--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام ۲ زندانی در زندان‌های قزلحصار و شیراز


رشد نگران‌کننده اعدام ها ارتباط مستقیم با فضای ملتهب اجتماعی و اعتراضات آزادی‌خواهانه دارد؛ امری که زمینه‌ساز ترس حاکمیت از گسترش اعتراضات سراسری می‌باشد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵، دو زندانی در زندان‌های قزلحصار کرج و عادل‌آباد شیراز اعدام شدند. این اعدام‌ها در روز چهارشنبه ۱۵ مهرماه اجرا شده است.

اعدام مهدی علیزاده در زندان عادل‌آباد شیراز

سحرگاه چهارشنبه ۵ مهرماه ۱۴۹۵ – مهدی علیزاده در زندان عادل‌آباد شیراز اعدام شد. وی اهل شیراز بود و پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام یک زندانی در زندان قزلحصار کرج

 به گزارش روزنامه جوان یک زندانی در زندان قزلحصار کرج اعدام شده است. این اعدام در بامداد روز چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵، اجرایی شده است. وی در ۵ دی‌ماه ۱۴۰۲ به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. هویت این زندانی در دست بررسی است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعدام مجید نیک‌اندیش و علی همتی؛ دو بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند

اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ

اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعـدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعـدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی حیات و محدودیت‌های اعمال مجازات اعـدام.

ماده ۱۴ میثاق: حق محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و دفاع مؤثر.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل: درخواست از دولت‌ها برای تعلیق اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو این مجازات.


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

مای ساتو: نقض دادرسی عادلانه، زمینه‌ساز صدور و اجرای احکام اعدام است


مای ساتو گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران با اشاره به اعدام علیرضا سپاهی و وضعیت بازداشت‌شدگان اعتراضات، بازداشت خودسرانه، شکنجه، اعترافات اجباری، محرومیت از وکیل انتخابی و برگزاری دادگاه‌های غیرعلنی را از نشانه‌های نهادینه‌شدن نقض دادرسی عادلانه در دستگاه قضایی حکومت دانست.

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵ – مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در مجموعه‌ای از پیام‌های تازه در حساب ایکس خود، نسبت به صدور و اجرای احکام اعدام پس از محاکمه‌های فاقد معیارهای دادرسی عادلانه هشدار داده است. او تأکید کرد که تخلفات قضایی تنها به پرونده‌های مرتبط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ محدود نمی‌شود و پیشینه‌ای طولانی در ساختار قضایی حکومت دارد.

به گفته مای ساتو، بازداشت خودسرانه، شکنجه و بدرفتاری در مرحله تحقیقات، استفاده از اعترافات اجباری به‌عنوان مدرک، محدودکردن دسترسی متهمان به وکیل انتخابی، غیرعلنی‌بودن جلسات دادگاه‌های انقلاب و منتشرنشدن متن کامل احکام، امکان دفاع مؤثر را از متهمان سلب می‌کند. هنگامی که چنین روندی به صدور و اجرای حکم اعدام منتهی شود، خطای قضایی دیگر قابل جبران نخواهد بود.

نقض دادرسی عادلانه فراتر از اعتراضات دی‌ماه

مای ساتو تصریح کرد که نقض قواعد دادرسی عادلانه صرفاً به بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه مربوط نیست. این تخلفات طی سال‌های گذشته در دستگاه قضایی نهادینه شده و در دوره‌های اعتراضات عمومی با شدت بیشتری ادامه یافته است.

بازداشت‌شدگان پرونده‌های سیاسی و امنیتی معمولاً از نخستین ساعات بازداشت با محدودیت‌های جدی روبه‌رو می‌شوند. نگهداری در سلول انفرادی، قطع تماس با خانواده، نامشخص‌بودن محل نگهداری، بازجویی‌های طولانی، فشار برای پذیرش اتهامات و جلوگیری از دسترسی به وکیل انتخابی، از جمله مواردی است که پیش از تشکیل دادگاه رخ می‌دهد.

در چنین شرایطی، پرونده پیش از آنکه متهم فرصت دفاع پیدا کند، بر پایه گزارش نهادهای امنیتی و اظهارات گرفته‌شده در بازجویی شکل می‌گیرد. اگر دادگاه نیز بدون بررسی مستقل شرایط بازداشت و بازجویی، همین اسناد را مبنای صدور حکم قرار دهد، استقلال رسیدگی قضایی و اصل بی‌طرفی عملاً از میان می‌رود.

اعدام علیرضا سپاهی در میانه ابهامات قضایی

یکی از مواردی که مای ساتو به آن پرداخت، اعدام علیرضا سپاهی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان بود. حکم اعدام او بامداد دوشنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد؛ در حالی که وکیل وی همچنان درخواست اعاده دادرسی را پیگیری می‌کرد.

پرونده علیرضا سپاهی با وقایع میدان علیخانی اصفهان ارتباط داشت؛ پرونده‌ای که در جریان آن شمار زیادی از شهروندان بازداشت و تعدادی از متهمان به اعدام محکوم شدند. درباره نحوه بازداشت، شرایط بازجویی، اعتبار اعترافات و محدودیت دسترسی متهمان به وکیل در این پرونده هشدارهای متعددی منتشر شده بود.

مای ساتو تأکید کرد که اجرای حکم اعدام در پرونده‌ای با چنین ابهاماتی، ضرورت توقف فوری اعدام‌ها را برجسته می‌کند. اجرای حکم پیش از پایان بررسی مؤثر درخواست‌های قانونی، امکان اصلاح اشتباه قضایی را برای همیشه از بین می‌برد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، دست‌کم ۱۲ متهم این پرونده در یک جلسه دادگاه با حکم اعدام روبه‌رو شدند. رسیدگی گروهی به اتهام‌هایی که می‌تواند به سلب جان افراد منتهی شود، پرسش‌های جدی درباره بررسی جداگانه نقش، مدارک، دفاعیات و وضعیت هر متهم ایجاد می‌کند

تهدید دائمی اعدام و رنج خانواده‌ها

مای ساتو در پیام دیگری نوشت که پیامدهای مجازات اعدام تنها متوجه فرد محکوم نیست و خانواده او نیز پیش و پس از اجرای حکم با آسیب‌های عمیق و ماندگار روبه‌رو می‌شود.

