--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام رضوان اصغرزاده مادر ۶ فرزند در زندان اصفهان


افزایش شتابان اعدام ها را باید در بستر ناآرامی‌های اجتماعی و جنبش‌های پی‌درپی اعتراضی در ایران تحلیل کرد؛ جامعه‌ای که از وضعیت موجود ناراضی است و خواستار تحول و آزادی است

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۵ – یک زندانی زن در زندان دستگرد اصفهان اعدام شد.

بامداد دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵، یک زندانی زن به نام رضوان اصغرزاده در زندان اصفهان اعدام شد. وی ۴۵ ساله و مادر ۶ فرزند بود و ۲ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

وی در زندان دولت‌آباد زندانی بود و روز قبل از اعدام به زندان دستگرد اصفهان منتقل شده بود.

همسر وی نیز با اتهام مرتبط با مواد مخدر در زندان دستگرد است و محکوم به اعدام می‌باشد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعـدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعـدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی حیات و محدودیت‌های اعمال مجازات اعـدام.

ماده ۱۴ میثاق: حق محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و دفاع مؤثر.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل: درخواست از دولت‌ها برای تعلیق اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو این مجازات.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

تفاهم‌نامه اشتغال زندانیان در خوزستان؛ نگرانی از گسترش بیگاری زندانیان و نیروی کار ارزان


تفاهم‌نامه اداره‌های فنی و حرفه‌ای و زندان‌های خوزستان با عنوان «توانمندسازی و اشتغال زندانیان» امضا شده است؛ اما سابقه کارگاه‌ها و فعالیت‌های اقتصادی مرتبط با زندان‌ها، نگرانی درباره تبدیل این طرح‌ها به سازوکاری برای تأمین نیروی کار ارزان و انتقال منافع اقتصادی به ساختارهای وابسته به سازمان زندان‌ها را افزایش داده است

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۵ – تفاهم‌نامه همکاری میان اداره کل فنی و حرفه‌ای خوزستان و اداره کل زندان‌های این استان با هدف آموزش مهارت‌های شغلی و فراهم کردن زمینه اشتغال زندانیان پس از آزادی به امضا رسیده است. مقام‌های رسمی، این طرح را اقدامی برای «توانمندسازی مددجویان» و بازگشت آنان به جامعه معرفی کرده‌اند؛ اما در شرایطی که جزئیات مربوط به دستمزد، بیمه، ساعات کار، نحوه پرداخت درآمد و سهم زندانیان از فعالیت‌های اقتصادی مشخص نشده، نگرانی‌ها درباره تبدیل بیگاری زندانیان به یک سازوکار سازمان‌یافته برای تأمین نیروی کار ارزان افزایش یافته است.

تفاهم‌نامه اشتغال زندانیان در خوزستان

بر اساس گزارش منتشرشده، تفاهم‌نامه میان اداره کل آموزش فنی و حرفه‌ای و اداره کل زندان‌های خوزستان با هدف توسعه آموزش‌های شغلی، توانمندسازی زندانیان و خانواده‌های آنان و فراهم کردن زمینه اشتغال پس از آزادی امضا شده است.

شهرام ملایی هزاروندی، مدیرکل فنی و حرفه‌ای خوزستان، در مراسم امضای این تفاهم‌نامه، آموزش‌های متناسب با نیاز بازار کار را زمینه‌ای برای افزایش توان اشتغال و بازگشت زندانیان به جامعه دانسته است.

مدیرکل زندان‌های خوزستان نیز آموزش مهارت‌های شغلی را یکی از محورهای اصلاح و تربیت عنوان کرده و گفته است بسیاری از زندانیان پیش از ورود به زندان از شغل ثابت و مهارت کافی برخوردار نبوده‌اند.

بر اساس این تفاهم‌نامه، دو دستگاه قرار است در زمینه برگزاری دوره‌های آموزشی، کارآفرینی و تقویت فرصت‌های اشتغال برای زندانیان و خانواده‌های آنان همکاری کنند.

ابهام درباره دستمزد و منافع اقتصادی

مسئله اصلی در چنین طرح‌هایی این است که میان آموزش حرفه‌ای برای بازگشت به جامعه و استفاده اقتصادی از نیروی کار زندانیان تفاوت اساسی وجود دارد.

در متن منتشرشده درباره تفاهم‌نامه خوزستان، جزئیاتی درباره میزان دستمزد زندانیان، نحوه پرداخت آن، بیمه، ساعات کار، شرایط انتخاب زندانیان برای اشتغال و سهم آنان از درآمد فعالیت‌های اقتصادی ارائه نشده است.

نبود شفافیت درباره این موارد، به‌ویژه در ساختاری که زندانیان عملاً امکان چانه‌زنی آزادانه درباره شرایط کار یا ترک محیط کار را ندارند، می‌تواند زمینه سوءاستفاده از نیروی کار آنان را فراهم کند.

در گزارش پیشین درباره  استثمار کارگران زندانی و فعالیت‌های اقتصادی بنیاد تعاون زندانیان نیز به استفاده گسترده از نیروی کار زندانیان در فعالیت‌های کشاورزی، صنعتی و تولیدی و نگرانی درباره محرومیت آنان از برخی حقوق کارگری اشاره شده است.

تجربه کار اجباری؛ زنگ خطر برای خوزستان

این نگرانی صرفاً محدود به فعالیت‌های اقتصادی بزرگ نیست. پیش‌تر نیز گزارش‌هایی درباره استفاده از زندانیان زن به‌عنوان نیروی کار ارزان منتشر شده است.

در گزارشی درباره زندان دولت‌آباد اصفهان، یک زندانی آزادشده از کار زنان زندانی در یک شرکت تولید لوازم خانگی خبر داده و گفته بود زندانیان از صبح تا عصر کار می‌کردند و در برابر آن دستمزدی ناچیز دریافت می‌کردند؛ همچنین برخورداری از زمان بیشتر برای تماس تلفنی به کار کردن وابسته بوده است.

