تشکیل شده و وی با اتهام «اجتماع و تبانی» همچنان در بازداشت موقت نگهداری می‌شود.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک

شلیک به پنجره منازل توسط بسیجی‌های آتش به اختیار؛ ادامه فضای رعب در سایه جنگ

محرومیت از ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل

بر اساس اطلاعات منتشر شده، احمد تموئی از زمان بازداشت تاکنون از حق ملاقات با خانواده محروم بوده و همچنین اجازه دسترسی به وکیل نیز به وی داده نشده است. ادامه بازداشت موقت بدون دسترسی به وکیل و بدون امکان ملاقات با خانواده، نگرانی‌ها درباره وضعیت این زندانی سیاسی را افزایش داده است.

سابقه بازداشت و محکومیت پیشین احمد تموئی

احمد تموئی پیش‌تر نیز در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۶ توسط نیروهای اطلاعات سپاه در مهاباد بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در ارومیه منتقل شده بود. وی در نامه‌ای سرگشاده در سال ۱۳۹۵ اعلام کرده بود که در زمان بازداشت در سال ۱۳۸۶ به مدت دو ماه در سلول انفرادی تحت شکنجه قرار گرفته است.

بر اساس این نامه، وی در دوران بازداشت با روش‌هایی مانند شوک الکتریکی، آویزان کردن، شلاق زدن و اعدام ساختگی تحت شکنجه قرار گرفته بود.

وی در بهمن ۱۳۸۶ از سوی دادگاه انقلاب اسلامی مهاباد به اتهام «محاربه» به ۱۵ سال حبس و تبعید به زندان مرکزی ارومیه محکوم شد. این حکم در سال ۱۳۸۷ تأیید و برای اجرا به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.

دوران حبس و فشارهای امنیتی

احمد تموئی در طول ۱۴ سال و ۲ ماه حبس، بارها به دلیل مشارکت در اعتصاب‌های زندانیان سیاسی و عقیدتی مورد بازجویی و تهدید قرار گرفته بود. گزارش‌ها حاکی از آن است که وی در طول دوران حبس بارها تحت فشارهای امنیتی قرار داشته است.

س از پایان دوران محکومیت، وی از زندان آزاد شد، اما در اسفند ۱۴۰۴ بار دیگر بازداشت و تاکنون در بازداشت موقت نگهداری می‌شود.

نقض حقوق بشر در وضعیت احمد تموئی

وضعیت احمد تموئی، از جمله بازداشت بدون ارائه حکم، نگهداری در بازداشت موقت، عدم دسترسی به وکیل و محرومیت از ملاقات با خانواده، از منظر حقوق بشر قابل توجه است.

نقض منع بازداشت خودسرانه – ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: بازداشت بدون ارائه حکم قضایی و نگهداری طولانی‌مدت در بازداشت موقت می‌تواند مصداق بازداشت خودسرانه باشد.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فرد حق دارد به وکیل دسترسی داشته باشد و از خود دفاع کند. محرومیت از دسترسی به وکیل می‌تواند نقض این حق باشد.

نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هرگونه شکنجه جسمی و روانی ممنوع است و گزارش‌های مربوط به شکنجه در بازداشتگاه‌ها از موارد مورد توجه نهادهای حقوق بشری است.

نقض حق ملاقات با خانواده – ماده ۱۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر: محروم کردن زندانی از ارتباط با خانواده می‌تواند نقض حقوق فردی و خانوادگی محسوب شود

ادامه بازداشت در بلاتکلیفی

در حال حاضر، احمد تموئی همچنان در بازداشت موقت در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود و پرونده وی در حال بررسی است. ادامه بازداشت این زندانی سیاسی در شرایطی که از ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم است، باعث افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت وی شده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

قاضی محمد، پیشوای آرمان خودمختاری کردستان ایران


با گذشت دهه‌ها از اعدام قاضی محمد، نام او همچنان در تاریخ معاصر ایران و کردستان به عنوان یکی از چهره‌های سیاسی و نماد مطالبات مردم کردستان باقی مانده است

