--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام ۳ زندانی در زندان‌های شیراز و زنجان


گسترش اعدام ها در ایران، واکنشی آشکار به شرایط جوشان اجتماعی و استمرار اعتراضاتی است که از عمق نارضایتی عمومی نسبت به وضعیت موجود سرچشمه می‌گیرد

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – سه زندانی در زندان‌های شیراز و زنجان اعدام شدند.  این اعدام‌ها در روزهای یک‌شنبه ۲۵ و پنج‌شنبه ۸ مردادماه ۱۴۰۵ اجرایی شده است.



اعدام ۲ زندانی در زندان عادل‌آباد‌ شیراز

بامداد یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵، دو زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز اعدام شدند. هویت این زندانیان: محمدعلی پذیره و حسن کردی می‌باشد. این دو زندانی در پرونده‌های جداگانه به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

اعدام محمد یوسفی آزاد در زندان زنجان

سحرگاه پنج‌شنبه ۸ مردادماه ۱۴۰۵، محمد یوسفی‌آزاد در زندان زنجان اعدام شد. وی ۲۵ ساله بود و ۳ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. وی این اتهام را تا آخرین لحظه رد کرده و بر بی‌گناهیش تاکید داشت.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

اعدام شهرام صادقی؛ ابهام درباره بازجویی و دادرسی و پرسش‌های جدی درباره چگونگی اخذ اعترافات

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

حق حیات؛ بنیادی‌ترین حق انسانی

اعـدام به عنوان شدیدترین مجازات کیفری، همواره یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزه حقوق بشر بوده است. مهم‌ترین ایراد وارد بر این مجازات، تعارض آن با حق حیات به عنوان بنیادی‌ترین و غیرقابل جایگزین‌ترین حق انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که «هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.» این اصل، حق حیات را به عنوان حقی ذاتی و غیرقابل سلب برای تمامی انسان‌ها به رسمیت می‌شناسد.

در چنین چارچوبی، اجرای حکم اعدام به معنای سلب کامل و برگشت‌ناپذیر این حق بنیادین است. برخلاف سایر مجازات‌ها، در صورت وقوع اشتباه قضایی، هیچ راهی برای جبران پیامدهای اجرای حکم اعدام وجود ندارد. تاریخ نظام‌های قضایی جهان نیز نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست و آشکار شدن بی‌گناهی افراد پس از اجرای حکم را ثبت کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره استمرار این مجازات ایجاد کرده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر

علاوه بر حق حیات، بسیاری از نهادهای بین‌المللی معتقدند که اعـدام می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. آثار روانی ناشی از انتظار طولانی برای اجرای حکم، شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و برخی شیوه‌های اجرای این مجازات، بارها از سوی گزارشگران و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

از سوی دیگر، ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز به آن پیوسته است، تأکید می‌کند که حتی در کشورهایی که مجازات اعـدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها باید در محدودترین شرایط ممکن و پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه اعمال شود. دسترسی آزاد به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان رسیدگی تجدیدنظر از جمله این تضمین‌ها هستند.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعـدام، به‌ویژه پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نهادهای حقوق بشری نسبت به نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی متهمان و فقدان نظارت مستقل بر روند دادرسی ابراز نگرانی کرده‌اند. به همین دلیل، مجازات اعـدام همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان محسوب می‌شود و تلاش‌های بین‌المللی برای محدود کردن یا لغو کامل آن ادامه دارد.

نقض حقوق بشر؛ اعـدام و سلب حق بنیادین حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام از منظر حقوق بشری یکی از جدی‌ترین اشکال نقض حق حیات محسوب می‌شود. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر طی دهه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر خود، خطر جبران‌ناپذیر نقض حقوق انسانی را به همراه دارد. در پرونده‌هایی که با ابهام‌های قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری، عدم شفافیت روند دادرسی یا فشارهای امنیتی همراه هستند، نگرانی‌ها درباره نقض استانداردهای دادرسی عادلانه دوچندان می‌شود. از این رو، بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات شده‌اند.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی. اجرای حکم اعـدام به معنای سلب کامل و غیرقابل بازگشت حق حیات است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز. شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با این اصل در تعارض باشد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی. در پرونده‌های منتهی به اعـدام رعایت کامل تضمین‌های دادرسی ضروری است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی هر انسان به حیات. این ماده تأکید می‌کند که مجازات اعـدام تنها در محدودترین شرایط و با رعایت کامل استانداردهای دادرسی قابل اعمال است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر. هرگونه محدودیت در این حقوق، مشروعیت احکام منتهی به اعـدام را با تردید مواجه می‌کند.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل درباره توقف اعـدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

گزارش مستند از زندان فردیس کرج؛ فاضلاب در هواخوری، زنان بیمار رها شده


بالا زدن فاضلاب در هواخوری بند یک زندان فردیس کرج، این محوطه را عملاً غیرقابل استفاده کرده است؛ گزارش‌ها از افزایش حشرات، ابتلای شماری از زنان به اسهال و استفراغ و خودداری مسئولان زندان از رفع آلودگی حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – خبرهای رسیده به کانون حقوق بشر ایران از تشدید شرایط غیربهداشتی در بند یک زندان فردیس کرج، موسوم به زندان کچویی، حکایت دارد. بر اساس اطلاعات دریافتی، فاضلاب در محوطه هواخوری این بند بالا زده و بخش گسترده‌ای از آن را فرا گرفته است. ماندگاری فاضلاب در گرمای تابستان، بوی شدید، آلودگی محیط و افزایش حشرات، استفاده از هواخوری را برای زنان زندانی عملاً ناممکن کرده است. شماری از زندانیان نیز به اسهال و استفراغ مبتلا شده‌اند، اما به گفته منابع مطلع، بهداری زندان اقدام مؤثری برای رسیدگی پزشکی انجام نداده است. مسئولان زندان در پاسخ به اعتراض زندانیان، کمبود بودجه را مطرح کرده و انجام تعمیرات را به کمک احتمالی خیرین موکول کرده‌اند.

