--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

روح‌الله کرکی؛ ارجاع پرونده به دادگاه اهواز در سایه فشار امنیتی و پرونده‌سازی


پرونده روح‌الله کرکی، زندانی سیاسی محبوس در زندان شیبان اهواز، با اتهام‌هایی چون «همکاری با سازمان مجاهدین خلق» و «اقدام علیه امنیت ملی» به دادگاه کیفری ۲ اهواز ارجاع شده است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – پرونده روح‌الله کرکی، زندانی سیاسی اهل اندیمشک، پس از ماه‌ها بازداشت و نگهداری در زندان شیبان اهواز، با صدور کیفرخواست به دادگاه کیفری ۲ اهواز ارجاع شده است. این در حالی است که خانواده او می‌گویند روند رسیدگی به پرونده در فضایی امنیتی و غیرشفاف انجام شده و روح‌الله کرکی در دوران بازداشت تحت فشار، تهدید و شکنجه برای پذیرش اتهام‌های امنیتی قرار داشته است.

روح‌الله کرکی با چه اتهام‌هایی روبه‌رو شده است؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، شعبه ۹ اظهارنظر دادسرای عمومی و انقلاب اهواز برای روح‌الله کرکی کیفرخواست صادر کرده و پرونده او را به دادگاه کیفری ۲ این شهر ارجاع داده است. اتهام‌های مطرح‌شده علیه او شامل «انتشار و افشای اسناد محرمانه»، «همکاری با سازمان مجاهدین خلق» و «اقدام علیه امنیت ملی» عنوان شده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند استفاده از اتهام‌های کلی و امنیتی در پرونده‌های سیاسی، طی سال‌های اخیر به ابزاری برای اعمال فشار بر مخالفان و معترضان تبدیل شده است. به گفته آنان، در بسیاری از این پرونده‌ها، مستندات روشنی ارائه نمی‌شود و روند دادرسی در فضایی غیرعلنی و تحت نفوذ نهادهای امنیتی پیش می‌رود.

بازداشت روح‌الله کرکی چگونه انجام شد؟

روح‌الله کرکی، متولد ۱۳۵۷، کارشناس معماری و از کارکنان شرکت «دریموند برق فشار قوی» است. او روز سه‌شنبه ۱۴ مردادماه ۱۴۰۴، زمانی که همراه دختر خردسالش قصد خروج از منزل را داشت، توسط نیروهای امنیتی لباس‌شخصی بازداشت شد.

به گفته شاهدان، بازداشت او بدون ارائه حکم قضایی و با خشونت انجام شده است. منابع نزدیک به خانواده می‌گویند دختر خردسال او در حالی که به‌شدت وحشت‌زده و گریان بود، خبر بازداشت پدرش را به خانواده اطلاع داده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند بازداشت‌های خشن و بدون ارائه حکم قضایی، به‌ویژه در پرونده‌های امنیتی، به یکی از شیوه‌های رایج برخورد با فعالان و شهروندان معترض تبدیل شده است.

روح‌الله کرکی در دوران بازداشت تحت چه فشاری قرار داشت؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، روح‌الله کرکی پس از بازداشت به یکی از خانه‌های امن وزارت اطلاعات در اهواز منتقل شد؛ مکانی که به گفته نزدیکان خانواده، او در آن تحت بازجویی‌های طولانی و فشارهای شدید امنیتی قرار داشته است.

منابع مطلع می‌گویند بازجویان تلاش کرده‌اند با تهدید و شکنجه، او را وادار به پذیرش اتهام‌های امنیتی و اعترافات اجباری کنند. خانواده کرکی گفته‌اند که آثار شکنجه هنگام انتقال او به زندان شیبان بر بدنش مشهود بوده است.

فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که در بسیاری از پرونده‌های سیاسی، فشارهای جسمی و روانی برای اخذ اعترافات اجباری به بخشی از روند بازجویی تبدیل شده است؛ اعترافاتی که بعداً در پرونده‌های قضایی مورد استناد قرار می‌گیرد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

چرا روند دادرسی پرونده روح‌الله کرکی مبهم توصیف می‌شود؟

روح‌الله کرکی از تاریخ ۱۰ مهرماه به بند ۸ زندان شیبان اهواز منتقل شده است؛ بندی که معمولاً زندانیان پرونده‌های سنگین امنیتی در آن نگهداری می‌شوند. با این حال، خانواده او می‌گویند تا مدت‌ها نه تفهیم اتهام رسمی صورت گرفته و نه جلسه دادگاه برگزار شده بود.

ناظران حقوق بشر می‌گویند ارجاع پرونده به دادگاه در شرایطی انجام شده که هنوز ابهامات فراوانی درباره روند بازجویی، مستندات پرونده و نحوه رسیدگی قضایی وجود دارد. به گفته آنان، قوه قضاییه در ماه‌های اخیر و همزمان با شرایط جنگی و فضای امنیتی، فشار بر زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنان را افزایش داده و بسیاری از پرونده‌ها در فضایی بسته و غیرعلنی بررسی می‌شود.

قطع ارتباط با خانواده چه نگرانی‌هایی ایجاد کرده است؟

خانواده روح‌الله کرکی می‌گویند طی هفته‌های گذشته تماس‌های او با خانواده به‌شدت محدود شده و او برای مدتی از حق تماس تلفنی محروم بوده است. همچنین تاکنون اجازه ملاقات منظم با همسر و فرزندانش به او داده نشده است.