کانون حقوق بشر ایران دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – ۷۹ سال پیش در چنین روزی قاضی محمد، رهبر جمهوری مهاباد، در میدان چوارچرا مهاباد اعدام شد. نام او با تاریخ مبارزات و خواسته‌های مردم کردستان گره خورده است و بدون پرداختن به مطالبات مردم کردستان، نمی‌توان از نقش و جایگاه او سخن گفت. قاضی محمد با تشکیل دولت محلی کردستان تحت عنوان جمهوری مهاباد، تلاش کرد ایده خودمختاری در چارچوب حکومت مرکزی را عملی کند؛ موضوعی که از نگاه طرفداران او با اتهام تجزیه‌طلبی در تعارض بوده است. او در دوران فعالیت سیاسی خود تلاش کرد از طریق مذاکره و روش‌های مسالمت‌آمیز، خواسته‌های مردم کردستان را پیگیری کند و در این مسیر چندین بار به تهران سفر کرد. با وجود شرایط پیچیده سیاسی آن دوران و رقابت قدرت‌های مختلف، قاضی محمد بر مطالبات مردم کردستان تأکید داشت و در نهایت نیز در همین مسیر اعدام شد. نام او همچنان در تاریخ سیاسی کردستان به‌عنوان یکی از چهره‌های مهم این دوره شناخته می‌شود.

تشکیل جمهوری مهاباد و شرایط داخلی و بین‌المللی

با پایان جنگ جهانی دوم و اشغال کشور توسط نیروهای متفقین و از جمله حضور نیروهای شوروی در شمال‌غرب، فضای سیاسی نسبتاً بازتری در کشور به‌وجود آمد. در چنین شرایط داخلی و بین‌المللی، اقوام و ملیت‌ها فرصت یافتند مطالبات خود را مطرح کنند. در همین فضا، مردم کردستان به رهبری قاضی محمد و با تشکیل حزب دمکرات کردستان، جمهوری مهاباد را تأسیس کردند و خواست خودمختاری کردستان را مطرح نمودند. در این راستا، قاضی محمد چندین بار به تهران سفر کرد و با نمایندگان دولت مرکزی وارد مذاکره شد.

جمهوری مهاباد در مدت ۱۱ ماه حکومت محلی، اقداماتی در حوزه‌های اجتماعی، فرهنگی و آموزشی انجام داد که در تاریخ ثبت شده است. از جمله این اقدامات می‌توان به تشکیل اتحادیه‌های زنان و جوانان، تأسیس مدارس دخترانه، آموزش به زبان کردی، چاپ کتاب‌های کردی، تشکیل گروه‌های هنری، توجه به حقوق افراد غیرکرد، توجه به حقوق زنان، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و تلاش برای ایجاد عدالت اجتماعی اشاره کرد. این اقدامات در آن دوره موجب ایجاد نوعی نظم، آرامش و رضایت نسبی در منطقه شده بود.


پایان جمهوری مهاباد و دستگیری قاضی محمد

با توجه به اینکه حکومت مرکزی حاضر به پذیرش خواسته‌های مردم کردستان و به رسمیت شناختن حقوق آنان نشد، در نهایت تصمیم به سرکوب جمهوری مهاباد گرفت. در آن زمان به دلیل حضور نیروهای شوروی در شمال کشور و ناتوانی دولت مرکزی در رویارویی مستقیم، موضوع از طریق مذاکرات سیاسی دنبال شد. قوام‌السلطنه که در آن دوره به نخست‌وزیری رسید، در مذاکرات با شوروی موضوع امتیاز نفت شمال را مطرح کرد و در مقابل، زمینه خروج نیروهای شوروی و پایان حمایت آنان از جنبش‌های منطقه‌ای فراهم شد.

