--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

غارت یخچال و تلویزیون زندانیان در زندان ارومیه؛ تحمیل دوباره هزینه‌ها به زندانیان


مسئولان زندان ارومیه، در حالی که امکانات رفاهی مورد نیاز زندانیان را تأمین نمی‌کنند، با دستور رئیس زندان اقدام به جمع‌آوری یخچال و تلویزیون‌های موجود در بندها کرده‌اند؛ وسایلی که زندانیان با هزینه شخصی تهیه کرده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – در زندان ارومیه فشار بر زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی، افزایش یافته است. بر اساس اطلاعات رسیده، رئیس زندان دستور داده است یخچال‌ها و تلویزیون‌های موجود در اختیار زندانیان جمع‌آوری و از بندها خارج شوند. به زندانیان اعلام شده که این وسایل متعلق به زندان است و آنان باید پس از جمع‌آوری، وسایل مورد نیاز خود را دوباره با هزینه شخصی تهیه کنند. این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که مسئولان زندان بسیاری از اقلام و امکانات رفاهی مورد نیاز زندانیان را تأمین نمی‌کنند و زندانیان ناچارند آنها را با هزینه خود و خانواده‌هایشان تهیه کنند.

غارت وسایل رفاهی زندانیان در زندان ارومیه

بر اساس اطلاعات رسیده، در زندان ارومیه رئیس زندان دستور جمع‌آوری یخچال و تلویزیون‌های موجود در بندهای زندانیان را صادر کرده است. این وسایل پیش‌تر توسط خود زندانیان تهیه شده و در اختیار آنان قرار داشته است.

به زندانیان اعلام شده که یخچال‌ها و تلویزیون‌ها «اموال زندان» محسوب می‌شوند و پس از جمع‌آوری، آنان باید در صورت نیاز دوباره این وسایل را با هزینه شخصی خریداری کنند.

این اقدام در عمل به معنای از بین بردن وسایلی است که زندانیان برای تأمین حداقل امکانات زندگی در محیط زندان با هزینه شخصی تهیه کرده‌اند؛ وسایلی که بخش مهمی از نیازهای روزمره آنان را تأمین می‌کند.

زندان امکانات رفاهی را تأمین نمی‌کند

در شرایطی که مسئولان زندان ارومیه اقدام به جمع‌آوری وسایل رفاهی زندانیان کرده‌اند، خود زندان بسیاری از امکانات مورد نیاز آنان را تأمین نمی‌کند.

زندانیان برای برخورداری از وسایلی مانند یخچال، تلویزیون و دیگر اقلام مورد نیاز زندگی در بند، ناچارند هزینه آنها را از محل منابع مالی خود یا کمک خانواده‌ها تأمین کنند. بنابراین، جمع‌آوری این وسایل نه‌تنها موجب محرومیت زندانیان از امکانات موجود می‌شود، بلکه آنان را بار دیگر مجبور به پرداخت هزینه برای تهیه همان وسایل می‌کند.

این وضعیت فشار مالی مضاعفی را بر خانواده زندانیان نیز تحمیل می‌کند؛ خانواده‌هایی که در بسیاری از موارد برای تأمین هزینه‌های خوراک، دارو و سایر نیازهای روزمره زندانیان نیز ناچار به پرداخت هزینه هستند.

جمع‌آوری وسایل با عنوان جابه‌جایی زندانیان

بر اساس اطلاعات موجود، جمع‌آوری وسایل شخصی و رفاهی زندانیان در زندان ارومیه در مواردی با بهانه‌هایی مانند جابه‌جایی زندانیان یا تغییر محل نگهداری انجام می‌شود. در چنین شرایطی، وسایلی که زندانیان با هزینه شخصی تهیه کرده‌اند، از اختیار آنان خارج می‌شود.

این روند در صورتی که بدون ارائه رسید، بدون تعیین تکلیف مالکیت وسایل و بدون امکان اعتراض زندانی انجام شود، می‌تواند زمینه سوءاستفاده از اموال زندانیان را فراهم کند.

پیش‌تر نیز گزارش‌هایی درباره کاهش امکانات رفاهی و اعتراض زندانیان در زندان ارومیه به کیفیت غذا و کاهش امکانات رفاهی منتشر شده بود. این گزارش‌ها از نارضایتی زندانیان نسبت به شرایط رفاهی و کیفیت خدمات ارائه‌شده در این زندان حکایت دارد.

فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی

بر اساس اطلاعات رسیده، فشار در زندان ارومیه به‌طور ویژه متوجه زندانیان سیاسی است. محدود شدن امکانات رفاهی در کنار شرایط نامناسب نگهداری، می‌تواند فشار مضاعفی بر این زندانیان وارد کند.

یخچال برای نگهداری مواد غذایی و برخی اقلام ضروری و تلویزیون برای دسترسی به اطلاعات و گذران اوقات در محیط بسته زندان، از جمله امکاناتی هستند که زندانیان برای تهیه آنها هزینه کرده‌اند. محروم کردن آنان از این وسایل، بدون آنکه زندان جایگزینی برای آنها فراهم کند، شرایط زندگی در بندها را دشوارتر می‌کند.

از سوی دیگر، اگر وسایل جمع‌آوری‌شده به زندانیان بازگردانده نشود و در اختیار مسئولان یا عوامل زندان قرار گیرد، موضوع از صرف محدودیت امکانات رفاهی فراتر رفته و به مسئله تضییع اموال زندانیان تبدیل می‌شود.

تا زمان تنظیم این گزارش، توضیحی از سوی مسئولان زندان ارومیه درباره علت جمع‌آوری این وسایل، وضعیت مالکیت آنها و سرنوشت اموال خارج‌شده از بندها منتشر نشده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

بررسی حقوقی وضعیت زندان ارومیه بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به‌دلیل محدودکردن حقوق شهروندان و مغایرت با دادرسی عادلانه همواره مورد انتقاد بوده‌اند. بررسی این موضوع بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست، بلکه نشان می‌دهد حتی همین مقررات نیز برای حفظ حقوق و کرامت زندانیان الزاماتی تعیین کرده‌اند.

