--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

بازداشت ده‌ها نفر در چند استان با اتهام واهی به منظور تشدید سرکوب در سایه جنگ


با اعلام وزارت اطلاعات و گزارش رسانه‌های حکومتی، ده‌ها نفر در استان‌های مختلف با اتهام ارتباط با رسانه‌های خارج از کشور، ارسال اطلاعات مراکز نظامی و همکاری با کشورهای خارجی بازداشت شده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۳ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – رسانه‌های حکومتی از بازداشت ده‌ها نفر در استان‌های مختلف خبر داده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، اتهام بازداشت‌شدگان ارتباط با رسانه‌های خارج از کشور، ارسال مختصات اماکن نظامی، همکاری با کشورهای خارجی و برنامه‌ریزی برای حمله به مراکز انتظامی اعلام شده است.

بازداشت در استان مرکزی و گلستان

وزارت اطلاعات با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرده است که ۲۳ نفر به دلیل آنچه ارتباط با رسانه‌های خارج از کشور و ارسال مختصات اماکن نظامی و محل استقرار نیروهای حافظ امنیت عنوان شده، در استان مرکزی بازداشت شده‌اند. در همین اطلاعیه اعلام شده است که دو شهروند نیز در استان گلستان توسط مأموران اداره اطلاعات بازداشت شده‌اند.

در این گزارش ادعا شده است که این افراد با کشورهای خارجی در ارتباط بوده و در صدد خلع سلاح مأموران یک مرکز و پس از آن حمله به مراکز انتظامی بوده‌اند. در اطلاعیه منتشر شده جزئیاتی درباره هویت افراد بازداشت‌شده و محل نگهداری آنان منتشر نشده است.

ارسال پرونده مصادره اموال برای ۱۵نفر

در اطلاعیه وزارت اطلاعات همچنین آمده است که در راستای اجرای قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با کشورهای متخاصم، مستندات اعمال مجرمانه ۱۵ نفر در خارج از کشور برای مصادره اموال به دستگاه قضائی ارسال شده است. در این اطلاعیه توضیحی درباره هویت این افراد و جزئیات پرونده‌های آنان منتشر نشده است.

بر اساس گزارشی دیگر، مرکز رسانه قوه قضاییه اعلام کرده است که شماری از رسانه‌ها، چهره‌های رسانه‌ای، خبرنگاران، فعالان فضای مجازی، سلبریتی‌ها، چهره‌های مشهور و یا شناخته‌شده به دلیل آنچه «همراهی با دشمن» خوانده شده، مورد برخوردهای قضایی و ارشادی قرار گرفته‌اند.

برخورد قضایی، توقیف اموال و مسدود شدن رسانه‌ها

در گزارش مرکز رسانه قوه قضاییه اعلام شده است که این برخوردها شامل پیگیری حقوقی، توقیف اموال، تشکیل پرونده قضایی، بازداشت، ممنوع‌الفعالیت شدن و مسدود شدن موقت برخی پایگاه‌های خبری و یک خبرگزاری بوده است. در این گزارش‌ها به محل نگهداری بازداشت‌شدگان، هویت افراد و جزئیات برخوردهای صورت گرفته اشاره‌ای نشده است.

همزمان خبرگزاری رکنا نیز گزارش داده است که ۳۵ نفر در ۹ استان بازداشت شده‌اند و از آنان مقادیری سلاح و مهمات و تجهیزات مرتبط کشف شده است. در این گزارش آمده است این افراد با جمع‌آوری و ارسال اطلاعات از مراکز مهم و حیاتی کشور و ارسال آن برای سرویس‌ها و معاندین خارج از کشور، قصد انجام اقدامات تروریستی علیه نیروهای حافظ امنیت و مردم را داشته‌اند که قبل از هر اقدامی بازداشت شده‌اند.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

بازداشت‌ها و افزایش فضای امنیتی

مجموع این بازداشت‌ها، تشکیل پرونده‌های قضایی، توقیف اموال، مسدود شدن رسانه‌ها و برخورد با چهره‌های رسانه‌ای و فعالان فضای مجازی نشان‌دهنده افزایش فشارهای امنیتی است. در گزارش‌های منتشر شده، جزئیاتی درباره هویت بازداشت‌شدگان، محل نگهداری آنان و روند رسیدگی قضایی منتشر نشده است.

منتقدان می‌گویند این بازداشت‌ها با هدف ایجاد رعب و وحشت و سرکوب هر چه بیشتر مردم انجام می‌شود و همزمان با برخورد با رسانه‌ها و چهره‌های شناخته‌شده، فضای امنیتی تشدید شده است.

نقض حقوق بشر در پرونده بازداشت‌شدگان

بازداشت ده‌ها نفر در استان‌های مختلف و عدم انتشار هویت افراد، محل نگهداری بازداشت‌شدگان و جزئیات پرونده‌ها، می‌تواند با اصول دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین بازداشت‌شدگان در تعارض باشد. در گزارش‌های منتشر شده، اطلاعاتی درباره دسترسی به وکیل، محل نگهداری و روند رسیدگی قضایی منتشر نشده است.

نقض حق آزادی و امنیت شخصی – ماده ۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی:

بازداشت افراد بدون اعلام محل نگهداری، عدم اطلاع‌رسانی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان و نامشخص بودن جزئیات اتهامات می‌تواند با حق آزادی و امنیت شخصی در تعارض باشد.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۴ میثاق حقوق مدنی و سیاسی:

عدم انتشار اطلاعات درباره روند رسیدگی قضایی، دسترسی به وکیل و جزئیات پرونده‌ها می‌تواند با حق دادرسی عادلانه و حقوق قانونی متهمان مغایرت داشته باشد.

نقض حق مالکیت – ماده ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

ارسال مستندات برای مصادره اموال ۱۵ نفر و توقیف اموال در جریان برخوردهای قضایی می‌تواند با حق مالکیت و مصونیت از سلب خودسرانه اموال در تعارض باشد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

افزایش بی‌سابقه اعدام ها در سال ۱۴۰۴؛ بررسی آماری و پیامدهای آن در ایران


بررسی آمار اعدام ها در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد تعداد اعدام‌ها نسبت به سال قبل بیش از دو برابر شده است؛ آماری که از تشدید سیاست اعدام و پیامدهای اجتماعی و سیاسی آن حکایت دارد

بررسی و تحلیل آمار اعدام ها در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که شمار اعدام‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافته و به دست‌کم ۲۶۵۷ مورد رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با سال ۱۴۰۳، که ۱۱۵۹ نفر اعلام شده بود، بیش از دو برابر افزایش داشته است. این افزایش قابل توجه، نشان‌دهنده تغییر محسوس در روند استفاده از مجازات اعدام و گسترش اجرای این حکم در سال ۱۴۰۴ است.


