--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

میثاق رحمت‌زاده؛ صدور حکم اعدام برای جوان بلوچ در سایه اتهامات مبهم و ابهام در روند دادرسی


میثاق رحمت‌زاده، جوان بلوچ اهل زاهدان، از سوی دادگاه انقلاب به اتهاماتی از جمله «محاربه» و «همکاری با گروه‌های مخالف» به اعدام محکوم شده است. این حکم در حالی صادر شده که گزارش‌ها از شکنجه، اعترافات اجباری، بازداشت بدون حکم قضایی و ابهام‌های گسترده در روند رسیدگی حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ – صدور حکم اعدام برای میثاق رحمت‌زاده، شهروند بلوچ اهل زاهدان، نگرانی‌های گسترده‌ای درباره وضعیت پرونده‌های امنیتی و نحوه رسیدگی به متهمان در استان سیستان و بلوچستان ایجاد کرده است. این جوان حدود ۱۸ ساله که آبان‌ماه ۱۴۰۴ همراه برادرش بازداشت شد، اکنون با حکم اعدام و جریمه سنگین مالی روبه‌رو است. در حالی که اتهامات متعددی علیه وی مطرح شده، جزئیات مستندات پرونده، نحوه اثبات اتهامات و روند قانونی رسیدگی همچنان با ابهام‌های جدی همراه است.

میثاق رحمت‌زاده چگونه بازداشت شد؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، نیروهای اداره اطلاعات زاهدان در تاریخ ۲۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴ به منزل خانوادگی میثاق رحمت‌زاده در خیابان انقلاب زاهدان یورش بردند و او را همراه برادر بزرگ‌ترش مهدی رحمت‌زاده بازداشت کردند.

منابع محلی می‌گویند مأموران هنگام بازداشت هیچ حکم قضایی ارائه نکرده و بدون توضیح روشن درباره دلایل بازداشت، این دو برادر را به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل کرده‌اند.

مهدی رحمت‌زاده پس از حدود دو ماه بازداشت آزاد شد، اما میثاق همچنان در بند ۹ زندان مرکزی زاهدان، که محل نگهداری زندانیان سیاسی و امنیتی است، نگهداری می‌شود.

اتهامات میثاق رحمت‌زاده چیست و چرا با ابهام همراه است؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، میثاق رحمت‌زاده با مجموعه‌ای از اتهامات از جمله «محاربه از طریق عضویت در گروه‌های مسلح مخالف»، «تامین مالی فعالیت‌های ضدامنیتی»، «انتشار اعلامیه»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «همکاری با گروه‌های مخالف» محاکمه شده است.

با این حال، تاکنون هیچ توضیح شفافی درباره مصادیق این اتهامات، مستندات ارائه‌شده در دادگاه یا نحوه اثبات آن‌ها منتشر نشده است.

یکی از مهم‌ترین ابهام‌های پرونده، گستردگی و تنوع اتهامات مطرح‌شده در کنار فقدان اطلاعات عمومی درباره مدارک پرونده است. در چنین شرایطی امکان ارزیابی مستقل درباره روند رسیدگی و اعتبار ادله ارائه‌شده وجود ندارد.

حقوقدانان معتقدند در پرونده‌هایی که مجازات آن‌ها اعدام است، شفافیت درباره ادله و روند رسیدگی اهمیت دوچندان دارد؛ زیرا کوچک‌ترین اشتباه قضایی می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری داشته باشد.

گزارش شکنجه و اعترافات اجباری چه نگرانی‌هایی ایجاد کرده است؟

منابع مطلع اعلام کرده‌اند که میثاق رحمت‌زاده در دوران بازداشت در اداره اطلاعات زاهدان تحت فشار شدید جسمی و روحی قرار گرفته است.

بر اساس این گزارش‌ها، وی برای پذیرش اتهامات مطرح‌شده با ضرب و شتم، فشارهای روانی و بازجویی‌های سنگین مواجه بوده است.

در بسیاری از پرونده‌های امنیتی، اعترافات اخذشده در دوران بازداشت به عنوان یکی از مهم‌ترین ادله مورد استناد قرار می‌گیرد. با این حال، قوانین داخلی و موازین بین‌المللی تأکید دارند که هرگونه اعترافی که تحت شکنجه، تهدید یا اجبار به دست آمده باشد فاقد اعتبار قانونی است.

همین مسئله سبب شده است که پرونده میثاق رحمت‌زاده با نگرانی‌های جدی درباره اعتبار روند دادرسی روبه‌رو شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

بررسی حقوق پرونده بر اساس قوانین داخلی

ابهامات حقوقی پرونده

پرونده میثاق رحمت‌زاده از منظر حقوقی با پرسش‌های متعددی مواجه است. نخستین ابهام به نحوه بازداشت وی بازمی‌گردد؛ بازداشتی که بنا بر گزارش‌ها بدون ارائه حکم قضایی انجام شده است.

ابهام دیگر مربوط به ماهیت اتهامات مطرح‌شده است. اگرچه عناوین اتهامی متعددی علیه وی اعلام شده، اما هنوز مشخص نیست چه اقدامات مشخصی مبنای صدور حکم اعدام قرار گرفته است.

