--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

آبان ۹۸ در شیراز؛ اعتراضات محله‌به‌محله، نقش زنان و سرکوب خیابانی


معالی‌آباد شیراز و شهر صدرا از کانون‌های اعتراضات آبان ۹۸ در استان فارس بودند. گزارش‌های محلی از گسترش تجمع‌ها، شلیک نیروهای امنیتی و کشته‌شدن شهروندانی از جمله شبنم دیانی خبر می‌دهند

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۵ – اعتراضات سراسری آبان ۹۸ در شیراز از نخستین ساعات پس از اعلام افزایش قیمت بنزین آغاز شد. روز شنبه ۲۵ آبان، معالی‌آباد در شمال شیراز و شهر صدرا در نزدیکی آن صحنه تجمع‌های اعتراضی شدند. شعارها از اعتراض به گرانی فراتر رفت و رأس حاکمیت را هدف گرفت. شهادت‌های منتشرشده از این دو نقطه، بخشی از آنچه را بر معترضان و شهروندان حاضر در خیابان گذشت روشن می‌کنند. در همین اعتراضات، گزارش‌های سراسری از نقش زنان در هماهنگی تجمع‌ها و ثبت تصاویر سرکوب خبر دادند.

معالی‌آباد شیراز؛ از اعتراض به گرانی تا شعار علیه خامنه‌ای

پس از اعلام شبانه قیمت‌های جدید بنزین در ۲۴ آبان ۱۳۹۸، اعتراض‌ها در شیراز شکل گرفت. روز بعد، شنبه ۲۵ آبان، بلوار معالی‌آباد به یکی از کانون‌های تجمع تبدیل شد. معترضان در این محدوده شعارهایی سر دادند که گران‌شدن بنزین را به فقیرتر شدن مردم پیوند می‌داد. افزایش هزینه رفت‌وآمد و نگرانی از گران‌تر شدن کالاها و خدمات، زمینه اعتراض به تصمیمی را فراهم کرد که مردم از اجرای ناگهانی آن باخبر شده بودند.

در تصاویری از معالی‌آباد، معترضان به مأموران گل می‌دهند و جمعیت برای این اقدام دست می‌زند. گزارش‌های همان روز همچنین از ورود یگان ویژه و تشدید برخوردها حکایت دارند. در ادامه، شعارهایی علیه علی خامنه‌ای در همین محدوده شنیده شد. ثبت این صحنه‌ها در یک بلوار نشان می‌دهد که هم شکل تجمع و هم مضمون شعارها در جریان یک روز تغییر کرد. ترتیب دقیق رخدادها در هر بخش از بلوار و زمان مداخله هر واحد امنیتی، به شواهد محلی بیشتری نیاز دارد.

صدرا؛ تجمع در میدان گل‌ها و گزارش تیراندازی

صبح ۲۵ آبان، اعتراض در شهر صدرا از میدان گل‌ها، معروف به میدان سنگی، آغاز شد. گزارش‌های شاهدان می‌گویند شماری از رانندگان خودروهایشان را خاموش کردند و مردم در اطراف آن‌ها جمع شدند. مأموران از رانندگان خواستند مسیر را باز کنند و حاضران در میدان از ادامه اعتراض حمایت کردند. صدرا شهری در نزدیکی شیراز است و رخدادهای آن باید با نام محل وقوع ثبت شود تا جزئیات و آمار آن با گزارش‌های داخل شیراز درنیامیزد.

شاهدان از تغییر وضعیت تجمع در بعدازظهر همان روز و شلیک در محدوده پایگاه بسیج خبر داده‌اند. درباره ترتیب رخدادهای منتهی به تیراندازی، شهادت‌های منتشرشده تفاوت‌هایی دارند. یکی از شاهدان زمان تشدید برخوردها را حوالی ساعت سه بعدازظهر اعلام کرده و شاهد دیگری آغاز تیراندازی را به نیروهای بسیج نسبت داده است. برای روشن‌شدن مسئولیت تیراندازی، باید زمان و محل شلیک‌ها، یگان حاضر و مقام صادرکننده دستور مشخص شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

خاوران؛ از گورهای جمعی قتل‌عام ۱۳۶۷ تا دیوارکشی و محاصره دادخواهی + ۳بعدی خاوران

غلامرضا سرلک، مدیرکل زندان‌های سمنان شد | اعدام ۸۶ زندانی و گزارش‌های آزار در دوره مدیریت گلستان

شبنم دیانی و دشواری ثبت هویت جان‌باختگان

شبنم دیانی از جان‌باختگان اعتراضات آبان ۹۸ در شیراز بود. در یکی از گزارش‌ها، فردی نزدیک به او زمان کشته‌شدنش را حوالی نیمه‌شب ۲۴ به ۲۵ آبان اعلام کرده است. در گزارش‌های دیگر، تاریخ ۲۵ آبان برای جان‌باختن او ثبت شده است. نام شبنم دیانی و محل جان‌باختنش در شیراز در چند گزارش آمده، اما ساعت دقیق رخداد در منابع یکسان ثبت نشده است.