همچنین درگزارش  آماده‌سازی زندان‌های تهران برای توسعه اشتغال زنان زندانی تأکید شده که وقتی میزان دستمزد، ساعات کار، بیمه و نحوه انتخاب زندانیان شفاف نباشد، طرح‌های موسوم به اشتغال‌زایی می‌توانند به تأمین نیروی کار ارزان برای مجموعه‌های اقتصادی وابسته به ساختار زندان‌ها تبدیل شوند.

«توانمندسازی» یا استثمار زندانیان؟

مسئله اساسی این است که اگر هدف تفاهم‌نامه واقعاً توانمندسازی زندانیان است، باید سازوکار روشنی برای تضمین حقوق آنان وجود داشته باشد.

آموزش یک مهارت حرفه‌ای، با به‌کارگیری زندانی در فعالیت اقتصادی برای تولید سود تفاوت دارد. در حالت نخست، آموزش باید به افزایش توان فرد برای یافتن شغل پس از آزادی منجر شود؛ اما در حالت دوم، زندانی می‌تواند به نیروی کاری تبدیل شود که به دلیل موقعیت حقوقی و محدودیت‌های ناشی از حبس، قدرت چانه‌زنی بسیار کمتری نسبت به یک کارگر آزاد دارد.

از این منظر، نگرانی اصلی درباره تفاهم‌نامه خوزستان این است که بدون شفافیت مالی و تضمین حقوق کارگری، عنوان «اشتغال‌زایی» به پوششی برای استثمار نیروی کار زندانیان تبدیل شود.

ضرورت شفافیت درباره درآمد حاصل از کار زندانیان

برای جلوگیری از تبدیل این طرح به سازوکاری برای بیگاری زندانیان، باید مشخص شود درآمد حاصل از فعالیت آنان به چه حسابی واریز می‌شود، چه میزان از آن به خود زندانی تعلق می‌گیرد و چه نهادی بر قراردادها و پرداخت‌ها نظارت می‌کند.

همچنین باید روشن باشد آیا زندانی از بیمه، دستمزد عادلانه، ساعات کار مشخص، استراحت و شرایط ایمن برخوردار خواهد بود یا خیر.

در غیر این صورت، طرحی که با عنوان «توانمندسازی» معرفی شده، می‌تواند عملاً به ایجاد یک منبع نیروی کار ارزان برای ساختار اقتصادی مرتبط با زندان‌ها منجر شود؛ در حالی که زندانیان، به دلیل شرایط حبس، امکان دفاع برابر از حقوق خود را ندارند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

بررسی حقوقی بیگاری زندانیان بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به‌دلیل محدودکردن حقوق شهروندان و ضعف تضمین‌های دادرسی و حقوق کارگری همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی این موضوع بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید آنها نیست.

اصل ۲۸ قانون اساسی حق انتخاب شغل را به رسمیت می‌شناسد و اصل ۲۹ نیز بر تأمین اجتماعی تأکید دارد. همچنین مقررات مربوط به اشتغال زندانیان باید با حفظ کرامت انسانی، سلامت و حقوق آنان اجرا شود. نبود شفافیت درباره دستمزد، بیمه و شرایط کار می‌تواند زمینه نقض حقوق زندانیان را فراهم کند.

بیگاری زندانیان از منظر حقوق بشر

اشتغال زندانیان در صورتی که با هدف حرفه‌آموزی، رعایت کرامت انسانی، پرداخت منصفانه و برخورداری از حمایت‌های اجتماعی انجام شود، با بهره‌کشی اقتصادی تفاوت دارد. اما استفاده از زندانیان به‌عنوان نیروی کار ارزان و محروم از حمایت‌های اساسی می‌تواند مصداق استثمار باشد.

ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر حق برخورداری از شرایط عادلانه کار و دستمزد منصفانه تأکید دارد. قواعد نلسون ماندلا نیز اشتغال زندانیان را در چارچوب بازپروری و حفظ کرامت انسانی مورد توجه قرار می‌دهد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

و عفو بین‌الملل؛ آزادی زندانیان و دادخواهی اعتراضات سراسری


 از مستندسازی کشتار و شکنجه در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ تا درخواست رئیس پارلمان اروپا برای آزادی ترانه و رومینا رحیمی و تمام زندانیان سیاسی

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۵ – انتشار گزارش تازه عفو بین‌الملل درباره سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و سخنان روبرتا متسولا، رئیس پارلمان اروپا، درباره وضعیت زندانیان سیاسی، بار دیگر ابعاد گسترده خشونت سازمان‌یافته، شکنجه، بازداشت‌های خودسرانه و صدور احکام اعدام علیه معترضان در ایران را در کانون توجه قرار داده است.

عفو بین‌الملل روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، همزمان با چهارمین سالگرد آغاز اعتراضات سراسری، گزارش تحقیقی بیش از هزارصفحه‌ای خود را منتشر کرد. این سازمان در گزارش تازه خود ۸۷ مقام را شناسایی کرده که باید به دلیل نقش آنان در جنایت علیه بشریت تحت تحقیقات کیفری قرار گیرند.

دو روز پیش از انتشار این گزارش، روبرتا متسولا در نشست علنی پارلمان اروپا در استراسبورگ، با اشاره به حکم اعدام ترانه رحیمی و محکومیت رومینا رحیمی به ۲۵ سال زندان، خواستار آزادی فوری این دو خواهر و تمامی افرادی شد که به‌صورت ناعادلانه در ایران زندانی شده‌اند.

قرارگرفتن این دو موضع بین‌المللی در کنار یکدیگر نشان می‌دهد سازوکار سرکوبی که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ به کشتار، شکنجه و بازداشت گسترده معترضان انجامید، همچنان فعال است و اکنون با صدور احکام اعدام و زندان‌های طولانی‌مدت علیه نسل دیگری از معترضان ادامه دارد.

گزارش هزارصفحه‌ای درباره ساختار سرکوب اعتراضات سراسری

گزارش عفو بین‌الملل با عنوان «معماران جنایت» حاصل چند سال جمع‌آوری و بررسی اسناد، تصاویر، شهادت‌ها، اطلاعات مربوط به قربانیان و ساختار فرماندهی نیروهای مسئول سرکوب اعتراضات سراسری است.

