--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام شهرام صادقی؛ ابهام درباره بازجویی و دادرسی و پرسش‌های جدی درباره چگونگی اخذ اعترافات


شهرام صادقی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، بامداد ۲۵ مرداد اعدام شد؛ در حالی که جزئیات بازجویی‌ها، شرایط اخذ اعترافات، ادله مستقل پرونده و چگونگی رسیدگی منتهی به حکم اعدام همچنان مبهم است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – شهرام صادقی، زندانی سیاسی و از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، بامداد یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ اعدام شد. دستگاه قضایی او را متهم کرده بود که شامگاه ۱۸ دی‌ماه در حوالی چهارراه گلزار کرج با خودروی پراید به سوی نیروهای انتظامی حرکت کرده و هفت مأمور را مجروح کرده است. با وجود اجرای مجازات اعدام، اطلاعات منتشرشده درباره مراحل بازجویی، شرایط اخذ اعترافات، مستندات مستقل پرونده و جزئیات جلسات دادگاه بسیار محدود است. در روایت رسمی نیز هیچ موردی از کشته‌شدن مأموران در این واقعه گزارش نشده است.

بازداشت شهرام صادقی پس از اعتراضات دی‌ماه

بر اساس اطلاعات موجود، شهرام صادقی پس از اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ تحت تعقیب نیروهای امنیتی قرار گرفت و در ۱۶ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شد.

میزان، رسانه وابسته به قوه قضاییه، مدعی شده است که شهرام صادقی شامگاه ۱۸ دی‌ماه در چهارراه گلزار کرج، خودروی خود را به سمت مأموران حاضر در محل رانده و هفت مأمور فراجا را مجروح کرده است. در همین روایت ادعا شده یکی از مأموران به مدت سه ماه در کما بوده است.

این رسانه همچنین مدعی شده که صادقی پس از این واقعه خودروی خود را آتش زده و متواری شده بود.

این موارد بخشی از روایت رسمی دستگاه قضایی است و اطلاعات مستقلی درباره بسیاری از جزئیات پرونده، از جمله نحوه تحقیقات و بازجویی‌های پس از بازداشت، منتشر نشده است.

اعترافات؛ محور مهم و مبهم پرونده شهرام صادقی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های روایت منتشرشده از سوی قوه قضاییه به «اعترافات» منتسب به شهرام صادقی مربوط می‌شود.

میزان نوشته است که او در مراحل نخست تحقیقات مدعی شده بود خودروی وی در شب حادثه سرقت شده است. بر اساس همین روایت، بازپرس با بررسی تماس‌های تلفنی و گزارش‌های پلیس ۱۱۰ به این نتیجه رسیده که گزارشی درباره سرقت خودرو ثبت نشده است.

قوه قضاییه سپس مدعی شده است که شهرام صادقی در ادامه تحقیقات پذیرفته که خودرو را با سرعت به سمت مأموران رانده است. حتی در روایت رسمی آمده که او در دادسرا و جلسه دادگاه گفته هدفش از این اقدام «فوت یا مصدومیت شدید» مأموران بوده است.

با این حال، انتشار یک اعتراف به‌تنهایی روشن نمی‌کند که این اظهارات در چه شرایطی و پس از چه نوع بازجویی‌هایی اخذ شده‌اند.

اطلاعات منتشرشده مشخص نمی‌کند که شهرام صادقی در زمان بازجویی‌های منتهی به این اعترافات به وکیل منتخب خود دسترسی داشته یا خیر، چه مدت تحت بازجویی بوده، محل نگهداری او در این دوره کجا بوده و چه تضمین‌هایی برای اطمینان از داوطلبانه بودن اظهارات وی وجود داشته است.

در پرونده‌ای که نهایتاً به سلب حیات یک متهم منجر شده، پاسخ به این پرسش‌ها اهمیت اساسی دارد.

ابهام درباره شکنجه و اعتراف اجباری

یکی از جدی‌ترین نگرانی‌ها درباره پرونده شهرام صادقی، فقدان اطلاعات شفاف درباره شرایط بازجویی و امکان بررسی مستقل ادعای داوطلبانه بودن اعترافات است.

در متن رسمی منتشرشده، توضیحی درباره شیوه بازجویی، مدت آن، شرایط نگهداری متهم و سازوکار بررسی احتمال اعمال فشار برای اخذ اعتراف ارائه نشده است. از سوی دیگر، در اطلاعات ارائه‌شده برای این گزارش، موضوع شکنجه برای اخذ اعتراف اجباری مطرح شده است.

دادگاهی که جزئیات آن منتشر نشد

میزان اعلام کرده است که پس از پایان تحقیقات، علیه شهرام صادقی کیفرخواست صادر و پرونده در دادگاه انقلاب کرج با حضور وکیل رسیدگی شده است.

اما صرف اعلام حضور یک وکیل، بسیاری از پرسش‌های مرتبط با دادرسی عادلانه را پاسخ نمی‌دهد.

مشخص نیست وکیل از چه زمانی به پرونده دسترسی داشته، آیا امکان مطالعه کامل پرونده و ملاقات محرمانه با موکل خود را داشته است، چه ادله‌ای در دادگاه ارائه شده، دفاعیات وکیل چه بوده و دادگاه چگونه ادعاهای متهم در مراحل مختلف تحقیقات را ارزیابی کرده است.

متن کامل دادنامه و جزئیات جلسات دادگاه نیز در اطلاعات موجود ارائه نشده است.

اعدام در پرونده‌ای بدون کشته‌شدن مأموران

موضوع مهم دیگر این است که بنا بر روایت خود قوه قضاییه، در واقعه مورد استناد هفت مأمور مجروح شدند، اما هیچ مأموری کشته نشد.

با وجود این، دادگاه انقلاب کرج شهرام صادقی را به اعدام و مصادره کلیه اموال محکوم کرد.