یکی از نزدیکان شبنم دیانی همچنین از فشار امنیتی بر خانواده و انتشار خبر مرگ او به‌عنوان تصادف گفته است. اختلاف میان توضیح منتشرشده درباره مرگ و اطلاعاتی که نزدیکان او ارائه کردند، ضرورت دسترسی خانواده به اسناد پزشکی و نتایج بررسی رسمی را نشان می‌دهد. قطع گسترده اینترنت از ۲۵ آبان نیز امکان تماس با شاهدان، ارسال تصاویر و پیگیری خبر مجروحان و بازداشت‌شدگان را در همان روزها محدود کرد.

نقش زنان در آبان ۹۸؛ از هماهنگی تجمع‌ها تا ثبت تصاویر

در بررسی نقش زنان، شهادت‌های محلی شیراز و صدرا و گزارش‌های سراسری هر یک بخشی از وقایع را روشن می‌کنند. در صدرا، یکی از زنانی که شاهد اعتراضات بود، مشاهدات خود از بعدازظهر ۲۵ آبان را با نام مستعار بیان کرد. شهادت او بخشی از مستندات مربوط به وقایع آن روز است. در گزارش‌های سراسری نیز از زنانی یاد شده که مردم را به پیوستن به تجمع‌ها دعوت می‌کردند، گروه‌های کوچک را در جریان تظاهرات هماهنگ می‌کردند و با عکس و فیلم رخدادها را ثبت می‌کردند.

حتی خبرگزاری فارس در گزارشی در ۲۹ آبان به نقش هدایت‌گر زنان در اعتراضات اشاره کرد. گزارش پیشین کانون درباره نقش رهبری و سازمان‌دهی زنان در اعتراضات آبان ۹۸ نمونه‌هایی از این فعالیت‌ها را در سطح کشور گرد آورده است. با توجه به محدودیت گزارش‌های محلی، برای تعیین سهم زنان در هدایت هر تجمع در شیراز و صدرا، جزئیات بیشتری از همان محل لازم است.

بررسی حقوقی سرکوب اعتراضات آبان ۹۸ در شیراز بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به‌دلیل محدودکردن آزادی تجمع همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی سرکوب شیراز بر پایه همین قوانین، امکان سنجش عملکرد مأموران و فرماندهان را فراهم می‌کند اما به معنی تایید آن نیست.

ابهامات حقوقی پرونده

چه مقامی دستور شلیک را صادر کرد؟ مأموران پیش از به‌کارگیری سلاح چه اقداماتی انجام دادند و به حاضران چه اخطاری دادند؟

مواد قانونی مرتبط

اصل ۲۷ قانون اساسی، حق تجمع و راهپیمایی بدون حمل سلاح را با قیود مقرر به رسمیت می‌شناسد. ماده ۴ قانون به‌کارگیری سلاح نیز در موارد مشمول آن، صدور دستور فرمانده عملیات، بی‌اثر بودن شیوه‌های دیگر و اخطار قبلی را شرط می‌داند.

جمع‌بندی حقوقی

بررسی رعایت این شروط مستلزم دسترسی به دستورهای عملیاتی، شهادت حاضران و اسناد پزشکی است.

بررسی اعتراضات شیراز از منظر حقوق بشر

مواد ۶ و ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، حق حیات و حق تجمع مسالمت‌آمیز را به رسمیت می‌شناسند. استفاده عمدی از نیروی مرگبار تنها زمانی مجاز است که برای حفاظت از جان در برابر تهدید قریب‌الوقوع اجتناب‌ناپذیر باشد. ضرورت استفاده از سلاح باید درباره هر شلیک و بر اساس شرایط همان لحظه بررسی شود. کشته‌شدن شهروندان در جریان سرکوب، حاکمیت را مکلف به تحقیق مستقل و مؤثر درباره عملکرد مأموران و مسئولیت فرماندهان می‌کند. خانواده‌های جان‌باختگان نیز حق دارند درباره شرایط مرگ عزیزانشان و نتیجه تحقیقات اطلاعات دریافت کنند و بتوانند بدون فشار و تهدید پیگیر دادخواهی باشند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

اشتراک:

غلامرضا سرلک، مدیرکل زندان‌های سمنان شد | اعدام ۸۶ زندانی و گزارش‌های آزار در دوره مدیریت گلستان


غلامرضا سرلک پس از حدود شش سال مدیریت زندان‌های گلستان به سمنان رفت. در دوره مسئولیت او، دو زندانی پس از مسمومیت در زندان گنبدکاووس جان باختند، همسر یکی از آنان بازداشت شد و گزارش‌هایی از ضرب‌وشتم، محرومیت از درمان و تهدید خانواده‌های زندانیان در گرگان منتشر شد

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۳ آبان‌ماه ۱۴۰۵ – غلامرضا سرلک روز ۱۹ آبان ۱۴۰۵ به‌عنوان مدیرکل زندان‌های استان سمنان و جانشین امید کهربایی معرفی شد. او پیش از این، حدود شش سال مدیریت زندان‌های گلستان را بر عهده داشت و سابقه ریاست زندان الیگودرز را نیز دارد. گزارش‌های منتشرشده از دوران مسئولیت او، از تأخیر در انتقال زندانیان مسموم به بیمارستان در گنبدکاووس، ضرب‌وشتم یک فعال مدنی در زندان امیرآباد گرگان و تهدید خانواده‌هایی خبر می‌دهند که به محدودیت تماس با زندانیان اعتراض کرده بودند.