پس از این توافق، نیروهای دولتی به آذربایجان و کردستان وارد شدند و با عملیات نظامی، جمهوری مهاباد و حکومت آذربایجان را سرکوب کردند و رهبران این جنبش‌ها از جمله قاضی محمد دستگیر شدند. به این ترتیب جمهوری مهاباد پس از یک دوره کوتاه به پایان رسید و پس از آن نیز قرارداد مربوط به امتیاز نفت شمال عملاً اجرا نشد.

محاکمه و اعدام قاضی محمد

محاکمه قاضی محمد در اواخر دی‌ماه ۱۳۲۵ آغاز شد و چند روز به طول انجامید. در همان محاکمه نخست، حکم اعدام او و همراهانش صادر شد. محاکمه دوم در ۷ فروردین ۱۳۲۶ آغاز و در ۹ فروردین پایان یافت. با این حال، آنچه در این دادگاه‌ها بیش از هر چیز در تاریخ ثبت شد، شجاعت و استواری قاضی محمد در برابر دادگاه نظامی بود؛ تا جایی که برخی حاضران در دادگاه گفته‌اند این قاضی محمد بود که در واقع حکومت را محاکمه می‌کرد.

قاضی محمد در سخنان خود در دادگاه، سیاست‌های دولت مرکزی را عامل اصلی بحران کردستان دانست و تأکید کرد که اگر دولت، کردها را خائن می‌داند باید این منطقه را ترک کند و اگر آنان را میهن‌پرست می‌داند باید اجازه دهد مردم خود سرنوشتشان را در دست بگیرند. او همچنین اعلام کرد که اقداماتش نتیجه محرومیت مردم کردستان و نقض قانون اساسی از سوی حکومت بوده است. هنگامی که در دادگاه به او اتهام خیانت زده شد، در پاسخ گفت: «این‌جا خانه من است، خاک کردستان خاک نیاکان من است، چگونه می‌توانم از آن دست بردارم.»

گزارشگران و افسرانی که در دادگاه حضور داشتند، از شجاعت و آرامش او در طول محاکمه نوشته‌اند و تأکید کرده‌اند که او بدون ترس از مرگ، با صراحت از حقوق مردم کردستان دفاع می‌کرد. قاضی محمد خود نیز در دادگاه گفته بود که مدت‌هاست خود را برای چنین روزی آماده کرده و مرگ در راه آزادی مردمش را با آغوش باز می‌پذیرد.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک

شلیک به پنجره منازل توسط بسیجی‌های آتش به اختیار؛ ادامه فضای رعب در سایه جنگ

شجاعت قاضی محمد در زندان به‌ حدی‌ بود كه‌ افسران آ‌نجا را متحیر كرده‌ بود. پیشوا هربار از دو باری‌ كه‌ به‌ اصطلاح محاكمه‌ شده‌ است، نزدیک به ۴ ساعت سخنرانی کرده که به گفته‌ی‌ سروان شریفی‌ وکیل قاضی محمد « این قاضی‌ محمد بود كه‌ حكومت را محاكمه‌ می‌كرد و از تمامی‌ جهات آ‌نها را زیر سوأل می‌برد»

در نهایت، با وجود وعده‌هایی که برای تأمین جان او و همراهانش داده شده بود، این وعده‌ها عملی نشد و او به همراه چند تن از نزدیکانش پس از محاکمه‌های نمایشی به اعدام محکوم شد. گفته می‌شود این شیوه، یعنی وعده مذاکره و سپس بازداشت و اعدام، پیش از آن نیز در برخورد با برخی رهبران محلی به‌کار گرفته شده بود.

قاضی محمد در لحظه اعدام نیز از خود شجاعت نشان داد و اجازه نداد چشمانش را ببندند و گفت می‌خواهد در آخرین لحظات زندگی با چشمانی باز به سرزمینش نگاه کند. او در آخرین سخنان خود از مردم کردستان خواست مبارزه برای حقوق خود را ادامه دهند. به این ترتیب، قاضی محمد به یکی از چهره‌های تاریخی جنبش کردستان تبدیل شد و نام او به عنوان «پیشوا» در تاریخ این منطقه و ایران ثبت شد.