خانواده او در توصیف وضعیت موجود گفته‌اند: «هر روز را در بی‌خبری و نگرانی مطلق سپری می‌کنیم و حتی نمی‌دانیم روح‌الله در چه شرایطی نگهداری می‌شود.» فعالان حقوق بشر معتقدند قطع ارتباط زندانیان سیاسی با خانواده، بخشی از فشار روانی علیه زندانی و بستگان او محسوب می‌شود.

خانواده کرکی پیش‌تر نیز هدف سرکوب قرار گرفته‌اند

پرونده روح‌الله کرکی در حالی جریان دارد که خانواده او پیش‌تر نیز با فشارهای امنیتی روبه‌رو بوده‌اند. امین کرکی، برادر کوچک‌تر روح‌الله، در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶ بازداشت شد و ساعاتی بعد در شرایطی پرابهام و با آثار شکنجه جان باخت.

همچنین دو برادر دیگر این خانواده نیز در سال‌های گذشته به دلیل دادخواهی درباره مرگ امین کرکی بازداشت و زندانی شده‌اند. فعالان مدنی می‌گویند ادامه فشار بر خانواده کرکی نشان‌دهنده برخورد امنیتی با خانواده‌های دادخواه و معترض است.

نقض حقوق بشر؛ بازداشت خشن، شکنجه و پرونده‌سازی امنیتی

پرونده روح‌الله کرکی از منظر حقوق بشری با نگرانی‌های جدی همراه است. گزارش‌ها درباره بازداشت بدون حکم، شکنجه در دوران بازجویی، محرومیت از تماس و روند غیرشفاف قضایی، نگرانی‌ها درباره نقض گسترده حقوق زندانیان سیاسی را افزایش داده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند استفاده از فضای جنگی برای تشدید فشار بر زندانیان سیاسی و پرونده‌سازی امنیتی، بخشی از سیاست سرکوب مخالفان است.

مواد نقض‌شده:

نقض ممنوعیت شکنجه و اعتراف اجباری – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هیچ فردی نباید تحت شکنجه یا رفتار غیرانسانی قرار گیرد. اعمال فشار جسمی و روانی برای اخذ اعتراف نقض آشکار این اصل است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

رسیدگی غیرشفاف و امنیتی و نبود دادگاه مستقل و علنی، اصول دادرسی منصفانه را نقض می‌کند.

نقض حق آزادی و امنیت فردی – ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

بازداشت بدون حکم قضایی و نگهداری طولانی‌مدت در شرایط امنیتی، ناقض حقوق بنیادین افراد است.

نقض حق ارتباط با خانواده و وکیل – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

محروم‌کردن زندانی از تماس و ملاقات و محدودیت دسترسی به دفاع حقوقی، حق دفاع مؤثر را از بین می‌برد.

نقض حق دادخواهی خانواده‌های قربانیان – اصول بنیادین حقوق بشر:

فشار امنیتی بر خانواده‌هایی که پیش‌تر قربانی سرکوب بوده‌اند، ناقض حق دادخواهی و آزادی بیان است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

زندان اوین؛ گسترش حشرات موذی و وخامت وضعیت بهداشتی، زندانیان در معرض ابتلا به بیماری


گزارش‌های رسیده از زندان اوین حاکی از تشدید بحران بهداشتی، ورود حشرات و حیوانات موذی به سالن‌های زندان و نبود اقدامات ضروری مانند سم‌پاشی فصلی است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – منابع مطلع از زندان اوین می‌گویند همزمان با افزایش دمای هوا و ادامه وضعیت نابسامان در این زندان، زندانیان با بحران شدید بهداشتی و گسترش حشرات و حیوانات موذی در سالن‌ها مواجه شده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها، انجام‌نشدن سم‌پاشی‌های فصلی و بازسازی ناقص زندان پس از بمباران، شرایط زندگی زندانیان را دشوارتر کرده و خطر شیوع بیماری‌ها را افزایش داده است.

چرا وضعیت بهداشتی در زندان اوین بحرانی شده است؟

گزارش‌های منتشرشده از زندان اوین نشان می‌دهد شرایط بهداشتی در این زندان طی هفته‌های اخیر به شکل قابل‌توجهی وخیم‌تر شده است. منابع مطلع می‌گویند با آغاز فصل گرما و افزایش دمای هوا، حشرات و حیوانات موذی مانند موش، هزارپا و سایر آفات به داخل سالن‌های زندان نفوذ کرده‌اند و زندگی روزمره زندانیان را با مشکلات جدی مواجه کرده‌اند.

به گفته زندانیان، نبود رسیدگی مناسب به وضعیت بهداشتی و انجام‌نشدن سم‌پاشی‌های دوره‌ای باعث شده حضور این حشرات در بندها به مسئله‌ای دائمی تبدیل شود. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که چنین شرایطی می‌تواند سلامت جسمی زندانیان را به‌شدت تهدید کند؛ به‌ویژه در محیط‌های بسته و پرجمعیت زندان که امکان انتقال بیماری‌ها بسیار بیشتر است.

چرا انجام‌نشدن سم‌پاشی در فصل تابستان خطرناک است؟

کارشناسان بهداشت می‌گویند در فصل تابستان، افزایش گرما و رطوبت می‌تواند شرایط مناسبی برای رشد و تکثیر حشرات و حیوانات موذی فراهم کند. در زندان‌هایی مانند اوین که با تراکم جمعیت، کمبود امکانات بهداشتی و تهویه نامناسب مواجه هستند، انجام‌نشدن سم‌پاشی فصلی خطر شیوع بیماری‌های عفونی و پوستی را افزایش می‌دهد.

منابع مطلع می‌گویند زندانیان بارها نسبت به وضعیت موجود اعتراض کرده‌اند، اما تاکنون اقدام مؤثری برای رفع مشکل صورت نگرفته است. به گفته آنان، بسیاری از زندانیان شب‌ها به دلیل حضور موش‌ها و حشرات در سالن‌ها و محل خواب، امکان استراحت مناسب ندارند و این مسئله فشار روحی و جسمی شدیدی بر آنان وارد کرده است.