باکس اطلاعاتی | غلامرضا سرلک

عنوان                                                                   اطلاعات

سمت فعلی                                                                    مد یرکل زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی استان سمنان

تاریخ معارفه در سمنان                                                 ۱۹ آبان ۱۴۰۵، به‌عنوان جانشین امید کهربایی

سمت پیشین                                                                مدیرکل زندان‌های استان گلستان، از آذر ۱۳۹۹ تا آبان ۱۴۰۵

سوابق مدیریتی                                                       ریاست زندان‌های دورود و الیگودرز و سرپرستی معاونت سلامت، اصلاح و تربیت زندان‌های لرستان

شمار اعدام‌های ثبت‌شده در دوره مدیریت گلستان              دست‌کم ۸۶ نفر از ابتدای ۱۴۰۰ تا زمان معارفه او در سمنان، شامل ۸۷ نفر در زندان‌های مرکزی گرگان و گنبدکاووس و یک نفر در ملأعام در کردکوی

اعدام در ملأعام                                                    سحرگاه ۳۰ مرداد ۱۴۰۴ در کردکوی. هویت زندانی اعلام نشد. او به اتهام سه فقره قتل عمد به قصاص نفس محکوم شده بود.

موارد گزارش‌شده در دوره مدیریت گلستان                   مرگ مجید دیارگر و محمود ثابت‌زاده پس از مسمومیت و تأخیر گزارش‌شده در اعزام به بیمارستان، بازداشت راحله نارویی پس از مرگ همسرش، و گزارش‌های ضرب‌وشتم زندانیان و تهدید خانواده‌های معترض به محدودیت تماس در زندان گرگان

از ریاست زندان الیگودرز تا مدیریت زندان‌های سمنان

مراسم معارفه غلامرضا سرلک در سمنان با حضور رئیس سازمان زندان‌ها و رئیس‌کل دادگستری استان برگزار شد. یک روز بعد، در ۲۰ آبان ۱۴۰۵، علیرضا بای به‌عنوان مدیرکل جدید زندان‌های گلستان معرفی شد. مقام‌های قضایی گلستان در مراسم تودیع سرلک، دوره مسئولیت او را حدود شش سال اعلام کردند و از اقداماتی در زمینه توسعه فضای زندان‌ها و برنامه‌های اشتغال و بازپروری سخن گفتند.

بر اساس سوابق منتشرشده، سرلک از شهریور ۱۳۸۷ تا مهر ۱۳۹۹ ریاست زندان شهرستان الیگودرز را بر عهده داشت. او سپس سرپرست معاونت سلامت، اصلاح و تربیت زندان‌های لرستان شد و در آذر ۱۳۹۹ به مدیریت زندان‌های گلستان رسید. ریاست زندان دورود نیز در سوابق منتشرشده او آمده است.

زندان گنبدکاووس | مرگ دو زندانی پس از تأخیر در انتقال به بیمارستان

در ۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، مجید دیارگر و محمود ثابت‌زاده، دو زندانی بلوچ محبوس در زندان گنبدکاووس، پس از مسمومیت جان باختند. شش زندانی دیگر نیز در همان واقعه دچار مسمومیت شدند و حالشان وخیم شد. گزارش منتشرشده درباره این پرونده، علت مسمومیت را مشکوک توصیف کرده است.

بر اساس گزارش‌ها، علائم مسمومیت حدود ساعت شش عصر ظاهر شد، اما انتقال زندانیان به بیمارستان تا بامداد به تأخیر افتاد. تأخیر چندساعته در انتقال، در گزارش حقوق بشری از عوامل مؤثر در مرگ دیارگر و ثابت‌زاده عنوان شده است. در گزارش‌های عمومی این پرونده مشخص نشده چه کسی در فاصله بروز علائم تا انتقال زندانیان تصمیم‌گیر بوده، وضعیت آنان چه زمانی به مسئولان اطلاع داده شده و آیا پس از مرگ دو زندانی، عملکرد مسئولان زندان بررسی شده است.