بر اساس گزارش میزان، عنوان اتهامی منتهی به این حکم «اقدام عملیاتی به نفع رژیم صهیونیستی و آمریکا و گروه‌های متخاصم موضوع ماده یک قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» بوده است.

همین بخش نیز پرسش مهم دیگری ایجاد می‌کند: در اطلاعات منتشرشده، جزئیات ادله‌ای که ارتباط اقدام منتسب به شهرام صادقی را با «کشورهای متخاصم» اثبات کرده باشد، تشریح نشده است.

قوه قضاییه اعلام کرده حکم پس از فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور تأیید و سرانجام بامداد ۲۵ مرداد اجرا شده است.

بررسی حقوقی پرونده شهرام صادقی بر اساس قوانین داخلی

قوانین حاکم بر ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه، ابهام در رسیدگی به پرونده‌های امنیتی و استفاده از اعترافات مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی پرونده شهرام صادقی بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست؛ هدف، بررسی این موضوع است که آیا حتی تضمین‌های پیش‌بینی‌شده در همین قوانین در روند منتهی به اعدام رعایت شده‌اند یا خیر.

ابهامات حقوقی پرونده

مهم‌ترین ابهام به شرایط اخذ اعترافات بازمی‌گردد. مشخص نیست اظهارات منتسب به شهرام صادقی در چه شرایطی اخذ شده و آیا او هنگام بازجویی‌ها به وکیل دسترسی مؤثر داشته است.

همچنین جزئیات ادله‌ای که دادگاه برای اثبات ارتباط اقدام منتسب به او با آمریکا، اسرائیل یا «گروه‌های متخاصم» مورد استناد قرار داده، در اطلاعات منتشرشده روشن نیست.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۳۲ قانون اساسی؛ بازداشت افراد باید مطابق ضوابط قانونی انجام شود.

اصل ۳۵ قانون اساسی؛ حق برخورداری از وکیل را به رسمیت می‌شناسد.

اصل ۳۷ قانون اساسی؛ اصل بر برائت است مگر جرم در دادگاه صالح اثبات شود.

اصل ۳۸ قانون اساسی؛ هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع ممنوع است و اعتراف حاصل از اجبار فاقد اعتبار است.

اصل ۳۹ قانون اساسی؛ هتک حرمت و حیثیت افراد بازداشت‌شده و زندانی ممنوع است.

بررسی پرونده از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردهای بین‌المللی

در پرونده‌ای که مجازات اعدام اجرا شده است، استانداردهای دادرسی عادلانه باید در بالاترین سطح رعایت شوند. هرگونه ابهام درباره شکنجه، اعتراف اجباری، دسترسی به وکیل یا کفایت ادله در چنین پرونده‌ای اهمیتی مضاعف دارد.

اسناد بین‌المللی مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ ممنوعیت شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق برخورداری از دادگاهی مستقل، بی‌طرف و دادرسی عادلانه.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ حمایت از حق حیات و اعمال محدودیت‌های بسیار سختگیرانه بر مجازات اعدام.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ حق دادرسی عادلانه، برخورداری از امکانات کافی برای دفاع و ممنوعیت اجبار متهم به اعتراف علیه خود.

اعدام شهرام صادقی در شرایطی انجام شده که بخش‌های مهمی از روند بازجویی و رسیدگی قضایی او همچنان برای افکار عمومی نامعلوم است. در پرونده‌ای که نتیجه آن مجازاتی برگشت‌ناپذیر بوده، ابهام درباره چگونگی اخذ اعترافات، دسترسی مؤثر به وکیل و ادله مورد استناد دادگاه، پرسش‌های جدی درباره رعایت تضمین‌های دادرسی عادلانه ایجاد می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

گزارش هفتگی نقض حقوق بشر در ایران، ۱۷ تا ۲۳ مردادماه ۱۴۰۵ | کانون حقوق بشر ایران ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵


گزارش هفتگی کانون حقوق بشر ایران از نقض حقوق بنیادین شهروندان در بازه زمانی ۱۷ تا ۲۳ مردادماه ۱۴۰۵

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲۵ مردادماه ۱۴۰۵ – پشت اعداد و آماری که هر هفته از نقض حقوق بشر منتشر می‌شود، جان‌هایی زنده، رویاهایی بربادرفته و خانواده‌هایی فروپاشیده نهفته است. گزارش این هفته (۱۷ تا ۲۳ مرداد)، تنها یک فهرست از اعداد نیست؛ بلکه روایتی از دست‌اندازی دیکتاتوری حاکم بر حق حیات، امنیت و کرامت انسانی شهروندانی است که تاوان ایستادگی یا تلاش برای گذران زندگی را با جان و آزادی خود می‌پردازند.





چرخه سلب حیات: جان‌هایی که بر بالای دار پرپر شدند

در این بازه زمانی، ماشین کشار و اعدام دستگاه قضایی دیکتاتوری حاکم، جان دست‌کم ۱۰ انسان را گرفت و خانواده‌های متعددی را در داغی سنگین و فراموشی ناپذیر فرو برد.

قربانی سرکوب و ساختار زن‌ستیز- مرضیه نیری، جوان ۲۴ ساله‌ای که خود قربانی پدیده شوم کودک‌همسری بود، در زندان قزوین به دار آویخته شد تا نشان دهد چگونه قربانیان آسیب‌های اجتماعی در دادگاه‌های استبداد، به‌جای حمایت، به پای چوبه‌دار فرستاده می‌شوند.

اعدام‌های خاموش و بی صدا در شهرستان‌ها:

زنجان، دو جوان به نام‌های یوسف باقری (۳۰ ساله) و پیام پاکزاد (۴۱ ساله) اعدام شدند. تبریز، امرالله دوستی (۴۰ ساله) و حجت خیاط (۵۱ ساله) به دار آویخته شدند.