این سازمان نتیجه گرفته است که خشونت‌های صورت‌گرفته علیه معترضان، اقداماتی پراکنده یا ناشی از رفتار فردی مأموران نبوده، بلکه بخشی از حمله‌ای گسترده و سازمان‌یافته علیه جمعیت غیرنظامی به شمار می‌رود.

بر پایه یافته‌های این گزارش، استفاده از نیروی مرگبار برای متفرق‌کردن معترضان و خاموش‌کردن اعتراضات، از سیاست‌های مورد استفاده حاکمیت بوده است. نیروهای امنیتی و نظامی در شهرهای مختلف با استفاده از سلاح‌های جنگی، گلوله‌های فلزی و ساچمه‌ای، گاز اشک‌آور، ضرب‌وشتم و بازداشت گسترده به مقابله با معترضان پرداختند.

عفو بین‌الملل اعلام کرده است که قتل، شکنجه، تجاوز، دیگر اشکال خشونت جنسی، ناپدیدسازی قهری، زندانی‌کردن و آزار هدفمند شهروندان بر مبنای مواضع سیاسی، جنسیت، قومیت و مذهب، از مصادیق جنایت علیه بشریت در جریان سرکوب اعتراضات سراسری بوده‌اند.

شناسایی ۸۷ مقام در زنجیره فرماندهی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش تازه عفو بین‌الملل، بررسی ساختار تصمیم‌گیری و زنجیره فرماندهی نیروهای مسئول سرکوب است. در این گزارش ۸۷ مقام شناسایی شده‌اند که باید نقش آنان در طراحی، صدور دستور، هماهنگی یا اجرای عملیات سرکوب تحت تحقیقات کیفری قرار گیرد.

این افراد در بخش‌های مختلف ساختار سیاسی، امنیتی، نظامی و قضایی حضور داشته‌اند. عفو بین‌الملل تأکید کرده است مسئولیت جنایت‌های صورت‌گرفته تنها متوجه مأمورانی نیست که مستقیماً به سوی مردم تیراندازی کرده یا بازداشت‌شدگان را شکنجه کرده‌اند؛ مقاماتی که دستور استفاده از نیروی مرگبار را صادر کرده، از اجرای آن اطلاع داشته یا مانع تحقیق و پاسخ‌گویی شده‌اند نیز باید مورد بررسی قرار گیرند.

یافته‌های این سازمان از وجود یک «ساختار مصونیت» حکایت دارد؛ ساختاری که در آن مسئولان سرکوب نه‌تنها تحت پیگرد قرار نگرفته‌اند، بلکه شماری از آنان همچنان در موقعیت‌های مهم تصمیم‌گیری و فرماندهی حضور دارند.

مستندسازی جان‌باختن ۳۷۷ نفر، از جمله ۵۶ کودک

عفو بین‌الملل در سند دیگری که همزمان با گزارش اصلی منتشر کرده، اطلاعات مربوط به جان‌باختن ۳۷۷ معترض و شهروند حاضر در محل اعتراضات را ثبت کرده است. در میان جان‌باختگان دست‌کم ۵۶ کودک حضور دارند.

این سند شامل اطلاعات هویتی قربانیان و در مواردی تصاویر آنان و محل دفنشان است. با این حال، عفو بین‌الملل تأکید کرده که تعیین شمار واقعی جان‌باختگان همچنان دشوار است و آمار نهایی می‌تواند بیشتر از موارد مستندشده باشد.

فشار بر خانواده‌های جان‌باختگان، جلوگیری از برگزاری آزادانه مراسم یادبود، بازداشت اعضای خانواده، تخریب یا آسیب‌رساندن به مزارها و وادارکردن خانواده‌ها به سکوت، بخش دیگری از اقدامات ثبت‌شده پس از کشتار معترضان بوده است.

سرکوب شدیدتر شهروندان کُرد و بلوچ

گزارش عفو بین‌الملل نشان می‌دهد شهروندان کُرد و بلوچ به‌شکلی نامتناسب هدف نیروی مرگبار و برخوردهای خشونت‌آمیز قرار گرفته‌اند. در مناطق کردنشین و شهرهای استان سیستان‌وبلوچستان، نیروهای مسلح در موارد متعدد به سوی تجمع‌کنندگان شلیک کردند.

این سازمان برخورد با شهروندان کُرد و بلوچ را در چارچوب آزار مبتنی بر عوامل قومی و مذهبی بررسی کرده و آن را بخشی از جنایت علیه بشریت دانسته است.

استفاده گسترده از سلاح‌های مرگبار، بازداشت شهروندان مجروح در بیمارستان‌ها، جلوگیری از درمان، فشار بر پزشکان و خانواده‌ها و ایجاد محدودیت در دسترسی به اطلاعات، از جمله الگوهایی است که در مناطق مختلف کشور ثبت شده است.

شکنجه و اعترافات اجباری پس از بازداشت

هزاران نفر در جریان اعتراضات سراسری بازداشت شدند. بسیاری از بازداشت‌شدگان در بازداشتگاه‌های امنیتی، زندان‌ها و مکان‌های اعلام‌نشده تحت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی قرار گرفتند.

ضرب‌وشتم، شوک الکتریکی، آویزان‌کردن، نگهداری طولانی‌مدت در سلول انفرادی، محرومیت از درمان، تهدید اعضای خانواده و خشونت جنسی از جمله موارد ثبت‌شده در گزارش عفو بین‌الملل است.

بخشی از شکنجه‌ها با هدف گرفتن اعترافات اجباری صورت گرفته است. این اعترافات سپس در پرونده‌های قضایی یا برنامه‌های تلویزیونی مورد استفاده قرار گرفتند. شماری از بازداشت‌شدگان بر اساس همین اعترافات و در دادگاه‌هایی فاقد معیارهای دادرسی عادلانه، به زندان‌های طولانی‌مدت یا اعدام محکوم شدند.