اصول ۲۲ و ۳۹ قانون اساسی بر مصونیت حقوق و حیثیت افراد و ممنوعیت هتک حرمت آنان تأکید دارند. همچنین مقررات سازمان زندان‌ها، مسئولان را به تأمین شرایط مناسب نگهداری و حفظ حقوق زندانیان ملزم می‌کند. جمع‌آوری اموال شخصی زندانیان بدون ارائه توضیح روشن، تعیین تکلیف مالکیت و امکان پیگیری، می‌تواند با این الزامات در تعارض باشد.

غارت اموال زندانیان از منظر حقوق بشر

محروم کردن زندانیان از حداقل امکانات رفاهی و خارج کردن وسایلی که با هزینه شخصی تهیه کرده‌اند، در صورت فقدان توجیه قانونی و بدون رعایت حقوق مالکیت آنان، می‌تواند با اصل کرامت انسانی در دوران حبس تعارض داشته باشد.

مواد ۱، ۵ و ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر کرامت انسانی، منع رفتار تحقیرآمیز و حق برخورداری از مالکیت تأکید دارند. همچنین ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مقرر می‌کند با افرادی که از آزادی محروم شده‌اند باید با انسانیت و احترام به کرامت ذاتی آنان رفتار شود. قواعد نلسون ماندلا نیز بر برخورد انسانی و حفظ کرامت زندانیان در تمام دوران حبس تأکید دارد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

ایران در دو روز نخست شصت‌وسومین نشست شورای حقوق بشر؛ بررسی اعدام‌ها، حجاب اجباری و سرکوب مدنی


از افزایش اعدام‌های امنیتی تا محدودیت‌های زنان و فشار بر فعالان؛ موضوع ایران در سخنرانی‌ها و مواضع هیئت‌های حاضر در نشست شورای حقوق بشر مطرح شد

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – شصت‌وسومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد روز دوشنبه ۷ سپتامبر ۲۰۲۶، برابر با ۱۶ شهریور ۱۴۰۵، در کاخ ملل ژنو آغاز شد. بررسی مباحث مطرح‌شده در دو روز نخست این نشست نشان می‌دهد که وضعیت ایران در کنار موضوع جنگ و پیامدهای آن، از محورهای مهم مباحث حقوق بشری بوده است. افزایش اعدام‌ها، استفاده از اتهامات امنیتی، محدودیت‌های مرتبط با حجاب اجباری، فشار بر مدافعان حقوق بشر، محدود شدن فضای مدنی و فشار فرامرزی بر روزنامه‌نگاران و فعالان، از جمله موضوعاتی بود که در سخنرانی‌های مقام‌های بین‌المللی و هیئت‌های کشورهای مختلف مطرح شد.

آغاز شصت‌وسومین نشست شورای حقوق بشر

شصت‌وسومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد از ۷ سپتامبر آغاز شده و بر اساس برنامه تعدیل‌شده، جلسات آن تا ۷ اکتبر ادامه خواهد داشت.

در دو روز نخست، موضوع ایران بیشتر در سخنرانی افتتاحیه، بحث عمومی و اظهارات هیئت‌های کشورهای حاضر مطرح شد. بررسی اختصاصی گزارش هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی درباره ایران در روزهای ابتدایی انجام نمی‌شود و برای هفته سوم نشست در نظر گرفته شده است.

بر اساس برنامه اعلام‌شده، گفت‌وگوی تعاملی درباره گزارش هیئت حقیقت‌یاب از دوشنبه ۲۱ سپتامبر آغاز خواهد شد. در آن مرحله انتظار می‌رود موضوعاتی مانند اعتراضات، بازداشت‌ها، اعدام‌ها، وضعیت زنان، شرایط زندان‌ها و تأثیر جنگ بر تشدید فشارهای داخلی با جزئیات بیشتری مورد بررسی قرار گیرد.

هشدار درباره افزایش اعدام‌ها در ایران

یکی از مهم‌ترین محورهای مطرح‌شده درباره ایران در نخستین روز نشست شورای حقوق بشر، افزایش اجرای احکام اعدام بود.

ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، در سخنرانی افتتاحیه خود درباره وضعیت داخلی ایران هشدار داد که مقام‌های حکومتی  از شرایط جنگی برای افزایش فشارهای امنیتی استفاده کرده‌اند.

بر اساس آماری که در این سخنرانی ارائه شد، از مارس ۲۰۲۶ تاکنون دست‌کم ۵۹ نفر با اتهام‌های مرتبط با امنیت ملی اعدام شده‌اند. این رقم از شمار اعدام‌شدگان با همین گروه از اتهامات در سراسر سال ۲۰۲۵ بیشتر اعلام شده است.

افزایش اعدام‌ها در پرونده‌های امنیتی، به‌ویژه در شرایطی که فضای سیاسی و اجتماعی کشور تحت فشار قرار دارد، نگرانی‌های جدی درباره حق حیات، دادرسی عادلانه و استفاده از مجازات مرگ برای پرونده‌های سیاسی و امنیتی ایجاد کرده است.

حجاب اجباری و تشدید محدودیت‌های اجتماعی

موضوع حجاب اجباری نیز از دیگر محورهای سخنان کمیسر عالی حقوق بشر درباره ایران بود.

تورک تعطیلی واحدهای تجاری به دلیل رعایت نشدن مقررات حجاب اجباری را نگران‌کننده دانست. این موضوع نشان می‌دهد که محدودیت‌های مرتبط با حجاب تنها به الزام زنان در فضای عمومی محدود نمانده و پیامدهای اقتصادی و اجتماعی آن نیز به کسب‌وکارها و صاحبان واحدهای تجاری گسترش یافته است.