بازسازی ناقص اوین پس از بمباران چه تأثیری بر وضعیت زندانیان داشته است؟

گزارش‌ها حاکی است که پس از بمباران زندان اوین، بخش‌هایی از این زندان به‌طور کامل و اصولی بازسازی نشده است. منابع نزدیک به زندانیان می‌گویند آسیب‌های باقی‌مانده از تخریب‌ها، در کنار فرسودگی ساختمان‌ها و نبود رسیدگی مناسب، باعث شده محیط زندان بیش از گذشته مستعد ورود حشرات و حیوانات موذی شود.

همچنین گفته می‌شود تراکم جمعیت در برخی بندها افزایش یافته و زندانیان در فضایی محدود و فاقد حداقل امکانات زیستی نگهداری می‌شوند. فعالان حقوق بشر معتقدند ترکیب تراکم جمعیت، ضعف بهداشتی و نبود امکانات اولیه، شرایطی خطرناک و غیرانسانی برای زندانیان ایجاد کرده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

چگونه مشکلات معیشتی و بهداشتی به فشار روانی بر زندانیان تبدیل شده است؟

زندانیان و خانواده‌های آنان می‌گویند مشکلات بهداشتی موجود تنها به مسئله سلامت جسمی محدود نمی‌شود، بلکه فشار روانی گسترده‌ای نیز بر زندانیان وارد کرده است. به گفته منابع مطلع، زندگی در محیطی آلوده، همراه با حضور مداوم حشرات و حیوانات موذی، احساس ناامنی و فرسودگی روانی شدیدی در میان زندانیان ایجاد کرده است.

فعالان حقوق بشر این وضعیت را نوعی «شکنجه سفید» توصیف می‌کنند؛ فشاری نامحسوس اما مستمر که بدون استفاده مستقیم از خشونت فیزیکی، سلامت جسم و روان زندانیان را هدف قرار می‌دهد. به باور آنان، نگهداری زندانیان در شرایطی که به‌تدریج باعث فرسایش جسمی و روانی آنان می‌شود، بخشی از الگوی فشار سیستماتیک در زندان‌ها است.

چرا نهادهای حقوق بشری درباره وضعیت زندان اوین هشدار می‌دهند؟

در سال‌های گذشته، نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به وضعیت زندان اوین هشدار داده‌اند. گزارش‌های متعددی درباره تراکم جمعیت، شرایط غیربهداشتی، کمبود امکانات درمانی و فشار بر زندانیان سیاسی منتشر شده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند بی‌توجهی به وضعیت بهداشتی زندانیان، به‌ویژه در فصل گرما، می‌تواند به بحران انسانی و شیوع بیماری‌های گسترده در زندان منجر شود.

آنان تأکید می‌کنند که مسئولیت حفظ سلامت و جان زندانیان بر عهده مسئولان زندان و دستگاه قضایی است و محروم‌کردن زندانیان از حداقل شرایط انسانی، نقض آشکار حقوق زندانیان محسوب می‌شود.

نقض حقوق بشر؛ شرایط غیربهداشتی، شکنجه سفید و تهدید سلامت زندانیان

گزارش‌های منتشرشده از زندان اوین نشان‌دهنده وخامت شدید شرایط بهداشتی و نگهداری زندانیان در محیطی آلوده و ناامن است. فعالان حقوق بشر می‌گویند انجام‌نشدن سم‌پاشی، حضور حشرات و حیوانات موذی، تراکم جمعیت و نبود امکانات اولیه، سلامت جسمی و روانی زندانیان را به خطر انداخته و مصداق رفتار غیرانسانی و شکنجه سفید است.

مواد نقض‌شده:

نقض حق برخورداری از سلامت و بهداشت – ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هر فرد حق دارد از شرایط مناسب بهداشتی و سلامت برخوردار باشد. نگهداری زندانیان در محیط آلوده و غیربهداشتی ناقض این حق است.

نقض ممنوعیت رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

قرار دادن زندانیان در شرایطی که سلامت جسمی و روانی آنان را تهدید کند، می‌تواند مصداق رفتار غیرانسانی باشد.

نقض اصول رفتار انسانی با زندانیان – قواعد نلسون ماندلا:

بر اساس استانداردهای بین‌المللی، زندانیان باید در محیطی سالم، ایمن و بهداشتی نگهداری شوند. عدم رسیدگی به وضعیت بهداشتی زندان، ناقض این اصول است.

نقض حق امنیت جانی زندانیان – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

بی‌توجهی به خطر شیوع بیماری‌ها و شرایط زیستی نامناسب، جان و سلامت زندانیان را در معرض خطر قرار می‌دهد.


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

وخامت وضعیت زندانیان در واحد۲ زندان قزلحصار؛ کاهش جیره غذایی و گرانی شدید، زندانیان در معرض گرسنگی قرار دارند


گزارش‌های رسیده از واحد ۲ زندان قزلحصار حاکی از تشدید فشار بر زندانیان، کاهش شدید جیره غذایی، افزایش سرسام‌آور هزینه‌ها و نبود امکانات اولیه برای تأمین مایحتاج روزانه است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – منابع مطلع از زندان قزلحصار می‌گویند وضعیت در واحد ۲ این زندان به شدت بحرانی شده و زندانیان با کمبود غذا، گرانی شدید کالاها و محدودیت گسترده امکانات رفاهی مواجه هستند. بر اساس این گزارش‌ها، پس از آغاز جنگ و تشدید بحران اقتصادی، بسیاری از امکانات محدود زندان از جمله فروشگاه‌ها عملاً از دسترس زندانیان خارج شده و شمار زیادی از آنان دیگر توان خرید مایحتاج اولیه خود را ندارند.