در زمان وقوع این حادثه، غلامرضا سرلک مدیرکل زندان‌های گلستان بود. گزارش‌های موجود زمان وقوع حادثه، محل نگهداری زندانیان و تأخیر گزارش‌شده در انتقال آنان را مشخص می‌کنند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

خاوران؛ از گورهای جمعی قتل‌عام ۱۳۶۷ تا دیوارکشی و محاصره دادخواهی + ۳بعدی خاوران

بازداشت راحله نارویی پس از مرگ همسرش

پس از مرگ مجید دیارگر، راحله نارویی، همسر او، بازداشت شد. بر اساس یکی از گزارش‌ها، نارویی پس از مراجعه به اداره آگاهی برای اعتراض به عملکرد مسئولان زندان بازداشت شد و برادرش نیز برای چند ساعت در بازداشت ماند. گزارشی دیگر نوشته است که نارویی پس از احضار به پلیس آگاهی گنبدکاووس بازداشت شد. این گزارش همچنین می‌گوید مأموران پس از آنکه نارویی پیکر همسرش را دید، از او روی برگه‌ای سفید امضا گرفتند. نارویی پس از تفهیم اتهام، در ۱ خرداد ۱۴۰۲ با وثیقه سه میلیارد تومانی از زندان گنبدکاووس آزاد شد.

امیرآباد گرگان | ضرب‌وشتم بهروز ایزدی‌راد و وخامت وضعیت جسمی او

بهروز ایزدی‌راد، فعال مدنی، در ۱۸ تیر ۱۴۰۲ در بند قرنطینه زندان امیرآباد گرگان مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. یک منبع نزدیک به خانواده او گزارش کرد که ایزدی‌راد پس از پایان بازجویی‌ها در قرنطینه و در وضعیت بلاتکلیف نگهداری می‌شد و یکی از زندانیان جرائم عمومی به او حمله کرد. به گفته این منبع، ایزدی‌راد در جریان حمله از ناحیه سر آسیب دید. گزارش دیگری نیز وقوع ضرب‌وشتم در زندان را ثبت کرد و آن را با رعایت‌نشدن اصل تفکیک زندانیان مرتبط دانست.

در گزارشی دیگر درباره وضعیت ایزدی‌راد، یک منبع مطلع از ضرب‌وشتم او هنگام بازجویی خبر داد. همان منبع گفت که ایزدی‌راد دچار عفونت گوش بود و رسیدگی‌نکردن پزشکی به وخامت حال او انجامید. گزارش مربوط به بند قرنطینه، عامل حمله را یکی از زندانیان معرفی می‌کند. در گزارش مربوط به بازجویی، نام عامل ضرب‌وشتم ذکر نشده است.

زندان گرگان | محدودیت تماس و تهدید خانواده‌های معترض

گزارش کانون حقوق بشر ایران درباره زندان مرکزی گرگان از برخورد توهین‌آمیز و خشونت‌آمیز با زندانیانی خبر می‌دهد که به وضعیت بهداشت، کیفیت غذا یا محدودیت تماس اعتراض کرده بودند. بنا بر این گزارش، بند قرنطینه تنها یک باجه تلفن داشت که اغلب خراب بود و زندانیان برای تماس منظم با خانواده‌های خود با مشکل روبه‌رو بودند. خانواده‌هایی نیز که به این وضعیت اعتراض کردند، با بی‌توجهی و تهدید مواجه شدند. نام خانواده‌ها، تاریخ موارد تهدید و هویت مأموران در گزارش درج نشده است.

در همین گزارش، دسترسی محدود زندانیان به دارو، پزشک متخصص و خدمات دندان‌پزشکی ثبت شده است. غلامرضا سرلک در ۱ تیر ۱۴۰۵ در گفت‌وگو با رسانه‌ها اعلام کرد که خدمات پزشکی و دندان‌پزشکی در زندان‌های گلستان به‌صورت مستمر و رایگان ارائه می‌شود. اظهارات او به خدمات در سطح استان مربوط بود. در آن گفت‌وگو درباره خرابی تلفن قرنطینه، تهدید خانواده‌ها یا کمبودهای مشخص درمانی در زندان گرگان توضیحی ارائه نشد.

الیگودرز | مرگ یک زندانی در جریان ناآرامی فروردین ۱۳۹۹

پیش از انتقال غلامرضا سرلک به گلستان، در ۱ فروردین ۱۳۹۹ در زندان الیگودرز میان زندانیان و مأموران درگیری رخ داد. یک زندانی پس از مجروح‌شدن به بیمارستان منتقل شد و روز بعد جان باخت. در اطلاعیه منتسب به فرمانداری الیگودرز، مرگ یک زندانی و مجروح‌شدن زندانی دیگری تأیید شد.







اجرای احکام مرگ در زندان‌های گلستان

در دوره مدیریت غلامرضا سرلک، اجرای احکام مرگ در زندان‌های گرگان و گنبدکاووس نیز گزارش شد. بنا به آمار منتشره دستکم ۸۶ زندانی از ابتدای سال ۱۴۰۰ تا زمان معارفه وی در سمنان در زندان‌های این استان اعدام شده‌اند. اسامی این زندانیان به شرح زیر است:

زمان اجرا                                        نام                                                     زندان محل اجرا

۲۴ فروردین ۱۴۰۰                      سهراب مسگری                                      گنبدکاووس

۳ خرداد ۱۴۰۱                             مصطفی حمیدزاده، هوشنگ باقری، 

علیمراد (نام خانوادگی نامشخص) و ناصر مقدم                                                    مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۶ خرداد ۱۴۰۱                           یونس جهانتیغ، علی کی‌خواه و 

