--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

گزارشی از تشییع امنیتی ابراهیم دولت‌آبادی زیر محاصره مأموران؛ دفن شتاب‌زده معترض اعدام‌شده در سایه فضای امنیتی


پیکر ابراهیم دولت‌آبادی، از معترضان اعدام‌شده اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، در میان حضور گسترده مأموران امنیتی و تحت کنترل کامل نیروهای اطلاعاتی به خاک سپرده شد؛ شاهدان از آثار شدید شکنجه بر بدن او و دفن شتاب‌زده برای جلوگیری از شکل‌گیری اعتراض خبر می‌دهند

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – مراسم خاکسپاری ابراهیم دولت‌آبادی، از معترضان اعدام‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، روز دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه در فضایی کاملاً امنیتی برگزار شد. بر اساس روایت شاهدان، نیروهای امنیتی پیکر او را مستقیماً از غسالخانه زندان به محل دفن منتقل کردند، تنها برای لحظاتی اجازه مشاهده پیکر را به خانواده دادند و سپس در میان حضور پرشمار مأموران اطلاعاتی و لباس‌شخصی، او را به‌سرعت به خاک سپردند.

دفن امنیتی ابراهیم دولت‌آبادی با حضور گسترده مأموران

به گفته شاهدان حاضر در محل، پیکر ابراهیم دولت‌آبادی صبح دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه توسط مأموران حکومتی از غسالخانه زندان به محل دفن منتقل شد.

خانواده او تنها برای لحظاتی امکان دیدن پیکر را یافتند و پس از آن مأموران روند دفن را به‌سرعت انجام دادند.

به گفته شاهدان، محوطه گورستان مملو از مأموران اطلاعاتی و نیروهای لباس‌شخصی بود و فضای امنیتی شدیدی بر مراسم حاکم بود.

شاهدان از آثار شکنجه بر پیکر ابراهیم دولت‌آبادی می‌گویند

یکی از شاهدان حاضر در محل، در توصیف وضعیت جسمانی ابراهیم دولت‌آبادی پس از اعدام گفته است:

«امروز صبح (دوشنبه ۱۴ اردیبهشت) از طرف حکومت جسد ابراهیم دولت‌آبادی را از غسالخانه زندان تا مزارش خودشان آوردند و آنجا لحظاتی خانواده‌اش پیکر او را دیدند و بعد به خاک سپردند. ابراهیم هیکلی درشت داشت، حدود ۱۴۰ کیلو می‌شد با نزدیک دو متر قد، ولی آن‌قدر او را شکنجه کرده بودند که جسمش بسیار نحیف شده بود.»

این روایت، بار دیگر موضوع شکنجه بازداشت‌شدگان سیاسی و آثار آن بر جسم زندانیان پیش از اجرای حکم اعدام را برجسته می‌کند.

فضای امنیتی شدید در محل دفن

همین شاهد در ادامه درباره فضای امنیتی حاکم بر مراسم خاکسپاری اظهار داشته است:

«در محوطه گورستان پر از مأمورهای اطلاعاتی و لباس شخصی بود. حتی از جسدش هم می‌ترسیدند. از اینکه کسی در میان این جمع خشمگین فریاد آزادی سر بده می‌ترسیدند. من و یکی از دوستانم که دورادور شاهد بودیم، دیدیم که اطلاعاتی‌ها سریع او را دفن کردند تا جمعیت پراکنده شود.»

به گفته ناظران، حجم بالای حضور نیروهای امنیتی نشان‌دهنده نگرانی جدی حاکمیت از تبدیل مراسم خاکسپاری به تجمع اعتراضی بوده است.

پرونده ابراهیم دولت‌آبادی و روند دادگاه خارج از روال قانونی

ابراهیم دولت‌آبادی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد بود که به اعدام محکوم شد.

ابراهیم دولت‌آبادی از ورزشکاران شهر مشهد و پدر دو فرزند ۹ و ۱۴ ساله بود . او در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در میدان طبرسی مشهد بازداشت شد. بر اساس اطلاعات موجود، بازداشت او در هفته پایانی دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی انجام شد.

پس از بازداشت، وی به زندان وکیل‌آباد منتقل شد و شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد به ریاست غلامرضا اکبری‌مقدم او را به اعدام محکوم کرد.