وضعیت زندانیان در واحد ۲زندان قزلحصار چگونه است؟

گزارش‌های رسیده از واحد ۲ زندان قزلحصار حاکی است که شرایط زندگی زندانیان در هفته‌های اخیر به‌طور چشمگیری وخیم‌تر شده است.

منابع مطلع می‌گویند اگرچه در مواردی اجرای احکام اعدام برخی زندانیان مواد مخدر متوقف یا کاهش یافته، اما در مقابل فشارهای معیشتی و شرایط سخت زندان به‌شدت افزایش پیدا کرده است؛ به‌گونه‌ای که بسیاری از زندانیان وضعیت موجود را نوعی «زجرکش‌کردن تدریجی» توصیف می‌کنند

به گفته این منابع، افزایش هزینه‌ها و گرانی شدید کالاها باعث شده حتی اقلام اولیه و ضروری نیز برای بسیاری از زندانیان دست‌نیافتنی شود.

چرا زندانیان قزلحصار با بحران تأمین غذا روبه‌رو شده‌اند؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، جیره غذایی زندانیان در ماه‌های اخیر به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است. زندانیان می‌گویند مقدار غذا کمتر شده و کیفیت آن نیز به شدت افت کرده است.

منابع نزدیک به زندانیان تأکید می‌کنند که بسیاری از زندانیان پیش‌تر بخشی از نیازهای غذایی خود را از طریق فروشگاه زندان تأمین می‌کردند، اما پس از شروع جنگ و تشدید بحران اقتصادی، امکانات محدود رفاهی زندان نیز دچار اختلال شده است.

به گفته آنان، فروشگاه‌های زندان یا با محدودیت شدید مواجه شده‌اند یا قیمت اجناس در آن‌ها به‌حدی افزایش یافته که بخش بزرگی از زندانیان دیگر توان خرید ندارند. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که کاهش جیره غذایی در کنار گرانی شدید کالاها، عملاً زندانیان را در شرایط گرسنگی قرار داده است.

گرانی کالاها در زندان قزلحصار چه تأثیری بر زندانیان داشته است؟

گزارش‌ها نشان می‌دهد افزایش قیمت کالاها در زندان قزلحصار فشار سنگینی بر زندانیان و خانواده‌های آنان وارد کرده است. منابع مطلع می‌گویند بسیاری از زندانیان پولی برای تأمین خرج روزانه خود ندارند و خانواده‌های آنان نیز به دلیل بحران اقتصادی دیگر قادر به حمایت مالی از زندانیان نیستند.

در چنین شرایطی، حتی خرید ساده‌ترین اقلام مانند مواد غذایی، دارو یا وسایل بهداشتی برای شمار زیادی از زندانیان دشوار یا غیرممکن شده است. ناظران حقوق بشر می‌گویند این وضعیت به‌ویژه برای زندانیان بیمار، سالمند و افراد دارای مشکلات جسمی خطرناک‌تر است و می‌تواند سلامت آنان را به‌طور جدی تهدید کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

چرا خطر شیوع بیماری‌ها در زندان افزایش یافته است؟

فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که کاهش تغذیه مناسب، ضعف جسمانی ناشی از گرسنگی و شرایط غیربهداشتی زندان، زمینه گسترش بیماری‌ها را فراهم می‌کند.

به گفته آنان، سوءتغذیه و نبود امکانات درمانی مناسب می‌تواند باعث افزایش بیماری‌های عفونی، مشکلات گوارشی و ضعف سیستم ایمنی زندانیان شود. منابع نزدیک به زندانیان می‌گویند در برخی بندها، زندانیان برای تأمین حداقل مواد غذایی موردنیاز خود نیز با مشکل جدی مواجه هستند و همین مسئله باعث تشدید بحران انسانی در زندان شده است.

چرا از سلول‌های انفرادی برای نگهداری زندانیان سیاسی استفاده می‌شود؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بخشی از سلول‌های انفرادی در قزلحصار به محل نگهداری زندانیان سیاسی تبدیل شده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند استفاده از سلول‌های انفرادی برای نگهداری طولانی‌مدت زندانیان سیاسی، علاوه بر فشار جسمی، آثار شدید روانی نیز بر زندانیان بر جای می‌گذارد. به گفته ناظران، انتقال زندانیان سیاسی به بخش‌های انفرادی در کنار محدودیت‌های شدید معیشتی، بخشی از سیاست فشار و کنترل بیشتر بر زندانیان محسوب می‌شود.

نقض حقوق بشر؛ گرسنگی، محرومیت معیشتی و نگهداری زندانیان در شرایط غیرانسانی

گزارش‌های منتشرشده از واحد ۲ زندان قزلحصار، نگرانی‌های گسترده‌ای درباره وضعیت انسانی زندانیان ایجاد کرده است. فعالان حقوق بشر می‌گویند کاهش جیره غذایی، گرانی شدید کالاها، محرومیت زندانیان از تأمین نیازهای اولیه و استفاده از سلول‌های انفرادی برای زندانیان سیاسی، نمونه‌ای از رفتار غیرانسانی و نقض حقوق زندانیان است.

مواد نقض‌شده:

نقض حق برخورداری از استاندارد مناسب زندگی و تغذیه – ماده ۲۵اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هر فرد حق برخورداری از سطح مناسب زندگی، تغذیه و سلامت را دارد. محرومیت زندانیان از غذای کافی و امکانات اولیه ناقض این حق است.