درخواست ایجاد سازوکار عدالت کیفری بین‌المللی

عفو بین‌الملل از مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواسته است سازوکاری مستقل برای تحقیقات کیفری و پیگرد افراد مسئول جنایت علیه بشریت در ایران ایجاد کند.

به‌گفته این سازمان، ساختار قضایی موجود اراده‌ای برای انجام تحقیقات مستقل درباره کشتار معترضان ندارد و از مقام‌ها و نیروهای مسئول سرکوب محافظت می‌کند. از این رو، پیگیری پرونده‌ها از طریق سازوکارهای بین‌المللی و اصل صلاحیت قضایی جهانی ضروری است.

عفو بین‌الملل هشدار داده است ادامه مصونیت مقام‌های مسئول، زمینه تکرار کشتار و شکنجه در اعتراضات بعدی را فراهم می‌کند. چرخه سرکوب تنها در صورتی متوقف خواهد شد که آمران و عاملان، بدون توجه به مقام و موقعیتشان، در برابر دستگاه عدالت قرار گیرند.


از اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ تا پرونده ترانه و رومینا رحیمی

همزمان با انتشار یافته‌های عفو بین‌الملل، پرونده ترانه و رومینا رحیمی نشان می‌دهد استفاده از بازداشت، شکنجه، اعتراف اجباری و احکام سنگین علیه معترضان همچنان ادامه دارد.

این دو خواهر جوان پس از شرکت در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان بازداشت شدند. خانواده آنان برای چهار ماه از محل نگهداری و وضعیتشان اطلاعی نداشت.

هنگامی که مادر این دو زندانی سرانجام اجازه ملاقات پیدا کرد، آثار شدید ضرب‌وشتم بر بدن آنان دیده می‌شد. کبودی گسترده، آسیب‌دیدگی استخوان‌ها، دشواری در راه‌رفتن و کنده‌شدن موها از جمله موارد ثبت‌شده درباره وضعیت جسمی آنان است.

همچنین اطلاعات منتشرشده از شکنجه، تهدید به تجاوز و خشونت جنسی برای وادارکردن آنان به امضای اعترافات از پیش تنظیم‌شده حکایت دارد. ترانه رحیمی به اعدام و رومینا رحیمی به ۲۵ سال زندان محکوم شده‌اند. خانواده این دو خواهر پس از صدور احکام موفق به ملاقات دوباره با آنان نشده‌اند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

پیام رئیس پارلمان اروپا به مردم ایران

روبرتا متسولا، رئیس پارلمان اروپا، روز دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۵ در نشست علنی این نهاد، پرونده ترانه و رومینا رحیمی را نمونه‌ای از ادامه سرکوب در ایران دانست.

او با اشاره به افزایش صدور احکام اعدام علیه معترضان گفت هدف از این مجازات‌ها، ایجاد ترس در جامعه و خاموش‌کردن صدای کسانی است که آزادی می‌خواهند.

متسولا خطاب به مردم ایران گفت: «شما تنها نیستید.» او تأکید کرد پارلمان اروپا به درخواست برای آزادی فوری ترانه، رومینا و همه افرادی که ناعادلانه زندانی شده‌اند ادامه خواهد داد.

سخنان رئیس پارلمان اروپا در کنار گزارش تازه عفو بین‌الملل، پیوند مستقیمی میان سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و پرونده‌های کنونی زندانیان سیاسی برقرار می‌کند. ابزارهای مورد استفاده همچنان مشابه‌اند: بازداشت مخفیانه، قطع ارتباط با خانواده، شکنجه، اعتراف اجباری، دادگاه‌های غیرشفاف و صدور احکام اعدام یا زندان‌های طولانی‌مدت.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام یک زندانی در زندان قزلحصار


افزایش اعدام ها در ماه‌های اخیر، تلاشی از سوی حاکمیت برای مهار جامعه‌ای است که با استمرار اعتراضات، اراده‌ی خود برای تغییر و آزادی را نشان داده است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۵ شهریورماه ۱۴۰۵ – بامداد امروز یک زندانی در زندان قزلحصار اعدام شد. نام وی مهرداد می‌باشد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است. نام خانوادگی این زندانی در دست بررسی است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعـدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعـدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی حیات و محدودیت‌های اعمال مجازات اعـدام.

ماده ۱۴ میثاق: حق محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و دفاع مؤثر.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل: درخواست از دولت‌ها برای تعلیق اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو این مجازات.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

عفو بین‌الملل: ۸۷ مقام باید به‌دلیل سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ تحت تحقیق کیفری قرار گیرند


عفو بین‌الملل در گزارشی بیش از هزار صفحه‌ای اعلام کرد که کشتار، شکنجه، تجاوز، ناپدیدسازی قهری و بازداشت گسترده معترضان در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، بخشی از یک حمله سازمان‌یافته علیه مردم غیرنظامی و مصداق جنایت علیه بشریت بوده است

کانون حقوق بشر ایران،  چهارشنبه ۲۵ شهریورماه ۱۴۰۵ – سازمان عفو بین‌الملل روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، هم‌زمان با چهارمین سالگرد جان‌باختن ژینا مهسا امینی و آغاز اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، گزارشی تفصیلی درباره ساختار فرماندهی و مسئولیت مقام‌های حاکمیت در سرکوب این اعتراضات منتشر کرد.

این گزارش بیش از هزار صفحه دارد و چگونگی تصمیم‌گیری، سازمان‌دهی و اجرای عملیات سرکوب در شهرهای مختلف را بررسی می‌کند. عفو بین‌الملل نام ۸۷ مقام ارشد و محلی را ثبت کرده که باید درباره نقش احتمالی آنان در ارتکاب جنایت علیه بشریت تحت تحقیقات کیفری قرار گیرند.

عفو بین‌الملل نتیجه گرفته است که کشتار معترضان، شکنجه بازداشت‌شدگان، تجاوز و دیگر اشکال خشونت جنسی، زندانی‌کردن خودسرانه، ناپدیدسازی قهری و آزار هدفمند شهروندان بر اساس عقاید سیاسی، جنسیت، قومیت یا مذهب، اقداماتی پراکنده و خارج از کنترل نبوده‌اند. این اقدامات در چارچوب سیاستی حکومتی و از طریق یک زنجیره فرماندهی هماهنگ اجرا شده‌اند.