آنچه در این گزارش می‌خوانیم

چگونه بالا زدن فاضلاب، هواخوری بند یک زندان فردیس کرج را عملاً غیرقابل استفاده کرده است؟

چرا شماری از زنان زندانی به اسهال و استفراغ مبتلا شده‌اند و بهداری چه واکنشی داشته است؟

مسئولان زندان در پاسخ به اعتراض زنان زندانی چه گفته‌اند؟

چرا موکول کردن تعمیرات ضروری زندان به کمک خیرین، مسئولیت سازمان زندان‌ها را منتفی نمی‌کند؟

گزارش‌های پیشین درباره بهداشت، آب، غذا و امکانات درمانی زندان کچویی چه می‌گویند؟

شرایط زندان چه پیامدهایی برای زنان، زندانیان سیاسی و دیگر گروه‌های آسیب‌پذیر دارد؟

قوانین داخلی درباره سلامت، بهداشت و نحوه نگهداری زندانیان چه الزاماتی تعیین کرده‌اند؟

شرایط گزارش‌شده در زندان فردیس کرج با کدام استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر و قواعد نلسون ماندلا در تعارض است؟

فاضلاب، هواخوری بند یک زندان فردیس کرج را فرا گرفته است

بر اساس تازه‌ترین اطلاعات دریافتی، وضعیت بهداشتی سالن یک زندان فردیس کرج در روزهای اخیر به مرحله نگران‌کننده‌ای رسیده است. فاضلاب در محوطه هواخوری بالا زده و به دلیل رفع نشدن مشکل، آب آلوده در سطح وسیعی از این محوطه باقی مانده است.

منابع مطلع وضعیت هواخوری را به «دریاچه‌ای از فاضلاب» تشبیه کرده‌اند. این وضعیت در گرمای تابستان ادامه دارد و تاکنون اقدام مؤثری برای تخلیه فاضلاب، ضدعفونی محیط یا تعمیر سیستم دفع فاضلاب صورت نگرفته است.

بوی ناشی از فاضلاب نیز فضای هواخوری را فرا گرفته و تجمع حشرات بر مشکلات موجود افزوده است. در نتیجه، زنان زندانی عملاً امکان استفاده عادی از هواخوری را از دست داده‌اند.

محرومیت عملی از هواخوری تنها یکی از پیامدهای این وضعیت است. تماس با محیط آلوده، وجود حشرات و ماندگاری فاضلاب در هوای گرم می‌تواند سلامت زندانیان را نیز با مخاطره مواجه کند.

باکس اطلاعاتی | زندان فردیس کرج در یک نگاه

موضوع                                             اطلاعات

نام زندان                                           زندان فردیس کرج (کچویی)

موقعیت                                          حسین‌آباد فردیس، استان البرز

تعداد بندها                                          ۴ بند

جمعیت گزارش‌شده پیشین                 نزدیک به ۱۰۰۰ زندانی

جمعیت هر بند در گزارش پیشین        حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر

محور گزارش جدید                        بحران بهداشتی در بند یک زنان

وضعیت هواخوری                       بالا زدن فاضلاب و غیرقابل استفاده شدن محوطه

پیامد آلودگی                                       بوی شدید، تجمع حشرات و افزایش خطر بیماری

وضعیت سلامت                               ابتلای شماری از زنان به اسهال و استفراغ

وضعیت بهداری                               گزارش از نبود رسیدگی پزشکی مؤثر

واکنش زندانیان                              اعتراض و درخواست رسیدگی فوری

پاسخ مسئولان                              استناد به کمبود بودجه و موکول کردن تعمیرات به کمک خیرین

مشکلات گزارش‌شده پیشین              ضعف بهداشت و درمان، مشکلات آب و غذا و کمبود امکانات اولیه

گروه‌های در معرض آسیب                    زنان زندانی، از جمله شماری از زندانیان سیاسی

ابتلای شماری از زنان زندانی به اسهال و استفراغ

همزمان با ادامه آلودگی، گزارش‌ها حاکی از آن است که شمار قابل توجهی از زنان محبوس در این بخش به اسهال و استفراغ مبتلا شده‌اند.

در حال حاضر اطلاعات پزشکی مستقلی که علت دقیق بیماری این افراد را مشخص کند در دسترس نیست؛ با این حال، همزمانی بروز علائم گوارشی در میان زندانیان با وضعیت شدیداً غیربهداشتی بند، ضرورت انجام معاینه پزشکی و بررسی فوری وضعیت آب، غذا و محیط زندان را دوچندان کرده است.

این موضوع از آن جهت اهمیت بیشتری دارد که بر اساس گزارش‌های پیشین، وضعیت خدمات پزشکی در زندان فردیس کرج از قبل نیز نامناسب بوده است.

گزارش پیشین کانون حقوق بشر ایران درباره این زندان نشان می‌داد که زنان بیمار هنگام مراجعه به بهداری عمدتاً با ارائه مسکن مواجه می‌شوند و دسترسی آنان به درمان مؤثر با مشکلات جدی همراه است.

بر اساس تازه‌ترین اطلاعات نیز، بهداری در برابر بیماری زنان ناشی از شرایط کنونی اقدام مؤثری انجام نداده است.

شماری از زنان محبوس در این مجموعه را زندانیان سیاسی تشکیل می‌دهند و شرایط غیربهداشتی موجود بدون تفکیک، سلامت تمامی زنان حاضر در بند را تهدید می‌کند.

اعتراض زنان زندانی؛ پاسخ مسئولان «بودجه نداریم»

زنان زندانی نسبت به وضعیت ایجادشده اعتراض کرده و از مسئولان زندان فردیس کرج خواسته‌اند برای تخلیه فاضلاب، پاکسازی محیط و رفع مشکل زیرساختی اقدام فوری انجام دهند.

با این حال، بر اساس گزارش منابع مطلع، رئیس زندان و دیگر مسئولان تاکنون اقدام مؤثری برای حل مشکل انجام نداده‌اند.

نکته قابل توجه، پاسخی است که درباره علت انجام نشدن تعمیرات به زندانیان داده شده است. بر اساس اطلاعات دریافتی، مسئولان زندان از کمبود هزینه و نبود بودجه کافی سخن گفته و انجام تعمیرات ضروری را به دریافت کمک از خیرین موکول کرده‌اند.

چنین پاسخی پرسش‌های جدی درباره مسئولیت سازمان زندان‌ها ایجاد می‌کند. تأمین فاضلاب سالم، آب، بهداشت، درمان و محیط قابل سکونت برای افراد محروم از آزادی، امور اختیاری یا خیریه‌ای نیست که اجرای آنها به کمک اشخاص خارج از زندان وابسته باشد.

هنگامی که فردی در بازداشت یا حبس قرار می‌گیرد، امکان انتخاب محل زندگی، مراجعه آزادانه به پزشک یا ترک محیط آلوده را ندارد. به همین دلیل، مسئولیت مستقیم حفظ سلامت و تأمین نیازهای اساسی او بر عهده نهادی است که وی را در حبس نگه داشته است.

بحران تازه، ادامه مشکلات قدیمی زندان کچویی

آنچه اکنون در بند یک زندان فردیس کرج رخ داده، یک مشکل کاملاً منفک از گذشته نیست. بررسی گزارش‌های پیشین از این زندان نشان می‌دهد مشکلات بهداشتی، کمبود امکانات درمانی، کیفیت نامناسب غذا و آب و محدودیت امکانات اولیه پیش‌تر نیز گزارش شده‌اند.