منابع حقوق بشری بارها نسبت به روند رسیدگی به پرونده او هشدار داده بودند و تأکید داشتند محاکمه وی در چارچوبی امنیتی و خارج از روال متعارف قضایی انجام شده است. ناظران معتقدند در پرونده‌های مشابه، روند تصمیم‌گیری قضایی عملاً بر پایه دستورات نهادهای امنیتی از جمله وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه انجام می‌شود و دادگاه‌ها صرفاً نقش تأییدکننده تصمیمات از پیش گرفته‌شده را ایفا می‌کنند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

اعـدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

شکنجه و سرکوب در پرونده‌های منتهی به اعدام

گزارش‌های متعدد از پرونده‌های معترضان محکوم به اعدام نشان می‌دهد شکنجه و فشار برای اخذ اعترافات اجباری به یکی از ارکان ثابت این پرونده‌ها تبدیل شده است.

اظهارات شاهدان درباره وضعیت جسمانی ابراهیم دولت‌آبادی پس از اعدام نیز بر نگرانی‌ها درباره شدت شکنجه اعمال‌شده علیه بازداشت‌شدگان سیاسی افزوده است.

در بسیاری از پرونده‌های مشابه، آثار شکنجه تنها پس از مرگ یا اجرای حکم بر خانواده‌ها و شاهدان آشکار شده است.

اعدام و سرکوب برای مهار جامعه معترض

تحلیلگران سیاسی معتقدند تشدید اعدام معترضان و امنیتی‌کردن مراسم خاکسپاری آنان بخشی از راهبرد حاکمیت برای جلوگیری از شکل‌گیری اعتراضات تازه است.

به باور ناظران، جامعه در شرایطی از نارضایتی و تنش فزاینده قرار دارد و ساختار حاکم تلاش می‌کند با استفاده هم‌زمان از اعدام، ارعاب و کنترل امنیتی تجمعات عمومی، مانع تبدیل خشم اجتماعی به اعتراضات خیابانی شود.

در این چارچوب، حتی مراسم خاکسپاری قربانیان نیز به‌عنوان نقطه بالقوه اعتراض تحت کنترل شدید امنیتی قرار می‌گیرد.

تشییع امنیتی ابراهیم دولت‌آبادی؛ استمرار سرکوب پس از اعدام

برگزاری امنیتی مراسم خاکسپاری ابراهیم دولت‌آبادی و دفن شتاب‌زده او در میان محاصره مأموران، نشان می‌دهد سرکوب معترضان تنها به اجرای حکم اعدام محدود نمی‌شود و پس از مرگ نیز بر خانواده‌ها، مراسم سوگواری و حافظه جمعی جامعه ادامه می‌یابد. این رویکرد بخشی از سیاست مهار اعتراضات از طریق ارعاب مستمر ارزیابی می‌شود.

مواد نقض‌شده:

نقض منع شکنجه – ماده ۵اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اعمال شکنجه علیه بازداشت‌شدگان و مشاهده آثار آن بر پیکر قربانی، مصداق نقض آشکار منع شکنجه است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

رسیدگی قضایی تحت نفوذ نهادهای امنیتی و خارج از روند مستقل قضایی، ناقض دادرسی منصفانه است.

نقض حق آزادی تجمع و سوگواری – ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

امنیتی‌کردن مراسم خاکسپاری و جلوگیری از تجمع آزادانه شهروندان ناقض حق تجمع مسالمت‌آمیز است.

نقض کرامت انسانی پس از مرگ – اصول بنیادین حقوق بشر:

کنترل امنیتی بر پیکر و دفن شتاب‌زده قربانی بدون برگزاری آزادانه مراسم، ناقض کرامت انسانی متوفی و خانواده او است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

وضعیت نگران‌کننده زندانیان سیاسی زن در زندان یزد؛ تداوم بلاتکلیفی بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در شرایط نامناسب


گزارش‌های تازه از زندان یزد از نگهداری نامناسب زندانیان سیاسی زن، نقض اصل تفکیک جرائم و تداوم بلاتکلیفی بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ حکایت دارد؛ وضعیتی که نگرانی‌ها درباره تشدید فشار بر زندانیان سیاسی را افزایش داده است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – گزارش‌های دریافتی از زندان یزد حاکی از وضعیت نگران‌کننده زندانیان سیاسی زن، به‌ویژه بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، است. این زندانیان در شرایطی نامناسب، همراه با زندانیان جرائم عمومی و مواد مخدر نگهداری می‌شوند و برخی از آنان همچنان در وضعیت بلاتکلیف یا تحت فشارهای مضاعف قضایی قرار دارند؛ شرایطی که نقض آشکار اصل تفکیک جرائم و حقوق بنیادین زندانیان سیاسی محسوب می‌شود.

نگهداری بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴در شرایط نامناسب

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شماری از زندانیان سیاسی زن بازداشت‌شده در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ در زندان یزد برای حدود دو هفته در بخش قرنطینه نگهداری شده‌اند.

این زندانیان در شرایطی نامطلوب و بدون امکانات متناسب با وضعیت خود نگهداری شده‌اند.