به این ترتیب، در نخستین روز نشست شورای حقوق بشر، وضعیت ایران از دو منظر متفاوت مورد توجه قرار گرفت: از یک سو ضرورت حفاظت از غیرنظامیان ایرانی در برابر پیامدهای حملات خارجی و از سوی دیگر نگرانی درباره تشدید سرکوب داخلی، اعدام‌ها و محدودیت‌های اعمال‌شده علیه زنان و جامعه مدنی.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان

نامه مادر یک زندانی از زندان تهران بزرگ؛ گرسنگی، کف‌خوابی و ناامنی در بندها

اتحادیه اروپا: ایران عامل اصلی افزایش اعدام‌ها

در دومین روز نشست شورای حقوق بشر، اتحادیه اروپا نیز افزایش اعدام‌ها در جهان را مورد توجه قرار داد.

نماینده اتحادیه اروپا اعلام کرد که ایران مهم‌ترین عامل افزایش ثبت‌شده اعدام‌ها در جهان است و سرعت اجرای احکام اعدام در ایران به بالاترین سطح طی چند دهه گذشته رسیده است.

در این موضع‌گیری، استفاده از مجازات اعدام برای جرایم مرتبط با مواد مخدر نیز مورد انتقاد قرار گرفت و مغایر با محدودیت‌های تعیین‌شده در حقوق بین‌الملل دانسته شد.

اتحادیه اروپا از کشورهایی که همچنان مجازات اعدام را اجرا می‌کنند خواست اجرای احکام را متوقف کرده و در مسیر لغو کامل مجازات مرگ حرکت کنند.

طرح این موضوع در نشست شورای حقوق بشر، در شرایطی صورت گرفته که آمار اعدام‌ها در ایران روندی افزایشی داشته و بخش قابل توجهی از احکام در پرونده‌های مواد مخدر، امنیتی و سیاسی اجرا شده است.

نگرانی کشورها از نبود فضای مدنی در ایران

در بحث عمومی روز دوم نشست، چند کشور نیز به وضعیت حقوق بشر در ایران پرداختند.

استرالیا درباره محدود شدن فضای فعالیت مدنی و افزایش فشار بر مدافعان حقوق بشر در ایران ابراز نگرانی کرد و بر ضرورت پایان دادن به سرکوب حقوق زنان و دختران و خشونت‌های جنسیتی تأکید کرد.

کانادا نیز از کوچک‌تر شدن فضای مدنی در ایران سخن گفت؛ موضوعی که در سال‌های اخیر با افزایش فشار بر فعالان اجتماعی، مدافعان حقوق بشر و منتقدان حکومت همراه بوده است.

سوئد مسئله نظارت و فشار فرامرزی علیه روزنامه‌نگاران و کارکنان رسانه‌ای را مطرح کرد. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که فشار بر فعالان و رسانه‌ها تنها به داخل مرزهای ایران محدود نمانده و نگرانی‌هایی درباره تعقیب و ارعاب مخالفان و روزنامه‌نگاران در خارج از کشور نیز مطرح شده است.

بلژیک نیز محدودیت آزادی بیان و عقب‌گرد در زمینه مجازات اعدام را از جمله نگرانی‌های مرتبط با ایران دانست. اسپانیا نیز ایران را در میان کشورهایی قرار داد که وضعیت حقوق بشر در آنها موجب نگرانی است.

نگرانی از شکنجه و خشونت جنسی در بازداشتگاه‌ها

سوئیس نیز در جریان بحث عمومی، با اشاره به مجموعه‌ای از کشورهای خاورمیانه، درباره گزارش‌های مربوط به شکنجه، خشونت جنسی در بازداشتگاه‌ها و حمله به غیرنظامیان، از جمله در ایران، ابراز نگرانی کرد.

این کشور خواستار بررسی مستقل موارد مطرح‌شده و پاسخگویی مسئولان شد.

طرح موضوع شکنجه و خشونت جنسی در بازداشتگاه‌ها در نشست شورای حقوق بشر، اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا رفتار با افراد بازداشت‌شده و زندانیان از مهم‌ترین شاخص‌های رعایت حقوق بشر محسوب می‌شود و هرگونه شکنجه یا رفتار غیرانسانی با افراد محروم از آزادی، نقض حقوق بنیادین آنان است.

آلمان و موضوع فشار فرامرزی

آلمان نیز موضوع فشارهای فرامرزی علیه مدافعان حقوق بشر را در ارتباط با ایران مطرح کرد.

نماینده آلمان همچنین نسبت به نحوه اشاره هیئت ایران به اسرائیل در جریان سخنرانی خود اعتراض کرد.

طرح این موضوع نشان‌دهنده آن است که در کنار مسائل مربوط به اعدام و سرکوب داخلی، رفتار حکومت ایران در عرصه بین‌المللی و نحوه مواجهه آن با مخالفان و منتقدان خارج از کشور نیز در مباحث شورای حقوق بشر مورد توجه قرار گرفته است.

درخواست برای توجه به زندانیان و مخالفان

در دومین روز نشست، موضوع اعدام زندانیان سیاسی و امنیتی نیز مطرح شد. در این زمینه بر گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ده‌ها زندان ایران و اعتراض زندانیان به صدور و اجرای احکام اعدام تأکید شد.

درخواست مطرح‌شده این بود که بررسی وضعیت ایران در شورای حقوق بشر تنها به جنگ و مناقشات خارجی محدود نشود، بلکه وضعیت زندانیان، مخالفان حکومت، اعدام‌ها و سرکوب در داخل کشور نیز در مرکز توجه قرار گیرد.

این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که شرایط جنگی نباید موجب نادیده گرفته شدن نقض حقوق بشر در داخل ایران شود. حفظ جان غیرنظامیان در برابر حملات خارجی و دفاع از حقوق زندانیان و شهروندان در داخل کشور، دو موضوع جدا از یکدیگر اما هم‌زمان ضروری هستند.

بررسی اختصاصی ایران در هفته سوم نشست

بر اساس برنامه رسمی شصت‌وسومین نشست شورای حقوق بشر، بررسی گزارش هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی درباره ایران در هفته سوم نشست انجام خواهد شد.