نقض ممنوعیت رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

ایجاد شرایطی که زندانیان را در معرض گرسنگی، بیماری و فشار شدید قرار دهد، می‌تواند مصداق رفتار غیرانسانی باشد.

نقض حق سلامت – میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی:

عدم دسترسی زندانیان به تغذیه مناسب و امکانات بهداشتی، سلامت جسمی و روانی آنان را تهدید می‌کند.

نقض اصول رفتار انسانی با زندانیان – قواعد نلسون ماندلا:

بر اساس استانداردهای بین‌المللی، زندانیان باید از غذای کافی، امکانات بهداشتی و شرایط انسانی برخوردار باشند. نگهداری زندانیان در شرایطی که منجر به سوءتغذیه و بیماری شود، ناقض این اصول است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

تحریم ناقضان حقوق بشر؛ استرالیا مقام‌های امنیتی و نهادهای سرکوبگر را هدف قرار داد


دولت استرالیا در واکنش به سرکوب خونین اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و نقش نهادهای امنیتی در نقض گسترده حقوق بشر، مجموعه‌ای از تحریم های مالی و محدودیت‌های سفر را علیه فرماندهان امنیتی، مقام‌های حکومتی و شبکه‌های مالی وابسته به حاکمیت اعمال کرد

کانون حقوق بشر ایران،  سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – دولت استرالیا در تازه‌ترین دور از فشارهای بین‌المللی علیه حاکمیت ایران، هفت فرد و چهار نهاد را به دلیل نقش در سرکوب اعتراضات، نقض حقوق بشر و حمایت مالی از ساختارهای امنیتی و نظامی تحریم کرد. این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، گزارش‌های متعددی از کشته شدن هزاران معترض، بازداشت‌های گسترده، شکنجه و اعترافات اجباری منتشر شده است.


تحریم تازه علیه ساختار سرکوب به چه صورت است؟

وزارت خارجه استرالیا در بیانیه‌ای اعلام کرد که این تحریم‌ها در واکنش به «سرکوب خشن و مستمر مردم ایران» و همچنین نقش حاکمیت در بی‌ثبات‌سازی منطقه اعمال شده‌اند. بر اساس این بیانیه، مقام‌های تحریم‌شده در اجرای سیاست‌های سرکوب اجتماعی، کنترل فضای عمومی، فشار بر زنان و ایجاد شبکه‌های اطلاعاتی برای شناسایی مخالفان نقش مستقیم داشته‌اند.

در این بیانیه همچنین به موج بازداشت‌های گسترده پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ اشاره شده و آمده است که هزاران نفر در جریان این اعتراضات بازداشت شدند. گزارش‌های منتشرشده حاکی از آن است که بسیاری از بازداشت‌شدگان تحت شکنجه، بازجویی‌های خشن، اعترافات اجباری و محرومیت از تماس با خانواده قرار گرفته‌اند.

استرالیا همچنین محدودیت‌های اینترنتی و قطع گسترده ارتباطات در جریان اعتراضات را تلاشی سازمان‌یافته برای جلوگیری از انتشار اخبار سرکوب و پنهان کردن ابعاد خشونت توصیف کرده است.

چه کسانی تحریم شده‌اند؟

در فهرست جدید تحریم‌ها، نام شماری از مقام‌های امنیتی و اجرایی دیده می‌شود که در سرکوب اعتراضات و اجرای سیاست‌های امنیتی نقش داشته‌اند.

اسکندر مومنی، وزیر کشور، یکی از افرادی است که در این فهرست قرار گرفته است. نیروهای تحت فرمان وزارت کشور در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ نقش محوری در کنترل خیابان‌ها، بازداشت معترضان و سرکوب تجمعات داشتند.

سید مجید فیض جعفری، فرمانده پلیس امنیت عمومی فراجا، نیز به دلیل مشارکت در سرکوب معترضان تحریم شده است. پلیس امنیت در ماه‌های گذشته در بازداشت معترضان، فشار بر خانواده‌های دادخواه و برخورد با مخالفان سیاسی نقش فعالی داشته است.

قربان محمد ولی‌زاده، فرمانده سپاه سیدالشهدا، دیگر فرد تحریم‌شده است. بر اساس گزارش‌ها، نیروهای وابسته به این فرماندهی در سرکوب اعتراضات و عملیات امنیتی علیه معترضان در استان تهران مشارکت داشته‌اند.

محسن ابراهیمی، فرمانده واحد نوپو یگان ویژه، نیز در این فهرست دیده می‌شود. یگان ویژه و واحد نوپو در سال‌های اخیر به عنوان یکی از اصلی‌ترین نیروهای سرکوب خیابانی شناخته شده‌اند و در برخورد خشونت‌آمیز با تجمعات اعتراضی نقش مستقیم داشته‌اند.

روح‌الله مومن‌نسب، دبیر ستاد امر به معروف تهران، نیز به دلیل نقش در سیاست‌های فشار اجتماعی و سرکوب زنان تحریم شده است. این نهاد در سال‌های گذشته از حامیان اصلی تشدید فشارها علیه زنان مخالف حجاب اجباری و فعالان مدنی بوده است.

شبکه مالی و دور زدن تحریم‌ها چگونه است؟

بخش دیگری از تحریم‌های استرالیا به شبکه‌های مالی و اقتصادی وابسته به حاکمیت اختصاص دارد. در این فهرست نام ناصر زرین‌قلم و منصور زرین‌قلم نیز دیده می‌شود که به مشارکت در پول‌شویی، دور زدن تحریم‌ها و انتقال منابع مالی به نهادهای امنیتی و نیروهای سرکوبگر متهم شده‌اند.