اگرچه برخی از آنان بعداً به بندهای عمومی منتقل شده‌اند، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد تعدادی دیگر همچنان در قرنطینه باقی مانده‌اند. تداوم این وضعیت، نگرانی‌ها درباره سرنوشت و شرایط نگهداری بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ را افزایش داده است.

نقض اصل تفکیک جرائم در زندان یزد

یکی از محورهای اصلی نگرانی در گزارش‌های منتشرشده، نگهداری زندانیان سیاسی در کنار زندانیان مرتبط با جرائم مواد مخدر و اعتیاد است. منابع مطلع می‌گویند شماری از زندانیان سیاسی زن در کنار زندانیانی با جرائم غیرسیاسی و پرخطر قرار داده شده‌اند.

این اقدام با اصل تفکیک جرائم، که بر جداسازی زندانیان بر اساس نوع اتهام و وضعیت قضایی تأکید دارد، مغایرت آشکار دارد. ناظران حقوق بشری این شیوه را روشی برای اعمال فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی و تشدید فرسایش روانی آنان ارزیابی می‌کنند.

احکام سنگین برای فعالیت‌های محدود در فضای مجازی

در میان زندانیان حاضر در زندان یزد، گزارش‌هایی از صدور احکام قضایی برای برخی بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ نیز منتشر شده است.

بر اساس این گزارش‌ها، برخی از زندانیان به حدود سه سال حبس محکوم شده‌اند. در یکی از موارد، یک زن به دلیل فعالیت محدود در فضای مجازی، از جمله لایک یا بازنشر یک محتوای سیاسی، بازداشت و به حبس محکوم شده است. این زندانی که پیش‌تر در یکی از مراکز درمانی اطراف یزد مشغول به کار بوده، علاوه بر محکومیت قضایی، شغل خود را از دست داده و به یکی از شهرستان‌های اطراف تبعید شده است.

پرونده‌های سنگین و وضعیت مبهم برخی زندانیان زن

گزارش‌ها همچنین از وجود پرونده‌هایی با احکام سنگین‌تر حکایت دارد. در یک مورد، یک زندانی زن با حکم اولیه حدود ۲۵ سال حبس مواجه شده بود که پس از تجمیع پرونده‌ها به حدود چهار سال کاهش یافته است.

با این حال، منابع مطلع وضعیت این زندانی را همچنان مبهم و نگران‌کننده توصیف کرده‌اند. نبود شفافیت در رسیدگی به پرونده‌ها و تغییرات ناگهانی در احکام، بر نگرانی‌ها درباره روندهای قضایی این زندانیان افزوده است.

نگرانی از احکام سنگین برای زندانیان مرد بازداشت‌شده در اعتراضات سراسری

اگرچه تاکنون گزارشی از صدور حکم اعدام برای زنان زندانی در این پرونده‌ها منتشر نشده است، اما درباره برخی زندانیان مرد بازداشت‌شده در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ خبرهای غیررسمی از صدور احکام بسیار سنگین مطرح شده است.

این گزارش‌ها شامل احتمال صدور حکم اعدام برای برخی از بازداشت‌شدگان مرد است. با توجه به نبود شفافیت رسمی، ناظران خواستار بررسی و روشن‌سازی فوری وضعیت این پرونده‌ها شده‌اند.

تراکم جمعیت و اتهامات فساد در زندان یزد

در کنار فشار بر زندانیان سیاسی، گزارش‌ها از افزایش جمعیت زندانیان در بند زنان زندان یزد نیز حکایت دارد. به‌ویژه شمار زندانیان مالی در این زندان افزایش یافته و تراکم جمعیت بر مشکلات موجود افزوده است.

همچنین منابع آگاه ادعا کرده‌اند در برخی موارد، مراسم موسوم به «گلریزان» برای جمع‌آوری کمک مالی جهت آزادی زندانیان زن برگزار شده اما مبالغ جمع‌آوری‌شده به مصرف آزادی زندانیان نرسیده است. بر اساس این ادعاها، برخی زندانیان با وجود جمع‌آوری کمک مالی برای آزادی‌شان، سال‌ها بعد همچنان در حبس باقی مانده‌اند.

زندان یزد؛ تصویری از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی زن

مجموع گزارش‌های منتشرشده از زندان یزد نشان می‌دهد بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، به‌ویژه زنان زندانی سیاسی، در شرایطی وخیم، بلاتکلیف و تحت فشار نگهداری می‌شوند. نگهداری در قرنطینه، اختلاط با زندانیان جرائم عمومی، صدور احکام سنگین و نبود شفافیت قضایی، تصویری نگران‌کننده از وضعیت زندانیان سیاسی در این زندان ارائه می‌دهد.