گفت‌وگوی تعاملی درباره این گزارش از دوشنبه ۲۱ سپتامبر در دستور کار قرار گرفته است. این جلسه می‌تواند مهم‌ترین بخش بررسی اختصاصی وضعیت حقوق بشر ایران در این دوره از نشست باشد.

انتظار می‌رود در این مرحله، موضوعاتی مانند سرکوب اعتراضات، بازداشت شهروندان، اجرای احکام اعدام، وضعیت زنان و دختران، شرایط زندان‌ها، فشار بر جامعه مدنی و تأثیر شرایط جنگی بر تشدید فشارهای داخلی با جزئیات بیشتری بررسی شود.

حق حیات و آزادی‌های مدنی؛ محور نگرانی‌های حقوق بشری

آنچه در دو روز نخست نشست شورای حقوق بشر درباره ایران مطرح شده، مجموعه‌ای از حقوق بنیادین را دربر می‌گیرد. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر حق حیات، آزادی و امنیت شخصی تأکید دارد و ماده ۵ شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند.

همچنین آزادی بیان، آزادی تجمع مسالمت‌آمیز و برخورداری از حقوق مدنی از جمله موضوعاتی است که در ارزیابی وضعیت حقوق بشر ایران مورد توجه قرار گرفته است.

در این چارچوب، افزایش اعدام‌ها، محدودیت‌های مدنی، فشار بر زنان و دختران، برخورد با فعالان و گزارش‌های مربوط به رفتار با زندانیان، از مهم‌ترین محورهایی هستند که می‌توانند در ادامه نشست شورای حقوق بشر نیز مورد بحث قرار گیرند.

ادامه فشارهای بین‌المللی بر پرونده حقوق بشر ایران

دو روز نخست شصت‌وسومین نشست شورای حقوق بشر نشان داد که موضوع ایران همچنان در میان مسائل مهم حقوق بشری مورد توجه جامعه بین‌المللی قرار دارد. افزایش اعدام‌ها، به‌ویژه اعدام‌های مرتبط با اتهامات امنیتی، محدودیت‌های مربوط به حجاب اجباری، فشار بر فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران و گزارش‌های مربوط به شکنجه و خشونت در بازداشتگاه‌ها، از جمله مواردی بود که در این مرحله مطرح شد.

با آغاز بررسی اختصاصی گزارش هیئت حقیقت‌یاب در هفته سوم، انتظار می‌رود دامنه این مباحث گسترده‌تر شود و عملکرد حکومت ایران در قبال اعتراضات، زندانیان، زنان، فعالان مدنی و حق حیات شهروندان با جزئیات بیشتری در برابر شورای حقوق بشر قرار گیرد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

حسین فاضلی هریکندی؛ از سرکوب اعتراضات تا دفاع از اعدام معترضان


بررسی کارنامه رئیس کل دادگستری استان البرز؛ از پرونده روح‌الله عجمیان و اعدام محمدمهدی کرمی و سیدمحمد حسینی تا سرکوب اعتراضات و فشار بر شهروندان بهایی

کانون حقوق بشر ایران، ‌چهارشنبه ۱۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – حسین فاضلی هریکندی، رئیس کل دادگستری استان البرز، از جمله مقام‌های قضایی است که نام او در سال‌های اخیر با سرکوب اعتراضات، صدور کیفرخواست‌های گسترده علیه معترضان، پرونده روح‌الله عجمیان، اعدام محمدمهدی کرمی و سیدمحمد حسینی، روایت رسمی درباره مرگ سارینا اسماعیل‌زاده و برخورد قضایی با شهروندان بهایی گره خورده است. او از تیر ۱۳۹۸ ریاست دستگاه قضایی استان البرز را بر عهده دارد و در این جایگاه، در جریان مجموعه‌ای از مهم‌ترین پرونده‌های سیاسی و امنیتی این استان، مواضع رسمی دستگاه قضایی را اعلام و از عملکرد آن دفاع کرده است. فاضلی هریکندی همچنین در فوریه ۲۰۲۳ به دلیل آنچه نقض جدی حقوق بشر عنوان شد، در فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا قرار گرفت.

حسین فاضلی هریکندی کیست؟

حسین فاضلی هریکندی در ۱۲ تیر ۱۳۹۸ به ریاست کل دادگستری استان البرز منصوب شد. پیش از آن، معاون قضایی رئیس کل و مدیر حفاظت و اطلاعات دادگستری استان تهران بود.

اهمیت جایگاه او در ساختار قضایی البرز از آن جهت است که استان البرز، به‌ویژه شهر کرج، در جریان اعتراضات سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ یکی از کانون‌های اصلی اعتراض و برخورد امنیتی بود. در طول این سال‌ها، فاضلی هریکندی در موارد متعددی درباره بازداشت معترضان، اتهامات امنیتی، احکام اعدام و پرونده‌های مربوط به جان‌باختگان اعتراضات اظهارنظر کرده است.

باکس اطلاعاتی | حسین فاضلی هریکندی

عنوان                                                      اطلاعات

نام                                                             حسین فاضلی هریکندی

سمت                                                             رئیس کل دادگستری استان البرز

آغاز ریاست در البرز                                     ۱۲ تیر ۱۳۹۸

سوابق پیشین                                             معاون قضایی رئیس کل و مدیر حفاظت و اطلاعات دادگستری استان تهران

مهم‌ترین پرونده مرتبط                                     پرونده روح‌الله عجمیان و اعدام محمدمهدی کرمی و سیدمحمد حسینی

اعتراضات ۱۴۰۱                                            اعلام صدور کیفرخواست برای ۲۰۱ معترض در استان البرز

مواضع درباره معترضان                            حمایت از برخورد قضایی و ادامه بازداشت معترضان

پرونده‌های جان‌باختگان اعتراضات                    سارینا اسماعیل‌زاده و مهدی حضرتی

پرونده‌های بحث‌برانگیز                                    آرمیتا عباسی، زندانیان کرج و شهروندان بهایی

وضعیت تحریم                                           تحریم‌شده توسط اتحادیه اروپا از فوریه ۲۰۲۳ به اتهام نقض جدی حقوق بشر

محورهای اصلی انتقاد                                   سرکوب اعتراضات، احکام اعدام، برخورد امنیتی و فشار بر اقلیت‌های دینی

صدور کیفرخواست برای صدها معترض در اعتراضات ۱۴۰۱

در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، دستگاه قضایی استان البرز با تعداد گسترده‌ای از پرونده‌های مربوط به معترضان روبه‌رو شد.