اجرای حکم علیرضا سپاهی پیش‌تر پس از بروز عارضه قلبی به تعویق افتاده بود. از آن زمان، او و خانواده‌اش بدون اطلاع روشن از زمان احتمالی اجرای حکم، زیر فشار دائمی قرار داشتند. انتقال ناگهانی زندانی به سلول انفرادی، قطع تماس تلفنی و انتشار خبرهای غیررسمی درباره اجرای قریب‌الوقوع حکم، خانواده محکومان به اعدام را در وضعیتی آکنده از اضطراب نگه می‌دارد.

خانواده‌ها برای کسب اطلاعات، انجام ملاقات آخر، توقف حکم یا دسترسی به پرونده میان زندان، دادستانی و دادگاه در رفت‌وآمد هستند؛ بااین‌حال، گاه حتی از زمان اجرای حکم نیز به‌موقع مطلع نمی‌شوند. تحویل‌ندادن پیکر، اعمال محدودیت بر مراسم خاک‌سپاری و فشار برای جلوگیری از اطلاع‌رسانی نیز می‌تواند دامنه مجازات را به خانواده فرد اعدام‌شده گسترش دهد.

اعترافات اجباری به جای مدارک معتبر

یکی از محورهای هشدار مای ساتو، استفاده از اعترافاتی است که تحت فشار، شکنجه یا بدرفتاری گرفته شده‌اند. اظهارات فردی که در سلول انفرادی نگهداری می‌شود، از وکیل محروم است و زیر کنترل کامل بازجویان قرار دارد، نمی‌تواند به‌تنهایی مدرکی معتبر برای صدور حکم، به‌ویژه حکم اعدام، باشد.

در برخی پرونده‌های سیاسی، اظهارات ضبط‌شده متهمان پیش از تشکیل دادگاه از رسانه‌های حکومتی پخش می‌شود. این اقدام، اصل برائت را نقض کرده و فرد بازداشت‌شده را پیش از رسیدگی قضایی در افکار عمومی مجرم معرفی می‌کند.

دادگاه موظف است گزارش‌های مربوط به شکنجه و فشار در زمان بازجویی را به‌صورت مستقل بررسی کند. بااین‌حال، در شمار زیادی از پرونده‌ها، شکایت متهمان درباره بدرفتاری بررسی نمی‌شود و همان اعترافات مورد اعتراض، مبنای صدور احکام سنگین یا اعدام قرار می‌گیرد. مای ساتو هشدار داده است که اجرای اعدام بر پایه چنین روندی، خطر سلب خودسرانه حق حیات را به‌شدت افزایش می‌دهد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعدام مجید نیک‌اندیش و علی همتی؛ دو بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند

اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ

اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی

محرومیت از وکیل و دادگاه‌های غیرعلنی

محدودیت دسترسی به وکیل انتخابی از دیگر مشکلات مطرح‌شده از سوی مای ساتو است. متهمان پرونده‌های سیاسی و امنیتی در مرحله تحقیقات مقدماتی ممکن است تنها اجازه انتخاب وکیل از میان فهرست مورد تأیید دستگاه قضایی را داشته باشند.

اهمیت حضور وکیل مستقل در روزها و هفته‌های نخست بازداشت بیشتر است؛ زمانی که متهم در معرض بازجویی‌های فشرده قرار دارد. حضور وکیل می‌تواند از فشار غیرقانونی جلوگیری کند و امکان ثبت فوری شکنجه یا بدرفتاری را فراهم سازد. اگر وکیل پس از تکمیل بازجویی‌ها وارد پرونده شود، مقابله با اسنادی که در غیاب او تهیه شده‌اند، بسیار دشوار خواهد بود.

مای ساتو همچنین برگزاری دادگاه‌های انقلاب پشت درهای بسته و منتشرنشدن متن کامل احکام را از عوامل تضعیف دادرسی عادلانه دانست. نبود شفافیت اجازه نمی‌دهد حقوقدانان و نهادهای مستقل بررسی کنند دادگاه بر چه مدارکی تکیه کرده و دفاعیات متهم چگونه مورد رسیدگی قرار گرفته است.

چهار سال پس از مرگ ژینا مهسا امینی

مای ساتو با اشاره به گذشت چهار سال از جان‌باختن ژینا مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد، تأکید کرد که زمینه‌های نارضایتی عمومی همچنان پابرجاست. او اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را لایه تازه‌ای از فقدان و رنج دانست و نوشت که حکومت به‌جای پاسخگویی به مطالبات مردم، هر دوره از اعتراضات را با سرکوب پاسخ داده است.

بازداشت گسترده معترضان، تشکیل پرونده‌های امنیتی، صدور احکام سنگین و استفاده از مجازات اعدام، نگرانی‌ها درباره کاربرد مجازات مرگ برای ایجاد هراس در جامعه را افزایش داده است. مای ساتو خواستار توقف اجرای احکام اعدام و بازبینی مستقل پرونده‌هایی شده است که در آنها شکنجه، اعترافات اجباری، محرومیت از وکیل انتخابی یا رسیدگی غیرعلنی گزارش شده است.