اردبیل، ۳ زندانی از جمله حامد جهانی کله‌سر (۳۴ ساله) و توحید عبداللهی قربانی چرخه اعدام شدند.

 اصفهان و دزفول نیز عارف کریمیان (۳۸ ساله) و احسان شاهون‌وند جان باختند.

کابوس اعدام برای معترضان: حکم اعدام رسول رضایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضی دی‌ماه، در دیوان عالی حکومت تأیید شد تا شمشیر انتقام‌گیری سیاسی همچنان بالای سر معترضان باقی بماند.همچنین حکم اعدام دانشجوی رشته پزشکی سپهر امیرزاده در مشهد صادر گردید.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

مستند حقوقی، بررسی پرونده‌ای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

شلیک به سفره‌های خالی – یتیم شدن کودکان و پرپر شدن جوانان

شلیک مستقیم نیروهای مسلح حکومت به سمت کولبران و سوخت‌بران، نبرد نابرابر جان با نان است. شلیک‌هایی که نه فقط یک فرد، بلکه شیرازه یک خانواده را متلاشی می‌کند.

موسی زیباپور، کولبر محرومی که برای تامین حداقل‌های زندگی خانواده‌اش تن به معبرهای کوهستانی داده بود، با شلیک مستقیم نیروهای مرزبانی به قتل رسید. او متأهل و پدر ۳ کودک خردسال بود. تیراندازی مستقیم نیروهای حکومتی فقط جان موسی را نگرفت، بلکه سه کودک را بی‌سرپرست و بدون آینده رها کرد.

محمد توحیدپنا (۲۵ ساله): کولبر جوان دیگری که در ارتفاعات بانه هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و رویاهای جوانی‌اش در نبردی نابرابر برای نان پرپر شد.

امیرعلی نمدادی (۲۱ ساله): سوخت‌بر جوان در رودبار جنوب که در آغاز راه زندگی، با شلیک گلوله نیروهای نظامی جان باخت.

فاجعه در زندان‌ها – قتل خاموش با محرومیت عامدانه پزشکی

زندان‌های دیکتاتوری حاکم تنها محل سلب آزادی نیستند، بلکه به کانونی برای کشتار خاموش زندانیان بیمار تبدیل شده‌اند:

تکتم رمضانی (۳۷ ساله): این زندانی در زندان وکیل‌آباد مشهد بر اثر پارگی کیسه صفرا و تعلل و بی‌توجهی ۴ روزه مسئولان زندان در اعزام به بیمارستان جان باخت. ۴ روز درد کشیدن بی‌صدا در سلول، روایتی هولناک از بی‌ارزشی جان انسان در ساختار زندان‌هاست.

نصرت خالدی: زندانی دیگری که به دلیل محرومیت ساختاری و آگاهانه، از دسترسی به خدمات پزشکی شایسته و ضروری، جان خود را در زندان از دست داد.

مادران و بیماران صعب‌العلاج در انفرادی و حبس:

نسرین (زهرا) کبیری: مادر دو فرزند خردسال با تحمل ۱۰ سال حبس بدون مرخصی در اصفهان، کانون خانواده‌اش از هم فروپاشیده است.

کامران (یهودا) حکمتی: زندانی مبتلا به سرطان که پیش از تکمیل مراحل حیاتی شیمی‌درمانی، بیرحمانه به اوین بازگردانده شد.

محشر (محترم) پرندین: نوکیش مسیحی مبتلا به سرطان لنفاوی که از مرخصی استعلاجی و درمان محروم است.

جواد علیکردی: وکیل دادگستری که پس از ۴ ماه حبس در سلول انفرادی، با بدنی زخمی و آسیب‌های شدید جسمی روبه‌رو است.

 احکام انتقام‌جویانه و یورش به امنیت روان جامعه

دستگاه سرکوب قضایی با صدور احکام سنگین حبس، درصدد ایجاد خفقان کامل و زهرچشم گرفتن از جامعه است:

هدف قرار دادن روایتگران حقیقت: یلدا معیری، عکاس خبری که دوربینش تصویرگر رنج‌های مردم بود، به‌صورت غیابی به ۱۵ سال حبس، ضبط اموال و محرومیت‌های سنگین اجتماعی محکوم شد.

حکم‌های دسته‌جمعی و حبس‌های طولانی:

۲۵  شهروند تُرک در اردبیل: مجموعاً به ۴۹ سال و ۳ ماه حبس محکوم شدند تا پیام سرکوب به فعالان مدنی منتقل شود.

آزاده (معصومه) یعقوبی: با وجود ابتلا به بیماری سخت کرون، به ۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شد.

مهشاد کشانی (دانشجو): با تأیید حکم ۵ سال حبس، مجدداً بازداشت و روانه زندان شد.

هما تیموری و یاسر آزاده (مجموعاً ۱۰ سال حبس)، لیلا معلمی (۱۰ سال حبس) و معلمان کردستان که با احکام اخراج و بازخرید از شغل و سرپناه معیشتی خود محروم شدند.

بازداشت‌های کور، بلاتکلیفی‌های آزاردهنده و پلمب معیشت

موج بازداشت‌ها: دست‌کم ۲۶ فقره بازداشت و احضار امنیتی ثبت شد؛ از جمله بازداشت شاپور شه‌بخش، یاسر احمدی‌نژاد، امین ماسوری (نویسنده)، شهریار شمس، آوات کرمی و سه برادر یک خانواده در شادگان (جهاد، باقر و فواد شاوردی).

شکنجه بلاتکلیفی: ۱۵۹ بازداشت‌شده در زندان یزد (از جمله موسی سالارزهی و سجاد صادقیان) و زندانیانی مانند محسن خالصی (۳۹۰ روز بلاتکلیفی با اتهام سنگین محاربه) و بهاره آقایی (وکیل دادگستری/۷ ماه بلاتکلیفی) تحت شکنجه روانی بلاتکلیفی قرار دارند.