فاضلی هریکندی در آبان ۱۴۰۱ از صدور کیفرخواست برای ۲۰۱ نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات استان البرز خبر داد. او این افراد را «عوامل اصلی و فعال» اعتراضات معرفی کرد و فعالیت‌هایی مانند دعوت مردم به شرکت در اعتراضات از طریق شبکه‌های اجتماعی را از جمله موارد مطرح‌شده درباره آنان دانست.

او همچنین اعلام کرد حدود ۶۸ درصد بازداشت‌شدگان با قرار تأمین آزاد شده‌اند؛ آماری که نشان می‌داد شمار بازداشت‌شدگان در استان البرز بسیار بیشتر از تعداد افرادی بوده که برای آنان کیفرخواست صادر شده است.

فاضلی هریکندی در همان دوره، سخنان علی خامنه‌ای درباره اعتراضات را «نقشه راه دستگاه قضایی» توصیف کرد. این موضع، تصویری از نزدیکی رویکرد قضایی استان با سیاست اعلام‌شده در بالاترین سطح حکومت درباره برخورد با اعتراضات ارائه می‌کرد.

تهدید معترضان در اعتراضات ۱۴۰۴

مواضع حسین فاضلی هریکندی در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۴ نیز ادامه یافت.

او در دی‌ماه ۱۴۰۴ درباره بازداشت‌شدگان اعتراضات اعلام کرد افرادی که از نظر دستگاه قضایی «اغتشاشگر» شناخته شوند، از زمان دستگیری تا رسیدگی قضایی و اجرای حکم در بازداشت خواهند ماند.

چنین اظهارنظری پیش از صدور حکم قطعی دادگاه، نگرانی‌هایی درباره رعایت اصل برائت و نحوه برخورد با افراد بازداشت‌شده ایجاد می‌کند. در استانداردهای دادرسی عادلانه، فرد تا زمان اثبات جرم در دادگاه مستقل و بی‌طرف، مجرم محسوب نمی‌شود.

فاضلی هریکندی در این زمینه میان «معترض» و «اغتشاشگر» تفکیک قائل شد و برخورد سخت‌گیرانه با گروه دوم را ضروری دانست. این ادبیات در شرایطی مطرح شد که اعتراضات با بازداشت گسترده شهروندان همراه بود و مقام‌های قضایی و امنیتی از برخورد شدید با معترضان سخن می‌گفتند.

پرونده روح‌الله عجمیان و اعدام محمدمهدی کرمی و محمد حسینی

مهم‌ترین پرونده‌ای که نام حسین فاضلی هریکندی با آن پیوند خورده، پرونده کشته‌شدن روح‌الله عجمیان در جریان اعتراضات سال ۱۴۰۱ است.

پس از این حادثه، برای ۱۱ نفر شامل ۱۰ مرد و یک زن کیفرخواست صادر شد. شماری از متهمان با اتهام «افساد فی‌الارض» روبه‌رو شدند؛ عنوانی که در قوانین کیفری جمهوری اسلامی می‌تواند به صدور حکم اعدام منجر شود.

در مرحله بدوی، پنج نفر به اعدام محکوم شدند. پس از بررسی پرونده در دیوان عالی کشور، احکام سه نفر نقض شد، اما حکم اعدام محمدمهدی کرمی و سیدمحمد حسینی تأیید شد.

این دو زندانی در بامداد ۱۷ دی ۱۴۰۱ اعدام شدند.

فاضلی هریکندی پس از اجرای حکم، از روند رسیدگی و اعدام این دو معترض دفاع کرد و آنان را از «عوامل اصلی» پرونده دانست. او تأکید کرد که اعدام آنان صرفاً به دلیل مشارکت در ضرب‌وجرح روح‌الله عجمیان نبوده، بلکه مجموعه اقداماتی که به آنان نسبت داده شده بود، از سوی دادگاه مصداق «افساد فی‌الارض» تشخیص داده شده است





اتهام شکنجه و اعتراف اجباری در پرونده کرمی و حسینی

پرونده محمدمهدی کرمی و سیدمحمد حسینی با گزارش‌هایی درباره نقض حق دادرسی عادلانه، فشار در زمان بازداشت و اعترافات اجباری همراه بود.

گزارش‌های حقوق بشری درباره این پرونده از محدودیت دسترسی مؤثر به وکیل انتخابی و فشار بر متهمان سخن گفته‌اند. درباره سیدمحمد حسینی نیز گزارش‌هایی درباره شکنجه منتشر شد.

فاضلی هریکندی این گزارش‌ها را رد کرد و اعلام کرد هنگام انتقال سیدمحمد حسینی به زندان، آثار ضرب‌وجرح در بدن او مشاهده نشده است.

اهمیت این موضوع از آن جهت است که ادعاهای مربوط به شکنجه و اعتراف اجباری در پرونده‌ای که به اعدام منتهی شده، نیازمند تحقیق مستقل، شفاف و قابل راستی‌آزمایی است. در صورت وجود شکنجه یا اعتراف اجباری، استفاده از چنین اعترافاتی برای صدور حکم اعدام با اصول اساسی دادرسی عادلانه در تعارض قرار می‌گیرد.

روایت رسمی درباره مرگ سارینا اسماعیل‌زاده

سارینا اسماعیل‌زاده، نوجوان ۱۶ ساله، یکی دیگر از پرونده‌هایی است که نام حسین فاضلی هریکندی در ارتباط با آن مطرح شده است.

او در مهر ۱۴۰۱ اعلام کرد سارینا در عظیمیه کرج از پشت‌بام خانه مادربزرگش سقوط کرده و مرگ او ناشی از خودکشی بوده است.