استرالیا اعلام کرده سیستم مالی غیرشفاف ایران در تأمین منابع مالی گروه‌های مسلح منطقه‌ای و همچنین برنامه‌های موشکی نقش دارد. به همین دلیل برخی صرافی‌ها و نهادهای اقتصادی نیز هدف تحریم قرار گرفته‌اند.

صرافی برلیان و صرافی GCM از جمله نهادهایی هستند که در این دور از تحریم‌ها قرار گرفته‌اند. همچنین سازمان فضای مجازی سراج و فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران (فراجا) نیز به دلیل نقش در کنترل فضای مجازی، سرکوب اطلاعاتی و محدودسازی آزادی بیان تحریم شده‌اند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

سرکوب خونین اعتراضات ۱۴۰۴

اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ یکی از گسترده‌ترین موج‌های نارضایتی عمومی در سال‌های اخیر بود که در ده‌ها شهر گسترش یافت. گزارش‌های منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری و منابع محلی نشان می‌دهد که در جریان این اعتراضات هزاران نفر کشته، زخمی یا بازداشت شدند.

نیروهای امنیتی و یگان‌های ویژه با استفاده از سلاح جنگی، بازداشت‌های گسترده و خشونت خیابانی تلاش کردند اعتراضات را سرکوب کنند. هم‌زمان، اینترنت در بخش‌های مختلف کشور محدود یا قطع شد تا انتشار تصاویر و اخبار سرکوب دشوار شود.

خانواده‌های قربانیان نیز طی ماه‌های گذشته با فشارهای امنیتی، تهدید و بازداشت روبه‌رو بوده‌اند. بسیاری از خانواده‌ها از برگزاری مراسم یادبود یا اطلاع‌رسانی درباره کشته‌شدگان منع شده‌اند.

فشار هماهنگ بین‌المللی

دولت استرالیا تأکید کرده که این تحریم‌ها در هماهنگی با سیاست‌های برخی کشورهای غربی از جمله بریتانیا اعمال شده و بخشی از تلاش مشترک برای افزایش فشار بر حاکمیت ایران است.


دولت آنتونی آلبانیزی اعلام کرده تاکنون بیش از ۲۳۰ تحریم علیه افراد و نهادهای مرتبط با حکومت ایران اعمال شده است. مقام‌های استرالیایی تأکید کرده‌اند که فشار بر ناقضان حقوق بشر و نهادهای دخیل در سرکوب ادامه خواهد یافت.

تحریم مقام‌های امنیتی و نهادهای وابسته به حاکمیت در حالی صورت می‌گیرد که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به نقض گسترده حقوق بنیادین شهروندان در ایران هشدار داده‌اند. استفاده از شکنجه، اعترافات اجباری، بازداشت خودسرانه، سرکوب اعتراضات مسالمت‌آمیز و محدودسازی اینترنت، نقض آشکار تعهدات بین‌المللی در حوزه حقوق بشر به شمار می‌رود. همچنین سرکوب خونین اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و کشته شدن هزاران نفر، بار دیگر توجه جامعه جهانی را به عملکرد نهادهای امنیتی و قضایی حاکمیت جلب کرده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

یک‌صد و بیستمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۶ زندان


هر روز از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، روز‌های زنده‌ماندن وجدان جمعی است. روزهایی که در آن سکوت مرگبار را می‌شکند تا فریاد “زندگی” را به گوش جهانیان برساند

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – در یکصد و بیستمین هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان کشور روز سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، با وجود فشارهای امنیتی و محدودیت‌های فزاینده، بار دیگر دست به اعتصاب غذا زدند. این اقدام اعتراضی در شرایطی صورت گرفت که مسئولان زندان‌ها طی هفته‌های اخیر کوشیده‌اند با تهدید، اعمال فشار و تشدید محدودیت‌ها، از ادامه مشارکت زندانیان در این کارزار جلوگیری کنند.

تشدید سرکوب پس از آغاز جنگ

در بخشی از بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، با اشاره به تشدید فضای سرکوب پس از آغاز جنگ، آمده است:

در واپسین روز‌های سال ۴۰۴ که مردم ایران، خیز دگرگونی حکومت در تمامیت آن را برداشته بودند، حاکمیت دیکتاتوری با تحمیل کردن جنگ خارجی توانست در پوشش جنگ به طور مقطعی دست به سرکوب گسترده جامعه بزند.

به طوری که در سایه جنگ، ۲۳ زندانی سیاسی – امنیتی را از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون اعدام کرده است. علاوه بر اعدام زندانیان، جهت آزار و شکنجه‌ خانواده‌های آنها، پیکر بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله ۶ عضو کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر که چهل روز از اعدام آنها گذشته تاکنون به خانواده‌هایشان تحویل داده نشده است.

هشدار نسبت به خطر فزاینده اعدام زندانیان سیاسی

در ادامه بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نیز نسبت به خطر فزاینده اعدام زندانیان سیاسی، به‌ویژه بازداشت‌شدگان اعتراضات اخیر و زندانیان بلوچ، هشدار داده شده است:

«در حال حاضر بسیاری از زندانیان سیاسی به ویژه بازداشت شد‌گان اخیر، در خطر جدی اعدام قرار دارند که از جمله می‌توان به امیرمحمد زارع، محمدرضا عبدالله‌پور در زندان قزلحصار و علی پیشه‌ور زاده در زندان لاکان رشت و زندانیان سیاسی بلوچ، ادهم نارویی، فرشید حسن‌زهی، حسین شاهوزهی، نسیمه اسلام‌زهی و سلیمان شه‌بخش اشاره نمود که در یک روند دادرسی ناعادلانه و غیرشفاف محاکمه شده‌اند.»