افزایش چشمگیر اعدام‌ها در سال ۱۴۰۴

بر اساس آمار و اطلاعات ثبت‌شده، در سال ۱۴۰۴ دست‌کم ۲۶۵۷ نفر اعدام شده‌اند، در حالی که این رقم در سال ۱۴۰۳ برابر با ۱۱۵۹ نفر بوده است. این افزایش بیش از دو برابری نشان می‌دهد که اعدام در سال ۱۴۰۴ به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است.

البته با توجه به گزارش‌هایی درباره اجرای اعدام‌های مخفیانه، احتمال می‌رود آمار واقعی اعدام‌ها بیش از ارقام اعلام‌شده باشد. به‌ویژه در برخی پرونده‌ها، اطلاعات مربوط به اجرای حکم اعدام به‌طور رسمی منتشر نمی‌شود و همین موضوع باعث می‌شود آمار واقعی بالاتر از آمار ثبت‌شده باشد.


توزیع زمانی اعدام‌ها در طول سال

بررسی ماهانه آمار اعدام‌ها نشان می‌دهد که بیشترین اعدام‌ها در ماه آذر با دست‌کم ۳۷۶ مورد ثبت شده است. در مقابل، کمترین آمار اعدام‌ها مربوط به ماه اسفند با دست‌کم ۶۵ مورد بوده است.

با این حال، کاهش آمار اعدام در اسفند را نمی‌توان لزوماً به کاهش اجرای احکام نسبت داد؛ زیرا از زمان شروع جنگ در اسفند ۱۴۰۴ تا کنون، اخبار مربوط به اعدام‌ها کمتر منتشر شده و به دلیل قطع اینترنت و شرایط جنگی، اطلاع‌رسانی درباره اعدام‌ها با محدودیت مواجه شده است. به همین دلیل، احتمال می‌رود که آمار واقعی اعدام‌ها در این ماه بیشتر از ارقام اعلام‌شده باشد.


تفکیک آماری اعدام‌شدگان

بر اساس آمار موجود، از مجموع اعدام‌شدگان در سال ۱۴۰۴:

۲۵۵۲ مرد در زندان اعدام شده‌اند، در حالی که این رقم در سال قبل ۱۱۱۰ نفر بوده است.

۱۰ مرد در ملاءعام اعدام شده‌اند که نسبت به ۷ مورد در سال قبل افزایش نشان می‌دهد.

۶۸ زن در زندان اعدام شده‌اند، در حالی که این رقم در سال قبل ۳۸ نفر بوده است.

۸ کودک-مجرم در زندان اعدام شده‌اند که نسبت به ۷ مورد در سال قبل افزایش داشته است.

۲۲ زندانی سیاسی در زندان اعدام شده‌اند، در حالی که این رقم در سال قبل ۷ نفر بوده است.

این آمار نشان می‌دهد که اعدام در تمامی گروه‌ها، از جمله زنان، زندانیان سیاسی و حتی کودک-مجرمان، افزایش داشته است.


تحلیل روند افزایش اعدام‌ها

افزایش چشمگیر اعدام‌ها در سال ۱۴۰۴ نشان‌دهنده تشدید استفاده از مجازات اعدام در این سال است. به‌ویژه افزایش تعداد اعدام زندانیان سیاسی و همچنین افزایش اعدام زنان و کودک-مجرمان، نشان‌دهنده گسترش دامنه اجرای این مجازات در حوزه‌های مختلف است.

همچنین تمرکز بالای اعدام‌ها در برخی ماه‌های سال نشان می‌دهد که اجرای احکام اعدام در مقاطعی به‌صورت گسترده‌تر انجام شده است. این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده استفاده از اعدام به‌عنوان یک ابزار بازدارنده یا کنترلی در مقاطع خاص باشد.


اعدام‌ها و هراس از جامعه معترض؛ چرا موج اعدام‌ها نتوانست مانع اعتراضات دی‌ماه شود؟

افزایش چشمگیر اعدام‌ها در سال ۱۴۰۴ را می‌توان در چارچوب هراس حاکمیت از وضعیت انفجاری جامعه تحلیل کرد؛ وضعیتی که در نتیجه بحران‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی به مرحله‌ای از نارضایتی عمومی رسیده بود و نشانه‌های آن در اعتراضات پراکنده در طول سال دیده می‌شد. در چنین شرایطی، افزایش اعدام‌ها با هدف ایجاد رعب و وحشت و جلوگیری از گسترش اعتراضات انجام شد، اما در نهایت این سیاست نتوانست مانع شکل‌گیری اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ شود. این اعتراضات نشان داد که استفاده گسترده از مجازات اعدام نه‌تنها نتوانسته نارضایتی اجتماعی را مهار کند، بلکه در بسیاری موارد به افزایش خشم عمومی و گسترش دامنه اعتراضات انجامیده است.

بالاترین آمار اعدام‌ها در سه دهه گذشته

بررسی آمار اعدام‌ها در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که این سال از نظر تعداد اعدام‌ها  بالاترین آمارها در سه دهه گذشته را داشته است. افزایش بیش از دو برابری اعدام‌ها نسبت به سال قبل، افزایش اعدام زنان، زندانیان سیاسی و کودک-مجرمان و همچنین احتمال بالاتر بودن آمار واقعی به دلیل اعدام‌های مخفیانه، همگی نشان‌دهنده روند افزایشی اجرای مجازات اعدام در سال ۱۴۰۴ است.

این آمار نشان می‌دهد که اعدام در سال ۱۴۰۴ نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه به‌طور قابل توجهی افزایش یافته و به یکی از مهم‌ترین موضوعات حقوق بشری در این سال تبدیل شده است.