هجوم به کسب‌وکارهای مردم: دست‌کم ۱۵ واحد صنفی و کافه در شهرهایی چون مشهد، بجنورد، خمین، کرمان و تهران به بهانه «عفاف و حجاب» پلمب شدند تا سفره نان کسبه نیز هدف سرکوب اقتصادی قرار گیرد.

جمع‌بندی

مرور وقایع هفته سوم مرداد روشن می‌سازد که ساختار استبدادی حاکم، برای حفظ اقتدار خود، هم‌زمان جان انسان‌ها را در مرزها، زندان‌ها و بر بالای دار می‌گیرد و با بی‌توجهی عامدانه پزشکی، کشته می‌سازد. واکنش‌های بین‌المللی مانند بیانیه مشترک ۳۲ کشور جهان و اتحادیه اروپا نشان‌دهنده ابعاد بین‌المللی این فاجعه است؛ اما آنچه باید در صدر اخبار بماند، رنج انسانی یکایک قربانیانی است که پشت این گزارش‌ها، داستان زندگی، رویاها و خانواده‌هایشان خاموش می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

اشتراک:

اعدام محمد زاهدی در زندان رامهرمز


تشدید صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، پاسخی به اعتراضات سراسری و مردمی است که دیگر حاضر به عقب‌نشینی از مطالبات خود نیستند

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۴ مردادماه ۱۴۰۵ – بامداد یک‌شنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۵، محمد زاهدی در زندان رامهرمز اعدام شد. وی ۲۸ ساله بود و ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

مستند حقوقی، بررسی پرونده‌ای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

حق حیات؛ بنیادی‌ترین حق انسانی

اعـدام به عنوان شدیدترین مجازات کیفری، همواره یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزه حقوق بشر بوده است. مهم‌ترین ایراد وارد بر این مجازات، تعارض آن با حق حیات به عنوان بنیادی‌ترین و غیرقابل جایگزین‌ترین حق انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که «هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.» این اصل، حق حیات را به عنوان حقی ذاتی و غیرقابل سلب برای تمامی انسان‌ها به رسمیت می‌شناسد.

در چنین چارچوبی، اجرای حکم اعدام به معنای سلب کامل و برگشت‌ناپذیر این حق بنیادین است. برخلاف سایر مجازات‌ها، در صورت وقوع اشتباه قضایی، هیچ راهی برای جبران پیامدهای اجرای حکم اعدام وجود ندارد. تاریخ نظام‌های قضایی جهان نیز نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست و آشکار شدن بی‌گناهی افراد پس از اجرای حکم را ثبت کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره استمرار این مجازات ایجاد کرده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر

علاوه بر حق حیات، بسیاری از نهادهای بین‌المللی معتقدند که اعـدام می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. آثار روانی ناشی از انتظار طولانی برای اجرای حکم، شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و برخی شیوه‌های اجرای این مجازات، بارها از سوی گزارشگران و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

از سوی دیگر، ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز به آن پیوسته است، تأکید می‌کند که حتی در کشورهایی که مجازات اعـدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها باید در محدودترین شرایط ممکن و پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه اعمال شود. دسترسی آزاد به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان رسیدگی تجدیدنظر از جمله این تضمین‌ها هستند.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعـدام، به‌ویژه پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نهادهای حقوق بشری نسبت به نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی متهمان و فقدان نظارت مستقل بر روند دادرسی ابراز نگرانی کرده‌اند. به همین دلیل، مجازات اعـدام همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان محسوب می‌شود و تلاش‌های بین‌المللی برای محدود کردن یا لغو کامل آن ادامه دارد.

نقض حقوق بشر؛ اعـدام و سلب حق بنیادین حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام از منظر حقوق بشری یکی از جدی‌ترین اشکال نقض حق حیات محسوب می‌شود. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر طی دهه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر خود، خطر جبران‌ناپذیر نقض حقوق انسانی را به همراه دارد. در پرونده‌هایی که با ابهام‌های قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری، عدم شفافیت روند دادرسی یا فشارهای امنیتی همراه هستند، نگرانی‌ها درباره نقض استانداردهای دادرسی عادلانه دوچندان می‌شود. از این رو، بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات شده‌اند.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی. اجرای حکم اعـدام به معنای سلب کامل و غیرقابل بازگشت حق حیات است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز. شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با این اصل در تعارض باشد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی. در پرونده‌های منتهی به اعـدام رعایت کامل تضمین‌های دادرسی ضروری است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی هر انسان به حیات. این ماده تأکید می‌کند که مجازات اعـدام تنها در محدودترین شرایط و با رعایت کامل استانداردهای دادرسی قابل اعمال است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر. هرگونه محدودیت در این حقوق، مشروعیت احکام منتهی به اعـدام را با تردید مواجه می‌کند.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل درباره توقف اعـدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

گسترش تحریم قضات دادگاه انقلاب؛ ۹ کشور اروپایی به تحریم‌های اتحادیه اروپا پیوستند


۹ کشور غیرعضو اتحادیه اروپا سیاست‌های خود را با تحریم پنج قاضی دادگاه انقلاب و یک چهره سایبری هماهنگ کردند؛ افرادی که اتحادیه اروپا آنها را مسئول «نقض جدی حقوق بشر» معرفی کرده است

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۴ مردادماه ۱۴۰۵ – دامنه تحریم پنج قاضی دادگاه انقلاب و یک چهره فعال در حوزه سایبری گسترش یافت. ۹ کشور غیرعضو اتحادیه اروپا روز ۲۳ مرداد ۱۴۰۵ اعلام کردند که سیاست‌های ملی خود را با محدودیت‌هایی که پیش‌تر از سوی اتحادیه اروپا علیه این شش نفر وضع شده بود، هماهنگ می‌کنند. این تصمیم شامل مسدودسازی دارایی‌ها، محدودیت سفر و ممنوعیت در اختیار قرار دادن منابع مالی و اقتصادی است و قضاتی را هدف قرار می‌دهد که بنا بر اعلام شورای اتحادیه اروپا، در صدور احکام سنگین علیه معترضان، مخالفان سیاسی، مدافعان حقوق بشر و اقلیت‌های مذهبی نقش داشته‌اند.