همچنین گزارش‌های مربوط به شکنجه و فشار برای اخذ اعتراف، اعتبار روند تحقیقات و بازجویی را با تردیدهای جدی مواجه می‌کند.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۳۲ قانون اساسی تصریح می‌کند که هیچ‌کس را نمی‌توان بازداشت کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون تعیین کرده است.

اصل ۳۵ قانون اساسی بر حق دسترسی متهم به وکیل تأکید دارد.

اصل ۳۷ قانون اساسی نیز اصل برائت را به رسمیت شناخته و تأکید می‌کند که هیچ فردی مجرم شناخته نمی‌شود مگر آنکه جرم وی در دادگاه صالح اثبات شود.

همچنین اصل ۳۸ قانون اساسی هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع را ممنوع اعلام کرده و تصریح می‌کند که اعترافات اخذشده تحت اجبار فاقد اعتبار است.

موارد نقض قانون

بازداشت بدون ارائه حکم قضایی.

ابهام در ماهیت و مستندات اتهامات.

گزارش‌های مربوط به شکنجه و فشار برای اخذ اعتراف.

فقدان شفافیت درباره ادله اثبات جرم.

صدور حکم اعدام در شرایطی که بخش مهمی از روند رسیدگی روشن نیست.

احتمال نقض حق دفاع مؤثر و دادرسی منصفانه.

نگرانی‌ها درباره استقلال روند رسیدگی قضایی

پرونده میثاق رحمت‌زاده بار دیگر بحث استقلال دادگاه‌های انقلاب در پرونده‌های امنیتی را مطرح کرده است.

فعالان حقوق بشر و بسیاری از حقوقدانان بارها هشدار داده‌اند که در برخی پرونده‌های سیاسی و امنیتی، روند رسیدگی بیش از آنکه مبتنی بر بررسی مستقل ادله باشد، تحت تأثیر گزارش‌ها و روایت‌های نهادهای امنیتی قرار می‌گیرد.

در چنین شرایطی، ابهام در ریل قانونی پرونده و نبود اطلاعات شفاف درباره مستندات قضایی، نگرانی‌ها درباره رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه را افزایش می‌دهد.

نقض حقوق بشر؛ نگرانی از اعدام پس از بازداشت همراه با شکنجه

پرونده میثاق رحمت‌زاده از منظر حقوق بشری نیز با نگرانی‌های متعددی همراه است. بازداشت بدون حکم قضایی، گزارش‌های شکنجه، احتمال اخذ اعترافات اجباری و صدور حکم اعدام در فضایی غیرشفاف، از جمله مواردی است که مورد انتقاد نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات؛ صدور حکم اعدام بالاترین سطح سلب این حق بنیادین محسوب می‌شود.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع بازداشت خودسرانه.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق دفاع مؤثر، دسترسی به وکیل و محاکمه منصفانه.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: ضرورت رعایت بالاترین استانداردهای قضایی در پرونده‌های منتهی به اعدام.

پرونده میثاق رحمت‌زاده در حالی وارد مرحله‌ای حساس شده است که همچنان پرسش‌های فراوانی درباره روند بازداشت، نحوه تحقیقات، اعتبار اعترافات و مستندات مورد استناد دادگاه بی‌پاسخ مانده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

ذوالفقار یزدان‌دوست؛ بیماری گال در سایه فشار بر زندانیان سیاسی


ذوالفقار یزدان‌دوست، زندانی سیاسی محبوس در زندان گنبدکاووس، پس از انتقال به قرنطینه این زندان به بیماری گال مبتلا شده است. گزارش‌ها حاکی از وضعیت بحرانی بهداشتی، محرومیت از درمان و تشدید فشارها علیه زندانیان سیاسی در این زندان است

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵ – وضعیت ذوالفقار یزدان‌دوست، زندانی سیاسی زندان گنبدکاووس، نگرانی‌های تازه‌ای درباره شرایط نگهداری زندانیان سیاسی در این زندان ایجاد کرده است. این زندانی سیاسی که از اسفندماه ۱۴۰۴ به دستور دادستان گنبدکاووس به قرنطینه منتقل شده، در نتیجه شرایط نامناسب بهداشتی به بیماری گال مبتلا شده و با وجود وخامت وضعیت جسمی، از دسترسی به درمان و دارو محروم مانده است. گزارش‌های دریافتی همچنین از افزایش فشارها و برخوردهای تنبیهی علیه زندانیان سیاسی در زندان گنبدکاووس حکایت دارد.

وضعیت ذوالفقار یزدان‌دوست در قرنطینه زندان گنبدکاووس چگونه است؟

بر اساس اطلاعات دریافتی، ذوالفقار یزدان‌دوست از اسفندماه سال گذشته به دستور دادستان ابوالفضل سعیدی به قرنطینه زندان گنبدکاووس منتقل شده است. قرنطینه این زندان از مدت‌ها پیش با مشکلات شدید بهداشتی روبه‌رو بوده و گزارش‌های متعددی درباره شیوع بیماری‌های پوستی و عفونی در آن منتشر شده است.