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

بهاره آقایی، وکیل زندانی محکوم به ۲۰ سال حبس؛ فشار بر ۱۳۵ وکیل در یک سال


صدور حکم سنگین برای بهاره آقایی پس از هفت ماه بازداشت، ادامه حبس چند وکیل دادگستری و برخورد امنیتی با دست‌کم ۱۳۵ وکیل در ۱۴ استان، از گسترش فشار سازمان‌یافته بر استقلال حرفه وکالت حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۶مهرماه ۱۴۰۵ –  در فاصله شهریور ۱۴۰۴ تا شهریور ۱۴۰۵، دست‌کم ۱۳۵ وکیل دادگستری از جمله بهاره آقایی در ۱۴ استان با بازداشت، احضار، تشکیل پرونده، محکومیت به زندان، ممنوعیت خروج از کشور یا محرومیت از فعالیت حرفه‌ای مواجه شده‌اند. در این میان، نام ۶۰ نفر مشخص شده و اطلاعات دست‌کم ۷۵ وکیل دیگر بدون انتشار هویت آنان ثبت شده است.

بازداشت ۳۴ وکیل دارای هویت مشخص و صدور حکم حبس برای دست‌کم ۱۱ وکیل، تنها بخشی از ابعاد این روند است. بررسی اطلاعات موجود نشان می‌دهد برخورد با وکلا در بسیاری از موارد با دفاع از زندانیان سیاسی، حمایت از معترضان، کمک به خانواده‌های دادخواه، انتشار مطالب انتقادی یا اطلاع‌رسانی درباره عملکرد دستگاه قضایی ارتباط داشته است.

بهاره آقایی، محمد نجفی، طاهر نقوی، سیدمهدی کریمی فارسی، جواد علیکردی، حمید رحمانی منشادی و ابراهیم پارسامهر از جمله وکلایی هستند که آخرین اطلاعات منتشرشده از ادامه حبس، بازداشت یا نامشخص‌بودن وضعیت آنان حکایت دارد. در این میان، صدور حکم ۲۰ سال زندان برای بهاره آقایی، یکی از سنگین‌ترین احکام صادرشده علیه یک وکیل زندانی در یک سال گذشته محسوب می‌شود.

بهاره آقایی؛ وکیل زندانی محکوم به ۲۰ سال حبس

بهاره آقایی، وکیل دادگستری و دانشجوی حقوق بین‌الملل دانشگاه تهران، از بازداشت‌شدگان پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است. خبر صدور حکم ۲۰ سال حبس علیه این وکیل زندانی روز ۱۵ مهر ۱۴۰۵ منتشر شد؛ حکمی که پس از بیش از هفت ماه بازداشت و نگهداری او در زندان قرچک ورامین صادر شده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، اتهام‌های مطرح‌شده علیه بهاره آقایی با حمایت از اعتراضات، حضور در تجمعات، انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی و کمک به خانواده‌های دادخواه و خانواده جان‌باختگان ارتباط دارد. «تبلیغ علیه نظام» نیز از جمله عناوین اتهامی پرونده او اعلام شده است.

با وجود انتشار خبر محکومیت ۲۰ ساله، هنوز تفکیک دقیق مجازات‌ها، عناوین کامل اتهامی، شعبه صادرکننده حکم و میزان حبس قابل‌اجرا به‌طور عمومی اعلام نشده است. روشن نیست چه میزان از این حکم بر پایه فعالیت حرفه‌ای، مطالب منتشرشده در فضای مجازی یا حضور او در مراسم‌های دادخواهی صادر شده است.

نامشخص‌بودن این جزئیات، پرسش‌های جدی درباره روند دادرسی، دسترسی او به وکیل انتخابی، امکان مطالعه کامل پرونده و فرصت کافی برای دفاع ایجاد کرده است.

یورش شبانه به منزل و دو هفته بی‌خبری

شامگاه ۱۵ فروردین ۱۴۰۵، حدود ساعت ۱۰ شب، ۱۰ مأمور شامل یک زن و ۹ مرد به منزل بهاره آقایی مراجعه کردند. مأموران پس از ورود و تفتیش خانه، تلفن‌های همراه و دیگر وسایل الکترونیکی اعضای خانواده را ضبط کرده و با خود بردند.

پس از بازداشت، خانواده و نزدیکان این وکیل دادگستری نزدیک به دو هفته از محل نگهداری و وضعیت او اطلاعی نداشتند. قطع ارتباط یک بازداشت‌شده با خانواده در روزهای نخست، به‌ویژه هنگامی که محل نگهداری مشخص نیست، نگرانی درباره فشارهای بازجویی و سلب حقوق دفاعی را افزایش می‌دهد.

بهاره آقایی در ادامه به زندان قرچک ورامین منتقل شد و دست‌کم ۱۵ روز را در سلول انفرادی گذراند. ادامه بازداشت موقت او برای بیش از هفت ماه، پیش از انتشار خبر صدور حکم سنگین، نشان می‌دهد بازداشت موقت عملاً به بخشی از مجازات این وکیل زندانی تبدیل شده است.

نگهداری یک وکیل دادگستری در انفرادی، بی‌خبری خانواده و ضبط وسایل الکترونیکی او و بستگانش، فراتر از برخورد با یک فرد است. دسترسی به تلفن همراه و وسایل کاری یک وکیل می‌تواند محرمانگی ارتباطات حرفه‌ای او با موکلان را نیز در معرض خطر قرار دهد.

فعالیت‌های منتسب به بهاره آقایی

بهاره آقایی در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ با انتشار مطالب و استوری‌هایی در شبکه‌های اجتماعی از اعتراضات حمایت کرده بود. در پرونده او، تشویق شهروندان به حضور در خیابان و اعتراض نیز مطرح شده است.

او همچنین به خانواده‌های دادخواه و خانواده جان‌باختگان کمک می‌کرد. حمایت حقوقی یا انسانی از خانواده‌هایی که یکی از اعضای خود را در جریان اعتراضات از دست داده‌اند، از جمله فعالیت‌هایی است که طی سال‌های گذشته به تشکیل پرونده علیه شماری از وکلا و فعالان مدنی منجر شده است.