مواد نقض‌شده:

نقض اصل تفکیک جرائم – قواعد نلسون ماندلا و اصول استاندارد رفتار با زندانیان:

نگهداری زندانیان سیاسی در کنار زندانیان جرائم عمومی و مواد مخدر ناقض اصل تفکیک زندانیان است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰اعلامیه جهانی حقوق بشر:

صدور احکام سنگین و مبهم در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری، ناقض رسیدگی منصفانه و شفاف است.

نقض حق آزادی بیان – ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

محکومیت افراد به‌دلیل فعالیت محدود در فضای مجازی ناقض آزادی بیان است.

نقض حق برخورداری از شرایط انسانی در بازداشت – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

نگهداری طولانی‌مدت در قرنطینه و شرایط نامناسب بازداشت مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

صد و نوزدهمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۶ زندان


اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» اعلام کرده‌اند این حرکت اعتراضی، با وجود تشدید فشارها، همچنان در ۵۶ زندان کشور ادامه دارد و زندانیان بر مخالفت خود با موج فزاینده اجرای احکام اعدام پافشاری می‌کنند

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – در یکصد و نوزدهمین هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، زندانیان سیاسی در ۵۶ زندان کشور روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵، با وجود فشارهای امنیتی و محدودیت‌های گسترده، بار دیگر دست به اعتصاب غذا زدند. این اقدام اعتراضی در شرایطی انجام شد که مسئولان زندان‌ها طی هفته‌های اخیر تلاش کرده‌اند با تهدید، فشار و اعمال محدودیت‌های مضاعف، از مشارکت زندانیان در این کارزار جلوگیری کنند.

تداوم مقاومت در برابر فشارهای امنیتی

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» اعلام کرده‌اند این حرکت اعتراضی، با وجود تشدید فشارها، همچنان در ۵۶ زندان کشور ادامه دارد و زندانیان بر مخالفت خود با موج فزاینده اجرای احکام اعدام پافشاری می‌کنند. این کارزار اکنون به یکی از پایدارترین و گسترده‌ترین اشکال اعتراض درون زندان‌ها تبدیل شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مقامات زندان‌ها برای متوقف‌کردن اعتصاب غذا از ابزارهایی چون تهدید به انتقال به سلول انفرادی، قطع تماس تلفنی، محرومیت از ملاقات و تشدید محدودیت‌های صنفی استفاده کرده‌اند. با این حال، زندانیان سیاسی با وجود فشارهای مستمر، بر ادامه اعتراض خود علیه مجازات اعدام و سیاست‌های سرکوبگرانه در زندان‌ها تأکید کرده‌اند.

فراخوان برای نجات جان زندانیان

در بخشی از این بیانیه، با اشاره به افزایش اعدام‌ها، از جامعه جهانی برای حفظ جان زندانیان در معرض خطر اعدام فراخوان داده و آمده است:

«بر همگان روشن است که سیاست سرکوب، زندان و اعدام نمی‌تواند مانع خیزش و قیام مردم علیه حاکمیت گردد. زیرا حاکمیتی که مشروعیت خود را در بین مردم از دست داده، سرکوب و اعدام دردی از آن دوا نخواهد کرد.

ما اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» کلیه وجدان‌های بیدار و مخالفان اعدام، ارگانهای حقوق بشری و جوامع بین المللی را به اقدام فوری و مؤثر برای نجات جان زندانیان سیاسی و غیرسیاسی در ایران فرا می‌خوانیم.»









متن کامل بیانیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در زیر آمده است:

افزایش اعدام‌ها نتیجه تسلیم دستگاه قضائی به نهاد‌های امنیتی واجا، ساس و شورای هماهنگی اطلاعاتی کشور است

تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدونوزدهم در ۵۶ زندان مختلف














دیکتاتوری حاکم بر ایران، در هفته گذشته زندانی سیاسی ۲۱ ساله و قهرمان کاراته ساسان آزادوار، و سه زندانی دیگر قیام دی ماه ۴۰۴ را در مشهد با اسامی مهدی رسولی، محمدرضا میری، ابراهیم دولت آبادی و محراب عبدالله زاده از زندانیان خیزش ۱۴۰۱ را در ارومیه سبعانه اعدام کرد. همچنین دو زندانی کُرد با اسامی ناصر بکرزاده و یعقوب کریم پور را نیز تحت عنوان جاسوسی به دار آویخت. اعدام زندانیان محدود به زندانیان سیاسی نیست و در هفته گذشته، اعدام زندانیان با اتهامات دیگر نیز افزایش یافته است.