علی لک‌زایی                                                                                            مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۶ خرداد ۱۴۰۱                         سه زندانی با هویت اعلام‌نشده                            مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲ شهریور ۱۴۰۱                         عباس سارونی                                             گنبدکاووس

۲۸ شهریور ۱۴۰۱                 یاسین درویشی                                             مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۱ آذر ۱۴۰۱                         پیام نوراللهی                                             مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۳ بهمن ۱۴۰۱                        سیروس غلامی                                              مرکزی گرگان (امیرآباد)

خرداد ۱۴۰۲                        حامد امیری و حسن براهویی                              مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۷ مهر ۱۴۰۲                       محمدعلی وحیدی (دهمرده)                               گنبدکاووس

۱۷ آبان ۱۴۰۲                       شهرام علی‌عباسی 

 (در گزارش کانون و هرانا «علی عباسی»)                                                     مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۴ آبان ۱۴۰۲                       مهدی بخشنده                                                     گنبدکاووس

۱۶ اسفند ۱۴۰۲                       فرشاد رخشانی                                             گنبدکاووس

۹ اردیبهشت ۱۴۰۳               منصور نارویی                                             گنبدکاووس

۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳              هوشنگ نوراللهی یونجانلو و محمد افغان              مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۷ تیر ۱۴۰۳                      مصطفی حسینی و حاتم شهیدی                              مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۴ مرداد ۱۴۰۳                      الیاس رضایی                                                      مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۶ شهریور ۱۴۰۳              علی‌مراد حسن‌زاده                                               مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۰ مهر ۱۴۰۳                      غفار هیوه‌چی                                                       گنبدکاووس

۱۲ مهر ۱۴۰۳                      رضا سلیمان‌زاده و حامد حریری                               مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۶ آبان ۱۴۰۳                      ایرج شبدیز و علی احمدزاده                               مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۹ آبان ۱۴۰۳                       صفا حسینی و سلیمان وزیری                               گنبدکاووس

۶ آذر ۱۴۰۳                        فرهاد خسروی صدخرو                                       مرکزی گرگان (امیرآباد)

آذر ۱۴۰۳                               موسی احمدیان                                               مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۲ دی ۱۴۰۳                      بهروز مهرانی                                                        مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۶ دی ۱۴۰۳                       عبدالحمید کوهکن و گل‌محمد گرگیج                        مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۱ اسفند ۱۴۰۳                      اسماعیل مظفری و یعقوب میرزاجانی                        مرکزی گرگان (امیرآباد)

فروردین ۱۴۰۴                    عباس فاتحی                                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۰ فروردین ۱۴۰۴               بهروز شیرمحمدلی (پری‌پور)                                 گنبدکاووس

۲۸ فروردین ۱۴۰۴                احمد یاوری                                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۳۱ فروردین ۱۴۰۴              حسین بهاری                                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴                محبوبه خسرونژاد،

 فیروز (عرفان) علیاری و صفا قره‌داشی                                                                مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۸ تیر ۱۴۰۴                      علیرضا اشترک، محمد اشترک و

 یک زندانی با هویت اعلام‌نشده                                                                       مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱ شهریور ۱۴۰۴                   طاهر فیروزی                                                       مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲ مهر ۱۴۰۴                  میثم خدادادی                                                              مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۷ مهر ۱۴۰۴              محمود شفیعی                                                              مرکزی گرگان (امیرآباد)

مهر یا اوایل آبان ۱۴۰۴  وحید سلحشور                                                      مرکزی گرگان (امیرآباد)

۶ آبان ۱۴۰۴                 سعید حدادیان                                                      مرکزی گرگان (امیرآباد)

۷ آبان ۱۴۰۴                    میلاد (امین) کوبش                                              گنبدکاووس

۱۴ آبان ۱۴۰۴                  کیومرث غلامی                                                    مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۹ آبان ۱۴۰۴                  عبدالرحمان مهربانی                                            مرکزی گرگان (امیرآباد)

آبان ۱۴۰۴                              بهزاد حسنی                                                   مرکزی گرگان (امیرآباد)

۴ آذر ۱۴۰۴                    امین چهارباشی                                                  مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۲ آذر ۱۴۰۴                        علی کلهر                                                  مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۶ آذر ۱۴۰۴                             عباس حسینی                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۴ آذر ۱۴۰۴                                   بهمن حسینی                                 مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱ دی ۱۴۰۴                           آیدین نورزاد                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۸ دی ۱۴۰۴                      شجاع عسگری                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۴ بهمن ۱۴۰۴                           ناصر شهمرادی و احمد برهانی                مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۵ بهمن ۱۴۰۴            ایرج مصطفوی، بختیار شهابی و

 حسن علایی‌بخش                                                                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۸ بهمن ۱۴۰۴                      علی میردار                                                مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵                  ناصر لنگرانی                                         مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۳ خرداد ۱۴۰۵                            صابر اکرمی                                  مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۷ خرداد ۱۴۰۵                       خالق شهریاری                                          مرکزی گرگان (امیرآباد)