منابع مطلع می‌گویند این زندانی سیاسی در نتیجه همین شرایط به بیماری گال مبتلا شده و وضعیت جسمی او به شدت نامناسب است. شدت بیماری به حدی گزارش شده که وی شب‌ها قادر به خوابیدن نیست و از خارش، درد و ناراحتی مستمر رنج می‌برد.

با وجود نیاز فوری به درمان، مسئولان زندان نه تنها امکانات درمانی لازم را در اختیار او قرار نداده‌اند، بلکه به خانواده و نزدیکانش نیز اجازه نداده‌اند داروهای مورد نیاز را از خارج زندان تهیه و به وی تحویل دهند.

چرا زندان گنبدکاووس به یکی از مراکز نگران‌کننده برای زندانیان سیاسی تبدیل شده است؟

گزارش‌های متعدد از زندان گنبدکاووس نشان می‌دهد که فشار بر زندانیان سیاسی در این زندان طی ماه‌های اخیر افزایش یافته است. منابع حقوق بشری بارها درباره شرایط نامناسب نگهداری، محرومیت از امکانات اولیه، محدودیت‌های درمانی و برخوردهای تنبیهی با زندانیان هشدار داده‌اند.

بر اساس گزارش‌های موجود، بخشی از کنترل عملی قرنطینه زندان در اختیار تعدادی از زندانیان نزدیک به مدیریت زندان قرار دارد. گفته می‌شود این افراد در موارد مختلف با زندانیانی که نسبت به وضعیت موجود اعتراض می‌کنند برخورد فیزیکی کرده و آنان را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند.

همچنین کمبود شدید مواد بهداشتی، وجود ساس و حشرات موذی و تراکم بالای زندانیان موجب گسترش بیماری‌های مختلف در این بخش از زندان شده است. زندانیان سیاسی که در چنین شرایطی نگهداری می‌شوند، علاوه بر محرومیت از آزادی، با تهدیدهای جدی علیه سلامت جسمی و روانی خود نیز مواجه هستند.

ذوالفقار یزدان‌دوست چگونه بازداشت شد؟

ذوالفقار یزدان‌دوست، متولد سال ۱۳۶۰ در شهرستان آزادشهر استان گلستان، متأهل و دارای یک فرزند است. وی در خردادماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از بازجویی به زندان گنبدکاووس منتقل شد.

در یکی از پرونده‌های قضایی، دادگاه وی را به اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به یک سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت ۲۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم کرد. او در پرونده‌ای دیگر نیز به یک سال زندان محکوم شد.

حکم شلاق این زندانی سیاسی به دستور قاضی جلالی‌تبار در دی‌ماه ۱۴۰۳ و بار دیگر در سوم اردیبهشت ۱۴۰۴ اجرا شد؛ موضوعی که خود با انتقادهای گسترده فعالان حقوق بشر روبه‌رو شد.

پرونده‌سازی جدید علیه زندانیان سیاسی چه ابعادی دارد؟

ذوالفقار یزدان‌دوست و چند زندانی سیاسی دیگر در تاریخ ۱۹ خردادماه ۱۴۰۴ به بازداشتگاه اطلاعات منتقل شدند. بر اساس گزارش‌ها، آنان طی حدود دو هفته تحت بازجویی و فشار قرار گرفتند و سپس بار دیگر به قرنطینه زندان بازگردانده شدند.

پس از بازگرداندن این زندانیان، پرونده جدیدی علیه آنان با عنوان «اخلال در نظم زندان» تشکیل شد. بر اساس ادعای مطرح‌شده از سوی مسئولان، این زندانیان متهم شده‌اند که تصویر خامنه‌ای را در نمازخانه زندان به آتش کشیده‌اند.

در حال حاضر ذوالفقار یزدان‌دوست همچنان در قرنطینه زندان گنبدکاووس نگهداری می‌شود و وضعیت پرونده جدید او نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

بررسی حقوقی پرونده بر اساس قوانین داخلی

ابهامات حقوقی پرونده

انتقال طولانی‌مدت یک زندانی سیاسی به قرنطینه و نگهداری او در شرایطی که سلامت جسمی‌اش به خطر افتاده، یکی از مهم‌ترین ابهام‌های این پرونده است. همچنین تشکیل پرونده جدید در حالی که زندانی در بازداشت به سر می‌برد، نیازمند ارائه مستندات و تضمین دسترسی به حقوق دفاعی است.

از سوی دیگر، محروم کردن زندانی از درمان و جلوگیری از دسترسی او به دارو، پرسش‌های جدی درباره رعایت قوانین داخلی و مسئولیت مقامات زندان ایجاد می‌کند.

مواد قانونی مرتبط

بر اساس اصل ۲۲ قانون اساسی، جان، حیثیت و حقوق اشخاص از تعرض مصون است.

اصل ۳۹ قانون اساسی نیز هرگونه هتک حرمت و رفتار تحقیرآمیز نسبت به افراد بازداشت‌شده یا زندانی را ممنوع اعلام کرده است.

همچنین آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، مسئولان زندان را موظف می‌کند خدمات درمانی، بهداشتی و مراقبت پزشکی لازم را در اختیار زندانیان قرار دهند و در موارد ضروری آنان را به مراکز درمانی اعزام کنند.

موارد نقض قانون

محروم کردن زندانی بیمار از دسترسی به درمان و دارو.