اعـدام زندانیان سیاسی به منظور ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه

در سال ۱۴۰۴ شماری از زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف کشور اعدام شدند؛ زندانیانی که عمدتاً با اتهام‌هایی مانند «بغی»، «محاربه»، «اقدام علیه امنیت ملی»، «عضویت در گروه‌های مخالف» و یا اتهام‌های امنیتی محاکمه و به اعدام محکوم شده بودند. اسامی زندانیان سیاسی اعـدام شده در زیر آمده است:

در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۴۰۴، فرهاد شاکری، عبدالحکیم عظیم گرگیج، عبدالرحمان گرگیج، تاج محمد خرمالی و مالک علی فدایی‌نسب در زندان مرکزی مشهد اعـدام شدند. فرهاد شاکری از شهروندان اهل سنت و چهار زندانی دیگر از شهروندان بلوچ اهل سنت بودند که به اتهام «بغی» و عضویت در گروه‌های سلفی به اعـدام محکوم شده بودند.

علی دهانی، زندانی ۲۲ ساله بلوچ، در تاریخ ۲۵ فروردین ۱۴۰۴ در زندان مرکزی زاهدان اعـدام شد. همچنین حمید حسین‌نژاد حیدرانلو، زندانی کرد، در تاریخ ۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ به صورت مخفیانه در زندان مرکزی ارومیه اعـدام شد. رستم زین‌الدینی، زندانی ۳۰ ساله بلوچ، نیز در تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ در زندان مرکزی زاهدان به اتهام همکاری با جیش‌العدل اعـدام شد.

مجاهد (عباس) کورکور، ۴۲ ساله، در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ در زندان شیبان اعـدام شد. او در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در ایذه و پس از حمله نیروهای امنیتی  مجروح و بازداشت شده بود.

در تاریخ ۵ مرداد ۱۴۰۴، بهروز احسانی اسلاملو ۷۰ ساله و مهدی حسنی ۴۸ ساله در زندان قزلحصار به اتهام «محاربه» و «بغی» اعـدام شدند. این دو زندانی پیش‌تر در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ بازداشت و مدتی را در بند ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی و فشارهای امنیتی سپری کرده بودند.

مهران بهرامیان، ۳۲ ساله، در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۴۰۴ در زندان مرکزی اصفهان به اتهام «محاربه» و «اقدام علیه امنیت ملی» اعـدام شد. او نیز در ارتباط با اعتراضات سال ۱۴۰۱ بازداشت شده بود.

در تاریخ ۱۲ مهر ۱۴۰۴، شش زندانی سیاسی به نام‌های علی مجدم، معین خنفری، سیدسالم موسوی آلبوشوکه، محمدرضا مقدم، سیدعدنان موسوی غبیشاوی و حبیب دریس در زندان سپیدار اهواز به اتهام «بغی» و عضویت در گروه حرکه النضال العربی اعـدام شدند.

 در همین تاریخ، سامان محمدی خیاره، زندانی سیاسی کرد، نیز پس از ۱۶ سال حبس در زندان قزلحصار به اتهام «محاربه» اعـدام شد.

در اواخر سال نیز صالح محمدی، سعید داوودی و مهدی قاسمی که از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بودند، در بامداد ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ به اتهام «محاربه» اعـدام شدند.

اعـدام این زندانیان در حالی صورت گرفته است که بسیاری از پرونده‌های مربوط به زندانیان سیاسی با ابهام‌های جدی در روند دادرسی، محدودیت دسترسی به وکیل، برگزاری دادگاه‌های کوتاه‌مدت و استناد به اعترافات اخذشده در دوران بازجویی همراه بوده و همین موضوع همواره مورد انتقاد نهادهای حقوق بشری قرار داشته است.

اعـدام زندانیان سیاسی در سال ۱۴۰۴ را می‌توان در چارچوب سیاست سرکوب و ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه تحلیل کرد. در شرایطی که نارضایتی‌های اجتماعی و سیاسی در حال گسترش بود، صدور و اجرای احکام اعـدام برای زندانیان سیاسی می‌توانست پیامی هشدارآمیز به جامعه و به‌ویژه معترضان بالقوه تلقی شود. با این حال، روند تحولات نشان داد که این سیاست نه‌تنها نتوانست مانع گسترش اعتراضات شود، بلکه در بسیاری موارد به افزایش خشم عمومی و تبدیل شدن اعـدام‌شدگان به نمادهای اعتراضی انجامید. به این ترتیب، اعـدام زندانیان سیاسی در سال ۱۴۰۴ بیش از آنکه به کنترل بحران‌های اجتماعی منجر شود، به تعمیق شکاف میان جامعه و حاکمیت و افزایش تنش‌های اجتماعی انجامید.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید



کودک‌-مجرمان اعـدام‌شده؛ نقض آشکار حقوق کودک

در میان اعـدام‌شدگان سال ۱۴۰۴، دست‌کم چند کودک‌-مجرم نیز دیده می‌شوند؛ افرادی که در زمان ارتکاب جرم کمتر از ۱۸ سال سن داشته‌اند.   بر اساس اطلاعات ثبت شده اسامی این زندانیان در زیر آمده است:

بهزاد (نام فامیل نامشخص): وی ۲۰ساله بود و در تاریخ ۲۰فروردین۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان گنبدکاووس اعـدام شد.

بهرام هداوندخانی: وی در تاریخ ۲۰فروردین۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان قزلحصار اعـدام شد.

مهدی متولی: وی در تاریخ ۲۶فروردین۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اراک اعـدام شد.

محمدرضا سبزی: وی۲۰ساله بود و در تاریخ ۲۳اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان ملایر اعـدام شد.

هادی سلیمانی: وی ۱۸ساله بود و در تاریخ ۲۴اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان شیراز اعـدام شد.

امیرحسین محمدی: وی۲۲ساله بود و درتاریخ ۷خرداد۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان قزلحصار اعـدام شد.

محمدرضا شیهکی: وی ۲۵ساله و بلوچ بود و در تاریخ ۱۰مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان ایرانشهر اعـدام شد.

علی آقاجری: وی ۲۲ساله بود و در تاریخ ۲۸مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان سپیدار اعـدام شد.