۷ تیر ۱۴۰۵                     محمدمهدی رهبان                                          مرکزی گرگان (امیرآباد)

۳ مرداد ۱۴۰۵                     جواد میرحسنی و امیرعباس حاتمی                  گنبدکاووس

مرداد ۱۴۰۵                      عزت کاظم‌زاده                                          مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۱ شهریور ۱۴۰۵               احمد حاجی‌حسنی                                          مرکزی گرگان (امیرآباد)

۸ مهر ۱۴۰۵                     حسینعلی بارانزهی                                          مرکزی گرگان (امیرآباد)

۱۹ مهر ۱۴۰۵                       منوچهر نظری و فرامرز اکبرپور                  مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۲ مهر ۱۴۰۵                  حبیب رخمشاه (نوتی‌زهی)                                 مرکزی گرگان (امیرآباد)

مهر ۱۴۰۵

 (انتشار گزارش در ۲۵ مهر)             محمدرضا صالح‌زاده                                  مرکزی گرگان (امیرآباد)

۲۰ آبان ۱۴۰۵                          ابراهیم بزی                                          مرکزی گرگان (امیرآباد)

بررسی حقوقی پرونده غلامرضا سرلک بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم به‌دلیل محدودکردن حقوق افراد و کاستی‌های دادرسی عادلانه همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی مقررات داخلی در این پرونده، تکالیف دستگاه زندان‌داری را در قبال افراد تحت نگهداری روشن می‌کند.

ابهامات حقوقی پرونده شامل زمان اطلاع مسئولان زندان گنبدکاووس از مسمومیت، علت تأخیر در اعزام و نحوه رسیدگی به آسیب‌های ایزدی‌راد است.

مواد قانونی مرتبط شامل اصل ۳۸ قانون اساسی درباره منع شکنجه و اصل ۳۹ درباره منع هتک حرمت افراد بازداشت‌شده و زندانی است. مقررات زندان‌ها درباره مراقبت درمانی و نحوه نگهداری زندانیان نیز در بررسی این موارد اهمیت دارد.

مسئولیت و پیگیری مستلزم روشن‌شدن تصمیم‌های مسئولان، بررسی سوابق درمانی و انتشار نتیجه تحقیقات درباره موارد منجر به مرگ یا آسیب است.

بررسی پرونده غلامرضا سرلک از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردها

حق حیات، منع شکنجه و رفتار تحقیرآمیز و الزام به رفتار انسانی با افراد محروم از آزادی، در مواد ۶، ۷ و ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی آمده‌اند. قواعد نلسون ماندلا نیز بر دسترسی فوری به مراقبت پزشکی در موارد اضطراری، امکان تماس منظم با خانواده و تحقیق مستقل درباره مرگ در بازداشت تأکید دارند. تأخیر گزارش‌شده در انتقال زندانیان مسموم در گنبدکاووس و رسیدگی‌نکردن به وضعیت درمانی ایزدی‌راد، به‌طور مستقیم با تکلیف زندان به مراقبت از سلامت افراد تحت نگهداری ارتباط دارد. تهدید خانواده‌های معترض به محدودیت تماس نیز امکان اعتراض و پیگیری وضعیت زندانیان را محدود می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

اشتراک:

اعدام محمد زارع جعفری در زندان ساوه


گسترش اعدام ها در ایران، واکنشی آشکار به شرایط جوشان اجتماعی و استمرار اعتراضاتی است که از عمق نارضایتی عمومی نسبت به وضعیت موجود سرچشمه می‌گیرد

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۲ آبان‌ماه ۱۴۰۵ – یک زندانی در زندان ساوه اعدام شد. زمان اجرای این حکم شهریورماه ۱۴۰۵ می‌باشد.

بامداد سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه محمد زارع جعفری در زندان ساوه اعدام شد. وی ۳۸ ساله، فرزند محمود، مجرد و ساکن روستای هریسان بود. وی ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

خاوران؛ از گورهای جمعی قتل‌عام ۱۳۶۷ تا دیوارکشی و محاصره دادخواهی + ۳بعدی خاوران

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعـدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعـدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات



صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی حیات و محدودیت‌های اعمال مجازات اعـدام.

ماده ۱۴ میثاق: حق محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و دفاع مؤثر.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل: درخواست از دولت‌ها برای تعلیق اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو این مجازات.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