۹ کشور به تحریم پنج قاضی و یک چهره سایبری پیوستند

آلبانی، بوسنی و هرزگوین، ایسلند، لیختن‌اشتاین، مولداوی، مونته‌نگرو، مقدونیه شمالی، نروژ و اوکراین کشورهایی هستند که اعلام کرده‌اند سیاست‌های ملی خود را با این تحریم‌ها هماهنگ خواهند کرد.

محدودیت‌های تعیین‌شده شامل مسدود شدن دارایی‌ها، ممنوعیت سفر و جلوگیری از در اختیار قرار گرفتن وجوه یا منابع اقتصادی برای افراد تحریم‌شده است.

پنج قاضی مورد هدف عبارت‌اند از مصطفی نریمانی، ابوالفضل عامری شهرابی، مهدی راسخی، محمدرضا عموزاد و محمدرضا توکلی. همچنین نیما صالحی، از چهره‌های مرتبط با گروه سایبری «آشیانه»، در همین مجموعه تحریم‌ها قرار گرفته است.

اتحادیه اروپا پیش‌تر این افراد را به دلیل آنچه «مسئولیت در نقض جدی حقوق بشر» توصیف کرده بود، به فهرست تحریم‌های خود اضافه کرده است.










تحریم قضاتی که در پرونده‌های سیاسی نقش داشته‌اند

بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی شورای اتحادیه اروپا، قضات تحریم‌شده در رسیدگی به پرونده‌های معترضان، مخالفان سیاسی، فعالان جامعه مدنی، مدافعان حقوق بشر، زنان مخالف حجاب اجباری و اعضای اقلیت‌های مذهبی نقش داشته‌اند.

مصطفی نریمانی، رئیس شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج، یکی از این افراد است. بر اساس سند اتحادیه اروپا، او در پرونده‌های مربوط به مخالفان سیاسی و اقلیت‌های مذهبی احکام اعدام و حبس‌های طولانی صادر کرده است.

در توضیحات مربوط به تحریم او همچنین به گزارش‌هایی درباره بازجویی‌های طولانی، اعترافات اجباری و محرومیت برخی متهمان از دسترسی به وکیل اشاره شده است.

ابوالفضل عامری شهرابی نیز در ارتباط با نقش خود در رسیدگی به پرونده‌های اعتراضی تحت تحریم قرار گرفته است. بر اساس اطلاعات منتشرشده، او در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱ و همچنین پرونده‌های مربوط به حجاب اجباری، احکامی از جمله حبس، شلاق، جریمه و مجازات‌های تکمیلی صادر کرده است.

مهدی راسخی؛ از پرونده فعالان تا اقلیت‌های مذهبی

مهدی راسخی، رئیس شعبه سوم دادگاه انقلاب رشت، سومین قاضی این فهرست است.

شورای اتحادیه اروپا نقش او در رسیدگی به پرونده مخالفان سیاسی، مدافعان حقوق بشر، فعالان حقوق زنان و اعضای اقلیت‌های مذهبی را از دلایل قرار گرفتن نام وی در فهرست تحریم عنوان کرده است.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، در پرونده‌هایی که او مسئول رسیدگی به آنها بوده، مجازات‌هایی از جمله حبس، جریمه و دیگر مجازات‌ها با استناد به اتهامات امنیتی صادر شده است.

محمدرضا عموزاد؛ از احکام اعدام تا شلاق

محمدرضا عموزاد، رئیس شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران و قاضی مستشار شعبه ۱۵ این دادگاه، چهارمین قاضی تحریم‌شده است.

بر اساس اعلام شورای اتحادیه اروپا، او در پرونده‌های مربوط به معترضان، مخالفان سیاسی، فعالان مدنی، زنان مخالف حجاب اجباری و اعضای اقلیت‌های مذهبی در صدور احکامی شامل اعدام، حبس‌های طولانی و شلاق نقش داشته است.

یکی از محورهای مورد تأکید اتحادیه اروپا در مورد این پرونده‌ها، نقض حق برخورداری از دادرسی عادلانه است؛ حقی که یکی از بنیادی‌ترین تضمین‌های حقوقی متهمان محسوب می‌شود.

محمدرضا توکلی؛ رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان

پنجمین قاضی این فهرست محمدرضا توکلی، رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان است.

به گفته شورای اتحادیه اروپا، او نیز در رسیدگی به پرونده‌های معترضان، مخالفان سیاسی و اعضای اقلیت‌های مذهبی و صدور احکام اعدام، زندان‌های طولانی و دیگر مجازات‌ها نقش داشته است.

اتحادیه اروپا همچنین بر استفاده از اتهام‌های امنیتی، تبلیغاتی و مذهبی با تعاریف گسترده و مبهم در برخی از این پرونده‌ها تأکید کرده است؛ موضوعی که از منظر اصل قانونی بودن جرم و مجازات و حق برخورداری از دادرسی عادلانه مورد انتقاد قرار گرفته است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

مستند حقوقی، بررسی پرونده‌ای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

نیما صالحی؛ تحریم به دلیل نقش در سرکوب جریان آزاد اطلاعات

در کنار پنج قاضی دادگاه انقلاب، نیما صالحی نیز هدف این تحریم‌ها قرار گرفته است.