زندان فردیس کرج که با نام زندان کچویی نیز شناخته می‌شود، در حسین‌آباد فردیس و در مجاورت راه‌آهن قرار دارد. طبق گزارش پیشین کانون حقوق بشر ایران، این زندان چهار بند دارد و جمعیت کل آن نزدیک به هزار نفر عنوان شده بود. در همان گزارش، شمار زندانیان هر بند حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر اعلام شده بود.

این آمار مربوط به گزارش پیشین است و با توجه به امکان جابه‌جایی زندانیان، نمی‌توان آن را لزوماً جمعیت دقیق کنونی زندان دانست.

در آن گزارش، بندهای زندان شامل بخش‌هایی برای نظامیان، پرسنل نیروهای مسلح، بدهکاران مالی و مهریه و محکومان مرتبط با مواد مخدر معرفی شده بودند. همچنین از سالن‌هایی با تخت‌های فلزی سه‌طبقه و امکانات محدود سخن گفته شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

اعدام شهرام صادقی؛ ابهام درباره بازجویی و دادرسی و پرسش‌های جدی درباره چگونگی اخذ اعترافات

سابقه مشکلات جدی بهداشتی در زندان فردیس کرج

گزارش پیشین درباره زندان فردیس کرج وضعیت بهداشت این مجموعه را بسیار نامناسب توصیف کرده بود.

بر اساس آن گزارش، مواد مورد نیاز برای نظافت عمومی به میزان کافی در دسترس زندانیان قرار نداشت و شیوع شپش نیز گزارش شده بود. خانواده‌ها تنها هر سه ماه یک بار امکان تحویل لباس به بستگان زندانی خود داشتند و ورود بسیاری از وسایل مورد نیاز از بیرون پذیرفته نمی‌شد.

در انتهای هر سالن نیز تنها یک سرویس بهداشتی شامل سه توالت و حمامی با دو دوش گزارش شده بود که با یک پرده از محل سکونت زندانیان جدا می‌شد.

در چنین بستری، بالا زدن فاضلاب در هواخوری بند یک می‌تواند مشکلات موجود را تشدید کند. مسئله دیگر فقط کمبود امکانات نیست، بلکه ورود مستقیم فاضلاب به فضایی است که باید برای تنفس هوای آزاد و فعالیت روزانه زندانیان قابل استفاده باشد.

آب و غذای نامناسب؛ مشکل دیگری در گزارش‌های پیشین

مشکلات مربوط به تغذیه و آب آشامیدنی نیز پیش‌تر درباره زندان فردیس کرج گزارش شده بود.

بر اساس گزارش قبلی، کیفیت غذای ارائه‌شده به زندانیان نامناسب بوده و بسیاری برای تأمین بخشی از غذای مورد نیاز خود ناچار به خرید از فروشگاه زندان می‌شدند؛ فروشگاهی که قیمت اجناس آن نیز بالا توصیف شده بود.

در همان گزارش، مشکلات دسترسی به آب آشامیدنی سالم نیز مطرح شده بود. همچنین غذای ناکافی، نبود آب گرم برای استحمام و مشکلات مرتبط با پوشاک و وسایل گرمایشی در فصل سرما از جمله موارد مورد اعتراض زندانیان عنوان شده بود.

اکنون بحران فاضلاب در فصل گرم سال، بعد دیگری از همین وضعیت را آشکار می‌کند.

بهداری زندان و نگرانی درباره سلامت زنان

یکی از جدی‌ترین ابعاد گزارش تازه، نحوه عملکرد بهداری زندان فردیس کرج است.

زمانی که گروهی از زندانیان تقریباً همزمان با علائم گوارشی مانند اسهال و استفراغ مواجه می‌شوند، بررسی پزشکی علت بیماری، کنترل کیفیت آب و مواد غذایی و ارزیابی احتمال انتشار بیماری اهمیت فوری پیدا می‌کند.

در محیط بسته زندان، بیماری‌های عفونی می‌توانند سریع‌تر گسترش پیدا کنند. تراکم جمعیت، استفاده مشترک از سرویس‌های بهداشتی و محدودیت دسترسی به امکانات بهداشتی نیز می‌تواند این خطر را افزایش دهد.

با وجود این، منابع مطلع می‌گویند زنان بیمار با رسیدگی پزشکی متناسب با شرایط مواجه نشده‌اند.

گزارش پیشین نیز عملکرد بهداری را مورد انتقاد قرار داده و گفته بود زنان بیمار هنگام مراجعه، عمدتاً مسکن دریافت می‌کنند.

وضعیت مادران و کودکان همراه آنان در زندان

یکی دیگر از نگرانی‌هایی که در گزارش‌های پیشین درباره زندان فردیس کرج مطرح شده، حضور مادرانی است که کودکان خود را همراه دارند.

در گزارش قبلی تأکید شده بود مشکلاتی مانند کمبود غذا، آب سالم، امکانات بهداشتی و شرایط نامناسب محیط زندان برای این مادران و کودکان پیامدهای مضاعفی دارد.

اطلاعات تازه تعداد مادران یا کودکانی را که اکنون ممکن است در معرض آلودگی ناشی از فاضلاب قرار داشته باشند مشخص نمی‌کند. بنابراین نمی‌توان درباره شمار افراد در معرض خطر عددی ارائه کرد.

با این حال، در صورت حضور کودک در چنین محیطی، ضرورت پاکسازی فوری محیط و بررسی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

محدودیت تماس با خانواده‌ها

گزارش‌های قبلی همچنین محدودیت‌هایی در زمینه تماس زندانیان با خانواده‌هایشان را ثبت کرده‌اند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، تنها چهار دستگاه تلفن در بخشی از سالن برای تماس زندانیان وجود داشته و هر زندانی یک روز در میان حدود ۱۵ دقیقه فرصت تماس داشته است. برای استفاده از تلفن نیز گاه انتظار طولانی در صف گزارش شده بود.

در شرایطی مانند بحران فعلی، امکان تماس مؤثر با خانواده اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا خانواده‌ها یکی از معدود مسیرهای انتقال اطلاعات درباره وضعیت سلامت زندانیان و پیگیری درمان آنان هستند.

گزارش کار زنان زندانی با دستمزد ناچیز

در گزارش پیشین درباره زندان کچویی، موضوع کار زنان زندانی نیز مطرح شده بود.

بر اساس آن اطلاعات، کارگاهی در بخش جنوبی زندان وجود داشته و روزانه بیش از ۵۰ زن در بخش‌های تولیدی آن کار می‌کردند. فعالیت گزارش‌شده شامل تولید بسته‌های لباس و ملحفه یک‌بارمصرف بیمارستانی بوده است. میزان پرداختی برای یک ماه کار منظم حدود ۱۰۰ هزار تومان عنوان شده بود.