اعـدام زنان؛ مجازاتی در سایه نابرابری و بی‌توجهی به شرایط اجتماعی

اعـدام زنان زندانی در سال ۱۴۰۴ نیز یکی از ابعاد قابل توجه آمار اعـدام‌ها در این سال است. افزایش تعداد زنان اعـدام‌شده نشان می‌دهد که مجازات اعـدام نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه دامنه آن به‌طور فزاینده‌ای زنان را نیز دربر گرفته است. بسیاری از زنان اعـدام‌شده در پرونده‌هایی با اتهام قتل محاکمه شده‌اند، اما گزارش‌های متعددی وجود دارد که نشان می‌دهد برخی از این زنان پیش از ارتکاب جرم، خود قربانی خشونت‌های خانگی، ازدواج اجباری یا شرایط شدید اجتماعی و اقتصادی بوده‌اند. با این حال، در روند رسیدگی قضایی، کمتر به شرایط زمینه‌ای، وضعیت روحی و اجتماعی و عوامل مؤثر در وقوع جرم توجه شده است. به همین دلیل، اعـدام زنان را می‌توان نه‌تنها یک مجازات کیفری، بلکه نشانه‌ای از نبود حمایت‌های اجتماعی و حقوقی از زنان در شرایط آسیب‌پذیر نیز دانست.

اسامی زنان زندانی اعـدام شده عبارتند از:

مهناز کاکائی: وی ۲۴ساله بود و به اتهام قتل در تاریخ ۹فروردین۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

۳نفر: هویت این زندانیان مشخص نیست. آنها در تاریخ ۱۹فروردین۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی مشهد اعـدام شدند.

مرضیه اسماعیلی: وی ۳۶ساله بود و در تاریخ ۲۶فروردین۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی قزوین اعـدام شد.

مرجان سبزی: وی به اتهام مواد مخدر  در تاریخ ۸اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام موادمخدر در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

ساغر (نام فامیل نامشخص): وی در تاریخ ۱۱اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان قزلحصار اعـدام شد.

مهتاب امیری: وی در تاریخ ۱۷اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

محبوبه خسرونژاد: وی در تاریخ ۲۲اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی گرگان اعـدام شد.

ستاره طاهرلو: وی در تاریخ ۲۹اردیبهشت۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان دامغان اعـدام شد.

۳نفر: هویت آنها و اتهامشان مشخص نیست.آنها در تاریخ ۵خرداد۱۴۰۴، در زندان مرکزی بیرجند اعـدام شدند.

معصومه کاربخش: وی ۳۹ساله بود و در تاریخ ۱۱خرداد۱۴۰۴،‌ به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی کرمان اعـدام شد.

حفیظه بلوچ زهی: وی بلوچ بود و در تاریخ ۲۰خرداد۱۴۰۴، به اتهام محاربه از طریق بغی و قیام مسلحانه در زندان قزلحصار اعـدام شد.

طلعت سبزی: وی در تاریخ ۳تیر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی قم اعـدام شد.

عاطفه امینی: وی ۳۵ساله بود و در تاریخ ۳۰تیر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی یزد اعـدام شد.

مهتاب بیاتی: وی در تاریخ ۸مرداد۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

ناهید جوکار: وی ۵۲ساله بود و در تاریخ ۹مرداد۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

۱نفر: هویت وی و جرم انتسابی مشخص نیست. وی در تاریخ ۱۲مرداد۱۴۰۴، در زندان مرکزی خرم آباد اعـدام شد.

سودابه قاسم زاده: وی ۴۵ساله بود و در تاریخ ۲۰مرداد۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

مهسا اکبری: وی در تاریخ ۲۹مرداد۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

ملیحه حقی: وی ۳۴ساله بود و در تاریخ ۴شهریور۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی تبریز اعـدام شد.

میترا یاسینی (یاسمنی): وی در تاریخ ۵شهریور۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

بانو مقدم: وی ۶۰ساله بود و در تاریخ ۶شهریور۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان ابهر اعـدام شد.

گوهر طاهری اقدام: وی ۵۲ساله بود و در تاریخ ۱۱شهریور۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی زنجان اعـدام شد.

حدیقه آبادی: وی اهل افغانستان بود و به همراه همسرش حافظ قوی دست ۳۰ساله در تاریخ ۲۰شهریور۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی قزوین اعـدام شد. آنها ۲فرزند داشتند که توسط رژیم بعد از دستگیری مادر و پدرشان به افغانستان فرستاده شدند.

زهرا فتوحی: وی ۵۲ساله بود و در تاریخ ۲۶شهریور۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی تبریز اعـدام شد.

۱نفر: هویت وی مشخص نیست در تاریخ ۲۶شهریور۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان سبزوار اعـدام شد.

مهناز دهقانی: در تاریخ ۲مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

رویا عباس زاده: وی ۲۵ساله بود و در تاریخ ۲مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی زنجان اعـدام شد.

جیران ظاهری: در تاریخ ۷مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

دیما فرامرزی: وی در تاریخ ۸مهر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر و قتل در زندان مهاباد اعـدام شد.

شهناز جوادی: در تاریخ ۲۰مهر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان نائین اعـدام شد.

زینب خدابنده: وی در تاریخ ۲۱مهر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

کافیه قبادزاده: وی ۳۰ساله بود و در تاریخ ۲۳مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

ناهید همتی: وی در تاریخ ۲۳مهر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان نهاوند اعـدام شد.

زهرا خان بابایی: وی در تاریخ ۲۳مهر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی بندرعباس اعـدام شد.

سعیده خدادادی: وی ۴۰ساله بود و در تاریخ ۳۰مهر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

نرگس احمدی: وی در تاریخ ۳آبان۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی قم اعـدام شد.

محبوبه جلالی: وی ۳۸ساله بود و در تاریخ ۳آبان۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی رشت اعـدام شد.

کتایون شمسی: وی در تاریخ ۷آبان۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

میترا زمانی: وی در تاریخ ۱۰آبان۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی خرم آباد اعـدام شد.

کبری رضایی: وی در تاریخ ۱۳آبان۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی یزد اعـدام شد.

زهرا میرغفاری: وی ۴۳ساله بود و در تاریخ ۱۷آبان۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی تبریز اعـدام شد.

قمری عباس زاده: وی ۲۹ساله بود و در تاریخ ۲۲آبان۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی ساری اعـدام شد.