در گزارش عفو بین‌الملل تأکید شده است که مصونیت مقام‌های مسئول، خطر تکرار کشتار معترضان در اعتراضات بعدی را افزایش داده و ایجاد یک سازوکار بین‌المللی عدالت کیفری ضروری است.

گزارشی مبتنی بر صدها مصاحبه و هزاران سند

تحقیقات عفو بین‌الملل برای تهیه این گزارش چند سال ادامه داشته است. پژوهشگران این سازمان با ۲۷۰ نفر، شامل معترضان، بازداشت‌شدگان سابق، اعضای خانواده جان‌باختگان و زندانیان، شاهدان عینی، وکلا، مدافعان حقوق بشر، روزنامه‌نگاران و کارکنان حوزه درمان گفت‌وگو کرده‌اند.

بیش از دو هزار ویدئو نیز مورد بررسی و راستی‌آزمایی قرار گرفته است. اسناد رسمی، دستورهای قضایی، احکام دادگاه‌ها، مدارک پزشکی قانونی، اظهارات مقام‌ها و اسناد محرمانه افشاشده از دیگر مدارک بررسی‌شده در این تحقیق بوده‌اند.

این مجموعه شواهد، امکان بازسازی ساختار تصمیم‌گیری از سطح عالی حاکمیت تا فرماندهان استانی و مسئولان شهرستانی را فراهم کرده است. عفو بین‌الملل پیش از انتشار گزارش، یافته‌های خود را برای مقام‌های ارشد و ۸۷ فرد نام‌برده‌شده ارسال کرد، اما تا زمان انتشار پاسخی دریافت نکرد.

ثبت مشخصات ۳۷۷ جان‌باخته، از جمله ۵۶ کودک

عفو بین‌الملل اطلاعات مربوط به جان‌باختن ۳۷۷ معترض و شهروند حاضر در محل اعتراضات را جمع‌آوری و بررسی کرده است. در میان قربانیان، نام ۵۶ کودک دیده می‌شود.

در سند جداگانه‌ای که هم‌زمان با گزارش اصلی منتشر شده، نام قربانیان، محل و تاریخ جان‌باختن آنان و در مواردی تصاویر شخصی یا عکس مزارشان ثبت شده است. این سند، یکی از جامع‌ترین فهرست‌های مستند درباره قربانیان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ محسوب می‌شود.

بر اساس تقسیم‌بندی عفو بین‌الملل:

۳۲۶ نفر هنگام سرکوب اعتراضات یا در مناطق نظامی‌شده با شلیک گلوله و دیگر ابزارهای مرگبار کشته شدند؛

۱۸ نفر پس از بازداشت، در بازداشتگاه‌های حکومتی جان باختند؛

۱۰ نفر مدت کوتاهی پس از آزادی از بازداشت، بر اثر آسیب‌های ناشی از شکنجه یا فشارهای واردشده جان خود را از دست دادند؛

۲۳ نفر پس از حضور در اعتراضات یا حمایت از آنها ناپدید شدند و پیکرشان مدتی بعد در شرایطی مشکوک پیدا شد.

عفو بین‌الملل تأکید کرده است که شمار واقعی قربانیان می‌تواند بیشتر باشد؛ زیرا محدودیت‌های ارتباطی، تهدید خانواده‌ها، ضبط مدارک پزشکی و دفن شتاب‌زده جان‌باختگان، مستندسازی کامل را دشوار کرده است.

استفاده از سلاح‌های جنگی علیه معترضان

بررسی اسناد و تصاویر نشان می‌دهد نیروهای امنیتی در شهرهای مختلف از تفنگ‌های تهاجمی، سلاح‌های کمری، مسلسل، تفنگ‌های ساچمه‌ای و خودروهای مجهز به تیربار استفاده کرده‌اند.

در بسیاری از موارد، مأموران مستقیماً به سوی معترضان غیرمسلح و شهروندان حاضر در خیابان شلیک کردند. نیروهای امنیتی حتی افرادی را که از محل اعتراض می‌گریختند تعقیب کرده و از فاصله نزدیک هدف قرار دادند.

بخش‌هایی از اسناد رسمی و محرمانه بررسی‌شده، از صدور دستور برای برخورد «شدید» و ادامه عملیات با وجود افزایش شمار قربانیان حکایت دارد. یکی از دستورهای ثبت‌شده، نیروهای مستقر در خیابان را به برخورد بدون ملاحظه و پیش‌رفتن تا مرحله کشتن معترضان هدایت می‌کرد.

مقام‌های ارشد نه‌تنها اقدامی برای توقف تیراندازی‌ها انجام ندادند، بلکه بارها عملکرد نیروهای سرکوبگر را تأیید و از ادامه عملیات حمایت کردند. عفو بین‌الملل این وضعیت را نشانه وجود سیاستی سازمان‌یافته برای استفاده از نیروی مرگبار به‌منظور خاموش‌کردن اعتراضات دانسته است

شناسایی ۸۷ مقام در زنجیره فرماندهی

عفو بین‌الملل ۸۷ مقام را شناسایی کرده که باید به‌دلیل نقش احتمالی در طراحی، فرماندهی، تسهیل یا اجرای عملیات سرکوب تحت تحقیقات کیفری قرار گیرند.

این فهرست شامل ۶۲ فرمانده نیروهای امنیتی و نظامی و ۲۵ مسئول وزارت کشور، استاندار، فرماندار و مقام‌های اداری مرتبط با شوراهای تأمین است. از میان ۶۲ فرمانده امنیتی، ۳۳ نفر از فرماندهان سپاه پاسداران و ۲۷ نفر از فرماندهان انتظامی هستند.

در مجموع، ۱۰ مقام در سطح ملی و ۷۷ مقام در سطوح منطقه‌ای، استانی و شهرستانی در این فهرست قرار گرفته‌اند. تحقیقات عفو بین‌الملل در سطح محلی بر ساختار فرماندهی در ۱۷ شهرستان واقع در استان‌های کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی تمرکز داشته است.