بسیاری از زندانیان و بازداشتی‌های اعتراضات اخیر، همچنان در خطر اعدام قرار دارند. به ویژه زندانیانی همچون عرفان امیری، متین محمدی، احسان حسینی پور حصارلو، مریم هداوندمیری، محمد عباسی، سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی، حمیدرضا ثابت‌رای و محمدرضا طبری که اخیراً به اعدام محکوم شده‌اند. قضائیه ولایت فقیه در اقدامی دیگر اعاده ‌دادرسی پیمان فرح‌آور، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت را رد کرده‌است و جان این زندانی در خطر جدی قرار دارد.

اژه‌ای رئیس دستگاه قضائیه [تحت سلطه واجا، ساس و شورای هماهنگی اطلاعات کشور] هفته‌گذشته با حمله به مخالفان اعدام، جوانان و مخالفان حکومت را به اعدام‌های بیشتر تهدید کرد و به این ترتیب بر سرکوب‌ مردم معترض و در عمل اعدام زندانیان شدت بخشید.

در ادامه مقاومت‌ها در برابر احکام “قرون وسطایی” اعدام ، تعدادی از فعالان کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در بند زنان زندان اوین که سه‌شنبه گذشته در هواخوری بند شعار نه به اعدام و مرگ بر دیکتاتور سر داده ‌بودند محروم از ملاقات و تماس شده‌اند.

بر همگان روشن است که سیاست سرکوب، زندان و اعدام نمی‌تواند مانع خیزش و قیام مردم علیه حاکمیت گردد. زیرا حاکمیتی که مشروعیت خود را در بین مردم از دست داده، سرکوب و اعدام دردی از آن دوا نخواهد کرد.

ما اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» کلیه وجدان‌های بیدار و مخالفان اعدام، ارگانهای حقوق بشری و جوامع بین المللی را به اقدام فوری و مؤثر برای نجات جان زندانیان سیاسی و غیرسیاسی در ایران فرا می‌خوانیم.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدو نوزدهم در روز سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین(بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین ،زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز ، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و مردان) ،زندان برازجان ، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم ، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام

هفته صدونوزدهم

سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۵

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

اعـدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

شش ماه پیش از قتل‌عام ۶۷ زندان اوین – بند ۳۲۵


اواخر بهمن‌ماه سال ۱۳۶۶ بود. ما در بند ۳ از مجموعه ۳۲۵ زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده بودیم. زندانبان از این اقدام به ستوه آمده بود و تلاش می‌کرد به هر شکل ممکن ما را از هم جدا کرده و اعتصاب را بشکند.

اشتراک:

اعدام ۶ زندانی در زندان‌های رشت و اصفهان


تحلیلگران حقوق بشری می‌گویند روند صعودی اعدام ها در ایران، پاسخی سیاسی به خیزش‌های اجتماعی و نشانه‌ای از تلاش حاکمیت برای مهار نارضایتی عمومی است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – شش زندانی در زندان‌های لاکان رشت و دستگرد اصفهان اعدام شدند. این اعدام‌ها در روزهای چهارشنبه ۹ اردیبهشت و دوشنبه ۱۴ اردیبهشت انجام شده است. به‌دلیل قطع اینترنت، خبر اعدام‌ها تا مدت‌ها اطلاع‌رسانی نشده و با تأخیر به بیرون درز پیدا می‌کند.




اعدام ۵ زندانی در زندان دستگرد اصفهان

بامداد دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، پنج زندان در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ پیمان محمدی ۳۷ ساله و محمدرضا محمدی ۴۱ ساله. ا ین دو برادر بوده که ۴ سال پیش در یک پرونده مشترک به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند

ـ عباس رحیمی‌آذر، ۲۹ ساله، اهل اصفهان که ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ مهدی بادفر، ۳۳ ساله، اهل چابهار، کشاورز که ۵ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ قاسم نوری رودینی، فرزند محمد، ۳۲ ساله، اهل زاهدان، متاهل و پدر دو فرزند که از سال ۱۳۹۷ به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. حکم وی ۲بار در دیوان عالی نقض شده بود اما در یک اقدام ناگهانی وی را اعدام کردند.

اعدام جمال حسن‌زاده در زندان لاکان رشت

بامداد چهارشنبه ۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، جمال حسن‌زاده در زندان لاکان رشت اعـدام شد. وی ۳۸ ساله، متاهل و پدر یک دختر ۸ ساله بود. او ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محکومیت تازه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی؛ افزایش فشار قضایی پس از اعتراض به مرگ سمیه رشیدی در زندان


شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به دلیل اعتراض به مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک، هر یک به شش ماه حبس اضافی محکوم شدند؛ حکمی که در ادامه فشارهای فزاینده بر زندانیان سیاسی معترض به وضعیت زندان‌ها صادر شده است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – شیوا اسماعیلی و الهه فولادی، دو زندانی سیاسی محبوس، در روزهای اخیر با حکم تازه‌ای مواجه شدند که بر اساس آن هر یک به شش ماه حبس اضافی محکوم شده‌اند. محکومیت جدید شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به پرونده‌ای مربوط است که پس از اعتراض این دو زندانی به مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک گشوده شد؛ مرگی که گزارش‌ها آن را نتیجه عدم رسیدگی پزشکی و تأخیر در انتقال به بیمارستان می‌دانند.