این روایت با گزارش‌هایی که مرگ سارینا را به برخورد نیروهای امنیتی در جریان اعتراضات نسبت می‌دادند، در تضاد بود. گزارش‌هایی نیز درباره فشار بر خانواده او برای پذیرش یا تکرار روایت رسمی منتشر شد.

قرار گرفتن این پرونده در فهرست موارد مرتبط با تحریم اتحادیه اروپا علیه فاضلی هریکندی نشان می‌دهد موضع او درباره علت مرگ سارینا، از نظر نهاد تحریم‌کننده بخشی از عملکرد حقوق بشری او محسوب شده است.

پرونده مهدی حضرتی و مرگ با گلوله

مهدی حضرتی، جوان معترض، در ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در خرمدشت کرج با اصابت گلوله به سر جان باخت.

فاضلی هریکندی اصابت گلوله به پیشانی او را تأیید کرد، اما اعلام کرد نیروهای امنیتی حاضر در محل سلاح گرم نداشته‌اند و مرگ او را «مشکوک» توصیف کرد.

هم‌زمان تصاویری از لحظه تیرخوردن و انتقال پیکر او منتشر شد.

یکی از مسائل مهم این پرونده، نبود نتیجه شفاف و عمومی از تحقیق درباره عامل تیراندازی بود. در چنین پرونده‌هایی، تعیین عامل مرگ و انجام تحقیقات مستقل برای روشن شدن حقیقت و پاسخ‌گویی مقام‌های مسئول اهمیت اساسی دارد.

آرمیتا عباسی؛ تکذیب گزارش‌های مربوط به خشونت جنسی

آرمیتا عباسی از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ در کرج بود که پس از انتقال به بیمارستان، گزارش‌هایی درباره تعرض جنسی و شکنجه او منتشر شد.

فاضلی هریکندی این گزارش‌ها را رد کرد و دلیل انتقال آرمیتا عباسی به بیمارستان را مشکلات گوارشی عنوان کرد. او همچنین آرمیتا عباسی را از سازمان‌دهندگان اعتراضات و تهیه‌کنندگان کوکتل مولوتوف معرفی کرد.

در مقابل، گزارش‌هایی بر اساس اطلاعات منتشرشده از کارکنان بیمارستان، روایت مربوط به مشکلات گوارشی را زیر سؤال برده و نشانه‌هایی از خشونت جنسی را مطرح کردند.

با توجه به تضاد روایت‌ها، آنچه اهمیت دارد انجام تحقیقات مستقل و بی‌طرفانه درباره ادعاهای شکنجه و خشونت جنسی است؛ موضوعی که بدون تحقیق مستقل نمی‌توان درباره آن داوری قطعی کرد.

سرکوب اعتراض زندانیان در زندان مرکزی کرج

در آذر ۱۴۰۱، زندانیان زندان مرکزی کرج در اعتراض به انتقال چند محکوم برای اجرای حکم اعدام دست به اعتراض زدند.

در جریان این اعتراض، گزارش‌هایی درباره ورود نیروهای گارد زندان و استفاده از سلاح ساچمه‌ای و جنگی منتشر شد.

فاضلی هریکندی ابتدا وقوع درگیری گسترده را رد و حادثه را «درگیری محدود» میان زندانیان توصیف کرد. او بعداً کشته‌شدن یک زندانی و مجروح‌شدن چند نفر را تأیید کرد، اما مرگ زندانی را ناشی از سنگ‌پرانی سایر زندانیان دانست.

در این پرونده نیز نتیجه یک تحقیق مستقل درباره علت مرگ، مسئولیت نیروهای حاضر و نحوه استفاده از سلاح به‌صورت عمومی منتشر نشد.




اعدام حامد ولیدی و نیما شاهی در زندان مرکزی کرج

اجرای احکام اعدام در زندان‌های استان البرز در دوره ریاست فاضلی هریکندی ادامه داشت.

در دی ۱۴۰۲، او از اجرای حکم اعدام پنج زندانی در زندان مرکزی کرج خبر داد و آنان را اعضای یک شبکه سرقت مسلحانه معرفی کرد.

در آبان ۱۴۰۳ نیز چهار متهم پرونده تولید و توزیع مشروبات الکلی حاوی متانول در زندان مرکزی کرج اعدام شدند. اتهام آنان «افساد فی‌الارض» اعلام شد.

همچنین در مهر ۱۴۰۴ از صدور دو حکم اعدام برای حامد ولیدی و نیما شاهی در پرونده‌ای با اتهام ارتباط با سازمان مجاهدین خلق و اسرائیل خبر داده شد. احکام در زمان اعلام بدوی و قابل فرجام‌خواهی بودند. این دو نفر در فروردین ۱۴۰۵ اعدام شدند.

برخورد قضایی با شهروندان بهایی

در دوره ریاست حسین فاضلی هریکندی، شهروندان بهایی در استان البرز نیز با پرونده‌های قضایی و احکام سنگین مواجه شدند.

در یکی از این پرونده‌ها، ۱۳ شهروند بهایی با احکامی از ۲۵ ماه تا هفت سال حبس و مجازات‌های تکمیلی روبه‌رو شدند. اتهامات مطرح‌شده علیه آنان عمدتاً به فعالیت‌های آموزشی، فرهنگی و مذهبی مربوط بود.

صدور این احکام توسط قضات دادگاه انجام شده اما این پرونده‌ها در ساختار قضایی استانی تحت ریاست اداری او رسیدگی شده‌اند.

در پرونده پیام ولی، شهروند بهایی محکوم به ۱۶ سال حبس و مجازات‌های تکمیلی، گزارش شده است که فاضلی هریکندی و دادستان وقت کرج با درخواست مرخصی او پیش از نوروز ۱۴۰۳ مخالفت کرده‌اند. این مورد از جمله مواردی است که تصمیم مشخصی درباره یک زندانی بهایی مستقیماً به فاضلی هریکندی نسبت داده شده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

خودکشی زندانیان و مرگ‌های مشکوک پس از آزادی؛ هشدار فوری به خانواده‌ها

زندان تهران بزرگ؛ فروش تخت، تماس و ملاقات در سایه فشار اقتصادی بر زندانیان

تحریم به دلیل نقض حقوق بشر

اتحادیه اروپا در فوریه ۲۰۲۳ حسین فاضلی هریکندی را به دلیل آنچه «نقض جدی حقوق بشر» عنوان کرد، تحریم کرد.