محمدجواد وفایی‌ثانی؛ برنده جایزه مگنیتسکی در حالی که همچنان در معرض اعدام است


محمدجواد وفایی‌ثانی، قهرمان و مربی بوکس و زندانی سیاسی ۳۱ ساله محکوم به اعدام، جایزه بین‌المللی حقوق بشر مگنیتسکی ۲۰۲۶ را در لندن دریافت کرد؛ همزمان چهره‌های ورزشی و حقوق بشری خواستار توقف اجرای حکم و آزادی او شده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۲ آبان‌ماه ۱۴۰۵ – پنجشنبه‌شب ۲۱ آبان ۱۴۰۵ در لندن، جایزه بین‌المللی حقوق بشر مگنیتسکی ۲۰۲۶ در بخش «فعال برجسته حقوق بشر» به محمدجواد وفایی‌ثانی، زندانی سیاسی ۳۱ ساله محکوم به اعدام، اهدا شد. این جایزه در شرایطی به او تعلق گرفت که محمدجواد وفایی‌ثانی، قهرمان و مربی ورزش‌های رزمی و بوکس و دارنده مدال نقره مسابقات قهرمانی کشور، همچنان در زندان وکیل‌آباد مشهد محبوس و در معرض اجرای حکم اعدام قرار دارد. اعطای این جایزه با واکنش شماری از شخصیت‌های بین‌المللی همراه شده و بار دیگر پرونده او را در کانون توجه جهانی قرار داده است.

جایزه مگنیتسکی برای محمدجواد وفایی‌ثانی

جایزه بین‌المللی حقوق بشر مگنیتسکی، از جوایز معتبر بین‌المللی در حوزه حقوق بشر، برای تقدیر از افرادی اعطا می‌شود که در برابر سرکوب، فساد و نقض حقوق بشر ایستادگی کرده‌اند.

محمدجواد وفایی‌ثانی به‌عنوان برنده جایزه سال ۲۰۲۶ در بخش «فعال برجسته حقوق بشر» معرفی شد. این انتخاب در شرایطی صورت گرفته که خود او امکان حضور آزادانه در مراسم و دریافت شخصی جایزه را نداشت و همچنان در زندان وکیل‌آباد مشهد به سر می‌برد.

اعطای این جایزه، نام محمدجواد وفایی‌ثانی را بیش از پیش در عرصه بین‌المللی مطرح کرده و توجه سازمان‌ها و شخصیت‌های حقوق بشری و ورزشی را به وضعیت او و خطر اجرای حکم اعدام جلب کرده است.

محمدجواد وفایی؛ قهرمان بوکس در زندان

محمدجواد وفایی‌ثانی، ۳۱ ساله، قهرمان و مربی ورزش‌های رزمی و بوکس و دارنده مدال نقره مسابقات قهرمانی کشور است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، او در ۱۹ بهمن ۱۳۹۸ به دلیل شرکت در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ وهواداری از مجاهدین خلق بازداشت شد و اکنون نزدیک به هفت سال است که در زندان به سر می‌برد. گزارش‌های مربوط به دوران بازداشت او از شکنجه، فشارهای جسمی و روانی و حبس طولانی‌مدت حکایت دارد.

محمدجواد وفایی‌ثانی در جریان رسیدگی قضایی، با اتهام‌هایی از جمله عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران و «افساد فی‌الارض» مواجه شد و در مجموع سه نوبت به اعدام محکوم شده است. دو حکم اعدام پیشین او در مراحل قضایی نقض شد، اما حکم اعدام بار دیگر صادر و در نهایت تأیید شد.

محمدجواد وفایی‌ثانی؛ برنده جایزه مگنیتسکی در حالی که همچنان در معرض اعدام است

واشنگتن تایمز: قهرمانی که نمی‌تواند جایزه خود را دریافت کند

واشنگتن تایمز در گزارشی درباره انتخاب محمدجواد وفایی‌ثانی تأکید کرده است که او نمی‌تواند برای دریافت جایزه خود به لندن برود، زیرا همچنان در زندان و در معرض حکم اعدام قرار دارد.

این روزنامه پرونده او را با اعتراضات آبان ۱۳۹۸ مرتبط دانسته و نوشته است که وفایی‌ثانی پس از بازداشت با حبس و فشارهای شدید مواجه شده است. گزارش همچنین به حمایت گسترده چهره‌های ورزشی از او اشاره می‌کند؛ حمایتی که نشان می‌دهد پرونده محمدجواد وفایی‌ثانی از سطح یک پرونده قضایی داخلی فراتر رفته و به موضوعی در عرصه بین‌المللی ورزش و حقوق بشر تبدیل شده است.

در سال‌های گذشته نیز ورزشکاران سرشناس جهان از جمله مارتینا ناوراتیلووا، شارون دیویس، رایلی گینز، تریسی ادواردز و کریگ فاستر خواستار توقف اجرای حکم محمدجواد وفایی‌ثانی شده بودند. شورای جهانی بوکس نیز از مقام‌های حاکمیت خواسته است حکم اعدام او را لغو کنند.

تریسی ادواردز: جهان باید برای نجات جان او اقدام کند

تریسی ادواردز، قهرمان و چهره شناخته‌شده ورزش بریتانیا، همزمان با اعطای جایزه، وضعیت محمدجواد وفایی‌ثانی را نمونه‌ای از تضاد میان ارزش‌های ورزش و سرکوب سیاسی دانست.

او تأکید کرده است که ورزش باید نماد شجاعت، کرامت، امید و اتحاد باشد و نمی‌توان پذیرفت که یک ورزشکار به دلیل باورهای سیاسی خود با مجازات مرگ روبه‌رو شود. ادواردز خواستار اقدام ورزشکاران، فدراسیون‌های ورزشی، دولت‌ها و سازمان‌های حقوق بشری برای جلوگیری از اجرای حکم وفایی‌ثانی شده است.

