کانون حقوق بشر ایران

محرومیت زندانیان سیاسی شاهین ذوقی‌تبار و بیژن کاظمی از ملاقات در زندان اوین به دلیل سردادن شعار ضدحکومتی

زندان اوین به عنوان یکی از اصلی‌ترین محل‌های نگهداری زندانیان سیاسی، همواره در مرکز سیاست‌های کنترلی ساختار حاکم قرار داشته است. شکل‌گیری اعتراض در چنین فضایی که اوج سرکوب تلقی می‌شود، از منظر ناظران نشانه‌ای از تداوم مقاومت در درون زندان اوین ارزیابی می‌شود

زندان اوین؛ تشدید فشار بر زندانیان سیاسی پس از مراسم ۲۲بهمن

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه‌ ۲۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – گزارش‌های دریافتی حاکی است که در پی برگزاری مراسم سالگرد ۲۲ بهمن در بند ۷ زندان اوین، شماری از زندانیان سیاسی به دلیل سردادن شعارهای اعتراضی، از حق ملاقات با خانواده محروم شده‌اند. این تصمیم که از سوی بازرسی زندان اوین صادر شده، به‌صورت «تا اطلاع ثانوی» اعلام شده و دامنه آن چندین زندانی سیاسی را دربر می‌گیرد.

بر اساس اعلامی که روز ۲۶ بهمن از بلندگوی سالن یک بند ۷ زندان اوین پخش شد، شاهین ذوقی‌تبار و بیژن کاظمی به دلیل سردادن شعارهای ضدحکومتی در روز ۲۲ بهمن ۱۴۰۴، از ملاقات محروم شده‌اند. این محرومیت بدون ذکر مدت مشخص اعمال شده و به عنوان تصمیم بازرسی زندان اوین معرفی شده است.

گسترش محرومیت‌ها در بند ۷زندان اوین

در همان روز اعلام شد که علاوه بر شاهین ذوقی‌تبار و بیژن کاظمی، زندانیان سیاسی دیگری نیز در زندان اوین از ملاقات محروم شده‌اند. اسامی اعلام‌شده شامل رضا ولی‌زاده، رضا خندان، سیامک امینی، مهدی فراحی شاندیز، سیدکاظم حق‌طلب، حمید اردلان، بهنام مهاجر، محمدرضا فقیهی و ابوالفضل قدیانی است.

این محرومیت‌ها به دلیل شرکت این زندانیان در مراسم سالگرد ۲۲ بهمن در بند ۷ زندان اوین و سردادن شعارهایی در همراهی با قیام و جان‌باختگان قیام ۱۴۰۴ عنوان شده است. به گفته منابع مطلع، این اقدام در چارچوب تشدید فشارهای انضباطی در زندان اوین صورت گرفته است.

شیراز – فیلم بازداشت و سربه نیست‌کردن دختر معترض در اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴

اسامی و مشخصات جانباختگان اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴؛

گزارش مستند آتش زدن بازار رشت و به رگبار بستن مردم در اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ + فیلم

فیلم لحظه شلیک بی‌رحمانه به سر و قلب دختران معترض در اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران؛ هولوکاست در قرن ۲۱

فیلم به رگبار بستن وحشیانه مردم در فردیس کرج در اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ توسط پاسداران

فیلم شلیک از فاصله یک متری به ۲جوان معترض در مشهد؛ سندی دیگر از سرکوب خونین اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ + عکس‌ها

تهران قلب اعتراضات سراسری ایران؛ فیلم‌های تکان‌دهنده یک شب پرتنش

فیلم تکان دهنده شلیک گلوله توسط پاسداران به قلب دختر معترض در تهران – اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

فیلم شلیک بی‌محابای تیر مستقیم جنگی پاسداران و لباس شخصی‌ها به مردم در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

فیلم تکان دهنده حمله وحشیانه بسیجی‌های قمه بدست به دختر معترض و قمه زدن به سر او در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

فیلم تکان‌دهنده شلیک با سلاح سنگین به سر جوان معترض و متلاشی شدن مغز او در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

پرونده‌سازی جدید علیه شاهین ذوقی‌تبار

در ادامه این فشارها، گزارش شده است که روز ۱۳ بهمن ۱۴۰۴، شاهین ذوقی‌تبار به بازپرسی دادسرای مقدس اوین احضار شده است. این بازپرسی به صورت آنلاین انجام شده و بر اساس اطلاعات منتشرشده، برای او پرونده جدیدی تشکیل شده است.