شوکت ویسی: وی در تاریخ ۲۵آبان۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان دامغان اعـدام شد.

مینا صدوقی: وی ۴۱ساله بود و در تاریخ ۵آذر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد. وی به همراه همسرس فرخ پورفرضی ۵۱ساله اعـدام شد.آنها ۳فرزند ۷، ۹ و ۱۱ساله داشتند.آنها بدون امکان آخرین ملاقات با خانواده و فرزندانشان اعـدام شدند.

مهین رحیمی: وی در تاریخ ۵آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

رعنا فرج اوغلی: وی در تاریخ ۱۲آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی تبریز اعـدام شد.

۱نفر: وی در تاریخ ۱۲آذر۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

الناز عزیزی: وی در تاریخ ۱۹آذر۱۴۰۴،‌ به اتهام قتل در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

صدیقه قربانی: وی ۲۹ساله بود و در تاریخ ۲۲آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی ارومیه اعـدام شد.

حمیده جباری: وی ۴۶ساله بود و در تاریخ ۲۲آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی قم اعـدام شد.

راضیه عباسی: وی ۴۰ساله بود و در تاریخ ۲۶آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان قزلحصار اعـدام شد.

مهین رشیدی: وی ۳۹ساله بود و در تاریخ ۲۶آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی شیراز اعـدام شد.

مهدیه کیانی: وی ۴۱ساله بود و در تاریخ ۳۰آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی همدان اعـدام شد.

زهرا خانزاده: وی در تاریخ ۳دی۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

طیبه حکمت: وی ۵۳ساله بود و در تاریخ ۱۵دی۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی زنجان اعـدام شد.

سهیلا عزیزی: وی در تاریخ ۱۷دی۱۴۰۴، به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

اکرم رضایی: ‌وی در تاریخ ۲۳دی۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی مشهد اعـدام شد.

کیمیا خانی: وی در تاریخ ۲۹دی۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

لیلا جودکی: وی در تاریخ ۵بهمن۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی قم اعـدام شد.

مهناز روشنی: وی در تاریخ ۱۱بهمن۱۴۰۴، در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.

شهلا دولت آبادی: وی در تاریخ ۲۰بهمن۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی کرمان اعـدام شد.

عصمت نجفی: ‌وی در تاریخ ۲۶بهمن۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی قم اعـدام شد.

مینا نصیرپور: وی ۴۰ساله بود و در تاریخ ۲۷بهمن۱۴۰۴،‌ به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی تبریز اعـدام شد. همسر وی هم در آذر۱۴۰۴ به اتهام مواد مخدر در زندان مرکزی تبریز اعـدام شده بود.

سهیلا اسدی: در تاریخ ۴اسفند۱۴۰۴، به اتهام قتل در زندان مرکزی اصفهان اعـدام شد.




اعدام در ملاءعام؛ نمایش خشونت برای ایجاد رعب در جامعه

اعدام در ملاءعام یکی از خشن‌ترین شیوه‌های اجرای مجازات اعدام است که آثار روانی و اجتماعی گسترده‌ای بر جامعه بر جای می‌گذارد. اجرای اعدام در برابر دیدگان مردم، نه‌تنها مجازات یک فرد، بلکه به‌نوعی نمایش خشونت در سطح جامعه است که با هدف ایجاد رعب و وحشت عمومی انجام می‌شود. حضور شهروندان، از جمله کودکان و نوجوانان، در صحنه‌های اعدام می‌تواند آثار مخرب روانی و اجتماعی به همراه داشته باشد و به عادی‌سازی خشونت در جامعه منجر شود. به همین دلیل، بسیاری از نهادهای حقوق بشری اعدام در ملاءعام را اقدامی غیرانسانی و مغایر با اصول کرامت انسانی می‌دانند و خواستار توقف آن هستند، زیرا این نوع مجازات فراتر از مجازات فرد محکوم، به ابزاری برای ایجاد ترس در کل جامعه تبدیل می‌شود.

اسامی زندانیان اعدام شده عبارتند از:

سجاد پیری: وی۲۳ساله بود و در تاریخ ۶خرداد۱۴۰۴، به اتهام محاربه از طریق سرقت مسلحانه منجر به قتل در نورآباد دلفان در ملاءعام اعدام شد.

۱نفر: وی در تاریخ ۱۸تیر۱۴۰۴، به اتهام قتل در باروق در ملاءعام اعدام شد.

ایلیا خلیفه زاده: وی در تاریخ ۲۱تیر۱۴۰۴، به اتهام تجاوز و قتل در بوکان در ملاءعام اعدام شد.

۱نفر: وی ۲۵ساله بود و در تاریخ ۸مرداد۱۴۰۴، به اتهام قتل در دامغان در ملاءعام اعدام شد.

سجاد مولایی: وی در تاریخ ۲۸مرداد۱۴۰۴، به اتهام قتل در لارستان در ملاءعام اعدام شد.

نقی دامغانی: وی در تاریخ ۳۰مرداد۱۴۰۴، به اتهام قتل در کردکوی در ملاءعام اعدام شد.

محمود انصاری: وی در تاریخ ۲۰آبان۱۴۰۴، به اتهام قتل در یاسوج در ملاءعام اعدام شد.

مصطفی (نام فامیل نامشخص): وی ۲۷ساله بود و در تاریخ ۴آذر۱۴۰۴، به اتهام تجاوز در ملاءعام در بسطام سمنان اعدام شد.

۱نفر: وی در تاریخ ۱۱آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل در ملاءعام در سمنان اعدام شد.

محمد ذاکری: وی در تاریخ ۱۱آذر۱۴۰۴، به اتهام قتل و تجاوز در ملاءعام در برازجان اعدام شد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

بیست و سومین روز جنگ؛ تشدید بحران، تهدید زیرساخت‌های انرژی، تحرکات دیپلماتیک و گسترش درگیری‌ها


با ادامه جنگ، تهدیدهای متقابل علیه زیرساخت‌های انرژی، افزایش حملات و هم‌زمانی تلاش‌های دیپلماتیک برای مذاکرات، منطقه را وارد مرحله‌ای حساس و تعیین‌کننده کرده است

کانون حقوق بشر ایران، یک شنبه ۲ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – با ادامه جنگ و افزایش تهدیدها علیه زیرساخت‌های انرژی و مسیرهای حیاتی کشتیرانی، تحولات نظامی و دیپلماتیک وارد مرحله‌ای تازه شده است. تهدید به هدف قرار دادن نیروگاه‌ها، تشدید درگیری‌ها در منطقه، قطع گسترده اینترنت و افزایش فشارهای امنیتی داخلی، نشان می‌دهد که جنگ وارد مرحله‌ای پیچیده و چندلایه شده که پیامدهای آن تنها به میدان‌های نظامی محدود نیست.