فارغ از تغییر احتمالی این ارقام در سال‌های بعد، اصل مسئله شرایط کار زندانیان، دستمزد عادلانه و رعایت استانداردهای ایمنی و بهداشتی اهمیت دارد.

وقتی زندان از زندانیان برای فعالیت‌های تولیدی استفاده می‌کند، استناد به کمبود بودجه برای رفع مشکلی به اندازه ورود فاضلاب به هواخوری، پرسش‌های بیشتری درباره نحوه تخصیص منابع ایجاد می‌کند.

مسئولیت مستقیم سازمان زندان‌ها در تأمین شرایط بهداشتی

شرایط گزارش‌شده در زندان فردیس کرج را نمی‌توان صرفاً یک مشکل فنی یا خرابی تأسیسات تلقی کرد. زمانی که فاضلاب برای مدت قابل توجهی در محل هواخوری باقی می‌ماند، زندانیان بیمار می‌شوند و با وجود اعتراض آنان اقدامی مؤثر صورت نمی‌گیرد، موضوع به مسئله سلامت و حقوق افراد محروم از آزادی تبدیل می‌شود.

زندان یک محیط تحت کنترل کامل حکومت است. زندانی نمی‌تواند برای رفع خرابی سیستم فاضلاب تعمیرکار استخدام کند، محیط را ترک کند یا برای درمان آزادانه به مرکز پزشکی مراجعه کند.

بنابراین مسئولیت تأمین شرایط قابل سکونت و رسیدگی پزشکی مستقیماً بر عهده مسئولان زندان و سازمان زندان‌هاست

بررسی حقوقی وضعیت زندان فردیس کرج بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین حقوق بشر، شرایط نامناسب نگهداری زندانیان و ضعف نظارت بر زندان‌ها مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی وضعیت زندان فردیس کرج بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست؛ هدف، نشان دادن مواردی است که حتی همین قوانین و مقررات نیز توسط مسئولان زندان رعایت نشده است.

مواد قانونی مرتبط

بررسی شرایط گزارش‌شده در بند یک زندان فردیس کرج از منظر قوانین و مقررات داخلی، چند اصل و مقرره مهم را یادآور می‌شود:

اصل ۲۲ قانون اساسی؛ جان، حقوق و حیثیت اشخاص از تعرض مصون است.

اصل ۲۹ قانون اساسی؛ برخورداری از خدمات بهداشتی، درمانی و مراقبت‌های پزشکی را از حقوق عمومی به رسمیت می‌شناسد.

اصل ۳۹ قانون اساسی؛ هرگونه هتک حرمت و رفتار خلاف شأن نسبت به افراد بازداشت‌شده و زندانی را ممنوع اعلام می‌کند.

آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها؛ مسئولان زندان را موظف به تأمین شرایط مناسب بهداشتی، نظافت محیط، دسترسی به آب سالم و امکانات ضروری برای حفظ سلامت زندانیان می‌کند.

مقررات مربوط به بهداشت و درمان زندانیان؛ مسئولان زندان و مراکز بهداشتی وابسته را موظف می‌کند در صورت بروز بیماری، اقدامات لازم برای معاینه، درمان و در موارد ضروری اعزام زندانی به مراکز درمانی را انجام دهند.

مقررات مربوط به هواخوری زندانیان؛ برخورداری زندانیان از امکان حضور در فضای باز و هواخوری را بخشی از شرایط استاندارد نگهداری در زندان می‌داند.

موارد نقض قانون

با توجه به اطلاعات منتشرشده درباره بند یک زندان فردیس کرج، مهم‌ترین نگرانی‌های حقوقی عبارت‌اند از:

باقی ماندن حجم گسترده‌ای از فاضلاب در محوطه هواخوری و خودداری از رفع فوری آلودگی؛

غیرقابل استفاده شدن هواخوری به دلیل فاضلاب، بوی شدید و تجمع حشرات؛

قرار گرفتن زنان زندانی در معرض محیط آلوده و خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی و گوارشی؛

گزارش ابتلای شماری از زندانیان به اسهال و استفراغ بدون رسیدگی پزشکی مؤثر؛

ضعف خدمات بهداری و انجام نشدن اقدامات پزشکی متناسب با وضعیت زنان بیمار؛

بی‌پاسخ ماندن اعتراض زندانیان و درخواست آنان برای رفع وضعیت غیربهداشتی؛

موکول کردن تعمیرات و رفع مشکلات ضروری زندان به تأمین بودجه یا کمک خیرین؛

خودداری از تأمین شرایط اولیه و ایمن نگهداری برای افرادی که مسئولیت سلامت و جان آنان مستقیماً بر عهده سازمان زندان‌ها قرار دارد.

بررسی وضعیت از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردهای بین‌المللی

از منظر حقوق بشر، برخورداری از محیط سالم، آب و امکانات بهداشتی، دسترسی به مراقبت پزشکی و رفتار انسانی با تمامی افراد محروم از آزادی از اصول بنیادین حقوق بین‌الملل به شمار می‌رود. گزارش‌های منتشرشده درباره بالا زدن فاضلاب در بند یک زندان فردیس کرج، تجمع حشرات، غیرقابل استفاده شدن هواخوری، ابتلای شماری از زنان زندانی به علائم گوارشی و عدم رسیدگی مؤثر بهداری، نگرانی‌های جدی درباره رعایت این حقوق ایجاد کرده است.

زندانی بودن یک فرد، مسئولیت حکومت در قبال سلامت او را کاهش نمی‌دهد. افراد محبوس امکان ترک محیط آلوده، انتخاب محل زندگی یا مراجعه آزادانه به مراکز درمانی را ندارند و به همین دلیل، تأمین محیط سالم و خدمات پزشکی مناسب مستقیماً بر عهده نهادهای مسئول نگهداری آنان است.

اسناد بین‌المللی مرتبط

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق برخورداری از سطح مناسب زندگی، سلامت و مراقبت‌های پزشکی.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ الزام به رفتار انسانی و محترمانه با تمام افراد محروم از آزادی و رعایت کرامت ذاتی آنان.

ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی؛ به رسمیت شناختن حق برخورداری از بالاترین استاندارد قابل حصول سلامت جسمی و روانی.

قواعد نلسون ماندلا؛ ضرورت تأمین شرایط مناسب بهداشتی، سرویس‌های بهداشتی سالم، آب، نظافت، هوای آزاد و خدمات درمانی مناسب برای زندانیان بدون تبعیض.