علت این پرونده‌سازی، سردادن شعار در زندان اوین و ارسال فایل‌های صوتی به بیرون از زندان عنوان شده است. این اقدام در حالی صورت گرفته که دسترسی زندانیان به ارتباط با بیرون از زندان اوین به‌طور کامل تحت نظارت قرار دارد.

منابع مطلع تأکید کرده‌اند که هم‌زمانی پرونده‌سازی با محرومیت از ملاقات، نشان‌دهنده رویکرد انضباطی تشدیدشده در زندان اوین است. بر اساس این گزارش‌ها، محرومیت از ملاقات به عنوان ابزار فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی در زندان اوین به کار گرفته شده است.

اهمیت اعتراض در زندان اویـن

اعتراض در زندان اوین از منظر سیاسی و حقوقی اهمیت ویژه‌ای دارد. زندان اویـن به دلیل جایگاه نمادین خود در سرکوب مخالفان، همواره یکی از کانون‌های کنترل امنیتی بوده است. در چنین فضایی، سردادن شعارهای اعتراضی در سالگرد ۲۲ بهمن، اقدامی کم‌سابقه تلقی می‌شود.

ناظران معتقدند که شکل‌گیری چنین کنشی در زندان اویـن نشان می‌دهد که محدودیت‌های شدید، مانع بروز اعتراض نشده است. اعمال محرومیت از ملاقات در پاسخ به این اقدام، نشان‌دهنده حساسیت ساختار حاکم نسبت به هرگونه نماد اعتراضی در زندان اوین است.

محرومیت از ملاقات، به‌ویژه در زندان اویـن ، پیامدهای روانی و اجتماعی گسترده‌ای برای زندانیان و خانواده‌های آنان دارد. در بسیاری از موارد، ملاقات تنها کانال ارتباطی زندانیان با خانواده است و قطع آن می‌تواند فشار مضاعفی ایجاد کند.

نقض قوانین حقوق بشر با ممنوعیت ملاقات زندانیان با خانواده در زندان اویـن

محرومیت از ملاقات در زندان اویـن به دلیل بیان دیدگاه یا سردادن شعار، با تعهدات بین‌المللی در تعارض است.

نقض حق آزادی بیان: ماده ۱۹میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی – مجازات زندانیان به دلیل بیان مسالمت‌آمیز دیدگاه‌ها.

نقض حق برخورداری از ارتباط با خانواده: قواعد نلسون ماندلا، قاعده ۵۸ – حق زندانیان برای تماس منظم با خانواده.

نقض منع رفتارهای تنبیهی خودسرانه: ماده ۷میثاق حقوق مدنی و سیاسی – اعمال محدودیت‌های انضباطی بدون روند شفاف و قابل اعتراض.

با توجه به جایگاه زندان اویـن در ساختار امنیتی، هرگونه اعتراض در این محل بازتابی فراتر از یک رویداد داخلی دارد. تشدید محدودیت‌ها پس از سردادن شعار، نشان می‌دهد که زندان اویـن همچنان یکی از اصلی‌ترین عرصه‌های اعمال فشار بر زندانیان سیاسی محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

بیشتر بخوانید

نه به اعدام؛ گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در پیوند با اعتراضات سراسری

بهمن ۲۸, ۱۴۰۴ هیچ نظری موجود نیست

ورود کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به مرحله‌ای تازه پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و گره خوردن این کارزار با اعتراضات

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ – کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ وارد مرحله‌ای تازه از گسترش اجتماعی شده است. این کارزار که در آغاز با کنش‌های محدود درون زندان‌ها شکل گرفت، اکنون با گره خوردن به اعتراضات سراسری به یک مطالبه عمومی تبدیل شده است. استمرار هفتگی این حرکت اعتراضی موجب شده شعار «نه به اعدام» از فضای زندان‌ها فراتر رود و در متن جامعه بازتاب یابد.