مروری کوتاه بر زندگی قاضی محمد

قاضی محمد در سال ۱۲۸۰ شمسی در خانواده‌ای روشنفکر در مهاباد متولد شد و از جوانی وارد فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی شد. او علوم دینی، فلسفه، ادبیات و زبان عربی را نزد استادان برجسته فراگرفت و با تسلط به چند زبان از جمله کردی، فارسی، عربی، انگلیسی و فرانسوی، به یکی از چهره‌های تحصیل‌کرده و تأثیرگذار زمان خود تبدیل شد. روحیه میهن‌دوستی و ارتباط او با روشنفکران و فعالان سیاسی، از جمله شیخ محمد خیابانی، باعث شد به‌تدریج به عنوان یکی از رهبران جنبش کردستان شناخته شود.

پدر او، قاضی علی، از روحانیان و قضات مهاباد بود و پس از درگذشت او در سال ۱۳۲۰، قاضی محمد مسئولیت قضاوت شهر را بر عهده گرفت. او همچنین در ساختار اداری منطقه فعال بود و در حوزه فرهنگ و آموزش نقش مهمی ایفا کرد. در دوران مسئولیت او، نخستین مدرسه دخترانه در مهاباد تأسیس شد. وی همچنین در سال ۱۳۱۵ به ریاست معارف مهاباد منصوب شد و تا سال ۱۳۲۱ ریاست جمعیت شیر و خورشید سرخ مهاباد را بر عهده داشت.

فعالیت سیاسی سازمان‌یافته قاضی محمد با تأسیس حزب دموکرات کردستان ایران در سال ۱۳۲۴ وارد مرحله جدیدی شد. او در ادامه این فعالیت‌ها نقش مهمی در تحولات سیاسی کردستان و تشکیل جمهوری مهاباد ایفا کرد. سرانجام در سحرگاه ۱۰ فروردین ۱۳۲۶، پس از محاکمه‌ای که ناعادلانه توصیف شده است، قاضی محمد به همراه برادرش و یکی از بستگانش در میدان چوارچرا مهاباد اعدام شد.

با گذشت دهه‌ها از اعدام قاضی محمد، نام او همچنان در تاریخ معاصر ایران و کردستان به عنوان یکی از چهره‌های سیاسی و نماد مطالبات مردم کردستان باقی مانده است. تجربه جمهوری مهاباد نیز به عنوان دوره‌ای کوتاه اما تأثیرگذار در تاریخ سیاسی منطقه شناخته می‌شود و همچنان در مباحث مربوط به حقوق اقوام، عدالت اجتماعی و مدیریت محلی مورد توجه قرار می‌گیرد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام دو زندانی سیاسی در زندان قزلحصار؛ اجرای حکم اعدام در شرایط جنگ و زیر بمباران



اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار بدون اطلاع خانواده و وکیل اجرا شد؛ گزارش‌ها از شکنجه برای اعتراف اجباری و مقاومت زندانیان سیاسی در برابر فشارها حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۴ – بامداد دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، حکم اعدام دو زندانی سیاسی، محمد تقوی و اکبر دانشورکار، در زندان قزلحصار به اجرا درآمد؛ اعدام این دو زندانی در حالی صورت گرفت که کشور در شرایط جنگی و زیر بمباران قرار دارد. اجرای این احکام بدون اطلاع خانواده‌ها و وکلای آنان انجام شده و گزارش‌ها حاکی از فشار، شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری از زندانیان سیاسی در پرونده‌های مشابه است.

اعدام دو زندانی سیاسی در زندان قزلحصار

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بامداد روز دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، دو زندانی سیاسی به نام‌های محمد تقوی و اکبر دانشورکار در زندان قزلحصار اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، خبر اعدام این دو زندانی را منتشر کرد.

اعدام این دو زندانی سیاسی در حالی صورت گرفت که بنا بر گزارش‌ها، خانواده‌ها و وکلای آنان از زمان اجرای حکم اعدام بی‌اطلاع بوده‌اند و این احکام به‌صورت ناگهانی اجرا شده است.