حضور بهاره آقایی در مراسم چهلم سپهر شکری نیز از موضوعات پرونده او عنوان شده است. بر اساس اطلاعات موجود، او در این مراسم شعار داده بود و مأموران حاضر از وی عکس و فیلم تهیه کردند. استفاده از تصاویر ضبط‌شده در یک مراسم یادبود برای تعقیب کیفری و صدور حکم طولانی‌مدت، نشان‌دهنده تبدیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز و دادخواهانه به پرونده‌های امنیتی است.

صدور حکم ۲۰ سال حبس برای بهاره آقایی را باید در ارتباط با همین مجموعه فعالیت‌ها بررسی کرد؛ فعالیت‌هایی که بخش مهمی از آنها در محدوده آزادی بیان، حق تجمع مسالمت‌آمیز، فعالیت حرفه‌ای و حمایت از خانواده‌های آسیب‌دیده قرار می‌گیرند.














محمد نجفی؛ پرونده‌سازی پی‌درپی در دوران حبس

محمد نجفی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر، در زندان اوین نگهداری می‌شود. نام او پس از پیگیری مرگ مشکوک وحید حیدری، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶ در اراک، بیش از گذشته مطرح شد.

از آن زمان چندین پرونده علیه او تشکیل شده و مجموع احکام صادرشده از ۲۴ سال زندان، ۷۴ ضربه شلاق و مجازات‌های مالی فراتر رفته است؛ هرچند مجموع احکام صادرشده با میزان مجازات قابل‌اجرا یکسان نیست.

شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران در یکی از پرونده‌هایی که هنگام زندانی‌بودن او تشکیل شد، این وکیل زندانی را به سه سال حبس، پرداخت ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی، ممنوعیت خروج از کشور و محرومیت از عضویت در گروه‌های سیاسی و اجتماعی محکوم کرد. پروانه وکالت او نیز به‌صورت دائم لغو شده است.

از زمان انتقال محمد نجفی از زندان اراک به زندان اوین در اردیبهشت ۱۴۰۲، دست‌کم شش پرونده تازه علیه او تشکیل شده است. تشکیل پرونده‌های متعدد در دوران حبس، امکان آزادی یا استفاده از نهادهای ارفاقی را برای او دشوارتر می‌کند.

طاهر نقوی؛ چهار سال حبس و محرومیت از درمان

طاهر نقوی روز ۱۷ بهمن ۱۴۰۲ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. حکم چهار سال زندان، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و دو سال محرومیت از حقوق اجتماعی او در مرحله تجدیدنظر تأیید شده است. پروانه وکالت وی نیز در مهرماه ۱۴۰۴ به حالت تعلیق درآمد.

این وکیل دادگستری با بیماری حاد پروستات، آسیب چند مهره ستون فقرات و مشکلات گوارشی مواجه است. نیاز او به جراحی و درمان تخصصی نیز مطرح شده، اما اعزامش به مرکز درمانی مناسب با تأخیر روبه‌رو بوده است.

تشکیل پرونده‌های تازه در دوران حبس و محرومیت درمانی، فشار مضاعفی بر این وکیل زندانی ایجاد کرده است. مسئولان زندان موظف‌اند بدون توجه به نوع اتهام یا دیدگاه‌های سیاسی زندانی، خدمات پزشکی متناسب و به‌موقع در اختیار او قرار دهند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعدام مجید نیک‌اندیش و علی همتی؛ دو بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند

اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ

اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی

سیدمهدی کریمی فارسی؛ زندان به دلیل فعالیت‌های بیان‌شده

سیدمهدی کریمی فارسی روز ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ برای اجرای حکم یک سال حبس به زندان اوین منتقل شد. این حکم به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» از سوی شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران صادر و در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران تأیید شده بود.

تا زمان تنظیم این گزارش، خبر قابل‌اتکایی درباره آزادی، توقف اجرای حکم یا تغییر وضعیت او منتشر نشده است. عنوان کلی «تبلیغ علیه نظام» بارها برای تعقیب وکلایی به کار رفته که درباره مسائل حقوقی، حقوق زندانیان یا عملکرد دستگاه قضایی اظهارنظر کرده‌اند.

جواد علیکردی؛ ۱۸ سال حبس و محرومیت دائم از وکالت

جواد علیکردی، وکیل دادگستری و استاد دانشگاه، از ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در بازداشت به سر می‌برد. شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد او را به پنج سال حبس به اتهام «اجتماع و تبانی» و ۱۳ سال زندان بابت «فعالیت تبلیغی برخلاف امنیت ملی» محکوم کرده است.

محرومیت دائم از وکالت، دو سال تبعید به سراوان و دو سال ممنوعیت خروج از کشور نیز در حکم او گنجانده شده است. جواد علیکردی حدود چهار ماه در سلول انفرادی نگهداری شد و سپس به بند ۶.۱ زندان وکیل‌آباد مشهد انتقال یافت.

روز ۱۰ مهر ۱۴۰۵، مأموران او را با لباس زندان، دستبند و پابند به شعبه ۸۵۱ بازپرسی الهیه منتقل کردند. دلیل این انتقال و احتمال تشکیل پرونده تازه علیه او اعلام نشد.

بازداشت علیکردی پس از پیگیری مرگ مشکوک برادرش، خسرو علیکردی، و اعتراض به بازداشت شرکت‌کنندگان در مراسم یادبود صورت گرفت. صدور حکم سنگین و محرومیت دائمی از وکالت، علاوه بر مجازات شخصی، به حذف کامل او از فعالیت حرفه‌ای منجر می‌شود.