در دو سال گذشته، تداوم منظم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» امکان حذف یا نادیده گرفتن آن را از ساختار حاکم سلب کرده است. اکنون پیوند این کارزار با اعتراضات سراسری، نشانه‌ای از تعمیق و تثبیت این مطالبه در سطح ملی است. مطالبه «نه به اعدام» دیگر یک خواست محدود نیست، بلکه در کنار دیگر مطالبات اجتماعی قرار گرفته و بخشی از گفتمان عمومی شده است.

گره خوردن کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با اعتراضات سراسری

پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، دامنه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به شکل محسوسی گسترش یافت. بسیاری از شرکت‌کنندگان در اعتراضات سراسری، شعار «نه به اعدام» را به عنوان بخشی از خواست‌های خود مطرح کردند. این هم‌زمانی نشان می‌دهد که لغو مجازات اعدام اکنون در پیوند مستقیم با اعتراضات سراسری قرار گرفته است.

نه به اعدام؛ گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در پیوند با اعتراضات سراسری

در هفته صدو هفتم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، مردم و جوانان معترض در ده‌ها شهر این شعار را سر دادند. گستره جغرافیایی این شعارها، از قشم و تبریز تا تهران و شهرکرد، نشان‌دهنده فراگیری مطالبه پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ است.

برخی از شهرهای عبارتند از:

مشهد، کرمانشاه، کرمان، رودبار، رامهرمز، چالوس، بروجرد، سنقر، نیشابور، اصفهان، ایلام، تبریز، تهران، دزفول، سمنان، شاهرود، شهرضا، شهرکرد، گرگان، قشم، لاهیجان و مریوان.

این هم‌صدایی، بیانگر آن است که کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از یک حرکت محدود به یک جریان اجتماعی بدل شده است.

پیوند کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با اعتراضات سراسری به این معناست که مسئله اعدام دیگر صرفاً به پرونده‌های فردی محدود نیست. در چارچوب اعتراضات سراسری، این مطالبه به نمادی از مخالفت با سیاست‌های کیفری حاکم تبدیل شده است. بسیاری از شهروندان، «نه به اعدام» را پاسخی به فضای امنیتی پس از اعتراضات سراسری می‌دانند. برخی از شعارهای که با چهلم جانباختگان راه آزادی گره خورده است عبارتند از:

گرامی باد چهلمین روز شهادتتان

قیام ادامه دارد تا پیروزی

کهریزک سند جنایت خامنه‌ای

قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان

نه زندان، نه اعدام نه کشتار دیگر اثر ندارد

این آخرین پیامه اعدام کنی قیامه

نه سازش، نه سکوت، نه تسلیم، نه ماتم

نه به اعدام زندانیان

سرخم غدغن

شهیدان تا آخرین نفس تا آخرین قطره خون ادامه می‌دهیم

قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان

اعدام بنزین است بر آتش قیام

کشتار وحشیانه معترضان را نه می‌‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم

به خون شهیدان سوگندکه انتقام خواهیم گرفت

خانواده‌ها؛ ستون پایدار کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

یکی از عوامل اصلی گسترش اجتماعی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام»، نقش خانواده‌های زندانیان و جان‌باختگان است. حضور آنان در تجمعات و طرح شعار «نه به اعدام» به این مطالبه بُعدی انسانی بخشیده است. خانواده‌ها با تبدیل رنج شخصی به مطالبه عمومی، این کارزار را به بخشی از اعتراضات سراسری پیوند زده‌اند.

خانواده‌های دادخواه با حضور مداوم و شعارهای روشن علیه اعدام، صدای اعتراض را تقویت کرده‌اند. این صدا اکنون محدود به یک پرونده یا یک شهر نیست. در بستر اعتراضات سراسری، «نه به اعدام» به پژواکی از یک خواست فراگیر تبدیل شده است. ایستادگی خانواده‌ها موجب شده این کارزار از سطح نمادین فراتر رود و به یک جریان اجتماعی تثبیت‌شده بدل شود.

پیوند میان خانواده‌ها، زندانیان و معترضان در خیابان، ساختاری شبکه‌ای به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» داده است. این ساختار موجب شده حذف یا انکار این مطالبه دشوارتر شود. استمرار هفتگی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، همراه با تکرار شعار «نه به اعدام» در اعتراضات سراسری، نشان می‌دهد این مطالبه در حال تثبیت در حافظه جمعی است.