نگهداری زندانی در محیطی آلوده و بیماری‌زا.

عدم رعایت استانداردهای بهداشتی مقرر در آیین‌نامه زندان‌ها.

تشکیل پرونده جدید بدون شفافیت کافی درباره روند رسیدگی.

اعمال فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی از طریق انتقال به قرنطینه و محدودیت‌های تنبیهی.

کوتاهی در حفظ سلامت و امنیت زندانیان.

نقض حقوق بشر؛ محرومیت از درمان به مثابه رفتار غیرانسانی

پرونده ذوالفقار یزدان‌دوست نمونه‌ای از نگرانی‌های گسترده درباره وضعیت زندانیان سیاسی در زندان گنبدکاووس است. محرومیت از درمان، نگهداری در محیط آلوده، شیوع بیماری و بی‌توجهی به سلامت زندانیان از منظر حقوق بشری مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز تلقی می‌شود.

مواد نقض‌شده

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی یا تحقیرآمیز؛ محرومیت از درمان و نگهداری در شرایط بیماری‌زا می‌تواند مصداق این نقض باشد.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از امنیت و سلامت فردی.

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: ضرورت رفتار انسانی و محترمانه با افراد محروم از آزادی.

قواعد ماندلا سازمان ملل: زندانیان باید به خدمات درمانی و بهداشتی مشابه افراد خارج از زندان دسترسی داشته باشند.

ادامه نگهداری ذوالفقار یزدان‌دوست در شرایط فعلی، در کنار گزارش‌های متعدد از فشار بر زندانیان سیاسی در زندان گنبدکاووس، نگرانی‌ها درباره سلامت و امنیت این زندانی و دیگر زندانیان سیاسی را بیش از پیش افزایش داده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام ۵ زندانی در سنندج، همدان، یزد، زابل و کرمان


موج جدید اعدام ها در ایران در حالی شدت گرفته که فضای جامعه پس از سرکوب اعتراضات سراسری ملتهب و انفجاری است. سران حکومت با این روش در پی سرکوب دیگر بار نارضایتی عمومی هستندکانون حقوق بشر ایران ، چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، در زندان‌های سنندج، همدان، یزد، زابل و کرمان اعدام شدند. اعدام این زندانیان در بازه زمانی ۱۲ خرداد تا ۲۷ خرداد اجرایی شده است.











اعدام عارف براهویی در زندان زابل

بامداد چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، عارف براهویی در زندان زابل اعدام شد. وی ۳۴ ساله، فرزند علم‌خان، متاهل و دارای ۳ فرزند، اهل و ساکن زاهدان بود. وی در سال ۱۴۰۱ به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام رامین باقری در زندان همدان

سحرگاه چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵، رامین باقری در زندان همدان اعدام شد. وی ۲۵ساله واهل همدان بود. او پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام محمد احمدی در زندان سنندج

صبحگاه سه‌شنبه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۵، محمد احمدی در زندان سنندج اعدام شد. وی ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام حسین کشانی در زندان کرمان

بامدادیک‌شنبه ۲۴ خردادماه ۱۴۰۵، حسین کشانی در زندان کرمان اعدام شد. وی ۳۹ ساله، اهل آزاد‌شهر در استان گلستان بود. او چند سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام محمدرضا ملک‌زاده در زندان یزد

سحرگاه سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵، محمدرضا ملک‌زاده در زندان یزد اعدام شد. وی اهل یزد بود و پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

حق حیات؛ بنیادی‌ترین حق انسانی

اعـدام به عنوان شدیدترین مجازات کیفری، همواره یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزه حقوق بشر بوده است. مهم‌ترین ایراد وارد بر این مجازات، تعارض آن با حق حیات به عنوان بنیادی‌ترین و غیرقابل جایگزین‌ترین حق انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که «هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.» این اصل، حق حیات را به عنوان حقی ذاتی و غیرقابل سلب برای تمامی انسان‌ها به رسمیت می‌شناسد.

در چنین چارچوبی، اجرای حکم اعدام به معنای سلب کامل و برگشت‌ناپذیر این حق بنیادین است. برخلاف سایر مجازات‌ها، در صورت وقوع اشتباه قضایی، هیچ راهی برای جبران پیامدهای اجرای حکم اعدام وجود ندارد. تاریخ نظام‌های قضایی جهان نیز نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست و آشکار شدن بی‌گناهی افراد پس از اجرای حکم را ثبت کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره استمرار این مجازات ایجاد کرده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر

علاوه بر حق حیات، بسیاری از نهادهای بین‌المللی معتقدند که اعـدام می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. آثار روانی ناشی از انتظار طولانی برای اجرای حکم، شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و برخی شیوه‌های اجرای این مجازات، بارها از سوی گزارشگران و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

از سوی دیگر، ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز به آن پیوسته است، تأکید می‌کند که حتی در کشورهایی که مجازات اعـدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها باید در محدودترین شرایط ممکن و پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه اعمال شود. دسترسی آزاد به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان رسیدگی تجدیدنظر از جمله این تضمین‌ها هستند.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعـدام، به‌ویژه پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نهادهای حقوق بشری نسبت به نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی متهمان و فقدان نظارت مستقل بر روند دادرسی ابراز نگرانی کرده‌اند. به همین دلیل، مجازات اعـدام همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان محسوب می‌شود و تلاش‌های بین‌المللی برای محدود کردن یا لغو کامل آن ادامه دارد.