قواعد بانکوک؛ ضرورت توجه ویژه به نیازهای بهداشتی و درمانی زنان زندانی و فراهم کردن خدمات پزشکی متناسب با نیازهای آنان.

موارد نقض حقوق بشر

با توجه به اطلاعات دریافتی، مهم‌ترین موارد نگران‌کننده از منظر استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر عبارت‌اند از:

قرار دادن زنان زندانی در معرض فاضلاب و آلودگی شدید محیطی؛

محروم شدن عملی زندانیان از امکان استفاده از هواخوری؛

تجمع حشرات و تداوم شرایط غیربهداشتی در گرمای تابستان؛

به خطر افتادن سلامت جسمی زندانیان و گزارش بروز بیماری‌های گوارشی؛

عدم دسترسی مؤثر زنان بیمار به مراقبت و درمان پزشکی مناسب؛

بی‌توجهی به اعتراض‌ها و درخواست‌های زندانیان برای رفع شرایط خطرناک بهداشتی؛

عدم تأمین حداقل استانداردهای لازم برای حفظ سلامت و کرامت افراد محروم از آزادی.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

زندان گچساران به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست؛ گسترش کارزار به ۶۰ زندان



زندانیان زندان گچساران با اعلام پیوستن به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، از سه‌شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ اعتصاب غذای اعتراضی خود را آغاز می‌کنند؛ با پیوستن گچساران، دامنه این حرکت به ۶۰ زندان در ۲۴ استان کشور رسیده است

زندان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد به جمع زندان‌های شرکت‌کننده در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست. بر اساس بیانیه منتشرشده از سوی زندانیان زندان گچساران، آنان از روز سه‌شنبه ۲۷ مردادماه ۱۴۰۵ با اعتصاب غذا، مخالفت خود را با ادامه صدور و اجرای احکام اعدام اعلام می‌کنند. با اضافه شدن زندان گچساران، شمار زندان‌های شرکت‌کننده در این کارزار به ۶۰ زندان در ۲۴ استان افزایش می‌یابد؛ گسترشی که نشان می‌دهد اعتراض سازمان‌یافته زندانیان علیه مجازات اعدام، بخش بزرگی از جغرافیای کشور را دربر گرفته است.

آغاز اعتصاب غذای زندانیان گچساران علیه اعدام

بر اساس بیانیه منتشرشده، زندانیان گچساران اعلام کرده‌اند که همزمان با پیوستن رسمی به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، اعتصاب غذای اعتراضی خود را نیز آغاز خواهند کرد.

این اقدام با هدف اعلام مخالفت با صدور و اجرای احکام اعدام و همراهی با زندانیانی صورت می‌گیرد که در ده‌ها زندان دیگر، سه‌شنبه هر هفته از دریافت غذا خودداری می‌کنند.

پیوستن زندان گچساران از این جهت اهمیت دارد که استان کهگیلویه و بویراحمد را نیز به جغرافیای کارزار اضافه می‌کند. به این ترتیب، کارزار هفتگی زندانیان علیه اعدام اکنون در زندان‌هایی واقع در ۲۴ استان جریان دارد.

زندانیان گچساران در بیانیه خود بر همراهی با دیگر زندانیان شرکت‌کننده در کارزار تأکید کرده و هدف این حرکت را جلب توجه افکار عمومی به پیامدهای مجازات اعدام و ضرورت توقف اجرای این احکام عنوان کرده‌اند.

کارزار «نه به اعدام» به ۶۰ زندان رسید

با پیوستن زندان گچساران، شمار زندان‌های حاضر در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» به ۶۰ زندان رسیده است.

این کارزار که فعالیت خود را از شمار محدودی از زندان‌ها آغاز کرد، به‌تدریج گسترش یافته و اکنون زندانیان در نقاط مختلف کشور، سه‌شنبه هر هفته با اعتصاب غذا مخالفت خود را با مجازات اعدام اعلام می‌کنند.

تداوم این حرکت در شرایطی صورت می‌گیرد که شرکت‌کنندگان در زندان‌ها با محدودیت‌های ارتباطی و فشارهای مختلف مواجه هستند. با این حال، افزایش شمار زندان‌های عضو نشان می‌دهد که پیام نه به اعدام توانسته است میان زندانیان در مناطق مختلف کشور گسترش پیدا کند.

پیوستن گچساران و رسیدن شمار زندان‌ها به ۶۰، مرحله دیگری در توسعه این حرکت اعتراضی محسوب می‌شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

اعدام شهرام صادقی؛ ابهام درباره بازجویی و دادرسی و پرسش‌های جدی درباره چگونگی اخذ اعترافات

اعتصاب علیه اعدام در ۲۴ استان کشور

بر اساس اطلاعات منتشرشده از کارزار، زندانیان شرکت‌کننده اکنون در ۲۴ استان از مجموع ۳۱ استان کشور حضور دارند.

این استان‌ها شامل تهران، البرز، قزوین، مرکزی، قم، لرستان، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، خوزستان، فارس، سیستان و بلوچستان، بوشهر، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، کرمانشاه، گیلان، اردبیل، آذربایجان شرقی، گلستان، آذربایجان غربی، کردستان، کرمان، مازندران و یزد هستند.

حضور زندان گچساران در این فهرست به این معناست که زندانیان استان کهگیلویه و بویراحمد نیز به‌طور رسمی در اعتراض هفتگی علیه مجازات اعدام مشارکت می‌کنند.

گستردگی جغرافیایی کارزار از نکات مهم این حرکت است. زندانیانی با پرونده‌ها، پیشینه‌ها و شرایط متفاوت، حول یک مطالبه مشترک یعنی مخالفت با اعدام به یک حرکت اعتراضی پیوسته‌اند.

ضرورت گسترش «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در سراسر کشور

رسیدن کارزار به ۶۰ زندان، در عین حال اهمیت گسترش بیشتر کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را برجسته می‌کند. در حال حاضر زندان‌هایی در ۲۴ استان به این حرکت پیوسته‌اند و توسعه آن به دیگر استان‌ها می‌تواند دامنه اعتراض به مجازات اعدام را گسترده‌تر کند.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» زمانی تأثیر اجتماعی بیشتری خواهد یافت که مخالفت با مجازات مرگ تنها در پشت دیوارهای زندان باقی نماند و به مطالبه‌ای گسترده‌تر در جامعه تبدیل شود.

حمایت خانواده‌های زندانیان، فعالان مدنی، وکلا، نویسندگان، هنرمندان، دانشجویان، معلمان، کارگران، بازنشستگان و دیگر گروه‌های اجتماعی از مطالبه نه به اعـدام می‌تواند ارتباط میان اعتراض زندانیان و جامعه را تقویت کند.