تهدید زیرساخت‌های انرژی و اهمیت تنگه هرمز

در تازه‌ترین تحولات جنگ، تهدیدهایی درباره هدف قرار دادن نیروگاه‌های ایران در صورت باز نشدن تنگه هرمز مطرح شده است. تنگه هرمز که یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان به شمار می‌رود، در حال حاضر با اختلال جدی در تردد کشتی‌ها مواجه شده و بخش مهمی از کشتیرانی در این مسیر متوقف شده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که نیروگاه‌های بزرگ از جمله نیروگاه دماوند، نیروگاه کرمان و نیروگاه رامین در خوزستان از جمله اهداف احتمالی در صورت گسترش جنگ خواهند بود. این در حالی است که بیش از ۲۰ کشور جهان نیز خواستار تضمین امنیت کشتیرانی در این مسیر حیاتی شده‌اند و نسبت به ادامه اختلال در این گذرگاه هشدار داده‌اند.

تلاش‌های دیپلماتیک هم‌زمان با ادامه جنگ

هم‌زمان با تشدید درگیری‌ها، تحرکات دیپلماتیک برای آغاز مذاکرات نیز در جریان است. گزارش‌ها حاکی از آن است که بحث‌های اولیه درباره آغاز مذاکرات صلح مطرح شده و برخی کشورها در تلاش هستند نقش میانجی را ایفا کنند.

بر اساس این گزارش‌ها، از جمله شروط مطرح‌شده در مذاکرات، بازگشایی تنگه هرمز، توقف غنی‌سازی اورانیوم، محدودسازی برنامه موشکی و اعمال نظارت‌های بین‌المللی بر فعالیت‌های هسته‌ای عنوان شده است. در مقابل، طرف مقابل نیز خواستار آتش‌بس، دریافت تضمین برای جلوگیری از تکرار درگیری‌ها و دریافت غرامت شده است. با این حال، هنوز تماس مستقیمی میان طرفین برقرار نشده و مذاکرات از طریق کشورهای میانجی دنبال می‌شود.


گسترش دامنه درگیری‌ها در منطقه

در عرصه منطقه‌ای، تنش‌ها به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. برخی کشورها در واکنش به حملات اخیر، دیپلمات‌های دیکتاتوری حاکم را اخراج کرده‌اند و سطح تنش‌های سیاسی افزایش یافته است. هم‌زمان گزارش‌هایی از وقوع انفجار در نزدیکی کشتی‌ها در آب‌های منطقه منتشر شده که نگرانی‌ها درباره امنیت کشتیرانی را افزایش داده است.

همچنین گزارش‌هایی از شلیک موشک و پهپاد به برخی کشورها و رهگیری آن‌ها توسط سامانه‌های دفاعی منتشر شده است. سقوط یک بالگرد نظامی در آب‌های منطقه و ادامه عملیات جست‌وجو برای یافتن سرنشینان آن نیز از دیگر تحولات اخیر بوده است.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

حملات و انفجارها در شهرهای مختلف

در داخل کشور نیز گزارش‌های متعددی از وقوع انفجار در شهرهای مختلف منتشر شده است. تهران، کرج، شیراز، اهواز و برخی دیگر از شهرها شاهد حملات و انفجارهایی بوده‌اند که به گفته منابع محلی، برخی از آن‌ها در مناطق غیرمسکونی رخ داده است. با این حال، در برخی مناطق گزارش‌هایی از تلفات جانی و خسارات به ساختمان‌ها نیز منتشر شده است.

در استان خوزستان نیز چندین انفجار گزارش شده و برخی ساختمان‌ها در اندیمشک و مناطق اطراف آسیب دیده‌اند. همچنین در استان‌های یزد و کرمان نیز حملاتی به نقاطی خارج از مناطق شهری گزارش شده است. در اهواز نیز یک مجتمع که گفته می‌شود محل برگزاری جلسات فرماندهان سپاه بوده، هدف حمله قرار گرفته و تخریب شده است. همچنین گزارش‌هایی از هدف قرار گرفتن یک پایگاه موشکی در اطراف دماوند منتشر شده است.

قطع اینترنت و تشدید محدودیت‌های داخلی

هم‌زمان با ادامه جنگ، قطع گسترده اینترنت در ایران ادامه دارد و دسترسی شهروندان به اطلاعات به‌شدت محدود شده است. بر اساس گزارش سازمان‌های پایش اینترنت، ایران برای هفته‌ها با قطع گسترده اینترنت مواجه بوده و ارتباط میلیون‌ها شهروند با جهان خارج محدود شده است.

قطع اینترنت در شرایط جنگی باعث شده دسترسی مردم به اطلاعات، اخبار و هشدارهای امنیتی با مشکل مواجه شود و امکان راستی‌آزمایی بسیاری از گزارش‌ها وجود نداشته باشد. در کنار این موضوع، گزارش‌هایی از بازداشت برخی شهروندان نیز منتشر شده است؛ از جمله بازداشت رئیس یک مرکز خیریه در مشهد پس از مخالفت با اسکان نیروهای نظامی در این مرکز.

افزایش تهدیدهای متقابل

در واکنش به تهدیدها علیه زیرساخت‌های انرژی، مقام‌های نظامی هشدار داده‌اند که در صورت هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های انرژی، منافع و تأسیسات طرف مقابل در منطقه هدف حملات متقابل قرار خواهد گرفت. این تهدیدهای متقابل نشان می‌دهد که جنگ وارد مرحله‌ای شده که زیرساخت‌های حیاتی و اقتصادی نیز به اهداف احتمالی تبدیل شده‌اند.