گزارش‌ها حاکی است که اجرای حکم اعدام این زندانیان در شرایطی انجام شده که کشور در وضعیت جنگی و زیر بمباران قرار دارد؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره وضعیت زندانیان و روند رسیدگی به پرونده‌های آنان را افزایش داده است. بسیاری از ناظران معتقدند اجرای احکام اعدام در چنین شرایطی نشان‌دهنده ادامه روند سرکوب و فشار بر زندانیان سیاسی حتی در شرایط بحرانی و جنگی است.

در باره زندانی سیاسی اکبر دانشورکار

اکبر (شاهرخ) دانشورکار، متولد شهریور ۱۳۴۵، مهندس عمران و اهل تهران بود. او در تاریخ ۱۳ دی ۱۴۰۲ در محل سکونت خود توسط مأموران امنیتی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

وی پس از پایان بازجویی‌ها به بند ۴ زندان اوین منتقل شد و سپس در یک پرونده مشترک به همراه چند زندانی سیاسی دیگر، از سوی شعبه پنجم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران به «بغی» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق متهم شد.

دادگاه رسیدگی به پرونده او در ۱۵ مهر ۱۴۰۳ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شد و در آذرماه همان سال، حکم اعدام وی صادر شد.

در حکم صادره، اکبر دانشورکار علاوه بر اعدام، به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور» به ۵ سال حبس و به اتهام «تشکیل دستجات غیرقانونی» به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود.

دباره زندانی سیاسی محمد تقوی

محمد تقوی سنگدهی، متولد ۱۳۴۵، دارای مدرک لیسانس گرافیک از دانشگاه تهران و از زندانیان سیاسی دهه شصت وهوادار مجاهدین خلق بود که سابقه چندین بار بازداشت و زندان را در پرونده خود داشت.

او در تاریخ ۵ اسفند ۱۴۰۲ در شهر چالدران بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل و سپس به بند ۴ این زندان منتقل شد.

پرونده محمد تقوی نیز به‌صورت مشترک با چند زندانی سیاسی دیگر در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران مورد رسیدگی قرار گرفت و در آذرماه ۱۴۰۳ به اعدام محکوم شد.

او پیش از این نیز در سال‌های گذشته به اتهام فعالیت‌های سیاسی بازداشت و زندانی شده بود و در سال ۱۴۰۱ از زندان آزاد شده و دوران تبعید خود را در کهنوج کرمان سپری می‌کرد.


شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری

گزارش‌های منتشرشده از وضعیت زندانیان سیاسی در پرونده‌های مشابه نشان می‌دهد که بسیاری از بازداشت‌شدگان تحت فشار و شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری قرار می‌گیرند.

بر اساس این گزارش‌ها، بازداشت‌شدگان در دوران بازجویی در بندهای امنیتی از جمله بند ۲۰۹ زندان اوین تحت فشارهای شدید روحی و جسمی قرار گرفته و از آنان خواسته می‌شود اعترافاتی را که از پیش تنظیم شده بپذیرند. البته این تلاش با مقاومت زندانیان بی‌اثر و نقش بر آب شده بود


اعدام در شرایط جنگ و زیر بمباران

اعدام این دو زندانی سیاسی در شرایطی انجام شده که کشور در وضعیت جنگی قرار دارد و بسیاری از شهرها در معرض حملات و بمباران هستند.

اجرای حکم اعدام در چنین شرایطی با واکنش‌های گسترده‌ای همراه شده و بسیاری از ناظران این اقدام را نشانه‌ای از ادامه روند سرکوب حتی در شرایط جنگی می‌دانند.

به گفته برخی منابع، زندانیان سیاسی در ماه‌های اخیر تحت فشار قرار داشته‌اند و اجرای احکام اعدام در شرایط جنگی به‌عنوان ابزاری برای افزایش فشار بر زندانیان و جلوگیری از اعتراضات احتمالی در زندان‌ها ارزیابی می‌شود.