او از چهره‌های مرتبط با گروه سایبری «آشیانه» معرفی شده و اتحادیه اروپا نقش فعالیت‌های سایبری مرتبط با وی در کمک به محدود کردن جریان آزاد اطلاعات و سرکوب را از دلایل قرار گرفتن نام او در فهرست تحریم‌ها اعلام کرده است.

قرار گرفتن یک چهره سایبری در کنار قضات دادگاه انقلاب نشان می‌دهد که سازوکار تحریمی مورد استفاده تنها به مسئولان مستقیم دستگاه قضایی محدود نشده و افرادی را که از طریق ابزارهای دیگر در نقض حقوق بنیادین شهروندان نقش دارند نیز هدف قرار می‌دهد.

گسترش دامنه پاسخگویی بین‌المللی

با تصمیم تازه ۹ کشور، تحریم‌های اولیه اتحادیه اروپا دامنه سیاسی و جغرافیایی گسترده‌تری پیدا کرده است. این اقدام به معنای اتخاذ سیاست هماهنگ‌تر از سوی مجموعه‌ای از کشورهای اروپایی در برابر افرادی است که به نقض جدی حقوق بشر متهم شده‌اند.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده، با این مجموعه اقدامات شمار افراد مشمول رژیم تحریمی اتحادیه اروپا در ارتباط با نقض حقوق بشر در ایران به ۲۶۹ نفر و شمار نهادهای تحریم‌شده به ۵۳ مورد رسیده است.

تحریم‌های حقوق بشری جایگزین رسیدگی قضایی و پاسخگویی کیفری نیستند، اما می‌توانند هزینه بین‌المللی نقض حقوق بشر را برای مقام‌ها و افرادی که در چنین اقداماتی نقش دارند افزایش دهند.

اهمیت این موضوع به‌ویژه درباره قضات دادگاه انقلاب بیشتر است؛ زیرا استقلال قضایی، حق دسترسی به وکیل، اصل برائت، ممنوعیت استفاده از اعترافات اجباری و برخورداری از محاکمه عادلانه باید از بنیادی‌ترین تضمین‌های هر روند قضایی باشند.

گسترش تحریم پنج قاضی دادگاه انقلاب به ۹ کشور دیگر، در همین چارچوب پیام مشخصی دارد: نقش افراد در صدور و اجرای احکام ناقض حقوق بنیادین می‌تواند فراتر از مرزهای داخلی، پیامدهای شخصی و مالی برای آنان به همراه داشته باشد.

بررسی موضوع از منظر حقوق بشر

اتهامات مطرح‌شده درباره قضات تحریم‌شده با شماری از اصول بنیادین حقوق بشر ارتباط مستقیم دارد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر حق برخورداری از رسیدگی عادلانه و علنی توسط دادگاهی مستقل و بی‌طرف را به رسمیت می‌شناسد و ماده ۱۱ بر اصل برائت تأکید دارد.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی تضمین‌های دادرسی عادلانه، از جمله حق دفاع و برخورداری از محاکمه منصفانه را مورد تأکید قرار می‌دهد.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی درباره ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی ارتباط دارد.

در پرونده‌هایی که مجازات اعدام مطرح است، رعایت دقیق استانداردهای دادرسی عادلانه اهمیت مضاعف پیدا می‌کند؛ زیرا صدور مجازاتی برگشت‌ناپذیر در نتیجه روندی که تضمین‌های اساسی دفاع در آن رعایت نشده باشد، نگرانی‌های جدی حقوق بشری ایجاد می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

ساخت زندان جدید در اصفهان؛ توسعه ظرفیت حبس در میانه بحران معیشتی مردم


گزارش‌ها از پیگیری ساخت زندان جدیدی در جنوب‌شرقی اصفهان و انتقال زندان دستگرد حکایت دارد؛ طرحی که در شرایط افزایش جمعیت زندانیان و بحران اقتصادی، پرسش‌هایی جدی درباره اولویت‌های حکومت و سیاست حبس‌محور ایجاد می‌کند

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۴ مردادماه ۱۴۰۵ – خبرهای رسیده به کانون حقوق بشر ایران حاکی از آن است که در پی افزایش جمعیت زندانیان و پرشدن زندان دستگرد اصفهان، طرح ساخت زندان جدید و بزرگی در خارج از محدوده شهری در دست پیگیری است. بر اساس اطلاعات دریافتی، محل موردنظر در حدود ۴۵ کیلومتری جنوب‌شرقی اصفهان و در محدوده روستای قارنه قرار دارد و وسعت آن حدود ۸۰ هکتار عنوان شده است. گسترش ظرفیت زندان در شرایطی صورت می‌گیرد که میلیون‌ها شهروند با تورم، فقر، بیکاری و کاهش قدرت خرید روبه‌رو هستند؛ وضعیتی که پرسش درباره اولویت دادن به توسعه زیرساخت‌های کیفری به جای سرمایه‌گذاری گسترده‌تر برای کاهش عوامل اقتصادی و اجتماعی جرم را برجسته می‌کند.

زندان دستگرد؛ تراکم زندانیان و بازداشت‌شدگان بلاتکلیف

بر اساس گزارش‌های دریافتی، زندان مرکزی اصفهان، موسوم به زندان دستگرد، با تراکم بالای جمعیت زندانی مواجه شده و شمار قابل توجهی از زندانیان و بازداشت‌شدگان بلاتکلیف در این مجموعه نگهداری می‌شوند.

منابع مطلع می‌گویند جمعیت فعلی زندان بیش از ظرفیت متعارف آن است. با این حال، آمار رسمی و به‌روز درباره ظرفیت اسمی و تعداد واقعی زندانیان دستگرد به‌صورت شفاف در دسترس نیست و از این رو نمی‌توان رقم دقیق میزان تراکم را مستقلاً تأیید کرد.