حمید رحمانی منشادی؛ بازداشت و محل نگهداری نامعلوم

حمید رحمانی منشادی، وکیل دادگستری، پژوهشگر و استاد ۴۵ ساله حقوق دانشگاه یزد، در اواسط شهریور ۱۴۰۵ پس از احضار و مراجعه به مرجع قضایی بازداشت شد.

بر اساس آخرین اطلاعات، محل نگهداری او مشخص نشده و خانواده‌اش از ملاقات با وی محروم بوده‌اند. امکان دسترسی به وکیل نیز برای او فراهم نشده است. «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به‌عنوان یکی از اتهام‌های اولیه او ذکر شده است.

بازداشت این وکیل پس از انتشار مطالب انتقادی درباره عملکرد مسئولان دانشگاه و تعدادی از مقام‌های قضایی یزد صورت گرفت. نامعلوم‌بودن محل نگهداری و قطع ارتباط او با خانواده، ضرورت اعلام فوری وضعیت و فراهم‌شدن دسترسی‌اش به وکیل انتخابی را دوچندان می‌کند.

ابراهیم پارسامهر؛ آخرین وضعیت نیازمند بررسی تازه

ابراهیم پارسامهر، وکیل دادگستری ساکن اهواز، روز ۲۴ خرداد ۱۴۰۴ بازداشت و به زندان شیبان منتقل شد. انتشار مطالب در فضای مجازی، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «تشویش اذهان عمومی» و «ارتباط با کشور متخاصم» از موضوعات مطرح‌شده در پرونده او بوده است.

او به دیابت و مشکلات دهان و دندان مبتلا بود و اطلاعاتی درباره محرومیتش از درمان منتشر شد. بااین‌حال، وضعیت دقیق او در مهرماه ۱۴۰۵ هنوز روشن نیست. به همین دلیل نمی‌توان ادامه حضور او در زندان را بدون بررسی تکمیلی قطعی اعلام کرد.

محکومیت گروهی هشت وکیل در گیلان

در گیلان، هشت وکیل دادگستری به نام‌های معصومه پورشهرانی، طاهره پوراسماعیلی، شادی فلاحتی، غلامحسین لایقی، حسام احمدپور، لادن آصفی‌راد، محمدرضا تاک و فردی با نام خانوادگی دلیلی، همراه با کیان طاهراجارود در یک پرونده مشترک محاکمه شده‌اند.

این ۹ متهم در مجموع به ۱۴ سال و هفت ماه و ۱۵ روز حبس محکوم شده‌اند. برای هر یک بابت «تبلیغ علیه نظام» هفت ماه و ۱۵ روز و بابت «توهین به رهبری و بنیانگذار جمهوری اسلامی» ۱۲ ماه زندان تعیین شده است.

بخش دیگری از پرونده آنان با اتهام «توهین به مقدسات» همچنان در دادگاه کیفری رشت جریان دارد. این افراد پیش‌تر بازداشت و سپس با قرارهای تأمین آزاد شده بودند. برخورد گروهی با وکلا به دلیل پیام‌ها، مطالب و اظهارنظرهای آنان، دامنه فشار بر آزادی بیان در جامعه حقوقی را نشان می‌دهد.

دی‌ماه ۱۴۰۴؛ نقطه اوج بازداشت وکلا

دی‌ماه ۱۴۰۴ یکی از شدیدترین دوره‌های برخورد با جامعه وکالت بود. تنها در همان ماه دست‌کم ۱۶ وکیل دارای هویت مشخص بازداشت شدند یا با اقدامات امنیتی و قضایی مواجه شدند.

در آذربایجان شرقی بیش از ۴۰ وکیل احضار شدند. در استان فارس نیز برای حدود ۲۰ وکیل پرونده تشکیل شد و ۱۲ نفر به بازداشت درآمدند. این ارقام نشان می‌دهد برخوردها محدود به چند چهره شناخته‌شده یا یک استان نبوده و الگوی مشابهی در مناطق مختلف اجرا شده است.

تشکیل پرونده به دلیل انتقاد از دستگاه قضایی، دفاع از معترضان، ارتباط با خانواده‌های دادخواه، اطلاع‌رسانی درباره زندانیان و پذیرش وکالت پرونده‌های سیاسی و محکومان به اعدام، محور مشترک بسیاری از این برخوردهاست.

بازداشت موقت طولانی، سلول انفرادی، لغو یا تعلیق پروانه، ممنوعیت خروج، تبعید، ضبط وسایل الکترونیکی و تشکیل پرونده در دوران حبس نیز ابزارهای تکمیل‌کننده این فشار هستند.

بررسی حقوقی پرونده بهاره آقایی بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به‌دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه و محدودکردن حقوق شهروندان همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی این پرونده بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید آنها نیست، بلکه برای نشان‌دادن رعایت‌نشدن حتی همین مقررات است.

ابهام درباره شعبه صادرکننده حکم، تفکیک اتهام‌ها، دلایل صدور ۲۰ سال حبس، میزان مجازات قابل‌اجرا و دسترسی بهاره آقایی به وکیل انتخابی، شفافیت دادرسی را زیر سؤال می‌برد. اصول ۲۲، ۳۲، ۳۵، ۳۷ و ۳۹ قانون اساسی و مواد ۵، ۴۸ و ۱۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری بر مصونیت حقوق، تفهیم فوری اتهام، اصل برائت، حق وکیل و حفظ حرمت بازداشت‌شده تأکید دارند.

بررسی از منظر حقوق بشر و موارد احتمالی نقض استانداردها

بازداشت طولانی، دو هفته بی‌خبری خانواده، نگهداری در سلول انفرادی، ضبط وسایل الکترونیکی خانواده و صدور حکم سنگین به‌دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز، نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق بنیادین بهاره آقایی ایجاد می‌کند.