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

متن کامل بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زیر آمده است:

تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۶ زندان مختلف در هفته صدوبیستم

در واپسین روز‌های سال ۴۰۴ که مردم ایران، خیز دگرگونی حکومت در تمامیت آن را برداشته بودند، حاکمیت دیکتاتوری با تحمیل کردن جنگ خارجی توانست در پوشش جنگ به طور مقطعی دست به سرکوب گسترده جامعه بزند.

به طوری که در سایه جنگ، ۲۳ زندانی سیاسی – امنیتی را از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون اعدام کرده است. علاوه بر اعدام زندانیان، جهت آزار و شکنجه‌ خانواده‌های آنها، پیکر بسیاری از زندانیان سیاسی از جمله ۶ عضو کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، بابک علیپور، اکبر (شاهرخ) دانشورکار، محمد تقوی و ابوالحسن منتظر که چهل روز از اعدام آنها گذشته تاکنون به خانواده‌هایشان تحویل داده نشده است. دو خواهر شاهرخ دانشورکار، اعظم و اکرم دانشورکار، هم که برای پیگیری تحویل گرفتن پیکر برادرشان به پزشکی قانونی و دادگستری مراجعه کرده بودند، روز ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ توسط ماموران امنیتی بازداشت شدند و به مکان نامعلوم منتقل گردیده‌اند. این روند غیرانسانی، مصداق بارز ناپدیدسازی قهری است که در ماه‌ها و سال‌های پیش نیز سابقه زیادی در این حکومت داشته‌است.

در ادامه همین روند سرکوبگرانه، حاکمان ستمکار ولایت فقیه هفته گذشته سه زندانی سیاسی قیام دی ماه ۱۴۰۴ با اسامی ابراهیم دولت‌آبادی، مهدی رسولی و محمدرضا میری را در زندان وکیل آباد مشهد به دار آویختند. ما پیشتر نسبت به اعدام این سه زندانی سیاسی، در بیانیه کارزار سه شنبه ۱۵ اردیبهشت همراه با اسامی چند تن دیگر هشدار داده بودیم.

روز گذشته نیز یک زندانی دیگر به نام عرفان شکورزاده به اتهام جاسوسی در زندان قزلحصار اعدام شد.

در حال حاضر بسیاری از زندانیان سیاسی به ویژه بازداشت شد‌گان اخیر، در خطر جدی اعدام قرار دارند که از جمله می‌توان به امیرمحمد زارع، محمدرضا عبدالله‌پور در زندان قزلحصار و علی پیشه‌ور زاده در زندان لاکان رشت و زندانیان سیاسی بلوچ، ادهم نارویی، فرشید حسن‌زهی، حسین شاهوزهی، نسیمه اسلام‌زهی و سلیمان شه‌بخش اشاره نمود که در یک روند دادرسی ناعادلانه و غیرشفاف محاکمه شده‌اند.

طی روزهای گذشته دست‌کم ۱۰۰ نفر از بازداشتی‌های قیام، به بند ۳۷ واحد ۳ زندان قزلحصار منتقل شده‌اند که با تراکم و کمبود امکانات اولیه زیستی مواجه هستند که اکثر آنها نیز با اتهامات سنگین روبرو هستند و جانشان در معرض خطر جدی قرار دارد.


حکومت مستبد و جنایتکار طبق اعلام رسانه‌های حکومتی اموال دهها تن از شهروندان معترض را مصادره کرده و با این اشکال متنوع سرکوب و اعدام‌های کم سابقه در پی ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه است تا شاید چندی به بقای خود بیافزاید؛ اما مقاومت و ایستادگی مردم و جوانان دلاور ایران در خیزش‌ها و زندان‌ها ثابت کرده که این حکومت محکوم به رفتن و آزادی و برابری بیش از همیشه نزدیک است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نیز در همراهی با پایداری مردم شریف ایران تا لغو مجازات اعدام و آزادی ایران با تمام توان می‌ایستد و این کارزار اکنون به نماد مقاومت تبدیل شده‌است.

هر روز از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، روز‌های زنده‌ماندن وجدان جمعی است. روزهایی که در آن سکوت مرگبار را می‌شکند تا فریاد “زندگی” را به گوش جهانیان برساند.ما اعضای این کارزار باور داریم که عدالت واقعی، در سوله‌های اعدام متولد نمی‌شود؛ در قلب بیدار، در آموزش و در دادگاه‌های عادلانه شکوفا می‌شود.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ در هفته صدوبیستم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشد:

زندان اوین(بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین ،زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز ، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان) ،زندان برازجان ، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم ، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام

هفته صدوبیستم

سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

عبدالجلیل شه‌بخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی


زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش بامداد امروز اعدام شد؛ در حالی که تاکنون هیچ اطلاعات شفافی درباره زمان بازداشت، روند بازجویی، نحوه دادرسی و جزئیات پرونده او منتشر نشده است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – بامداد امروز زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش با اتهام «بغی از طریق حمله مسلحانه به مقرهای انتظامی» و عضویت در گروه انصارالفرقان اعدام شد. با وجود اجرای حکم اعدام، همچنان اطلاعات دقیقی درباره زمان بازداشت، روند بازجویی، جلسات دادگاه و نحوه رسیدگی قضایی به پرونده او در دسترس نیست و گزارش‌ها نشان می‌دهد وی از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده است

عبدالجلیل شه‌بخش با چه اتهامی اعدام شد؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش با اتهام «بغی» و عضویت در گروه انصارالفرقان به اعدام محکوم شده بود. نهادهای وابسته به حاکمیت مدعی شده‌اند که اتهام او مرتبط با حمله مسلحانه به مقرهای انتظامی بوده است.