گسترش چنین حرکت‌هایی به شیوه‌های مسالمت‌آمیز همچنین می‌تواند موضوع حق حیات و پیامدهای مجازات اعـدام را بیش از گذشته در فضای عمومی مطرح کند.

گچساران؛ حلقه تازه یک اعتراض سراسری

پیوستن زندان گچساران تنها اضافه شدن یک نام به فهرست زندان‌های شرکت‌کننده نیست. این اتفاق نشان‌دهنده ادامه گسترش جغرافیایی کارزاری است که اکنون از تهران و البرز تا خوزستان، کردستان، سیستان و بلوچستان، آذربایجان، خراسان و کهگیلویه و بویراحمد امتداد یافته است.

زندانیان گچساران با اعتصاب غذای روز سه‌شنبه ۲۷ مرداد، خود را به شبکه‌ای از زندانیان معترض متصل می‌کنند که هر هفته یک مطالبه مشترک را تکرار می‌کنند: توقف اعـدام.

رسیدن تعداد زندان‌های شرکت‌کننده به ۶۰ زندان در ۲۴ استان، ظرفیت این کارزار برای تبدیل شدن به یک حرکت فراگیرتر را نشان می‌دهد. ادامه این روند و پیوستن زندان‌های دیگر، در کنار حمایت مسالمت‌آمیز اقشار مختلف جامعه، می‌تواند کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را از یک اعتراض هفتگی درون زندان‌ها به مطالبه‌ای گسترده‌تر در دفاع از حق حیات تبدیل کند.

در این میان، پیوستن گچساران نقطه تازه‌ای در مسیر گسترش کارزار است؛ مسیری که زندانیان شرکت‌کننده در آن تلاش دارند صدای مخالفت با مجازات اعـدام را از درون زندان‌ها به سراسر جامعه برسانند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام شهرام صادقی؛ ابهام درباره بازجویی و دادرسی و پرسش‌های جدی درباره چگونگی اخذ اعترافات


شهرام صادقی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، بامداد ۲۵ مرداد اعدام شد؛ در حالی که جزئیات بازجویی‌ها، شرایط اخذ اعترافات، ادله مستقل پرونده و چگونگی رسیدگی منتهی به حکم اعدام همچنان مبهم است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – شهرام صادقی، زندانی سیاسی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، بامداد یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ اعدام شد. دستگاه قضایی او را متهم کرده بود که شامگاه ۱۸ دی‌ماه در حوالی چهارراه گلزار کرج با خودروی پراید به سوی نیروهای انتظامی حرکت کرده و هفت مأمور را مجروح کرده است. با وجود اجرای مجازات اعدام، اطلاعات منتشرشده درباره مراحل بازجویی، شرایط اخذ اعترافات، مستندات مستقل پرونده و جزئیات جلسات دادگاه بسیار محدود است. در روایت رسمی نیز هیچ موردی از کشته‌شدن مأموران در این واقعه گزارش نشده است.

بازداشت شهرام صادقی پس از اعتراضات دی‌ماه

بر اساس اطلاعات موجود، شهرام صادقی پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار گرفت و در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شد.

میزان، رسانه وابسته به قوه قضاییه، مدعی شده است که شهرام صادقی شامگاه ۱۸ دی‌ماه در چهارراه گلزار کرج، خودروی خود را به سمت مأموران حاضر در محل رانده و هفت مأمور فراجا را مجروح کرده است. در همین روایت ادعا شده یکی از مأموران به مدت سه ماه در کما بوده است.

این رسانه همچنین مدعی شده که صادقی پس از این واقعه خودروی خود را آتش زده و متواری شده بود.

این موارد بخشی از روایت رسمی دستگاه قضایی است و اطلاعات مستقلی درباره بسیاری از جزئیات پرونده، از جمله نحوه تحقیقات و بازجویی‌های پس از بازداشت، منتشر نشده است.

اعترافات؛ محور مهم و مبهم پرونده شهرام صادقی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های روایت منتشرشده از سوی قوه قضاییه به «اعترافات» منتسب به شهرام صادقی مربوط می‌شود.

میزان نوشته است که او در مراحل نخست تحقیقات مدعی شده بود خودروی وی در شب حادثه سرقت شده است. بر اساس همین روایت، بازپرس با بررسی تماس‌های تلفنی و گزارش‌های پلیس ۱۱۰ به این نتیجه رسیده که گزارشی درباره سرقت خودرو ثبت نشده است.

قوه قضاییه سپس مدعی شده است که شهرام صادقی در ادامه تحقیقات پذیرفته که خودرو را با سرعت به سمت مأموران رانده است. حتی در روایت رسمی آمده که او در دادسرا و جلسه دادگاه گفته هدفش از این اقدام «فوت یا مصدومیت شدید» مأموران بوده است.

با این حال، انتشار یک اعتراف به‌تنهایی روشن نمی‌کند که این اظهارات در چه شرایطی و پس از چه نوع بازجویی‌هایی اخذ شده‌اند.

اطلاعات منتشرشده مشخص نمی‌کند که شهرام صادقی در زمان بازجویی‌های منتهی به این اعترافات به وکیل منتخب خود دسترسی داشته یا خیر، چه مدت تحت بازجویی بوده، محل نگهداری او در این دوره کجا بوده و چه تضمین‌هایی برای اطمینان از داوطلبانه بودن اظهارات وی وجود داشته است.

در پرونده‌ای که نهایتاً به سلب حیات یک متهم منجر شده، پاسخ به این پرسش‌ها اهمیت اساسی دارد.

ابهام درباره شکنجه و اعتراف اجباری

یکی از جدی‌ترین نگرانی‌ها درباره پرونده شهرام صادقی، فقدان اطلاعات شفاف درباره شرایط بازجویی و امکان بررسی مستقل ادعای داوطلبانه بودن اعترافات است.

در متن رسمی منتشرشده، توضیحی درباره شیوه بازجویی، مدت آن، شرایط نگهداری متهم و سازوکار بررسی احتمال اعمال فشار برای اخذ اعتراف ارائه نشده است. از سوی دیگر، در اطلاعات ارائه‌شده برای این گزارش، موضوع شکنجه برای اخذ اعتراف اجباری مطرح شده است.

دادگاهی که جزئیات آن منتشر نشد

میزان اعلام کرده است که پس از پایان تحقیقات، علیه شهرام صادقی کیفرخواست صادر و پرونده در دادگاه انقلاب کرج با حضور وکیل رسیدگی شده است.

اما صرف اعلام حضور یک وکیل، بسیاری از پرسش‌های مرتبط با دادرسی عادلانه را پاسخ نمی‌دهد.