مواد ۵، ۹، ۱۰ و ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و مواد ۷، ۹، ۱۴ و ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر منع رفتار غیرانسانی، بازداشت خودسرانه، حق دادرسی عادلانه و آزادی بیان تأکید دارند. اصول بنیادین سازمان ملل درباره نقش وکلا نیز حکومت‌ها را موظف می‌کند استقلال و امنیت حرفه‌ای وکلا را تضمین کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

لغو ناگهانی ملاقات شاهین ذوقی‌تبار در اوین؛ بازجویی و تهدید خانواده این زندانی سیاسی


ملاقات حضوری شاهین ذوقی‌تبار، زندانی سیاسی محبوس در اوین، بدون اطلاع قبلی لغو شد و مأموران زندان او را به دفتر زندان منتقل و درباره پیام‌هایی که از داخل زندان به بیرون ارسال شده بود، بازجویی کردند. گزارش‌ها از تهدید خانواده این زندانی سیاسی نیز حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵ – ملاقات حضوری شاهین ذوقی‌تبار، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، روز سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ به‌طور ناگهانی لغو شد. مأموران زندان پس از جلوگیری از ملاقات او با خانواده، شاهین ذوقی‌تبار را به دفتر زندان منتقل کرده و درباره پیام‌هایی که از داخل زندان به بیرون ارسال شده بود مورد بازجویی قرار داده‌اند؛ اقدامی که همراه با تهدید خانواده او گزارش شده است.

لغو ملاقات شاهین ذوقی‌تبار و انتقال به دفتر زندان

روز سه‌شنبه ۱۴ مهرماه، هم‌زمان با زمان ملاقات حضوری زندانیان در زندان اوین، مسئولان زندان اعلام کردند که ملاقات حضوری زندانیان با خانواده‌هایشان لغو شده و ملاقات‌ها به‌صورت کابینی انجام خواهد شد.

با این حال، شاهین ذوقی‌تبار که نام او در فهرست ملاقات‌ها قرار داشت، حتی از ملاقات کابینی نیز محروم شد. بر اساس اطلاعات رسیده، مأموران زندان به دستور رئیس زندان، این زندانی سیاسی را پیش از ملاقات به دفتر زندان منتقل کردند.

در دفتر زندان به شاهین ذوقی‌تبار اعلام شده که به دلیل پیام‌هایی که از داخل زندان به بیرون ارسال کرده، اجازه ملاقات با خانواده‌اش را ندارد. پس از آن، مأموران وی را درباره این پیام‌ها مورد بازجویی قرار داده‌اند.

این اقدام در شرایطی صورت گرفته که شاهین ذوقی‌تبار پیش از این نیز با محرومیت از ملاقات حضوری با خانواده مواجه بوده است. در گزارش پیشین کانون حقوق بشر ایران آمده بود که او به‌طور مستمر درخواست ملاقات حضوری ارائه کرده، اما مسئولان زندان با این درخواست‌ها موافقت نکرده بودند.

تهدید خانواده شاهین ذوقی‌تبار

بر اساس اطلاعات دریافتی، فشار بر شاهین ذوقی‌تبار تنها به بازجویی درباره ارتباطات و پیام‌های خارج‌شده از زندان محدود نشده است. مأموران در جریان این اقدام، او را تهدید کرده‌اند که در صورت ادامه مخالفت با سیاست‌های حکومت، امنیت خانواده‌اش نیز با خطر مواجه خواهد شد.

طرح چنین تهدیدهایی علیه یک زندانی سیاسی، به‌ویژه با درگیر کردن اعضای خانواده، نگرانی‌ها درباره استفاده از فشار روانی برای کنترل رفتار زندانیان را افزایش می‌دهد. خانواده زندانی نیز در چنین شرایطی عملاً با نگرانی مضاعف درباره وضعیت عزیز خود و امنیت اعضای خانواده مواجه می‌شود.

سابقه فشارهای قضایی بر شاهین ذوقی‌تبار

لغو ملاقات و بازجویی اخیر شاهین ذوقی‌تبار در شرایطی رخ داده که او طی ماه‌های گذشته با پرونده‌های قضایی متعدد و فشارهای فزاینده مواجه بوده است.

شاهین ذوقی‌تبار در مهرماه ۱۴۰۴ از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به ۱۰ سال حبس محکوم شد. اتهام‌های مطرح‌شده علیه او شامل «عضویت در سازمان مجاهدین خلق»، «نشر اکاذیب»، «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» عنوان شده بود.

در ادامه، پرونده‌های تازه‌ای نیز علیه این زندانی سیاسی تشکیل شد. در اسفندماه ۱۴۰۴، شاهین ذوقی‌تبار برای رسیدگی به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران منتقل شد و بنا بر گزارش‌های منتشرشده، قاضی ایمان افشاری در جریان جلسه او را به صدور «اشد مجازات» تهدید کرد.

همچنین در شهریورماه ۱۴۰۵، حکم یک سال حبس دیگر با اتهام «تبلیغ علیه نظام» به شاهین ذوقی‌تبار ابلاغ شد؛ حکمی که علاوه بر محکومیت ۱۰ ساله پیشین او صادر شده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعدام مجید نیک‌اندیش و علی همتی؛ دو بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند

اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ

اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی

محرومیت از ملاقات و تشدید فشار در زندان اوین

شاهین ذوقی‌تبار، متولد ۱۳۶۶ و ساکن تهران، در دوم مرداد ۱۴۰۴ در جریان یورش نیروهای اطلاعات سپاه به منزلش بازداشت و پس از مدتی به بند ۷ زندان اوین منتقل شد. او پیش از این نیز سابقه تحمل حبس در زندان گوهردشت را داشته است.

در گزارش‌های پیشین همچنین درباره شرایط بهداشتی بند ۷ اوین، تراکم جمعیت و مشکلات جسمی شاهین ذوقی‌تبار از جمله عارضه کلیوی و ورم پا ابراز نگرانی شده بود.