مقاومت زندانیان سیاسی در برابر فشارها

با وجود فشارهای امنیتی، گزارش‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از زندانیان سیاسی در برابر فشارها برای اعتراف اجباری مقاومت کرده‌اند.

برخی منابع می‌گویند تعدادی از زندانیان سیاسی حاضر نشده‌اند اتهامات مطرح‌شده علیه خود را بپذیرند و همین موضوع موجب تشدید فشارها بر آنان شده است.

به گفته ناظران، مقاومت زندانیان سیاسی در برابر اعترافات اجباری و فشارهای امنیتی یکی از دلایل صدور و اجرای احکام سنگین علیه آنان عنوان می‌شود.

ادامه اعدام‌ها در شرایط جنگی

اعدام محمد تقوی و اکبر دانشورکار در زندان قزلحصار در حالی انجام شد که کشور در شرایط جنگی قرار دارد و گزارش‌ها از افزایش فشار بر زندانیان سیاسی حکایت دارد.

اجرای احکام اعدام بدون اطلاع خانواده و وکیل، گزارش‌های مربوط به شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری و همچنین اجرای احکام در شرایط بحرانی، بار دیگر وضعیت زندانیان سیاسی و روند رسیدگی به پرونده‌های آنان را در کانون توجه قرار داده است.

این تحولات در حالی رخ می‌دهد که نگرانی‌ها درباره سرنوشت سایر زندانیان سیاسی محکوم به اعدام نیز افزایش یافته است.

نقض حقوق بشردر اعدم زندانیان سیاسی محمد تقوی و اکبر دانشورکار

اعدام این زندانیان سیاسی در حالی صورت گرفته است که گزارش‌ها از شکنجه، اعتراف‌گیری اجباری، عدم دسترسی به وکیل، عدم اطلاع خانواده از زمان اجرای حکم و برگزاری دادگاه‌های غیرعلنی حکایت دارد. این اقدامات در حالی انجام شده که کشور در شرایط جنگی و زیر بمباران قرار دارد و زندانیان در وضعیتی کاملاً بی‌دفاع نگهداری می‌شوند. بر اساس موازین بین‌المللی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، حق حیات، حق دادرسی عادلانه، حق دسترسی به وکیل، منع شکنجه و رفتار غیرانسانی از حقوق بنیادین هر انسان است. با این حال، گزارش‌های موجود نشان می‌دهد که این حقوق در مورد زندانیان سیاسی به‌طور گسترده نقض شده و اجرای احکام اعدام در چنین شرایطی، نگرانی‌ها درباره نقض جدی و سیستماتیک حقوق بشر را افزایش داده است.

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فردی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد. اجرای حکم اعدام، به‌ویژه در شرایطی که روند دادرسی با ابهام و گزارش‌هایی از اعترافات اجباری همراه است، از منظر نهادهای حقوق بشری مورد انتقاد قرار می‌گیرد.

نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هرگونه شکنجه جسمی و روانی برای گرفتن اعتراف ممنوع است. گزارش‌های مربوط به فشار و شکنجه برای اعتراف‌گیری از زندانیان سیاسی از موارد مورد توجه نهادهای حقوق بشری است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فرد حق دارد از محاکمه عادلانه و دسترسی به وکیل برخوردار باشد. اجرای حکم بدون اطلاع وکیل و خانواده می‌تواند نقض روند دادرسی عادلانه محسوب شود.