نقض حقوق بشر؛ اعـدام و سلب حق بنیادین حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام از منظر حقوق بشری یکی از جدی‌ترین اشکال نقض حق حیات محسوب می‌شود. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر طی دهه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر خود، خطر جبران‌ناپذیر نقض حقوق انسانی را به همراه دارد. در پرونده‌هایی که با ابهام‌های قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری، عدم شفافیت روند دادرسی یا فشارهای امنیتی همراه هستند، نگرانی‌ها درباره نقض استانداردهای دادرسی عادلانه دوچندان می‌شود. از این رو، بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات شده‌اند.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی. اجرای حکم اعـدام به معنای سلب کامل و غیرقابل بازگشت حق حیات است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز. شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با این اصل در تعارض باشد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی. در پرونده‌های منتهی به اعـدام رعایت کامل تضمین‌های دادرسی ضروری است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی هر انسان به حیات. این ماده تأکید می‌کند که مجازات اعـدام تنها در محدودترین شرایط و با رعایت کامل استانداردهای دادرسی قابل اعمال است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر. هرگونه محدودیت در این حقوق، مشروعیت احکام منتهی به اعـدام را با تردید مواجه می‌کند.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل درباره توقف اعـدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

احسان خدادادی؛ صدور حکم اعدام برای شهروند اهل ملکان در میان ابهام‌های جدی درباره روند دادرسی


احسان خدادادی، شهروند اهل روستای یوزباش‌کندی از توابع شهرستان ملکان، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده است. صدور این حکم در حالی صورت گرفته که گزارش‌ها از شکنجه، اخذ اعترافات اجباری و ابهام‌های گسترده درباره روند رسیدگی قضایی حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران،  چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵ – حکم اعدام احسان خدادادی، شهروند اهل ملکان، بار دیگر نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی به پرونده‌های امنیتی و سیاسی را افزایش داده است. این شهروند که در خردادماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد، اکنون با اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شده است. در حالی که حکم صادرشده روز ۲۵ خردادماه ۱۴۰۵ به وی ابلاغ شده، همچنان اطلاعات شفافی درباره جزئیات اتهامات، مستندات پرونده و روند دادرسی منتشر نشده است.

احسان خدادادی چگونه بازداشت و به اعدام محکوم شد؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، احسان خدادادی در تاریخ ۱۷ خردادماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. پس از بازداشت، وی ماه‌ها تحت بازجویی قرار داشت و سپس به زندان مرکزی تبریز منتقل شد.

اکنون پس از نزدیک به یک سال از زمان بازداشت، شعبه اول دادگاه انقلاب تبریز وی را به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم کرده است. با این حال، تاکنون جزئیات روشنی درباره مصادیق دقیق اتهام، اقدامات منتسب به وی و مستندات مورد استناد دادگاه منتشر نشده است.

همین موضوع باعث شده است که پرونده احسان خدادادی با پرسش‌های جدی حقوقی و قضایی روبه‌رو شود.

چرا پرونده احسان خدادادی با ابهام‌های جدی مواجه است؟

یکی از مهم‌ترین نکات قابل توجه در این پرونده، عدم شفافیت درباره اتهامات و مستندات پرونده است. با وجود گذشت نزدیک به یک سال از بازداشت احسان خدادادی، هنوز اطلاعات روشنی درباره اقدامات مشخصی که مبنای صدور حکم اعدام قرار گرفته‌اند منتشر نشده است.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعدام، افکار عمومی و خانواده متهم انتظار دارند دادگاه دلایل صدور چنین حکم سنگینی را به صورت شفاف توضیح دهد. اما در پرونده احسان خدادادی، همچنان بخش مهمی از روند رسیدگی و مستندات پرونده در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

گزارش‌های منتشرشده همچنین حاکی از آن است که وی در دوران بازداشت تحت فشارهای شدید قرار داشته و اعترافاتی از او اخذ شده که به گفته منابع مطلع، در شرایط غیرعادی و تحت فشار ثبت شده‌اند.

اتهام «افساد فی‌الارض» چگونه به مجازات اعدام منجر می‌شود؟

«افساد فی‌الارض» یکی از سنگین‌ترین عناوین کیفری در قانون مجازات اسلامی است که می‌تواند به صدور حکم اعدام منجر شود. با این حال، حقوقدانان همواره تأکید کرده‌اند که برای انتساب چنین عنوانی، باید ادله روشن، مستند و غیرقابل تردیدی وجود داشته باشد.

منتقدان روند رسیدگی به پرونده‌های مشابه معتقدند در بسیاری از موارد، این اتهام بر پایه گزارش‌های نهادهای امنیتی مطرح می‌شود و دادگاه‌ها بدون انتشار عمومی مستندات، اقدام به صدور احکام سنگین می‌کنند.