محکومیت تازه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به چه دلیل صادر شد؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، در روزهای اخیر به شیوا اسماعیلی و الهه فولادی ابلاغ شده است که هر یک به شش ماه حبس دیگر محکوم شده‌اند.

این حکم در ارتباط با پرونده‌ای صادر شده که سال گذشته پس از اعتراض شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به مرگ سمیه رشیدی برای آنان تشکیل شده بود. اتهام مطرح‌شده در این پرونده «توهین به رهبری» عنوان شده است.

صدور این حکم تازه به معنای افزایش مدت محکومیت هر دو زندانی سیاسی و تشدید فشار قضایی علیه آنان است.

مرگ سمیه رشیدی چگونه به تشکیل پرونده برای شیوا اسماعیلی و الهه فولادی انجامید؟

سمیه رشیدی، زندانی سیاسی ۴۲ ساله محبوس در زندان قرچک ورامین، در ۳ مهر ۱۴۰۴ پس از ده روز کما در بیمارستان مفتح ورامین جان باخت.

مرگ او پس از آن رخ داد که بارها در زندان دچار تشنج شده بود اما مسئولان بهداری وضعیت وی را «تمارض» توصیف کرده و از انتقال فوری او به بیمارستان خودداری کرده بودند.

یکی از منابع مطلع می‌گوید:

«سمیه بارها جلوی چشم هم‌بندی‌ها زمین خورد و تشنج کرد. پزشک زندان گفت تمارض می‌کنی. وقتی حالش بحرانی شد تازه، با تأخیر، او را به بیمارستان منتقل کردند. همان روز پزشکان گفتند سطح هوشیاری‌اش ۵ است و امیدی به بهبودش نیست.»

تشنج‌های مکرر و انتقال دیرهنگام

روز ۲۵ شهریور ۱۴۰۴، شدت حملات صرع سمیه رشیدی افزایش یافت و چندین بار دچار تشنج شد. هم‌بندی‌هایش تلاش کردند وضعیت او را کنترل کنند، اما وخامت حالش چنان بود که مسئولان ناگزیر او را به بیمارستان منتقل کردند؛ انتقالی که با ساعت‌ها تأخیر انجام شد. خانواده رشیدی پس از اطلاع، به بیمارستان مراجعه کردند، اما در تمام مدت با محدودیت شدید در دسترسی به روند درمان و ملاقات روبه‌رو بودند.

شیوا اسماعیلی و الهه فولادی پس از مرگ سمیه رشیدی نسبت به این وضعیت اعتراض کردند؛ اعتراضی که به جای رسیدگی به علت مرگ، به تشکیل پرونده قضایی علیه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی انجامید.

اعتراض شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به مرگ سمیه رشیدی

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شیوا اسماعیلی و الهه فولادی از جمله زندانیانی بودند که نسبت به نحوه برخورد با وضعیت درمانی سمیه رشیدی اعتراض کردند.

اعتراض شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به عدم رسیدگی پزشکی و مرگ این زندانی سیاسی، با واکنش انضباطی و قضایی مسئولان مواجه شد. اکنون شیوا اسماعیلی و الهه فولادی به‌جای رسیدگی به اعتراضشان، با حکم حبس اضافی روبه‌رو شده‌اند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

اعدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانواده‌ها

شیوا اسماعیلی؛ زندانی سیاسی با محکومیت ۱۰ساله

شیوا اسماعیلی، متولد ۱۳۴۴ و مهندس بازنشسته کشاورزی، از آبان ۱۳۹۹ در بازداشت به‌سر می‌برد. او در اردیبهشت ۱۴۰۲ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری به ۱۰ سال حبس محکوم شد.

در جریان رسیدگی به پرونده شیوا اسماعیلی، قاضی پرونده اعلام کرده بود به دلیل «تکرار جرم سیاسی» اشد مجازات برای او در نظر گرفته شده است. شیوا اسماعیلی در طول دوران حبس بارها از حقوق اولیه از جمله تماس، ملاقات و خدمات درمانی محروم شده است.

الهه فولادی؛ از بازداشت در فرودگاه تا محکومیت‌های پیاپی

الهه فولادی، متولد ۱۳۵۷، متأهل و مادر یک فرزند، در بهمن ۱۳۹۸ به همراه همسرش بازداشت شد. الهه فولادی پس از بازداشت به زندان اوین منتقل شد و در نهایت به ۸ سال حبس محکوم شد.