نقض حق امنیت شخصی زندانیان در شرایط جنگی – ماده ۵ و ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: نگهداری زندانیان در شرایط ناامن و اجرای احکام اعدام در شرایط جنگی و زیر بمباران، می‌تواند مصداق رفتار غیرانسانی و به خطر انداختن جان زندانیان تلقی شود.کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۵- به گفته خبرگزاری میزان بامداد دوشنبه ۱۰ فروردین ماه ۱۴۰۵ دو زندانی سیاسی محمد تقوی و اکبر دانشورکار اعدام شدند. این حکم بدون اطلاع خانواده و وکیل آنها اجرا شده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

۳۰مین روز جنگ؛ تشدید بی‌سابقه درگیری‌ها و گسترش حملات به زیرساخت‌های نظامی و اقتصادی


با ورود جنگ به مرحله‌ای تازه، حملات به مراکز نظامی، اقتصادی و مناطق مسکونی گسترش یافته و دامنه جنگ به مسیرهای حیاتی انرژی و تجارت کشیده شده است

کانون حقوق بشر ایران، یک شنبه ۹ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – در سی‌امین روز جنگ، گزارش‌ها از تشدید بی‌سابقه درگیری‌ها، گسترش حملات به زیرساخت‌های نظامی و اقتصادی و افزایش تهدیدها علیه مسیرهای حیاتی انرژی و تجارت جهانی حکایت دارد. همزمان با ادامه جنگ در ایران و منطقه خاورمیانه، حملات به مراکز نظامی، بنادر، مناطق صنعتی و حتی مناطق مسکونی افزایش یافته و نشانه‌هایی از گسترش بیشتر جنگ در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی دیده می‌شود.

حملات به بنادر و زیرساخت‌های اقتصادی

با ادامه جنگ، زیرساخت‌های اقتصادی نیز به‌طور فزاینده‌ای هدف حملات قرار گرفته‌اند. بامداد یکشنبه ۹ فروردین، اسکله بندر پل در استان هرمزگان هدف حمله قرار گرفت که بر اساس گزارش‌های رسمی، در این حمله پنج نفر کشته و چهار نفر زخمی شدند و دو شناور و یک خودرو نیز آسیب دیدند.

این حمله در شرایطی رخ داده که بنادر جنوب ایران نقش مهمی در حمل‌ونقل کالا و انرژی دارند و هدف قرار گرفتن این زیرساخت‌ها نشان‌دهنده گسترش جنگ به حوزه‌های اقتصادی و تجاری است. در همین حال، حمله به تأسیسات صنعتی در منطقه نیز ادامه یافته و برخی مراکز صنعتی در کشورهای منطقه نیز هدف حملات متقابل قرار گرفته‌اند.

شرکت آلومینیوم بحرین اعلام کرده که تأسیسات این شرکت هدف حمله قرار گرفته و در این حادثه دو نفر زخمی شده‌اند. این حملات نشان می‌دهد که جنگ به زیرساخت‌های صنعتی منطقه نیز کشیده شده و پیامدهای اقتصادی آن در حال گسترش است.

ادامه حملات هوایی به شهرهای ایران

در داخل ایران نیز همزمان با ادامه جنگ، حملات هوایی به شهرهای مختلف افزایش یافته است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که تهران، کرج، یزد، اصفهان، اراک و کاشان از جمله شهرهایی هستند که هدف حملات قرار گرفته‌اند.

در تهران، مناطق مختلفی از جمله زعفرانیه، ولنجک، شرق و شمال‌شرق تهران، حکیمیه، بوستان یاس فاطمی، سهروردی، پاسداران، مسعودیه و اطراف فرودگاه مهرآباد هدف حملات قرار گرفته‌اند. همچنین در مناطقی مانند لویزان، شهرک محلاتی و حوالی اتوبان بابایی نیز صدای چندین انفجار شنیده شده است.

گزارش‌های محلی از لرزش شدید ساختمان‌ها، شکستن شیشه‌ها و برخاستن دود در برخی مناطق خبر می‌دهند. در برخی مناطق مسکونی نیز ساختمان‌ها آسیب دیده و عملیات جست‌وجو برای یافتن افراد زیر آوار ادامه دارد.

در استان یزد نیز مقر سپاه الغدیر هدف حمله قرار گرفته و گزارش‌ها از شنیده شدن صدای حدود ۲۰ انفجار در این منطقه حکایت دارد. همچنین ساختمان صاایران وابسته به وزارت دفاع در شرق تهران نیز در حملات بامدادی تخریب شده است.