به باور برخی حقوقدانان، در پرونده‌هایی که مجازات آن‌ها سلب حیات است، دادگاه باید بالاترین سطح شفافیت و دقت قضایی را رعایت کند تا هیچ تردیدی درباره روند رسیدگی باقی نماند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

بررسی حقوق پرونده بر اساس قوانین داخلی

ابهامات حقوقی پرونده

مهم‌ترین ابهام پرونده احسان خدادادی این است که پس از نزدیک به یک سال بازداشت، هنوز اطلاعات شفافی درباره جزئیات اتهامات و مستندات پرونده منتشر نشده است. همچنین گزارش‌هایی درباره اعمال فشار و اخذ اعترافات در دوران بازجویی وجود دارد که در صورت صحت، می‌تواند اعتبار روند رسیدگی را با تردیدهای جدی مواجه کند.

ابهام دیگر به نحوه دسترسی متهم به وکیل مستقل و امکان دفاع مؤثر در مراحل مختلف دادرسی بازمی‌گردد. در پرونده‌هایی که مجازات آن‌ها اعدام است، رعایت تمامی تضمین‌های قانونی اهمیت مضاعف پیدا می‌کند.

مواد قانونی مرتبط

بر اساس اصل ۳۲ قانون اساسی، هیچ‌کس را نمی‌توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون تعیین کرده است و موضوع اتهام باید در اسرع وقت به متهم ابلاغ شود.

اصل ۳۵ قانون اساسی حق انتخاب وکیل را برای همه متهمان به رسمیت شناخته است.

اصل ۳۷ قانون اساسی نیز تأکید می‌کند که اصل بر برائت است و هیچ فردی مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح اثبات شود.

همچنین ماده ۱۶۹ قانون آیین دادرسی کیفری و سایر مقررات مرتبط، استفاده از اقرار یا اعتراف اخذشده تحت اجبار، شکنجه یا فشار را فاقد اعتبار قانونی می‌دانند.

موارد نقض قانون

عدم شفافیت درباره جزئیات اتهامات و مستندات پرونده.

طولانی شدن بازداشت و بلاتکلیفی قضایی.

احتمال استفاده از اعترافات اخذشده تحت فشار.

ابهام در دسترسی آزادانه و مؤثر به وکیل مستقل.

نبود اطلاعات کافی درباره نحوه ارزیابی و بررسی مستقل ادله پرونده.

صدور حکم اعدام در شرایطی که افکار عمومی از جزئیات پرونده بی‌اطلاع است.

ادامه سرکوب قضایی و صدور احکام سنگین

صدور حکم اعدام برای احسان خدادادی در شرایطی صورت می‌گیرد که در ماه‌های اخیر گزارش‌های متعددی از صدور احکام سنگین علیه بازداشت‌شدگان و متهمان پرونده‌های امنیتی منتشر شده است.

فعالان حقوق بشر معتقدند روند رسیدگی در بسیاری از این پرونده‌ها با استانداردهای دادرسی منصفانه فاصله دارد و وابستگی شدید پرونده‌ها به گزارش‌های نهادهای امنیتی، استقلال فرآیند قضایی را با پرسش‌های جدی روبه‌رو کرده است.

به باور آنان، در پرونده‌هایی که مجازات اعدام مطرح است، دادگاه‌ها باید بیش از هر زمان دیگری بر شفافیت، استقلال و رعایت حقوق دفاعی متهمان پایبند باشند.

نقض حقوق بشر؛ نگرانی درباره شکنجه، اعتراف اجباری و حق حیات

پرونده احسان خدادادی از منظر حقوق بشری نیز نگرانی‌های متعددی ایجاد کرده است. گزارش‌های مربوط به شکنجه، فشار برای اخذ اعترافات اجباری، نبود شفافیت در روند دادرسی و صدور حکم اعدام، از جمله مواردی است که مورد توجه نهادهای حقوق بشری قرار دارد.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات؛ حکم اعدام شدیدترین شکل سلب این حق بنیادین است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع بازداشت خودسرانه.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق دفاع مؤثر و برخورداری از محاکمه منصفانه.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حمایت از حق حیات و ضرورت رعایت سخت‌گیرانه‌ترین استانداردهای قضایی در پرونده‌های منتهی به اعدام.

پرونده احسان خدادادی در حالی وارد مرحله‌ای حساس شده است که همچنان پرسش‌های متعددی درباره روند بازداشت، نحوه رسیدگی، اعتبار مستندات پرونده و رعایت حقوق قانونی وی بی‌پاسخ مانده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

پرده برداشتن از بازداشت‌گاه‌های شهر فومن، فراخوان برای شناسایی مراکز پنهان سرکوب


کانون حقوق بشر ایران از شهروندان، زندانیان سابق، خانواده‌های بازداشت‌شدگان و تمامی افرادی که درباره بازداشت‌گاه‌های شهر فومن اطلاعاتی در اختیار دارند، می‌خواهد اطلاعات، اسناد، تصاویر و موقعیت دقیق این مراکز را برای مستندسازی و پیگیری حقوقی ارسال کنند. انتشار این اطلاعات می‌تواند به حفاظت از جان زندانیان و افزایش نظارت عمومی بر عملکرد نهادهای امنیتی کمک کند

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵ – بخش بزرگی از بازداشت‌گاه‌های مورد استفاده نهادهای امنیتی در ایران، در زمره مراکز رسمی و شناخته‌شده قرار ندارند. بسیاری از بازداشت‌شدگان سیاسی، مدنی و معترضان طی چهار دهه گذشته، بخشی از دوران بازداشت خود را در مراکزی سپری کرده‌اند که خارج از نظارت عمومی و دور از دید رسانه‌ها اداره می‌شوند. کانون حقوق بشر ایران در ادامه پروژه مستندسازی زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌های کشور، این بار به بازداشت‌گاه‌های شهر فومن پرداخته و از شهروندان می‌خواهد هرگونه اطلاعات تکمیلی درباره این مراکز را برای ثبت و انتشار در اختیار این نهاد قرار دهند.