با این حال، تاکنون هیچ گزارش رسمی و شفافی درباره جزئیات پرونده، مستندات ارائه‌شده علیه او یا روند دقیق رسیدگی قضایی منتشر نشده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند در بسیاری از پرونده‌های امنیتی و عقیدتی، اتهام‌های سنگینی مانند «بغی» و «محاربه» در شرایطی مطرح می‌شوند که امکان نظارت مستقل بر روند دادرسی وجود ندارد.

چرا درباره روند بازداشت عبدالجلیل شه‌بخش اطلاعی منتشر نشده است؟

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ اطلاعات دقیقی درباره زمان و نحوه بازداشت زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش منتشر نشده است.

همچنین مشخص نیست که وی چه مدت در بازداشت بوده، در چه نهاد امنیتی نگهداری شده و روند بازجویی او تحت چه شرایطی انجام شده است.

ناظران حقوق بشر می‌گویند در بسیاری از پرونده‌های امنیتی، بازداشت‌ها در فضای کاملاً محرمانه انجام می‌شود و خانواده‌ها تحت فشار قرار می‌گیرند تا درباره وضعیت بازداشت‌شدگان اطلاع‌رسانی نکنند.

به گفته فعالان مدنی، تهدید خانواده‌ها و جلوگیری از رسانه‌ای‌شدن پرونده‌ها باعث می‌شود افکار عمومی و نهادهای مستقل از وضعیت بازداشت‌شدگان و روند دادگاه آنان بی‌اطلاع بمانند.

روند دادگاه زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش چگونه بوده است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، هیچ اطلاعات شفافی درباره جلسات دادگاه، روند رسیدگی قضایی یا نحوه دفاع زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش در دسترس نیست.

همچنین گزارش‌ها حاکی است که او از دسترسی به وکیل انتخابی محروم بوده و دادگاه وی نیز به‌صورت علنی یا رسانه‌ای برگزار نشده است.

فعالان حقوق بشر معتقدند نبود شفافیت در روند دادرسی، محرومیت از وکیل مستقل و امنیتی‌بودن فضای رسیدگی، از مهم‌ترین نشانه‌های نقض دادرسی عادلانه در پرونده‌های سیاسی و امنیتی است.

به گفته آنان، در بسیاری از این پرونده‌ها متهمان در شرایطی محاکمه می‌شوند که نه خانواده‌ها و نه افکار عمومی اطلاعی از روند بازجویی، مستندات پرونده یا شرایط صدور حکم ندارند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

اعـدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

چرا نهادهای حقوق بشری درباره پرونده‌های امنیتی هشدار می‌دهند؟

نهادهای حقوق بشری بارها هشدار داده‌اند که در پرونده‌های مرتبط با اتهام‌های امنیتی، بازداشت‌شدگان در معرض فشارهای شدید امنیتی و شکنجه برای اخذ اعترافات اجباری قرار می‌گیرند.

فعالان حقوق بشر می‌گویند محرمانه‌بودن روند بازداشت و دادگاه، زمینه را برای اعمال فشار بر زندانیان و اخذ اعترافات تحت شکنجه فراهم می‌کند.

به گفته آنان، در بسیاری از پرونده‌ها، اعترافات اخذشده در دوران بازداشت به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مستندات قضایی مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ در حالی که متهمان از حق دسترسی آزاد به وکیل و دفاع مؤثر محروم هستند.

همچنین گزارش‌های متعددی از تهدید خانواده‌ها برای جلوگیری از اطلاع‌رسانی رسانه‌ای درباره وضعیت بازداشت‌شدگان منتشر شده است؛ موضوعی که به گفته ناظران، امکان نظارت عمومی بر روند قضایی را محدود می‌کند.

نقض حقوق بشر؛ دادرسی غیرشفاف، محرومیت از وکیل و خطر اعترافات اجباری

پرونده زندانی سیاسی عبدالجلیل شه‌بخش از منظر حقوق بشری با نگرانی‌های جدی همراه است. نبود هرگونه شفافیت درباره زمان بازداشت، روند بازجویی، جلسات دادگاه و مستندات پرونده، در کنار محرومیت از وکیل انتخابی، نگرانی‌ها درباره نقض اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که در پرونده‌های امنیتی، بازداشت‌شدگان در معرض شکنجه و فشار برای اخذ اعترافات اجباری قرار دارند و خانواده‌ها نیز برای جلوگیری از رسانه‌ای‌شدن پرونده‌ها تحت تهدید قرار می‌گیرند.

مواد نقض‌شده:

نقض ممنوعیت شکنجه و اعتراف اجباری – ماده ۵اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هیچ فردی نباید تحت شکنجه یا رفتار غیرانسانی قرار گیرد. اخذ اعتراف تحت فشار و شکنجه نقض آشکار این اصل است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

رسیدگی غیرشفاف و امنیتی و نبود امکان دفاع مؤثر، اصول دادرسی منصفانه را نقض می‌کند.

نقض حق برخورداری از وکیل – میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

محرومیت از دسترسی به وکیل انتخابی، حق دفاع مستقل متهم را از بین می‌برد.

نقض حق آزادی و امنیت فردی – ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

بازداشت محرمانه و نبود اطلاع‌رسانی درباره وضعیت زندانی، ناقض حقوق بنیادین افراد است.

نقض حق حیات – ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اجرای حکم اعدام در پرونده‌هایی که با روند غیرشفاف قضایی و احتمال اعترافات اجباری همراه است، حق بنیادین حیات را تهدید می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