نگرانی‌ها درباره تأسیسات هسته‌ای

در ادامه جنگ، نگرانی‌ها درباره تأسیسات هسته‌ای نیز افزایش یافته است. گزارش‌ها حاکی از آن است که تأسیسات مرتبط با نیروگاه اتمی بوشهر چندین بار هدف حمله قرار گرفته و روسیه بخشی از کارکنان خود را از این نیروگاه خارج کرده است.

گزارش‌هایی نیز از حمله به سایت‌های نظامی و هسته‌ای دیگر از جمله پارچین و پادگان کوهک منتشر شده است. این تحولات نگرانی‌ها درباره امنیت تأسیسات هسته‌ای و احتمال بروز خطرات زیست‌محیطی را افزایش داده است.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک

شلیک به پنجره منازل توسط بسیجی‌های آتش به اختیار؛ ادامه فضای رعب در سایه جنگ

ورود حوثی‌ها به جنگ و تهدید مسیرهای دریایی

در سطح منطقه‌ای، با ورود فعال‌تر حوثی‌های یمن به جنگ، دامنه درگیری‌ها گسترده‌تر شده است. مقامات این گروه اعلام کرده‌اند که بستن تنگه باب‌المندب یکی از گزینه‌های آنان در جنگ است. این تهدید می‌تواند یکی از مهم‌ترین مسیرهای دریایی جهان را با خطر مواجه کند.

همزمان، حملات موشکی حوثی‌ها به اسرائیل نیز ادامه یافته و این گروه اعلام کرده که عملیات خود را ادامه خواهد داد. این تحولات نشان می‌دهد که جنگ در حال گسترش به مسیرهای مهم دریایی و تجارت جهانی است.

احتمال گسترش جنگ در سطح بین‌المللی

در سطح بین‌المللی نیز نشانه‌هایی از احتمال گسترش جنگ دیده می‌شود. گزارش‌ها حاکی از آن است که پنتاگون در حال بررسی گزینه‌هایی برای عملیات زمینی احتمالی است. همچنین ناو آبی‌خاکی یو‌اس‌اس تریپولی به همراه هزاران نیروی نظامی وارد منطقه شده است

این تحرکات نشان می‌دهد که جنگ ممکن است وارد مرحله جدیدی شود و ابعاد آن گسترده‌تر شود. در همین حال، برخی کشورها در حال افزایش همکاری‌های نظامی و امنیتی خود در منطقه هستند.

جنگ در مرحله‌ای جدید

مجموع این تحولات نشان می‌دهد که جنگ وارد مرحله‌ای جدید و پیچیده شده است. در این مرحله، علاوه بر اهداف نظامی، زیرساخت‌های اقتصادی، مناطق مسکونی، بنادر، مسیرهای انرژی و حتی تأسیسات هسته‌ای نیز در معرض حمله قرار گرفته‌اند.

ادامه جنگ در این سطح می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای امنیت منطقه‌ای و اقتصاد جهانی داشته باشد. به‌ویژه اگر مسیرهای حیاتی انرژی مانند تنگه هرمز و باب‌المندب با اختلال مواجه شوند، تأثیرات آن بر بازارهای جهانی بسیار گسترده خواهد بود.

چشم‌انداز نامشخص جنگ

در حالی که جنگ وارد سی‌امین روز خود شده، نشانه‌ای از کاهش درگیری‌ها دیده نمی‌شود و حملات و تحرکات نظامی همچنان ادامه دارد. گسترش دامنه جنگ به زیرساخت‌های اقتصادی و مناطق مسکونی نشان می‌دهد که این درگیری وارد مرحله‌ای فرسایشی و گسترده شده است.

در مجموع، سی‌امین روز جنگ با تشدید حملات، گسترش دامنه درگیری‌ها، ورود بازیگران جدید و افزایش نگرانی‌ها درباره امنیت منطقه و اقتصاد جهانی همراه بوده است؛ شرایطی که نشان می‌دهد چشم‌انداز پایان جنگ همچنان نامشخص است.


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک





اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