نام علی خامنه‌ای به‌عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح در زمان اعتراضات، محمد باقری رئیس وقت ستاد کل نیروهای مسلح، احمد وحیدی وزیر وقت کشور و مجید میراحمدی معاون وقت امنیتی و انتظامی وزارت کشور در این فهرست دیده می‌شود.

قرارگرفتن نام یک فرد در این فهرست به‌معنای صدور حکم قضایی علیه او نیست. عفو بین‌الملل خواستار آغاز تحقیقات کیفری مستقل و بررسی مسئولیت هر فرد بر پایه جایگاه، اختیارات، دستورهای صادرشده، اطلاع از وقوع جنایت و اقدام یا خودداری او از جلوگیری از جرایم شده است.

سهم سنگین شهروندان کُرد و بلوچ از کشتار

یکی از مهم‌ترین یافته‌های گزارش، سهم بسیار بالای شهروندان کُرد و بلوچ از قربانیان سرکوب است. این دو جامعه در مجموع ۶۲ درصد از جان‌باختگان ثبت‌شده در تحقیقات عفو بین‌الملل را تشکیل می‌دهند.

این سازمان جان‌باختن ۱۰۶ شهروند بلوچ، از جمله ۲۰ کودک، را در استان سیستان و بلوچستان ثبت کرده است. تنها در روز هشتم مهر ۱۴۰۱، نیروهای امنیتی پس از نماز جمعه در زاهدان آتش گشودند و ۸۷ نفر را کشتند.

همچنین مشخصات ۹۵ شهروند کُرد، از جمله ۱۳ کودک، که در استان‌های کردستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی جان باختند، در این تحقیق ثبت شده است. بیشتر آنان با گلوله کشته شدند؛ شماری دیگر بر اثر ضرب‌وشتم، اصابت مستقیم کپسول گاز اشک‌آور یا زیرگرفته‌شدن عمدی با خودروهای نیروهای امنیتی جان باختند.

عفو بین‌الملل نتیجه گرفته است که قتل و شکنجه شهروندان کُرد و بلوچ همراه با انگیزه‌های سیاسی و قومی صورت گرفته و شرایط لازم برای بررسی این اقدامات به‌عنوان جنایت علیه بشریت از نوع آزار و تعقیب هدفمند وجود دارد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

شکنجه، خشونت جنسی و گرفتن اعترافات اجباری

گزارش عفو بین‌الملل از بازداشت خودسرانه ده‌ها هزار نفر، از جمله کودکانی در سنین پایین، در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ خبر می‌دهد.

بازداشت‌شدگان در بسیاری از موارد بدون حکم قضایی دستگیر و برای روزها یا هفته‌ها در مکان‌های نامعلوم نگهداری شدند. شماری از آنان در انبارها، مدارس، ساختمان‌های مسکونی و مراکزی خارج از بازداشتگاه‌های رسمی محبوس بودند.

ضرب‌وشتم، شوک الکتریکی، محرومیت از خواب، تهدید به قتل، تهدید به تعرض جنسی، جلوگیری از درمان و تهدید اعضای خانواده از روش‌های شکنجه ثبت‌شده در گزارش است. بازجویان همچنین بازداشت‌شدگان را برای نوشتن یا ضبط اعترافات اجباری تحت فشار قرار دادند.

عفو بین‌الملل ۴۵ مورد تجاوز و دیگر اشکال خشونت جنسی علیه زنان، مردان و کودکان را مستند کرده است. در میان موارد ثبت‌شده، ۱۶ نفر شامل شش زن، هفت مرد، یک دختر ۱۴ ساله و دو پسر ۱۶ و ۱۷ ساله با تجاوز روبه‌رو شده‌اند.

این سازمان تأکید کرده است که خشونت جنسی به‌عنوان ابزار شکنجه، تحقیر، مجازات و ایجاد ترس مورد استفاده قرار گرفته است.

ناپدیدسازی قهری و فشار بر خانواده‌ها

مأموران در بسیاری از موارد، محل نگهداری بازداشت‌شدگان را از خانواده‌ها پنهان کردند. خانواده‌ها برای یافتن فرزندان خود میان کلانتری‌ها، دادسراها، دادگاه‌های انقلاب و زندان‌ها رفت‌وآمد می‌کردند، اما مقام‌ها از ارائه اطلاعات خودداری می‌کردند.

خانواده‌های جان‌باختگان نیز با تهدید، احضار، بازداشت، جلوگیری از برگزاری مراسم و فشار برای پذیرش علت‌های ساختگی مرگ روبه‌رو شدند. در برخی موارد، پیکر جان‌باختگان تنها به شرط دفن شبانه یا برگزاری مراسم تحت کنترل نیروهای امنیتی به خانواده تحویل داده شد.

عفو بین‌الملل این اقدامات را بخشی از سیاست آزار خانواده‌های دادخواه و تلاش برای مخفی‌کردن ابعاد سرکوب دانسته است.

درخواست برای تشکیل سازوکار بین‌المللی عدالت کیفری

عفو بین‌الملل از مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواسته است سازوکاری مستقل برای جمع‌آوری شواهد، شناسایی مسئولان و آماده‌سازی پرونده‌های کیفری مرتبط با جنایت علیه بشریت در ایران ایجاد کند.

این سازمان همچنین از شورای امنیت خواسته است پرونده ایران را به دادستان دیوان کیفری بین‌المللی ارجاع دهد. از کشورها نیز خواسته شده بر اساس اصل صلاحیت جهانی، تحقیقات کیفری علیه مقام‌های مسئول را آغاز و در صورت وجود شواهد کافی، حکم بازداشت صادر کنند.