مشخص نیست وکیل از چه زمانی به پرونده دسترسی داشته، آیا امکان مطالعه کامل پرونده و ملاقات محرمانه با موکل خود را داشته است، چه ادله‌ای در دادگاه ارائه شده، دفاعیات وکیل چه بوده و دادگاه چگونه ادعاهای متهم در مراحل مختلف تحقیقات را ارزیابی کرده است.

متن کامل دادنامه و جزئیات جلسات دادگاه نیز در اطلاعات موجود ارائه نشده است.

اعدام در پرونده‌ای بدون کشته‌شدن مأموران

موضوع مهم دیگر این است که بنا بر روایت خود قوه قضاییه، در واقعه مورد استناد هفت مأمور مجروح شدند، اما هیچ مأموری کشته نشد.

با وجود این، دادگاه انقلاب کرج شهرام صادقی را به اعدام و مصادره کلیه اموال محکوم کرد.

بر اساس گزارش میزان، عنوان اتهامی منتهی به این حکم «اقدام عملیاتی به نفع رژیم صهیونیستی و آمریکا و گروه‌های متخاصم موضوع ماده یک قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» بوده است.

همین بخش نیز پرسش مهم دیگری ایجاد می‌کند: در اطلاعات منتشرشده، جزئیات ادله‌ای که ارتباط اقدام منتسب به شهرام صادقی را با «کشورهای متخاصم» اثبات کرده باشد، تشریح نشده است.

قوه قضاییه اعلام کرده حکم پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید و سرانجام بامداد ۲۵ مرداد اجرا شده است.

بررسی حقوقی پرونده شهرام صادقی بر اساس قوانین داخلی

قوانین حاکم بر ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه، ابهام در رسیدگی به پرونده‌های امنیتی و استفاده از اعترافات مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی پرونده شهرام صادقی بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست؛ هدف، بررسی این موضوع است که آیا حتی تضمین‌های پیش‌بینی‌شده در همین قوانین در روند منتهی به اعدام رعایت شده‌اند یا خیر.

ابهامات حقوقی پرونده

مهم‌ترین ابهام به شرایط اخذ اعترافات بازمی‌گردد. مشخص نیست اظهارات منتسب به شهرام صادقی در چه شرایطی اخذ شده و آیا او هنگام بازجویی‌ها به وکیل دسترسی مؤثر داشته است.

همچنین جزئیات ادله‌ای که دادگاه برای اثبات ارتباط اقدام منتسب به او با آمریکا، اسرائیل یا «گروه‌های متخاصم» مورد استناد قرار داده، در اطلاعات منتشرشده روشن نیست.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۳۲ قانون اساسی؛ بازداشت افراد باید مطابق ضوابط قانونی انجام شود.

اصل ۳۵ قانون اساسی؛ حق برخورداری از وکیل را به رسمیت می‌شناسد.

اصل ۳۷ قانون اساسی؛ اصل بر برائت است مگر جرم در دادگاه صالح اثبات شود.

اصل ۳۸ قانون اساسی؛ هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع ممنوع است و اعتراف حاصل از اجبار فاقد اعتبار است.

اصل ۳۹ قانون اساسی؛ هتک حرمت و حیثیت افراد بازداشت‌شده و زندانی ممنوع است.

بررسی پرونده از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردهای بین‌المللی

در پرونده‌ای که مجازات اعدام اجرا شده است، استانداردهای دادرسی عادلانه باید در بالاترین سطح رعایت شوند. هرگونه ابهام درباره شکنجه، اعتراف اجباری، دسترسی به وکیل یا کفایت ادله در چنین پرونده‌ای اهمیتی مضاعف دارد.

اسناد بین‌المللی مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ ممنوعیت شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق برخورداری از دادگاهی مستقل، بی‌طرف و دادرسی عادلانه.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ حمایت از حق حیات و اعمال محدودیت‌های بسیار سختگیرانه بر مجازات اعدام.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ حق دادرسی عادلانه، برخورداری از امکانات کافی برای دفاع و ممنوعیت اجبار متهم به اعتراف علیه خود.

اعدام شهرام صادقی در شرایطی انجام شده که بخش‌های مهمی از روند بازجویی و رسیدگی قضایی او همچنان برای افکار عمومی نامعلوم است. در پرونده‌ای که نتیجه آن مجازاتی برگشت‌ناپذیر بوده، ابهام درباره چگونگی اخذ اعترافات، دسترسی مؤثر به وکیل و ادله مورد استناد دادگاه، پرسش‌های جدی درباره رعایت تضمین‌های دادرسی عادلانه ایجاد می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

گزارش هفتگی نقض حقوق بشر در ایران، ۱۷ تا ۲۳ مردادماه ۱۴۰۵ | کانون حقوق بشر ایران ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵


گزارش هفتگی کانون حقوق بشر ایران از نقض حقوق بنیادین شهروندان در بازه زمانی ۱۷ تا ۲۳ مردادماه ۱۴۰۵

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – پشت اعداد و آماری که هر هفته از نقض حقوق بشر منتشر می‌شود، جان‌هایی زنده، رویاهایی بربادرفته و خانواده‌هایی فروپاشیده نهفته است. گزارش این هفته (۱۷ تا ۲۳ مرداد)، تنها یک فهرست از اعداد نیست؛ بلکه روایتی از دست‌اندازی دیکتاتوری حاکم بر حق حیات، امنیت و کرامت انسانی شهروندانی است که تاوان ایستادگی یا تلاش برای گذران زندگی را با جان و آزادی خود می‌پردازند.





چرخه سلب حیات: جان‌هایی که بر بالای دار پرپر شدند

در این بازه زمانی، ماشین کشار و اعدام دستگاه قضایی دیکتاتوری حاکم، جان دست‌کم ۱۰ انسان را گرفت و خانواده‌های متعددی را در داغی سنگین و فراموشی ناپذیر فرو برد.

قربانی سرکوب و ساختار زن‌ستیز- مرضیه نیری، جوان ۲۴ ساله‌ای که خود قربانی پدیده شوم کودک‌همسری بود، در زندان قزوین به دار آویخته شد تا نشان دهد چگونه قربانیان آسیب‌های اجتماعی در دادگاه‌های استبداد، به‌جای حمایت، به پای چوبه‌دار فرستاده می‌شوند.

اعدام‌های خاموش و بی صدا در شهرستان‌ها:

زنجان، دو جوان به نام‌های یوسف باقری (۳۰ ساله) و پیام پاکزاد (۴۱ ساله) اعدام شدند. تبریز، امرالله دوستی (۴۰ ساله) و حجت خیاط (۵۱ ساله) به دار آویخته شدند.

اردبیل، ۳ زندانی از جمله حامد جهانی کله‌سر (۳۴ ساله) و توحید عبداللهی قربانی چرخه اعدام شدند.