بررسی حقوقی پرونده شاهین ذوقی‌تبار بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه و محدودکردن حقوق زندانیان همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی این پرونده بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست، بلکه برای نشان‌دادن ضرورت رعایت حتی همین مقررات است.

اصل ۲۲ قانون اساسی بر مصونیت حیثیت و حقوق اشخاص تأکید دارد و اصل ۳۵ حق برخورداری از وکیل را به رسمیت می‌شناسد. همچنین آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، ملاقات و ارتباط زندانی با خانواده را در چارچوب مقررات به رسمیت شناخته است. محرومیت از ملاقات بدون اعلام دلیل روشن و قانونی، همراه با بازجویی و تهدید خانواده، نیازمند بررسی جدی از منظر حقوق زندانیان است.

بررسی از منظر حقوق بشر

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر هرگونه رفتار ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. ماده ۱۲ نیز از دخالت خودسرانه در زندگی خصوصی و خانوادگی افراد حمایت می‌کند و ماده ۱۹ حق آزادی بیان و ابراز عقیده را به رسمیت می‌شناسد.

همچنین قواعد نلسون ماندلا بر حفظ کرامت زندانی و ارتباط منظم او با خانواده تأکید دارند. بنابراین، در صورت صحت گزارش‌ها درباره بازجویی، تهدید خانواده و محرومیت از ملاقات، این اقدامات می‌تواند نگرانی‌های جدی درباره رعایت استانداردهای حقوق بشری در قبال شاهین ذوقی‌تبار ایجاد کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام عباس انجم‌روز در زندان جیرفت


افزایش آمار اعدام ها در ایران هم‌زمان با گسترش اعتراضات مردمی، بیانگر استفاده حاکمیت از ابزار سرکوب برای حفظ کنترل بر جامعه‌ای است که خواستار اصلاحات بنیادی است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ –  یک زندانی در زندان جیرفت اعدام شد.

بامداد چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵، عباس انجم‌روز در زندان جیرفت اعدام شد. وی ۲۸ ساله بود و ۵.۵ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. وی پیش از بازداشت دانشجو بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعدام مجید نیک‌اندیش و علی همتی؛ دو بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند

اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ

اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعـدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل: درخواست از دولت‌ها برای تعلیق اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو این مجازات.باره توقف اعــدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی حیات و محدودیت‌های اعمال مجازات اعـدام.

ماده ۱۴ میثاق: حق محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و دفاع مؤثر.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

تشکیل دست‌کم ۱۶۰ پرونده توقیف و مصادره اموال در مازندران پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴


معاون پیشگیری از وقوع جرم دادگستری مازندران از تشکیل دست‌کم ۱۶۰ پرونده درباره اموال افرادی خبر داده است که خارج از کشور حضور دارند و در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ به ارتباط با گروه‌های مخالف حکومت یا نهادهای خارجی متهم شده‌اند. در بیشتر این پرونده‌ها، دادگاه‌های اصل ۴۹ به صدور حکم ضبط و مصادره اموال رأی داده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۵ مهرماه ۱۴۰۵ – دست‌کم ۱۶۰ پرونده مرتبط با توقیف و مصادره اموال در استان مازندران پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ تشکیل شده است. به گفته معاون پیشگیری از وقوع جرم دادگستری مازندران، بیشتر این پرونده‌ها به صدور حکم محکومیت و مصادره اموال منتهی شده‌اند؛ در حالی که جزئیات مربوط به منشأ دارایی‌ها، ادله پرونده‌ها و نحوه برخورداری صاحبان اموال از حق دفاع مؤثر برای افکار عمومی روشن نشده است.

گسترش پرونده‌های مصادره اموال در مازندران

مرتضی موسوی، معاون پیشگیری از وقوع جرم دادگستری مازندران، اعلام کرده است که پس از وقایع دی‌ماه ۱۴۰۴، دست‌کم ۱۶۰ پرونده درباره اموال افرادی که خارج از کشور حضور دارند، در چارچوب اصل ۴۹ قانون اساسی در این استان تشکیل شده است. به گفته او، بخش عمده این پرونده‌ها مربوط به افرادی است که مقام‌های قضایی آنان را به ارتباط با گروه‌های مخالف حکومت یا نهادهای خارجی متهم کرده‌اند.

بر اساس توضیح ارائه‌شده، رسیدگی به اتهامات کیفری این افراد در دادسرای عمومی و انقلاب تهران انجام می‌شود، اما موضوع اموال آنان به‌صورت جداگانه در دادگاه‌های اصل ۴۹ استان‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد. به این ترتیب، ممکن است پرونده کیفری یک فرد در تهران در جریان باشد، در حالی که درباره دارایی‌های او در مازندران تصمیم قضایی مستقلی اتخاذ شود.

مصادره اموال در بیشتر پرونده‌ها

موسوی گفته است که در بیشتر ۱۶۰ پرونده تشکیل‌شده، حکم محکومیت صادر شده و اموال موضوع پرونده نیز مشمول ضبط و مصادره اموال شده‌اند. به گفته او، تنها در یک یا دو مورد نتیجه متفاوت بوده و در سایر موارد، دادگاه اصل ۴۹ به نفع مصادره اموال تصمیم گرفته است.

این اظهارات نشان می‌دهد که مصادره اموال در این پرونده‌ها به یکی از ابعاد برخورد قضایی پس از اعتراضات دی‌ماه تبدیل شده است. با این حال، اطلاعات منتشرشده درباره اینکه در هر پرونده چه مالی توقیف یا مصادره شده، ارزش دارایی‌ها چه میزان بوده، منشأ نامشروع آن چگونه احراز شده و صاحبان اموال چه دفاعی ارائه کرده‌اند، محدود است.