اصل صلاحیت جهانی به دادگاه‌های برخی کشورها اجازه می‌دهد جنایت‌های سنگینی مانند شکنجه و جنایت علیه بشریت را حتی در صورتی که خارج از قلمرو آنها رخ داده باشد، مورد رسیدگی قرار دهند. عفو بین‌الملل هشدار داده است که نبود پاسخ‌گویی قضایی، مقام‌های مسئول را برای تکرار کشتار در اعتراضات بعدی جسورتر کرده است. به همین دلیل، محاکمه آمران و عاملان تنها برای دادخواهی قربانیان گذشته نیست، بلکه می‌تواند از ارتکاب جنایت‌های تازه جلوگیری کند

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعتصاب گسترده در کردستان در سالگرد اعتراضات سراسری ۱۴۰۱؛ بازار دست‌کم ۲۰ شهر تعطیل شد


در پی فراخوان «ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران»، کسبه و بازاریان دست‌کم ۲۰ شهر روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ مغازه‌های خود را تعطیل کردند؛ اعتصابی که با محاصره آرامستان آیچی سقز، استقرار گسترده نیروهای امنیتی، تهدید بازاریان، بازداشت‌های پیشگیرانه و کندی اینترنت همراه شد




کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۵ شهریورماه ۱۴۰۵ – کسبه و بازاریان شماری از شهرهای کردستان روز چهارشنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۵، هم‌زمان با چهارمین سالگرد جان‌باختن ژینا مهسا امینی و آغاز اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، با بستن مغازه‌ها و واحدهای صنفی خود به اعتصاب عمومی پیوستند.

این اعتصاب در پاسخ به فراخوان «ائتلاف نیروهای سیاسی کردستان ایران» شکل گرفت. در این فراخوان از کسبه، بازاریان، کارگران، معلمان، دانشجویان و دیگر اقشار مردم خواسته شده بود روز ۲۵ شهریور از حضور در محل کار خودداری کنند و با تعطیل‌کردن بازارها، یاد جان‌باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ را گرامی بدارند.

تصاویر و ویدئوهای منتشرشده از شهرهای مختلف، خیابان‌هایی با مغازه‌های بسته، بازارهای نیمه‌تعطیل یا کاملاً تعطیل و حضور محدود شهروندان را نشان می‌دهد. این اعتصاب در شرایطی برگزار شد که طی روزهای منتهی به سالگرد، فضای بسیاری از شهرهای کردستان به‌شدت امنیتی شده بود.

اعتصاب در دست‌کم ۲۰ شهر

تا بعدازظهر چهارشنبه، تعطیلی بازارها و پیوستن کسبه به اعتصاب در دست‌کم ۲۰ شهر ثبت شده است. فهرست شهرهایی که از آنها تصاویر یا اطلاعات مربوط به اعتصاب منتشر شده، عبارت است از:

سقز

سنندج

مهاباد

بوکان

مریوان

بانه

اشنویه

پیرانشهر

دیواندره

کامیاران

قروه

بیجار

میاندوآب

ارومیه

کرمانشاه

جوانرود

پاوه

روانسر

کرند

ثلاث باباجانی

بررسی تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد اعتصاب در سقز، سنندج، دیواندره، مهاباد، بوکان و شماری دیگر از شهرها گسترده بوده است. در برخی ارزیابی‌های اولیه، میزان مشارکت کسبه در شهرهای سقز، سنندج و دیواندره بین ۸۰ تا ۹۰ درصد اعلام شده است.

گزارش‌های منتشرشده از اعتصاب نشان می‌دهد دامنه این حرکت مدنی به سه استان کردستان، آذربایجان غربی و کرمانشاه گسترش یافته است. در بسیاری از مناطق، مغازه‌های واقع در مراکز اصلی شهر، خیابان‌های تجاری و بازارهای سنتی بسته مانده‌اند.

در برخی شهرها، مأموران امنیتی برای وادارکردن کسبه به بازگشایی واحدهای صنفی وارد بازار شده‌اند، بااین‌حال بخش قابل‌توجهی از مغازه‌ها همچنان تعطیل باقی مانده است.

هشتگ مهسا امینی در توییتر از مرز ۴۴ میلیون گذشت و در تاریخ به یک الگوی همدلی جهانی تبدیل شد

محاصره آرامستان آیچی و بستن راه‌های منتهی به مزار ژینا امینی

یکی از مهم‌ترین اقدامات امنیتی پیش از اعتصاب، مسدودکردن مسیرهای منتهی به آرامستان آیچی سقز، محل دفن ژینا مهسا امینی، بود.

از عصر سه‌شنبه ۲۴ شهریور، نیروهای امنیتی در میدان‌ها، ورودی‌ها و خیابان‌های اصلی سقز مستقر شدند. خودروهای یگان ویژه، موتورسیکلت‌های نیروهای امنیتی و ون‌های انتظامی در بخش‌هایی از شهر به گشت‌زنی پرداختند.

هم‌زمان، مسیرهای اصلی و فرعی منتهی به آرامستان آیچی تحت کنترل قرار گرفت و امکان رفت‌وآمد آزادانه شهروندان به این محل محدود شد. تصاویر منتشرشده، حضور نیروهای امنیتی در مسیر آرامستان و کنترل خودروهای عبوری را نشان می‌دهد.

برای سومین سال پیاپی، آب سد چراغ‌ویس سقز نیز رها شد تا شماری از مسیرهای فرعی منتهی به آرامستان آیچی غیرقابل‌عبور شود. این مسیرها در سال‌های گذشته از سوی شهروندان برای دورزدن ایست‌های بازرسی و رسیدن به آرامستان مورد استفاده قرار می‌گرفت.

اطلاعات منتشرشده درباره محاصره آرامستان آیچی همچنین از تقویت تجهیزات نظارتی و گسترش دوربین‌های مداربسته در مسیر سقز به آیچی حکایت دارد. مجموعه این اقدامات با هدف جلوگیری از حضور گسترده مردم بر مزار ژینا امینی و برگزاری مراسم سالگرد انجام شده است.

استقرار کاروان‌های نظامی و یگان‌های ضدشورش

فضای امنیتی تنها به سقز محدود نبود. روز سه‌شنبه، تصاویری از حرکت کاروان‌های نظامی در مسیر دیواندره به سقز منتشر شد. هم‌زمان، نیروهای کمکی، یگان‌های ضدشورش و تجهیزات امنیتی از شهرهای اطراف به سقز منتقل شدند.