چرا شناسایی بازداشت‌گاه‌های شهر فومن اهمیت دارد؟

بر اساس مستندات گردآوری‌شده توسط کانون حقوق بشر ایران، علاوه بر زندان‌های رسمی، ده‌ها بازداشت‌گاه امنیتی و مراکز نگهداری موقت در نقاط مختلف کشور وجود دارد که توسط نهادهایی همچون اطلاعات سپاه، وزارت اطلاعات و نیروی انتظامی اداره می‌شوند.

بسیاری از گزارش‌های منتشرشده در سال‌های گذشته نشان می‌دهد که بازداشت‌شدگان سیاسی و معترضان پیش از انتقال به زندان‌های رسمی، مدتی را در این مراکز سپری می‌کنند. در چنین مکان‌هایی معمولاً دسترسی خانواده‌ها، وکلا و نهادهای نظارتی بسیار محدود است و همین موضوع نگرانی‌های جدی درباره وضعیت حقوق بازداشت‌شدگان ایجاد می‌کند.

فعالان حقوق بشر معتقدند بیرونی شدن اطلاعات مربوط به این مراکز، می‌تواند نقش مهمی در حفاظت از جان زندانیان ایفا کند. هنگامی که محل نگهداری زندانیان و شرایط این مراکز برای افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی روشن شود، امکان اعمال فشارهای پنهانی و نقض حقوق زندانیان کاهش می‌یابد.


بازداشت‌گاه‌های شناخته‌شده در شهر فومن کدام‌اند؟

بر اساس اطلاعاتی که اخیراً در اختیار کانون حقوق بشر ایران قرار گرفته، دست‌کم چهار مرکز در فومن و مناطق اطراف آن در ارتباط با بازداشت، بازجویی یا نگهداری زندانیان مورد اشاره قرار گرفته‌اند.

نخست؛ مقر سپاه پاسداران در خیابان وردی فومن از رشت حوالی میدان ۴ دختران

براساس اطلاعات دریافتی، یکی از مراکز شناخته‌شده در شهر فومن، مقر سپاه پاسداران واقع در خیابان وردی (مسیر رشت به فومن، حوالی میدان چهار دختران) است.

گزارش‌ها حاکی است که این مرکز از دهه شصت تاکنون برای بازجویی و نگهداری زندانیان سیاسی و فعالان مدنی مورد استفاده قرار گرفته است. این محل قبل از انقلاب یک هتل بود.

اگر درباره این مرکز اطلاعات بیشتری دارید، از جمله آدرس دقیق، تصاویر، مختصات جغرافیایی، ساختمان‌های جانبی، وضعیت فعلی و افرادی که در آنجا نگهداری شده‌اند، لطفاً اطلاعات خود را برای ما ارسال کنید.

دوم؛ اداره اطلاعات فومن

اداره اطلاعات فومن در خیابان انتظام قرار دارد. طبق گزارش‌های دریافتی، بخشی از بازداشت‌شدگان اعتراضات و پرونده‌های امنیتی ابتدا به این مرکز منتقل شده و پس از بازجویی و تشکیل پرونده به زندان لاکان رشت انتقال داده می‌شوند.

کانون حقوق بشر ایران از تمامی افرادی که درباره این مرکز، شیوه عملکرد آن و وضعیت بازداشت‌شدگان اطلاعاتی در اختیار دارند، درخواست همکاری می‌کند.

سوم؛ بازداشت‌گاه وابسته به نیروی انتظامی در منطقه شهر بیجار

بر اساس اطلاعات موجود، یکی دیگر از مراکز نگهداری بازداشت‌شدگان در منطقه شهر بیجار فومن قرار دارد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که برخی زندانیان عمومی پیش از انتقال به زندان‌های دیگر، مدتی در این محل نگهداری می‌شوند.

اطلاعات دقیق درباره ظرفیت، وضعیت نگهداری و ساختار این مرکز همچنان محدود است و نیازمند تکمیل و راستی‌آزمایی است.

چهارم؛ زندان گوراب زرمیخ

زندان گوراب زرمیخ از مراکز نسبتاً جدید در غرب استان گیلان به شمار می‌رود. بر اساس گزارش‌های دریافتی، زندانیان عمومی از شهرهای مختلف غرب گیلان برای گذراندن دوران محکومیت خود به این زندان منتقل می‌شوند.

برخی منابع غیررسمی تعداد زندانیان این مرکز را حدود سه هزار نفر و ظرفیت آن را نزدیک به چهار هزار نفر عنوان کرده‌اند.