موسوی همچنین تأکید کرده است که احکام صادرشده درباره اموال، لزوماً به معنای پایان رسیدگی کیفری به اتهامات افراد نیست. به گفته او، صاحبان اموال همچنان امکان استفاده از راه‌های قانونی برای اعتراض به آرای صادرشده را دارند و مسئولیت کیفری آنان در مرجع قضایی دیگری بررسی می‌شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اعدام مجید نیک‌اندیش و علی همتی؛ دو بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در مشهد اعدام شدند

اعدام علیرضا سپاهی و علیرضا رئیسی؛ ابهام در دادرسی و اعترافات اجباری پرونده «میدان علیخانی» + کلیپ

اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی؛ ابهام در حق دفاع، روند بازجویی و دادرسی

فشار اقتصادی فراتر از فرد متهم

مصادره اموال در پرونده‌های امنیتی می‌تواند آثار خود را به خانواده فرد متهم نیز منتقل کند. توقیف حساب بانکی، خانه، خودرو یا دیگر دارایی‌هایی که برای تأمین هزینه‌های زندگی استفاده می‌شود، ممکن است اعضای خانواده را نیز با مشکلات اقتصادی مواجه کند؛ حتی در شرایطی که هیچ اتهامی متوجه آنان نباشد.

در گزارش کانون حقوق بشر ایران درباره  مصادره اموال با برچسب «خیانت»، از توقیف دارایی‌های مرتبط با ۲۴۰ نفر، مسدودسازی ۱۸۲ حساب بانکی و استعلام بیش از دو هزار حساب از بانک مرکزی خبر داده شده است. در تهران نیز ۱۴۳ مورد از اموال و املاک افراد توقیف شده بود. این گزارش همچنین بر نبود اطلاعات روشن درباره هویت بسیاری از افراد، ارزش دارایی‌های توقیف‌شده، مرحله رسیدگی و امکان اعتراض مؤثر تأکید کرده است.

در گزارش دیگری درباره  مصادره اموال ۳۹۴ شهروند، از شناسایی ۲۱۹۱ حساب بانکی و توقیف ۳۷ خودرو خبر داده شده است. این گزارش نیز بر پیامدهای اقتصادی چنین اقداماتی برای خانواده‌هایی تأکید می‌کند که ممکن است هیچ اتهامی متوجه اعضای آنها نباشد.

تفاوت توقیف و مصادره

از نظر حقوقی، توقیف و مصادره یکسان نیستند. توقیف اصولاً اقدامی برای حفظ مال در جریان رسیدگی است، در حالی که مصادره اموال به سلب مالکیت بر اساس تصمیم قضایی اشاره دارد. بنابراین، هرچه توقیف طولانی‌تر شود و امکان استفاده یا اعتراض مؤثر مالک محدودتر باشد، آثار اقتصادی آن می‌تواند به مصادره عملی نزدیک شود.

در پرونده‌های مازندران نیز پرسش مهم این است که ارتباط هر مال با اتهام منتسب به صاحب آن چگونه احراز شده است. صرف انتساب یک فرد به یک گروه سیاسی یا نهاد خارجی، بدون اثبات منشأ نامشروع مال یا ارتباط مستقیم آن با رفتار مجرمانه، به‌تنهایی نمی‌تواند توضیح کافی برای مصادره اموال باشد.

بررسی حقوقی مصادره اموال بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه و محدودکردن حقوق شهروندان همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی این اقدامات بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست، بلکه برای نشان‌دادن ضرورت رعایت حتی همین مقررات انجام می‌شود.

اصل ۴۹ قانون اساسی درباره اموالی است که منشأ نامشروع آنها در چارچوب موارد تعیین‌شده در قانون احراز شده باشد. بنابراین، در پرونده‌های مصادره اموال، موضوع مهم، احراز منشأ غیرمشروع مال و رعایت روند قضایی است. همچنین اصول ۲۲ و ۴۷ قانون اساسی بر مصونیت مال و مالکیت اشخاص تأکید دارند و اصول ۳۶ و ۳۷ نیز بر قانونی بودن مجازات و اصل برائت دلالت دارند.

در نتیجه، ابهام در منشأ مال، فقدان اطلاعات درباره ادله، محدودشدن حق دفاع یا تسری توقیف به اموال اشخاص ثالث می‌تواند پرسش‌های جدی درباره رعایت حقوق قانونی ایجاد کند. گزارش کانون حقوق بشر ایران نیز بر ضرورت مشخص بودن مبنای دستور توقیف، مدت آن و امکان اعتراض مؤثر تأکید کرده است.

بررسی از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردها

ماده ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر حق مالکیت را به رسمیت می‌شناسد و مقرر می‌کند که هیچ‌کس نباید به‌طور خودسرانه از مالکیت خود محروم شود. ماده ۱۰ نیز حق برخورداری از رسیدگی عادلانه و علنی توسط دادگاهی مستقل و بی‌طرف را مورد تأکید قرار می‌دهد و ماده ۱۱ اصل برائت را تضمین می‌کند.

از این منظر، مصادره اموال زمانی می‌تواند با استانداردهای حقوق بشر سازگار باشد که مبنای قانونی روشن، رسیدگی منصفانه، امکان دفاع مؤثر و راه اعتراض واقعی وجود داشته باشد. هنگامی که دارایی فرد پیش از روشن‌شدن وضعیت اتهام یا بدون ارائه دلایل کافی از دسترس او خارج شود، خطر تبدیل یک اقدام قضایی به فشار اقتصادی افزایش می‌یابد. این نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که توقیف دارایی، زندگی اقتصادی اعضای خانواده‌ای را نیز تحت تأثیر قرار دهد که خود طرف پرونده قضایی نیستند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