در سنندج، نیروهای انتظامی و ضدشورش در خیابان‌های اصلی و چند میدان شهر مستقر شدند. گزارش‌هایی نیز از تردد خودروهای شخصی متعلق به نیروهای امنیتی و گشت‌زنی مأموران لباس‌شخصی منتشر شده است.

خودروهای نظامی مجهز به تیربار در بخش‌هایی از سنندج، از جمله محدوده پارک کودک، مشاهده شدند. در مریوان نیز خودروهای نظامی و نیروهای ضدشورش در میدان سرباز و محدوده شبرنگ مستقر شدند.

در هرسین، حضور نیروهای انتظامی و تردد خودروهای امنیتی از روز ۲۳ شهریور افزایش یافت. فضای امنیتی مشابهی در بخش‌هایی از جوانرود، پاوه، کرمانشاه، اشنویه و مهاباد نیز گزارش شده است.

استقرار این حجم از نیروها در برابر یک اعتصاب صنفی و مدنی، نشان‌دهنده نگرانی حاکمیت از گسترش دوباره اعتراضاتی است که در شهریور ۱۴۰۱ از سقز و سنندج آغاز شد و طی مدت کوتاهی به سراسر کشور گسترش یافت.

تهدید کسبه به پلمب و لغو پروانه کسب

در روزهای منتهی به اعتصاب، شماری از کسبه و بازاریان در شهرهای مختلف با تماس‌های تلفنی تهدیدآمیز از سوی نهادهای امنیتی و اداری روبه‌رو شدند.

به آنان هشدار داده شده بود که در صورت بستن مغازه، واحد صنفی آنان پلمب خواهد شد یا برای پروانه کسبشان محدودیت ایجاد می‌شود. تهدید به جریمه، احضار و بازداشت نیز از دیگر ابزارهای فشار برای جلوگیری از اعتصاب بود.

صبح چهارشنبه نیز مأموران در برخی بازارها از صاحبان مغازه‌ها خواستند واحدهای صنفی را باز کنند. با وجود این فشارها، تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد شمار گسترده‌ای از کسبه مغازه‌های خود را بسته نگه داشتند.

تهدید به پلمب محل کسب، محروم‌کردن شهروندان از مجوزهای صنفی و اعمال فشار اقتصادی بر خانواده‌های آنان، در عمل استفاده از ابزارهای اداری برای مقابله با یک اقدام اعتراضی مسالمت‌آمیز است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

بازداشت‌های پیشگیرانه در آستانه اعتصاب

در آستانه سالگرد اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، موجی از احضارها و بازداشت‌های پیشگیرانه در شهرهای کردستان آغاز شد.

در اشنویه، دست‌کم ۲۰ جوان طی یورش‌های هم‌زمان نیروهای امنیتی به منازلشان بازداشت شدند. این بازداشت‌ها در ساعات اولیه بامداد و در مواردی با ورود خشونت‌آمیز مأموران به خانه‌ها صورت گرفت.

شماری از بازداشت‌شدگان به مکان‌های نامعلوم منتقل شده‌اند و خانواده‌های آنان از محل نگهداری و وضعیت حقوقی‌شان اطلاع دقیقی ندارند. تا زمان تنظیم این گزارش، درباره اتهامات، مرجع صادرکننده دستور بازداشت و امکان دسترسی آنان به وکیل اطلاعات شفافی منتشر نشده است.

موارد دیگری از بازداشت شهروندان در مهاباد و کامیاران نیز هم‌زمان با تشدید فضای امنیتی گزارش شده است. ارتباط دقیق تمام این بازداشت‌ها با فراخوان اعتصاب هنوز روشن نیست، اما زمان و شیوه اجرای آنها نگرانی درباره تلاش برای جلوگیری از مشارکت مردم در اعتصاب را افزایش داده است.







کندی اینترنت و محدودیت در انتشار تصاویر

هم‌زمان با آغاز اعتصاب، کاربران در شماری از شهرهای کردستان از کندی محسوس اینترنت و اختلال در دسترسی به شبکه‌های ارتباطی خبر دادند.

کاهش سرعت اینترنت، ارسال تصاویر و ویدئوهای مربوط به اعتصاب را دشوار کرده است. به همین دلیل، دامنه واقعی اعتصاب ممکن است گسترده‌تر از شهرهایی باشد که تا این لحظه اطلاعات آنها منتشر شده است.

اعمال محدودیت ارتباطی در زمان اعتراض‌ها و مناسبت‌های سیاسی، طی سال‌های گذشته بارها برای جلوگیری از انتشار سریع اخبار، شناسایی ابعاد اعتراض‌ها و قطع ارتباط میان شهرها مورد استفاده قرار گرفته است.

چهار سال پس از آغاز اعتراضات سراسری ۱۴۰۱

ژینا مهسا امینی، دختر ۲۲ ساله اهل سقز، پس از بازداشت توسط گشت ارشاد در تهران و انتقال به بازداشتگاه، به بیمارستان منتقل شد و روز ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ جان باخت.

مراسم خاکسپاری او در آرامستان آیچی سقز به نخستین صحنه اعتراض گسترده تبدیل شد. شعار «زن، زندگی، آزادی» در همان مراسم طنین‌انداز شد و اعتراض‌ها از سقز و سنندج به شهرهای دیگر گسترش یافت.

حاکمیت در جریان سرکوب اعتراضات از سلاح گرم، بازداشت گسترده، شکنجه، صدور احکام سنگین و اعدام استفاده کرد. صدها معترض جان باختند و هزاران نفر بازداشت یا مجروح شدند. با گذشت چهار سال، هیچ تحقیق مستقل و مؤثری برای شناسایی و محاکمه آمران و عاملان این سرکوب انجام نشده است.

اعتصاب ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ نشان داد که با وجود بازداشت، تهدید، استقرار نیروهای مسلح و فشار اقتصادی بر کسبه، سالگرد اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ همچنان به یک مناسبت مهم دادخواهی و اعتراض مدنی تبدیل شده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