خانواده و وکلای الهه فولادی بارها نسبت به روند دادرسی و اتهامات مطرح‌شده علیه الهه فولادی اعتراض کرده‌اند. اکنون با حکم جدید، مدت محکومیت الهه فولادی بار دیگر افزایش یافته است.

سابقه فشار و شکنجه علیه الهه فولادی

گزارش‌ها حاکی است الهه فولادی در دوران بازداشت اولیه تحت فشارهای شدید امنیتی قرار گرفته بود. منابع مطلع اعلام کرده‌اند در دوران بازداشت، آمپول‌های ناشناخته‌ای به الهه فولادی تزریق شده است.

این گزارش‌ها نگرانی‌ها درباره سلامت جسمی و روانی الهه فولادی را افزایش داده است. همچنین تهدید به انتقال به بیمارستان روانی نیز از جمله فشارهای اعمال‌شده علیه الهه فولادی عنوان شده است.

الهه فولادی و تشدید فشار بر زندانیان معترض

پرونده جدید الهه فولادی در کنار محکومیت تازه شیوا اسماعیلی نشان می‌دهد اعتراض زندانیان به وضعیت زندان‌ها با مجازات قضایی پاسخ داده می‌شود. الهه فولادی و شیوا اسماعیلی اکنون با محکومیت مضاعف مواجه شده‌اند؛ صرفاً به دلیل اعتراض به مرگ یک هم‌بند.

پرونده الهه فولادی در ماه‌های اخیر به یکی از نمونه‌های بارز افزایش فشار بر زندانیان سیاسی زن تبدیل شده است.

شیوا اسماعیلی و الهه فولادی؛ مجازات به‌جای پاسخ‌گویی درباره مرگ زندانیان

محکومیت تازه شیوا اسماعیلی و الهه فولادی نشان می‌دهد به‌جای رسیدگی مستقل به مرگ سمیه رشیدی، زندانیانی که نسبت به این رویداد اعتراض کرده‌اند هدف پیگرد قرار گرفته‌اند. این روند، نمونه‌ای از مجازات اعتراض در زندان و استفاده از فشار قضایی برای خاموش‌کردن صدای زندانیان سیاسی است.

مواد نقض‌شده:

نقض حق آزادی بیان و اعتراض – ماده ۱۹اعلامیه جهانی حقوق بشر:

مجازات زندانیان به‌دلیل اعتراض به مرگ هم‌بند، ناقض آزادی بیان و حق اعتراض است.

نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

صدور احکام تکمیلی علیه زندانیان سیاسی در پرونده‌های مرتبط با اعتراض، ناقض رسیدگی بی‌طرفانه است.

نقض حق سلامت و درمان زندانیان – قواعد نلسون ماندلا:

عدم رسیدگی پزشکی مؤثر به سمیه رشیدی ناقض حق سلامت زندانیان است.

نقض منع شکنجه و رفتار غیرانسانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

اعمال فشار روانی، تهدید و تزریق داروهای ناشناخته به الهه فولادی مصداق رفتار غیرانسانی است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات؛ تشدید فشار بر شرکت‌کنندگان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»


هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین به دلیل شرکت در مراسم اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» و سر دادن شعار، به سه هفته محرومیت از ملاقات محکوم شدند؛ اقدامی که نشانه تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در سایه فضای امنیتی پس از آغاز جنگ ارزیابی می‌شود

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ – زندان اوین در روزهای اخیر شاهد افزایش فشار بر زندانیان سیاسی زن بوده است؛ به‌طوری‌که هفت زندانی سیاسی به دلیل مشارکت در کارزار اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از ملاقات با خانواده محروم شده‌اند. محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات در شرایطی صورت می‌گیرد که گزارش‌ها از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ و استفاده از فضای جنگ و آتش‌بس برای سرکوب بیشتر در داخل زندان‌ها حکایت دارد.

چه کسانی در زندان اوین از ملاقات محروم شدند؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در روزهای اخیر به هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین اعلام شده است که به مدت سه هفته از ملاقات با خانواده محروم خواهند بود.

اسامی این زندانیان عبارت است از: زهرا صفایی، فروغ تقی‌پور، مرضیه فارسی، الهه فولادی، ارغوان فلاحی، شیوا اسماعیلی و گلرخ ایرایی.

به آنان ابلاغ شده که دلیل این محرومیت، سرودخوانی و سر دادن شعار در مراسم اعتراضی «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» بوده است.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» چیست؟

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» یکی از اشکال اعتراضی مستمر زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف است که در آن زندانیان با اعتصاب غذا در روز سه‌شنبه  مخالفت خود را با موج اعدام‌ها را اعلام می‌کنند.