در ارزیابی اتحادیه اروپا، نقش دستگاه قضایی البرز در قرار دادن صدها معترض در معرض اتهام «افساد فی‌الارض» و خطر مجازات اعدام و همچنین تأیید روایت رسمی درباره مرگ سارینا اسماعیل‌زاده از جمله موارد مطرح‌شده درباره او بود.

این تحریم‌ها شامل محدودیت‌هایی مانند مسدود شدن دارایی‌ها در اتحادیه اروپا، ممنوعیت سفر و ممنوعیت در اختیار قرار دادن منابع اقتصادی برای فرد تحریم‌شده است.

قرار گرفتن نام فاضلی هریکندی در فهرست تحریم‌های حقوق بشری اتحادیه اروپا، یکی از مهم‌ترین اسناد رسمی درباره ارزیابی بین‌المللی عملکرد او محسوب می‌شود.

بررسی حقوقی پرونده حسین فاضلی هریکندی بر اساس قوانین داخلی

بررسی عملکرد حسین فاضلی هریکندی بر اساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست، بلکه برای سنجش رعایت حقوق متهمان و زندانیان در چارچوب همان مقررات انجام می‌شود. مهم‌ترین ابهامات حقوقی درباره پرونده‌های مرتبط با او شامل نحوه برخورد با معترضان، استفاده از اتهامات سنگین امنیتی، روند صدور احکام اعدام، ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری و محدودیت دسترسی به وکیل است.

اصول ۲۲، ۳۲، ۳۵، ۳۷ و ۳۸ قانون اساسی بر مصونیت جان و حیثیت افراد، قانونی بودن بازداشت، حق داشتن وکیل، اصل برائت و ممنوعیت شکنجه برای گرفتن اقرار تأکید دارند. در پرونده‌هایی که به اعدام منتهی شده‌اند، رعایت این اصول و امکان دفاع مؤثر اهمیت ویژه‌ای دارد. در صورت اثبات شکنجه، اعتراف اجباری یا محرومیت مؤثر از وکیل، روند دادرسی حتی با معیارهای قانونی داخلی نیز محل ایراد است.

بررسی از منظر حقوق بشر و موارد احتمالی نقض استانداردها



مواد ۳، ۵، ۹، ۱۰، ۱۹ و ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر به‌ترتیب بر حق حیات و امنیت، منع شکنجه، منع بازداشت خودسرانه، حق دادرسی عادلانه، آزادی بیان و حق تجمع مسالمت‌آمیز تأکید دارند. همچنین مواد ۶، ۷، ۹، ۱۴، ۱۸ و ۱۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی، از حق حیات، منع شکنجه، دادرسی عادلانه، آزادی مذهب و آزادی بیان حمایت می‌کنند.

در پرونده‌های مرتبط با فاضلی هریکندی، اعدام معترضان، بازداشت گسترده، ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری، برخورد با اعتراضات و فشار قضایی بر شهروندان بهایی، از مهم‌ترین موارد قابل بررسی در پرتو این استانداردهاست.

کارنامه‌ای زیر ذره‌بین حقوق بشر

کارنامه حسین فاضلی هریکندی در سال‌های ریاست بر دادگستری البرز با سرکوب اعتراضات، پرونده‌های منتهی به اعدام، دفاع از احکام سنگین، روایت رسمی درباره جان‌باختگان اعتراضات و برخورد قضایی با شهروندان بهایی گره خورده است. هرچند صدور همه احکام را نمی‌توان شخصاً به او نسبت داد، نقش مدیریتی و مواضع رسمی او در این پرونده‌ها قابل بررسی و ارزیابی حقوق بشری است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام عزت عسگری در زندان بهشهر


در شرایطی که جامعه ایران شاهد اعتراضات پی‌درپی است، افزایش اعدام ها به‌عنوان ابزاری برای ارعاب و خاموش‌کردن صدای تغییر تفسیر می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۵ – یک زندانی در زندان بهشهر اعدام شد.

بامداد امروز سه‌شنبه عزت عسگری در زندان بهشهر اعدام شد. وی اهل گلوگاه بود و پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

خودکشی زندانیان و مرگ‌های مشکوک پس از آزادی؛ هشدار فوری به خانواده‌ها

زندان تهران بزرگ؛ فروش تخت، تماس و ملاقات در سایه فشار اقتصادی بر زندانیان

اعدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی حیات و محدودیت‌های اعمال مجازات اعدام.

ماده ۱۴ میثاق: حق محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و دفاع مؤثر.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل: درخواست از دولت‌ها برای تعلیق اجرای احکام اعدام و حرکت به سوی لغو این مجازات.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

آماده‌سازی زندان‌های تهران برای بیگاری زنان زندانی زیر پوشش اشتغال‌زایی


دادستان تهران از رتبه پایین اشتغال زندانیان انتقاد کرده و خواستار راه‌اندازی واحد «کوثر» برای زنان زندانی و گسترش کارگاه‌ها در اوین، تهران بزرگ و قزلحصار شده است؛ طرحی که بدون تضمین دستمزد عادلانه، رضایت آزادانه و شفافیت مالی، زمینه گسترش بیگاری را فراهم می‌کند

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۵ – زنان زندانی در ندامتگاه زنان تهران در آستانه اجرای طرح تازه‌ای قرار گرفته‌اند که مقامات قضایی آن را «توسعه اشتغال» معرفی می‌کنند؛ اما سابقه کارگاه‌های زندان نشان می‌دهد چنین برنامه‌هایی می‌تواند به سازوکاری برای تأمین نیروی کار ارزان و انتقال سود تولیدات به مدیران زندان، بنیاد تعاون، پیمانکاران وابسته و شبکه اقتصادی حاکمیت تبدیل شود.