وارد شدن جنگ به مرحله‌ای حساس و تعیین‌کننده

مجموع این تحولات نشان می‌دهد که جنگ وارد مرحله‌ای حساس و تعیین‌کننده شده است؛ مرحله‌ای که در آن هم‌زمان گزینه‌های نظامی و دیپلماتیک مطرح است. تهدید زیرساخت‌های انرژی، ناامن شدن مسیرهای کشتیرانی، گسترش درگیری‌ها به کشورهای منطقه، قطع اینترنت و تشدید فضای امنیتی داخلی، همگی نشان‌دهنده ابعاد گسترده این بحران است.

در چنین شرایطی، هرگونه تشدید درگیری‌ها می‌تواند پیامدهای اقتصادی، سیاسی و انسانی گسترده‌ای برای منطقه و جهان به همراه داشته باشد. در حال حاضر، جنگ در وضعیتی قرار دارد که نه نشانه‌ای از پایان سریع آن دیده می‌شود و نه چشم‌انداز روشنی از کاهش تنش‌ها وجود دارد؛ موضوعی که باعث افزایش نگرانی‌ها درباره آینده این بحران شده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک


بازداشت اسماعیل شکری، پدر سپهر شکری از جانباختگان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴، در حالی انجام شده که مردم حتی در زیر بمباران نیز از سرکوب و بازداشت نیروهای امنیتی در امان نیستند.

کانون حقوق بشر ایران، یک شنبه ۲ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – اسماعیل شکری، پدر سپهر شکری از جانباختگان راه آزادی در اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ در تهران، توسط مأموران امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. این بازداشت بدون ارائه حکم قضایی انجام شده و تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت نگهداری و شرایط جسمی او منتشر نشده است؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره وضعیت او را افزایش داده است.

ادامه فشار بر خانواده‌های جانباختگان راه آزادی

بازداشت اسماعیل شکری در حالی صورت گرفته که سپهر شکری در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه جان خود را از دست داد و خانواده او پس از آن در زمره خانواده‌های دادخواه قرار گرفتند. با گذشت مدت کوتاهی از کشته شدن سپهر شکری، اکنون بازداشت پدر او نشان می‌دهد که فشار بر خانواده‌های جانباختگان راه آزادی همچنان ادامه دارد.

در سال‌های اخیر، خانواده‌های جانباختگان راه آزادی، بارها هدف تهدید، احضار و بازداشت قرار گرفته‌اند تا از پیگیری دادخواهی منصرف شوند. بازداشت اسماعیل شکری را نیز بسیاری در همین چارچوب ارزیابی می‌کنند؛ اقدامی که به گفته ناظران، با هدف ایجاد فشار بر خانواده‌هایی انجام می‌شود که خواهان روشن شدن حقیقت و اجرای عدالت هستند.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

«سپهر بابا کجایی»؛ فریادی که خاموش نشد

پس از انتشار خبر بازداشت اسماعیل شکری، کلیپی از فریاد «سپهر بابا کجایی» در شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای پیدا کرد. جمله «سپهر بابا کجایی» که پیش‌تر نیز در فضای مجازی منتشر شده بود، بار دیگر هم‌زمان با بازداشت اسماعیل شکری مورد توجه قرار گرفت و به نمادی از فشار بر خانواده‌های جانباختگان راه آزادی تبدیل شد.

بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی با بازنشر جمله «سپهر بابا کجایی» به وضعیت خانواده‌هایی اشاره کردند که پس از از دست دادن عزیزانشان، خود نیز با فشارهای امنیتی مواجه می‌شوند. تکرار جمله «سپهر بابا کجایی» در فضای مجازی نشان‌دهنده بازتاب گسترده این موضوع در افکار عمومی است.

کاربران زیادی با انتشار دوباره و چندباره جمله «سپهر بابا کجایی» تلاش کردند توجه افکار عمومی را به بازداشت اسماعیل شکری جلب کنند. برای بسیاری، «سپهر بابا کجایی» فقط یک جمله نیست، بلکه نمادی از رنج خانواده‌هایی است که هم عزیزان خود را از دست داده‌اند و هم تحت فشار قرار گرفته‌اند. به همین دلیل، جمله «سپهر بابا کجایی» بار دیگر به عنوان نمادی از مظلومیت خانواده‌های دادخواه در شبکه‌های اجتماعی دست به دست می‌شود


مردم زیر بمباران و زیر فشار امنیتی

بازداشت اسماعیل شکری در شرایطی انجام شده که مردم در بسیاری از شهرها هم‌زمان با خطر بمباران و ناامنی ناشی از جنگ، با فضای شدید امنیتی نیز مواجه هستند. در چنین شرایطی، بسیاری از شهروندان می‌گویند که مردم نه‌تنها با خطرات ناشی از جنگ روبه‌رو هستند، بلکه از سرکوب و بازداشت نیروهای امنیتی نیز در امان نیستند.

به گفته ناظران، بازداشت خانواده‌های جانباختگان در چنین شرایطی نشان می‌دهد که فشارهای امنیتی حتی در وضعیت جنگی نیز متوقف نشده است. بسیاری از فعالان اجتماعی معتقدند بازداشت اسماعیل شکری نمونه‌ای از ادامه سیاست فشار بر خانواده‌های دادخواه است؛ خانواده‌هایی که تنها خواسته آنها روشن شدن حقیقت و پاسخگویی مسئولان است.

نقض حقوق بشر با بازداشت خانواده جانباختگان راه آزادی

بازداشت اسماعیل شکری به دلیل دادخواهی نقض قوانین حقوق بشر زیر می‌باشد.

نقض حق آزادی و امنیت شخصی – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: بازداشت بدون حکم قضایی می‌تواند نقض حق آزادی و امنیت فردی باشد.

نقض حق آزادی بیان – ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: فشار بر خانواده‌های دادخواه برای سکوت می‌تواند نقض آزادی بیان محسوب شود.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۴ میثاق حقوق مدنی و سیاسی: بازداشت بدون اطلاع از محل نگهداری و دسترسی به وکیل، مغایر اصول دادرسی عادلانه است.