در چنین شرایطی، به جای آنکه کاهش استفاده از بازداشت موقت، تعیین تکلیف سریع بازداشت‌شدگان، استفاده از مجازات‌های جایگزین حبس و بررسی عوامل اجتماعی افزایش جمعیت کیفری در اولویت قرار گیرد، راهکار مورد پیگیری، افزایش ظرفیت فیزیکی زندان عنوان شده است.

ساخت زندان جدید در زمینی حدود ۸۰ هکتاری

بر اساس اطلاعات موجود، طرح انتقال زندان مرکزی اصفهان از محدوده فعلی و ساخت زندان جدید در خارج از شهر از مدتی پیش مطرح بوده است.

در گزارش‌های دریافتی، منطقه روستای قارنه در حدود ۴۵ کیلومتری جنوب‌شرقی اصفهان به‌عنوان محل اجرای این پروژه معرفی شده و وسعت زمین در نظر گرفته‌شده برای آن حدود ۸۰ هکتار عنوان شده است.

یکی از اهداف اعلام‌شده برای این طرح، خروج تأسیسات زندان از محدوده مسکونی شهر است؛ اما ابعاد پروژه و ظرفیت بالقوه آن، این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا انتقال زندان صرفاً یک جابه‌جایی مکانی است یا همزمان زمینه افزایش چشمگیر ظرفیت نگهداری زندانیان نیز فراهم می‌شود.

در صورت انتقال زندان به فاصله قابل توجهی از شهر، موضوع دسترسی خانواده‌ها و وکلا نیز اهمیت پیدا می‌کند. دورتر شدن محل حبس می‌تواند هزینه و دشواری رفت‌وآمد برای ملاقات و دسترسی حقوقی را افزایش دهد؛ موضوعی که باید در طراحی و اجرای چنین پروژه‌ای مورد توجه قرار گیرد.

توسعه زندان در میانه بحران اقتصادی

طرح ساخت زندان جدید زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که در کنار وضعیت اقتصادی و اجتماعی مردم بررسی شود.

تورم سنگین، افزایش هزینه مواد غذایی و مسکن، کاهش قدرت خرید، ناامنی شغلی و مشکلات تأمین اجتماعی، بخش بزرگی از خانوارها را تحت فشار قرار داده است. در چنین وضعیتی، اختصاص منابع عمومی به گسترش زیرساخت‌های کیفری و امنیتی، پرسش‌هایی درباره اولویت‌های بودجه‌ای حکومت ایجاد می‌کند.

ساخت زندان بزرگ تنها به هزینه ساختمان محدود نمی‌شود. ایجاد زیرساخت، تأسیسات، تجهیزات امنیتی، نیروی انسانی، حمل‌ونقل و هزینه دائمی اداره مجموعه، منابع قابل توجهی می‌طلبد.

در مقابل، سرمایه‌گذاری در ایجاد اشتغال، آموزش، مسکن، حمایت اجتماعی، درمان اعتیاد و کاهش فقر می‌تواند بخشی از عوامل زمینه‌ساز برخی اشکال جرم را هدف قرار دهد.

به این ترتیب، پاسخ صرفاً حبس‌محور به مشکلات اجتماعی می‌تواند به چرخه‌ای منجر شود که در آن به جای کاهش عوامل ایجادکننده جرم، ظرفیت بیشتری برای زندانی کردن افراد ایجاد می‌شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

مستند حقوقی، بررسی پرونده‌ای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

رابطه بحران معیشتی و افزایش برخی جرائم

افزایش جرم را نمی‌توان تنها به فقر نسبت داد و فقر نیز به معنای مجرم شدن افراد نیست. با این حال، پژوهش‌های جرم‌شناختی، عواملی مانند بیکاری، فقر شدید، نابرابری، محرومیت اجتماعی و از دست رفتن امنیت اقتصادی را از عوامل خطر مرتبط با افزایش برخی جرائم می‌دانند.

زمانی که هزینه خوراک، مسکن و خدمات ضروری با سرعتی بسیار بیشتر از درآمد خانوار افزایش پیدا می‌کند، فشار اقتصادی و اجتماعی نیز تشدید می‌شود. گسترش بیکاری و مشاغل ناپایدار، حاشیه‌نشینی و فقدان حمایت اجتماعی می‌تواند زمینه آسیب‌های اجتماعی را افزایش دهد.

بنابراین، اگر افزایش جمعیت زندان دستگرد بخشی از روند گسترده‌تر افزایش جمعیت کیفری باشد، پاسخ پایدار تنها ساخت زندان بیشتر نیست. سیاست عمومی باید به این پرسش پاسخ دهد که چه عواملی افراد بیشتری را وارد چرخه بازداشت، محاکمه و زندان می‌کند.

هزینه برای زندان به جای کاهش فقر و آسیب‌های اجتماعی

گسترش زندان‌ها در شرایط بحران معیشتی، از منظر حقوق اقتصادی و اجتماعی نیز قابل بررسی است. حکومت وظیفه دارد منابع عمومی را به نحوی مدیریت کند که حقوق بنیادین شهروندان، از جمله دسترسی به غذا، مسکن، سلامت، کار و تأمین اجتماعی، به شکل مؤثر تأمین شود.

وقتی همزمان با گسترش فقر و کاهش قدرت خرید، منابع بیشتری صرف توسعه ساختارهای امنیتی، کیفری و ساخت زندان می‌شود، مسئله اولویت‌بندی منابع عمومی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

سیاست پیشگیرانه مؤثر باید پیش از رسیدن افراد به زندان آغاز شود؛ از مدرسه، اشتغال، حمایت از خانواده‌های کم‌درآمد، درمان اعتیاد، کاهش حاشیه‌نشینی و تأمین حداقل‌های یک زندگی شایسته.