اگر درباره زندان گوراب زرمیخ اطلاعات بیشتری در اختیار دارید، از جمله موقعیت دقیق، تصاویر، وضعیت بندها، شرایط نگهداری زندانیان، امکانات درمانی، موارد نقض حقوق زندانیان یا مشخصات زندانیان نگهداری‌شده در این مرکز، لطفاً اطلاعات خود را برای ما ارسال کنید.

هر زندانی را با مشخصات معرفی کنید

کانون حقوق بشر ایران از خانواده‌ها، دوستان و زندانیان سابق درخواست می‌کند مشخصات افرادی را که در بازداشت‌گاه‌ها و زندان‌های فومن، شهر بیجار، اداره اطلاعات فومن، مقر سپاه فومن یا زندان گوراب زرمیخ نگهداری شده‌اند، برای ما ارسال کنند.

نام و نام خانوادگی، سن، تاریخ بازداشت، محل نگهداری، وضعیت پرونده و هرگونه اطلاعات تکمیلی می‌تواند به مستندسازی وضعیت زندانیان و پیگیری سرنوشت آنان کمک کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

اطلاعات شما چگونه استفاده خواهد شد؟

تمامی اطلاعات، اسناد، تصاویر و شهادت‌های دریافتی پس از بررسی و راستی‌آزمایی، در اختیار رسانه‌ها، نهادهای حقوق بشری، گزارشگران ویژه سازمان ملل و سایر مجامع بین‌المللی مرتبط قرار خواهد گرفت.

هدف از این اقدام، مستندسازی موارد نقض حقوق بشر، افزایش شفافیت، حفاظت از جان زندانیان و جلوگیری از پنهان ماندن وضعیت بازداشت‌شدگان است.

تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که هرچه اطلاعات مربوط به زندان‌ها و بازداشت‌گاه‌ها بیشتر منتشر شود، امکان اعمال فشارهای پنهانی، شکنجه، ناپدیدسازی قهری و نقض حقوق زندانیان کاهش می‌یابد. اطلاع‌رسانی و مستندسازی، یکی از مؤثرترین ابزارها برای حفاظت از جان زندانیان و پاسخگو کردن عاملان نقض حقوق بشر است.

فراخوان جمع‌آوری اطلاعات درباره زندانیان بازداشت‌گاه‌های شهر فومن

کانون حقوق بشر ایران از خانواده‌ها، بستگان، دوستان، هم‌بندی‌های سابق و تمامی افرادی که به اطلاعات، اسناد، تصاویر، مدارک یا مستندات مرتبط با بازداشت‌های فومن دسترسی دارند، درخواست می‌کند اطلاعات خود را برای مستندسازی و انعکاس به نهادهای حقوق بشری ارسال کنند. مشخصات زندانیان، وضعیت جسمی و روحی، مدت بازداشت، وضعیت پرونده، محرومیت از مرخصی، شرایط نگهداری، نیازهای درمانی و هرگونه گزارش قابل راستی‌آزمایی می‌تواند در روشن شدن وضعیت این زندانیان مؤثر باشد. هدف از این فراخوان، شکستن دیوار بی‌خبری، مستندسازی موارد نقض حقوق بشر و رساندن صدای بازداشت‌شدگان به افکار عمومی و مجامع بین‌المللی است.

آدرس‌های ارتباطی:

 Email:

‎info@iranhrs.org

 Contact Form:

‎https://iranhrs.org/contact-us/

 WhatsApp:

‎+31 6 17325233

 Telegram:

‎@MaryamHashemai

Instagram:

‎maryamhashemie2020

این اطلاعات از طریق کانال‌های امن و مطمئن در اختیار رسانه‌ها، سازمان‌های حقوق بشری و نهادهای بین‌المللی قرار خواهد گرفت. به باور فعالان حقوق بشر، انتشار اسناد، شهادت‌ها و مستندات معتبر درباره موارد نقض حقوق زندانیان، سوءاستفاده از قدرت، فساد اداری و نقش افراد دخیل در این اقدامات، می‌تواند به روشن شدن ابعاد پنهان این تخلفات و فراهم شدن زمینه تحقیقات مستقل و پاسخگویی مسئولان کمک کند.

فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند افرادی که در نقض حقوق زندانیان، اعمال فشار، شکنجه، آزار و رفتارهای غیرانسانی نقش داشته‌اند نباید از نظارت عمومی و پاسخگویی مصون بمانند. مستندسازی این موارد و ارائه آنها به نهادهای بین‌المللی ذی‌صلاح، می‌تواند زمینه پیگیری حقوقی و پاسخگویی عاملان این اقدامات را فراهم کند.

افشای مستند و مستمر موارد نقض حقوق بشر، علاوه بر کمک به تحقق عدالت، پیام روشنی به ناقضان حقوق زندانیان می‌دهد که هیچ اقدام غیرقانونی و هیچ رفتار ناقض کرامت انسانی از حافظه جامعه و افکار عمومی پاک نخواهد شد و عاملان آن دیر یا زود ناگزیر به پاسخگویی در برابر مراجع صالح و افکار عمومی خواهند بود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