بازداشت اسماعیل شکری، پدر یکی از جانباختگان راه آزادی در اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴، بار دیگر موضوع فشار بر خانواده‌های دادخواه را در افکار عمومی مطرح کرده است. هم‌زمان، بازنشر گسترده جمله «سپهر بابا کجایی» نشان می‌دهد که افکار عمومی نسبت به وضعیت این خانواده‌ها حساس است. در شرایطی که مردم با بحران‌های مختلف از جمله جنگ و ناامنی مواجه هستند، ادامه بازداشت و فشار بر خانواده‌های جانباختگان، نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوق بشر و امنیت شهروندان را افزایش داده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

زندان اوین در شرایط بحرانی؛ محرومیت زندانیان از درمان و اجرا نشدن مصوبه ۲۱۱


گزارش‌ها از زندان اوین نشان می‌دهد که زندانیان در شرایط جنگی با کمبود شدید خدمات پزشکی، دارو و امکانات اولیه مواجه‌اند و در عین حال مصوبه ۲۱۱ برای آزادی یا کاهش جمعیت زندان اجرا نشده است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ – در روزهای اخیر گزارش‌های متعددی از زندان اوین منتشر شده که نشان می‌دهد زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی، در شرایطی بحرانی و همراه با کمبود شدید امکانات پزشکی و درمانی نگهداری می‌شوند. این در حالی است که با توجه به شرایط جنگی و خطرات احتمالی، انتظار می‌رفت با اجرای مصوبه ۲۱۱، زمینه آزادی یا کاهش جمعیت زندان‌ها فراهم شود، اما این مصوبه در زندان اوین اجرا نشده و زندانیان همچنان در شرایطی پرخطر نگهداری می‌شوند.

محرومیت زندانیان از خدمات پزشکی

بر اساس گزارش‌های رسیده، بسیاری از زندانیان در زندان اوین از بیماری‌های مختلف رنج می‌برند، اما دسترسی آنان به پزشک، دارو و خدمات درمانی بسیار محدود است. گفته می‌شود اعزام زندانیان بیمار به بیمارستان‌های خارج از زندان یا انجام معاینات تخصصی با تأخیرهای طولانی یا به‌طور کامل متوقف شده است.

این وضعیت در حالی است که برخی زندانیان نیاز فوری به درمان تخصصی، جراحی یا مراقبت‌های پزشکی دارند و عدم رسیدگی پزشکی می‌تواند سلامت و حتی جان آنان را به خطر بیندازد. منابع مطلع می‌گویند در بسیاری از موارد، زندانیان بیمار تنها با داروهای ساده و بدون معاینه تخصصی به بند بازگردانده می‌شوند.


شرایط جنگی و افزایش نگرانی‌ها در زندان اوین

هم‌زمان با شرایط جنگی و نگرانی از حملات، وضعیت زندان اوین بیش از پیش نگران‌کننده شده است. خانواده‌های زندانیان می‌گویند در چنین شرایطی، جان زندانیان در خطر است و در صورت وقوع هرگونه حادثه، به دلیل بسته بودن درها و نبود امکانات امدادی، امکان نجات جان زندانیان بسیار محدود خواهد بود.

با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که با وجود این شرایط خطرناک، اقدام مؤثری برای کاهش جمعیت زندان یا انتقال زندانیان به مکان‌های امن‌تر انجام نشده است.

فیلم تکان ‌دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنه‌ای در فردیس کرج

وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها

خامنه‌ای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد

اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری

تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانواده‌ها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند

تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنه‌ای؛ مجتبی خامنه‌ای در سایه جنگ جناح‌ها به رهبری رسید

اجرا نشدن مصوبه ۲۱۱

یکی از مهم‌ترین انتقادها در روزهای اخیر، اجرا نشدن مصوبه ۲۱۱ در زندان اوین است. بر اساس این مصوبه، در شرایط بحرانی باید زمینه آزادی زندانیان واجد شرایط، اعزام به مرخصی یا استفاده از مجازات‌های جایگزین فراهم شود تا از خطرات احتمالی برای جان زندانیان جلوگیری شود.

با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که این مصوبه در زندان اوین به‌طور گسترده اجرا نشده و تنها تعداد محدودی از زندانیان آزاد یا به مرخصی اعزام شده‌اند. این موضوع باعث افزایش نگرانی‌ها درباره وضعیت زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی و بیمار، شده است.

نبود رسیدگی پزشکی؛ شکنجه‌ای خاموش

محرومیت زندانیان از درمان و خدمات پزشکی، در شرایطی که آنان امکان دسترسی آزاد به خدمات درمانی ندارند، می‌تواند به‌عنوان نوعی شکنجه محسوب شود. زندانی بیمار که از درمان محروم می‌شود، به‌تدریج دچار فرسایش جسمی و روحی شده و این وضعیت می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای سلامت او داشته باشد

به همین دلیل، بسیاری از نهادهای حقوق بشری محرومیت عمدی زندانیان از درمان را مصداق «شکنجه سفید» یا رفتار غیرانسانی می‌دانند.

نقض حقوق بشر با نبود رسیدگی پزشکی در زندان اوین

محرومیت زندانیان از خدمات درمانی و اجرا نشدن مصوبه ۲۱۱ را می‌توان از مصادیق نقض حقوق بشر دانست.

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: به خطر انداختن جان زندانیان از طریق عدم تأمین امنیت و درمان، می‌تواند نقض حق حیات تلقی شود.

نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: محرومیت از درمان و نگهداری زندانیان در شرایط غیرانسانی می‌تواند مصداق رفتار ظالمانه و غیرانسانی باشد.

نقض حق سلامت – ماده ۱۲ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی: زندانیان باید به خدمات درمانی مناسب دسترسی داشته باشند.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۴ میثاق حقوق مدنی و سیاسی: نگهداری زندانیان سیاسی در شرایط خطرناک بدون اجرای قوانین حمایتی می‌تواند نقض این حق باشد.

نقض قواعد حداقل رفتار با زندانیان (قواعد ماندلا): بر اساس این قواعد، دولت موظف است خدمات پزشکی مناسب برای زندانیان فراهم کند.

مجموع گزارش‌های منتشرشده از زندان اوین نشان می‌دهد که زندانیان در شرایطی دشوار، همراه با کمبود امکانات پزشکی و درمانی و در حالی که مصوبه ۲۱۱ نیز اجرا نشده، نگهداری می‌شوند. در چنین شرایطی، ادامه این وضعیت می‌تواند جان زندانیان را با خطر جدی مواجه کند و نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوق بشری زندانیان را افزایش داده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