بررسی موضوع از منظر حقوق بشر

پاسخ به تراکم زندان دستگرد تنها افزایش ظرفیت زندان نیست. تعیین تکلیف بازداشت‌شدگان بلاتکلیف، جلوگیری از بازداشت‌های غیرضروری، رعایت استانداردهای دادرسی، استفاده از مجازات‌های جایگزین و مقابله با ریشه‌های اقتصادی و اجتماعی برخی جرائم، بخشی از مسئولیت‌هایی است که نمی‌توان آنها را با ساخت دیوارها و سلول‌های بیشتر جایگزین کرد.

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر حق برخورداری از سطح مناسب زندگی، شامل غذا، مسکن، مراقبت پزشکی و خدمات اجتماعی ضروری را به رسمیت می‌شناسد.

 مواد ۶، ۹ و ۱۱ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به حق کار، تأمین اجتماعی و برخورداری از سطح مناسب زندگی می‌پردازند.

از سوی دیگر، افزایش جمعیت زندانیان نباید به شرایط غیرانسانی در زندان‌ها منجر شود.

 ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر رفتار انسانی و محترمانه با افراد محروم از آزادی تأکید دارد.

قواعد نلسون ماندلا نیز استانداردهایی درباره فضای نگهداری، بهداشت، درمان و ارتباط زندانی با خانواده تعیین کرده‌اند.


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

اعدام ۳ زندانی در زندان اردبیل


اعدام های گسترده را می‌توان نشانه‌ای از هراس حاکمیت از گسترش اعتراضات سراسری دانست؛ جامعه‌ای که در مسیر تغییر قرار گرفته و از مطالبه آزادی عقب ننشسته است



کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۳ مردادماه ۱۴۰۵ – سه زندانی در زندان اردبیل اعدام شدند. هویت دو تن از این زندانیان به شرح زیر است:

ـ نادر شیخلو، ۲۶ ساله، وی ۴ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ مهرداد صاحبی، ۲۲ ساله، اهل اردبیل. وی ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

هویت زندانی اعدام شده سوم در دست بررسی است. این زندانی حدودا ۳۵ ساله بوده و به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود. وی چندروز پیش از اعدام از زندان دیگری به زندان اردبیل منتقل شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

مستند حقوقی، بررسی پرونده‌ای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد

زندان دستگرد اصفهان؛ گزارشی جامع از تراکم دوبرابری، کف‌خوابی، فشارهای امنیتی و شرایط نامناسب زندانیان

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

حق حیات؛ بنیادی‌ترین حق انسانی

اعـدام به عنوان شدیدترین مجازات کیفری، همواره یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزه حقوق بشر بوده است. مهم‌ترین ایراد وارد بر این مجازات، تعارض آن با حق حیات به عنوان بنیادی‌ترین و غیرقابل جایگزین‌ترین حق انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که «هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.» این اصل، حق حیات را به عنوان حقی ذاتی و غیرقابل سلب برای تمامی انسان‌ها به رسمیت می‌شناسد.

در چنین چارچوبی، اجرای حکم اعدام به معنای سلب کامل و برگشت‌ناپذیر این حق بنیادین است. برخلاف سایر مجازات‌ها، در صورت وقوع اشتباه قضایی، هیچ راهی برای جبران پیامدهای اجرای حکم اعدام وجود ندارد. تاریخ نظام‌های قضایی جهان نیز نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست و آشکار شدن بی‌گناهی افراد پس از اجرای حکم را ثبت کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره استمرار این مجازات ایجاد کرده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر

علاوه بر حق حیات، بسیاری از نهادهای بین‌المللی معتقدند که اعـدام می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. آثار روانی ناشی از انتظار طولانی برای اجرای حکم، شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و برخی شیوه‌های اجرای این مجازات، بارها از سوی گزارشگران و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

از سوی دیگر، ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز به آن پیوسته است، تأکید می‌کند که حتی در کشورهایی که مجازات اعـدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها باید در محدودترین شرایط ممکن و پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه اعمال شود. دسترسی آزاد به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان رسیدگی تجدیدنظر از جمله این تضمین‌ها هستند.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعـدام، به‌ویژه پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نهادهای حقوق بشری نسبت به نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی متهمان و فقدان نظارت مستقل بر روند دادرسی ابراز نگرانی کرده‌اند. به همین دلیل، مجازات اعـدام همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان محسوب می‌شود و تلاش‌های بین‌المللی برای محدود کردن یا لغو کامل آن ادامه دارد.

نقض حقوق بشر؛ اعـدام و سلب حق بنیادین حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام از منظر حقوق بشری یکی از جدی‌ترین اشکال نقض حق حیات محسوب می‌شود. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر طی دهه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر خود، خطر جبران‌ناپذیر نقض حقوق انسانی را به همراه دارد. در پرونده‌هایی که با ابهام‌های قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری، عدم شفافیت روند دادرسی یا فشارهای امنیتی همراه هستند، نگرانی‌ها درباره نقض استانداردهای دادرسی عادلانه دوچندان می‌شود. از این رو، بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات شده‌اند.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی. اجرای حکم اعـدام به معنای سلب کامل و غیرقابل بازگشت حق حیات است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز. شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با این اصل در تعارض باشد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی. در پرونده‌های منتهی به اعـدام رعایت کامل تضمین‌های دادرسی ضروری است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی هر انسان به حیات. این ماده تأکید می‌کند که مجازات اعـدام تنها در محدودترین شرایط و با رعایت کامل استانداردهای دادرسی قابل اعمال است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر. هرگونه محدودیت در این حقوق، مشروعیت احکام منتهی به اعـدام را با تردید مواجه می‌کند.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل درباره توقف اعـدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