دستور دادستان تهران برای افزایش اشتغال زندانیان

روز سه‌شنبه ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۵، علی صالحی، دادستان تهران، در نشستی با حضور مدیرکل زندان‌های استان، نمایندگان سازمان زندان‌ها، مدیرعامل بنیاد تعاون و مسئولان انجمن حمایت از زندانیان، از رتبه پایین اشتغال زندانیان در تهران انتقاد کرد.

براساس گزارش خبرگزاری میزان، صالحی گفت باوجود شهرک‌های صنعتی و واحدهای تولیدی متعدد، آمار اشتغال زندانیان در استان تهران «مناسب نیست» و به برنامه‌ریزی جدی نیاز دارد. این سخنان نشان می‌دهد افزایش شمار زندانیان شاغل به یکی از اهداف اجرایی دستگاه قضایی تبدیل شده است؛ بدون آنکه جزئیات قراردادها، میزان دستمزد، ساعات کار و سهم واقعی زندانیان از درآمد تولیدات اعلام شود.

راه‌اندازی واحد «کوثر» برای زنان زندانی

در این نشست مقرر شد بنیاد تعاون زندانیان با همکاری شهرداری تهران، ظرف یک ماه واحد اشتغالی با عنوان «کوثر» برای زنان زندانی راه‌اندازی کند. نوع فعالیت، ظرفیت کارگاه، ساعات کار، میزان مزد، وضعیت بیمه و نحوه انتخاب زنان برای کار در این واحد اعلام نشده است.

نبود چنین اطلاعاتی، نگرانی‌ها را درباره تبدیل این طرح به مرکز تازه‌ای برای بیگاری زنان زندانی افزایش داده است. پیش‌تر گزارش‌هایی از وادارکردن زنان زندانی به ساعت‌ها کار سنگین، بدون استراحت کافی، دستمزد عادلانه و امکان اعتراض مؤثر منتشر شده بود

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

خودکشی زندانیان و مرگ‌های مشکوک پس از آزادی؛ هشدار فوری به خانواده‌ها

زندان تهران بزرگ؛ فروش تخت، تماس و ملاقات در سایه فشار اقتصادی بر زندانیان

آماده‌سازی اوین، تهران بزرگ و قزلحصار

مقامات همچنین دستور داده‌اند تمام فضاهای قابل‌استفاده در زندان‌های اوین، تهران بزرگ و قزلحصار برای ایجاد کارگاه و گسترش حرفه‌آموزی آماده شود. تأکید بر «استفاده حداکثری» از ظرفیت اشتغال، بدون اشاره به حق انتخاب زندانی، خطر تبدیل کار به اجبار سازمان‌یافته را افزایش می‌دهد.

اشتغال واقعی باید داوطلبانه، همراه با قرارداد روشن، مزد متناسب، بیمه، ایمنی و امکان شکایت باشد. هنگامی که زندانی برای تأمین غذا، دارو و نیازهای اولیه به درآمد ناچیز کارگاه وابسته است، رضایت او نمی‌تواند مستقل از فشارهای محیط زندان ارزیابی شود.

سودهای کلان در برابر دستمزدهای ناچیز

گزارش‌های پیشین از زندان دستگرد اصفهان از درآمدهای میلیاردی کارگاه‌ها در برابر پرداخت کمتر از دو میلیون تومان به هر زندانی حکایت دارد. در زندان خورین ورامین نیز زندانیان در کارگاه‌های خیاطی با دستمزد ماهانه ۵۰۰ هزار تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به کار گرفته شده‌اند.

در زندان محان اصفهان نیز سهم پرداختی به زندانیان بسیار کمتر از درآمد ثبت‌شده برای سازمان زندان‌ها گزارش شده است. این الگوی غیرشفاف نشان می‌دهد سود حاصل از کار زندانیان، به‌جای بهبود زندگی آنان و خانواده‌هایشان، به جیب مقامات زندان، پیمانکاران وابسته و در نهایت سران حاکمیت سرازیر می‌شود.

بررسی حقوقی بیگاری زنان زندانی براساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران به‌دلیل مغایرت با موازین حقوقی و محدودکردن حقوق زندانیان مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی موضوع براساس قوانین داخلی به معنای تأیید آنها نیست؛ بلکه نشان می‌دهد مقامات حتی مقررات خود را نیز رعایت نمی‌کنند.

ماده ۱۷۴ آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها، اشتغال را برای زندانیان «متقاضی» پیش‌بینی کرده و حفظ حقوق آنان را الزامی دانسته است. مواد ۱۸۵ و ۱۸۷ نیز بر پرداخت ماهانه مزد، بیمه حوادث، رعایت ایمنی و تنظیم صورت‌حساب مالی تأکید دارند.

وادارکردن زنان زندانی به کار، پرداخت مزد ناچیز، نبود قرارداد روشن، پنهان‌ماندن درآمد کارگاه‌ها و فقدان نظارت مستقل، این مقررات را نقض می‌کند. آماده‌سازی گسترده کارگاه‌ها بدون انتشار سازوکار مالی نیز احتمال گسترش بیگاری سازمان‌یافته را تقویت می‌کند.

نقض حقوق بشر در بهره‌کشی از زنان زندانی

ماده ۴ اعلامیه جهانی حقوق بشر بردگی و بندگی را ممنوع می‌کند. ماده ۲۳ حق انتخاب آزادانه کار، شرایط منصفانه و مزد عادلانه را به رسمیت می‌شناسد و ماده ۲۴ بر محدودیت معقول ساعات کار و برخورداری از استراحت تأکید دارد.

کار زنان زندانی زمانی به بیگاری تبدیل می‌شود که با اجبار، تهدید، محرومیت، دستمزد ناچیز یا فقدان امکان اعتراض همراه باشد. گسترش چنین سازوکاری، کرامت زنان زندانی را نقض و آنان را به نیروی کار بی‌دفاع برای سودآوری ساختار زندان تبدیل می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