او همچنین تأکید کرده که صرف اعطای یک جایزه برای نجات جان این زندانی سیاسی کافی نیست و جامعه جهانی باید با برجسته‌کردن پرونده او و اعمال فشار مستمر، برای جلوگیری از اجرای حکم اقدام کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

خاوران؛ از گورهای جمعی قتل‌عام ۱۳۶۷ تا دیوارکشی و محاصره دادخواهی + ۳بعدی خاوران

درخواست برای لغو حکم اعدام و آزادی محمدجواد وفایی

دیوید آر. بوید، فعال و کارشناس محیط‌زیست و حقوق بشر، نیز در واکنش به اعطای جایزه مگنیتسکی به محمدجواد وفایی، خواستار لغو حکم او شد.

بوید از حکومت ایران خواسته است حکم اعدام وفایی را تخفیف دهد، او را آزاد کند و استفاده از مجازات اعدام علیه زندانیان سیاسی را متوقف کند. او همچنین بر آزادی بیان تأکید کرده است.

این موضع نشان می‌دهد که جایزه مگنیتسکی تنها یک تقدیر نمادین از محمدجواد وفایی نیست، بلکه به بستری برای طرح دوباره درخواست‌های بین‌المللی درباره لغو حکم اعدام و آزادی زندانیان سیاسی تبدیل شده است.

سه بار صدور حکم اعدام برای محمدجواد وفایی‌ثانی

محمدجواد وفایی‌ثانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸، پس از بازداشت با پرونده‌ای سنگین مواجه شد. بر اساس گزارش کانون حقوق بشر ایران، دستگاه قضایی او را به اتهام‌هایی از جمله حمایت از جریان مخالف حکومت و «افساد فی‌الارض» محکوم کرده است.

در اطلاعات منتشرشده درباره پرونده او آمده است که حکم اعدام محمدجواد وفایی‌ثانی در دو مرحله از سوی دیوان عالی نقض شد، اما دادگاه انقلاب مشهد در سال ۲۰۲۴ بار دیگر حکم اعدام صادر کرد. این سومین حکم اعدام نیز در سال ۲۰۲۵ از سوی دیوان عالی تأیید شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او در طول دوران حبس تحت فشارهای شدید قرار داشته و مدت‌هایی را در سلول انفرادی سپری کرده است. گزارش‌های مربوط به پرونده او همچنین از شکنجه‌های جسمی و روانی و تهدیدهای مکرر به اجرای حکم اعدام خبر داده‌اند.

پیام محمدجواد وفایی‌ثانی از زندان

همزمان با اعطای جایزه مگنیتسکی، پیامی از محمدجواد وفایی‌ثانی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، منتشر شده است.

در این پیام بر ادامه پایداری و ایستادگی بر سر موضع تأکید شده است؛ پیامی که در شرایطی منتشر می‌شود که این زندانی سیاسی همچنان با خطر اجرای حکم اعدام مواجه است.

اعطای جایزه مگنیتسکی در لندن و انتشار پیام او از زندان، بار دیگر تضاد میان موقعیت بین‌المللی محمدجواد وفایی‌ثانی به‌عنوان یک فعال برجسته حقوق بشر و شرایط او در زندان را برجسته کرده است.

جایزه‌ای در برابر حکم مرگ

اعطای جایزه بین‌المللی مگنیتسکی به محمدجواد وفایی‌ثانی در شرایطی صورت گرفته که پرونده او همچنان در معرض خطر اجرای حکم اعدام قرار دارد. از یک سو، دستگاه قضایی حاکمیت پس از چند بار رسیدگی، حکم مرگ او را پابرجا نگه داشته و از سوی دیگر، نهادها، ورزشکاران و شخصیت‌های بین‌المللی پرونده او را نمادی از سرکوب سیاسی و نقض حقوق بشر می‌دانند.

تفاوت میان این دو تصویر، اهمیت این جایزه را برجسته‌تر می‌کند: در حالی که محمدجواد وفایی‌ثانی در زندان و زیر سایه حکم اعدام قرار دارد، نام او در سطح بین‌المللی به‌عنوان یک فعال برجسته حقوق بشر مطرح شده است.

نقض حقوق بشر در پرونده محمدجواد وفایی

گزارش‌های مربوط به شکنجه، حبس انفرادی طولانی، صدور و تأیید چندباره حکم اعدام و ادعای محرومیت از دادرسی عادلانه، نگرانی‌های جدی حقوق بشری درباره پرونده محمدجواد وفایی ایجاد کرده است.

این موارد با اصول بنیادین مندرج در ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر درباره حق حیات و امنیت شخصی و ماده ۵ درباره ممنوعیت شکنجه و رفتار ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز در تعارض قرار می‌گیرد. همچنین حق برخورداری از دادرسی عادلانه در ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر مورد تأکید قرار گرفته است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