 اصفهان و دزفول نیز عارف کریمیان (۳۸ ساله) و احسان شاهون‌وند جان باختند.

کابوس اعدام برای معترضان: حکم اعدام رسول رضایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضی دی‌ماه، در دیوان عالی حکومت تأیید شد تا شمشیر انتقام‌گیری سیاسی همچنان بالای سر معترضان باقی بماند.همچنین حکم اعدام دانشجوی رشته پزشکی سپهر امیرزاده در مشهد صادر گردید.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

مستند حقوقی، بررسی پرونده‌ای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

شلیک به سفره‌های خالی – یتیم شدن کودکان و پرپر شدن جوانان

شلیک مستقیم نیروهای مسلح حکومت به سمت کولبران و سوخت‌بران، نبرد نابرابر جان با نان است. شلیک‌هایی که نه فقط یک فرد، بلکه شیرازه یک خانواده را متلاشی می‌کند.

موسی زیباپور، کولبر محرومی که برای تامین حداقل‌های زندگی خانواده‌اش تن به معبرهای کوهستانی داده بود، با شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی به قتل رسید. او متأهل و پدر ۳ کودک خردسال بود. تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی فقط جان موسی را نگرفت، بلکه سه کودک را بی‌سرپرست و بدون آینده رها کرد.

محمد توحیدپنا (۲۵ ساله): کولبر جوان دیگری که در ارتفاعات بانه هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و رویاهای جوانی‌اش در نبردی نابرابر برای نان پرپر شد.

امیرعلی نمدادی (۲۱ ساله): سوخت‌بر جوان در رودبار جنوب که در آغاز راه زندگی، با شلیک گلوله نیروهای نظامی جان باخت.

فاجعه در زندان‌ها – قتل خاموش با محرومیت عامدانه پزشکی

زندان‌های دیکتاتوری حاکم تنها محل سلب آزادی نیستند، بلکه به کانونی برای کشتار خاموش زندانیان بیمار تبدیل شده‌اند:

تکتم رمضانی (۳۷ ساله): این زندانی در زندان وکیل‌آباد مشهد بر اثر پارگی کیسه صفرا و تعلل و بی‌توجهی ۴ روزه مسئولان زندان در اعزام به بیمارستان جان باخت. ۴ روز درد کشیدن بی‌صدا در سلول، روایتی هولناک از بی‌ارزشی جان انسان در ساختار زندان‌هاست.

نصرت خالدی: زندانی دیگری که به دلیل محرومیت ساختاری و آگاهانه، از دسترسی به خدمات پزشکی شایسته و ضروری، جان خود را در زندان از دست داد.

مادران و بیماران صعب‌العلاج در انفرادی و حبس:

نسرین (زهرا) کبیری: مادر دو فرزند خردسال با تحمل ۱۰ سال حبس بدون مرخصی در اصفهان، کانون خانواده‌اش از هم فروپاشیده است.

کامران (یهودا) حکمتی: زندانی مبتلا به سرطان که پیش از تکمیل مراحل حیاتی شیمی‌درمانی، بیرحمانه به اوین بازگردانده شد.

محشر (محترم) پرندین: نوکیش مسیحی مبتلا به سرطان لنفاوی که از مرخصی استعلاجی و درمان محروم است.

جواد علیکردی: وکیل دادگستری که پس از ۴ ماه حبس در سلول انفرادی، با بدنی زخمی و آسیب‌های شدید جسمی روبه‌رو است.

 احکام انتقام‌جویانه و یورش به امنیت روان جامعه

دستگاه سرکوب قضایی با صدور احکام سنگین حبس، درصدد ایجاد خفقان کامل و زهرچشم گرفتن از جامعه است:

هدف قرار دادن روایتگران حقیقت: یلدا معیری، عکاس خبری که دوربینش تصویرگر رنج‌های مردم بود، به‌صورت غیابی به ۱۵ سال حبس، ضبط اموال و محرومیت‌های سنگین اجتماعی محکوم شد.

حکم‌های دسته‌جمعی و حبس‌های طولانی:

۲۵  شهروند تُرک در اردبیل: مجموعاً به ۴۹ سال و ۳ ماه حبس محکوم شدند تا پیام سرکوب به فعالان مدنی منتقل شود.

آزاده (معصومه) یعقوبی: با وجود ابتلا به بیماری سخت کرون، به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد.

مهشاد کشانی (دانشجو): با تأیید حکم ۵ سال حبس، مجدداً بازداشت و روانه زندان شد.

هما تیموری و یاسر آزاده (مجموعاً ۱۰ سال حبس)، لیلا معلمی (۱۰ سال حبس) و معلمان کردستان که با احکام اخراج و بازخرید از شغل و سرپناه معیشتی خود محروم شدند.

بازداشت‌های کور، بلاتکلیفی‌های آزاردهنده و پلمب معیشت

موج بازداشت‌ها: دست‌کم ۲۶ فقره بازداشت و احضار امنیتی ثبت شد؛ از جمله بازداشت شاپور شه‌بخش، یاسر احمدی‌نژاد، امین ماسوری (نویسنده)، شهریار شمس، آوات کرمی و سه برادر یک خانواده در شادگان (جهاد، باقر و فواد شاوردی).

شکنجه بلاتکلیفی: ۱۵۹ بازداشت‌شده در زندان یزد (از جمله موسی سالارزهی و سجاد صادقیان) و زندانیانی مانند محسن خالصی (۳۹۰ روز بلاتکلیفی با اتهام سنگین محاربه) و بهاره آقایی (وکیل دادگستری/۷ ماه بلاتکلیفی) تحت شکنجه روانی بلاتکلیفی قرار دارند.

هجوم به کسب‌وکارهای مردم: دست‌کم ۱۵ واحد صنفی و کافه در شهرهایی چون مشهد، بجنورد، خمین، کرمان و تهران به بهانه «عفاف و حجاب» پلمب شدند تا سفره نان کسبه نیز هدف سرکوب اقتصادی قرار گیرد.

جمع‌بندی

مرور وقایع هفته سوم مرداد روشن می‌سازد که ساختار استبدادی حاکم، برای حفظ اقتدار خود، هم‌زمان جان انسان‌ها را در مرزها، زندان‌ها و بر بالای دار می‌گیرد و با بی‌توجهی عامدانه پزشکی، کشته می‌سازد. واکنش‌های بین‌المللی مانند بیانیه مشترک ۳۲ کشور جهان و اتحادیه اروپا نشان‌دهنده ابعاد بین‌المللی این فاجعه است؛ اما آنچه باید در صدر اخبار بماند، رنج انسانی یکایک قربانیانی است که پشت این گزارش‌ها، داستان زندگی، رویاها و خانواده‌هایشان خاموش می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