این کارزار در دوسال گذشته به یکی از مهم‌ترین اشکال مقاومت درون زندان‌ها تبدیل شده است. با وجود تهدیدهای امنیتی و انضباطی، زندانیان سیاسی همچنان بر شرکت در این کارزار پافشاری کرده‌اند.

تهدید پیشین زندانیان به انفرادی و مجازات

منابع مطلع اعلام کرده‌اند که این زندانیان پیش‌تر نیز از سوی مسئولان زندان تهدید شده بودند.

بر اساس این تهدیدها، به آنان گفته شده بود در صورت ادامه شرکت در برنامه‌های سه‌شنبه‌های نه به اعدام با مجازات‌هایی از جمله انتقال به سلول انفرادی مواجه خواهند شد. اکنون اجرای محرومیت از ملاقات نشان می‌دهد تهدیدهای پیشین وارد مرحله اجرایی شده است.

افزایش فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ

محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات در شرایطی صورت می‌گیرد که گزارش‌های متعددی از افزایش فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ منتشر شده است.

در هفته‌ها و ماه‌های اخیر، محدودیت تماس، کاهش ملاقات، افزایش تهدیدهای انضباطی و تشدید فشار روانی بر زندانیان سیاسی در زندان‌های مختلف گزارش شده است. ناظران حقوق بشری معتقدند فضای جنگی به ابزاری برای گسترش فشار امنیتی در داخل زندان‌ها تبدیل شده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام محراب عبدالله‌زاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری

اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات

اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پرونده‌ای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری

انتقال مخفیانه ده‌ها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانی‌ها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت

صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه در شیراز

ابراهیم دولت‌آبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشت‌شده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد

اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری

اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریم‌پور پس از پرونده‌های مبتنی بر اعترافات اجباری

استفاده از فضای جنگ و آتش‌بس برای سرکوب بیشتر در زندان‌ها

تحلیلگران معتقدند ساختار امنیتی از شرایط جنگ و فضای پس از آتش‌بس به‌عنوان پوششی برای تشدید سرکوب در داخل زندان‌ها بهره گرفته است.

در این چارچوب، محدودسازی حقوق زندانیان، افزایش مجازات‌های انضباطی و تشدید فشار بر زندانیان سیاسی با حساسیت و نظارت عمومی کمتری انجام می‌شود. به باور ناظران، زندان‌ها در این دوره به یکی از اصلی‌ترین کانون‌های اعمال فشار امنیتی تبدیل شده‌اند.

استقامت زندانیان سیاسی در برابر فشارها

با وجود تشدید فشارها، زندانیان سیاسی همچنان بر ادامه اعتراض و اعتصاب در کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام تأکید دارند.

ادامه این کارزار در زندان اوین و سایر زندان‌ها نشان می‌دهد فشارهای انضباطی و امنیتی نتوانسته این حرکت اعتراضی را متوقف کند. اصرار زندانیان بر ادامه اعتراض در شرایط افزایش تهدید و مجازات، نشان‌دهنده تداوم مقاومت سازمان‌یافته در برابر سیاست اعدام و سرکوب در زندان‌ها است.

زندان اوین؛ تشدید سرکوب در واکنش به اعتراض علیه اعدام

محرومیت هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین از ملاقات با خانواده به دلیل شرکت در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، نمونه‌ای از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در واکنش به اعتراضات درون‌زندان است. این اقدام در بستر افزایش فشار امنیتی پس از آغاز جنگ، نشانه استفاده از فضای بحرانی برای سرکوب بیشتر مخالفان در زندان‌ها ارزیابی می‌شود.

مواد نقض‌شده:

نقض حق ارتباط با خانواده – قواعد نلسون ماندلا و اصول بنیادین حقوق زندانیان:

محرومیت تنبیهی از ملاقات خانوادگی ناقض حقوق پایه زندانیان در حفظ ارتباط با خانواده است.

نقض آزادی بیان و اعتراض مسالمت‌آمیز – ماده ۱۹اعلامیه جهانی حقوق بشر:

مجازات زندانیان به‌دلیل اعتراض مسالمت‌آمیز به اعدام، ناقض آزادی بیان است.

نقض منع مجازات تحقیرآمیز – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

استفاده از محرومیت و تهدید به انفرادی برای سرکوب اعتراض زندانیان، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.

نقض حق کرامت انسانی زندانیان – اصول بنیادین رفتار با زندانیان:

مجازات انضباطی برای فعالیت اعتراضی مسالمت‌آمیز ناقض کرامت انسانی زندانیان است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