--> ژوئن 2026 ~ کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

احمد علیزاده؛ صدور حکم جدید حبس و مجازات‌های تکمیلی برای معلم بازنشسته و فعال فرهنگی


احمد علیزاده، معلم بازنشسته و فعال فرهنگی اهل آبدانان، در حالی با حکم تازه دو سال حبس، ممنوعیت خروج از کشور و مجازات‌های تکمیلی مواجه شده که هم‌اکنون دوران تبعید اجباری خود را در شهرستان فنوج استان سیستان و بلوچستان سپری می‌کند

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵ – صدور حکم تازه برای احمد علیزاده، معلم بازنشسته و فعال فرهنگی اهل آبدانان، بار دیگر توجه‌ها را به ادامه برخوردهای قضایی با فعالان سیاسی و صنفی جلب کرده است. وی که پیش‌تر به دلیل فعالیت‌های مرتبط با اعتراضات سراسری و اتهامات امنیتی به حبس، بازنشستگی اجباری و تبعید محکوم شده بود، اکنون در حالی با محکومیت جدید روبه‌رو شده که همچنان دوران تبعید اجباری خود را در استان سیستان و بلوچستان سپری می‌کند.

حکم جدید احمد علیزاده شامل چه مجازات‌هایی است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شعبه دادگاه انقلاب ایلام به ریاست قاضی «رجب محمدی» حکم جدید احمد علیزاده را به‌صورت حضوری به وی ابلاغ کرده است.

بر اساس این رأی، احمد علیزاده بابت اتهامات «تبلیغ علیه نظام»، «تبلیغ به نفع گروه‌های مخالف نظام» و «اهانت به بنیان‌گذار و رهبر جمهوری اسلامی» به دو سال حبس تعزیری درجه پنج با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم شده است.

دادگاه علاوه بر مجازات حبس، وی را به یک سال ممنوعیت خروج از کشور، ابطال گذرنامه و ۱۰۸۰ ساعت خدمات عمومی رایگان در شهرداری آبدانان به عنوان مجازات تکمیلی محکوم کرده است.

سابقه بازداشت و محکومیت احمد علیزاده چیست؟

احمد علیزاده نخستین بار در ۲۵ مهر ۱۴۰۱ هم‌زمان با اعتراضات سراسری در شهرستان آبدانان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و پس از مدتی با تودیع وثیقه آزاد شد.

وی بار دیگر در ۱۷ دی‌ماه ۱۴۰۱ بازداشت شد و در ادامه، شعبه اول دادگاه انقلاب ایلام او را به اتهام تشکیل گروه با هدف برهم زدن امنیت کشور به شش سال و یک روز حبس تعزیری محکوم کرد.

همچنین در همان پرونده، بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و شانزده روز حبس تعزیری، بازنشستگی اجباری، تبعید به شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان و محرومیت از هرگونه فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.

روند پرونده‌های قضایی احمد علیزاده چگونه ادامه یافته است؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، احمد علیزاده در یکی دیگر از پرونده‌های قضایی خود نیز بابت اتهامات «تشکیل دسته و گروه با هدف برهم زدن امنیت»، «تبلیغ علیه نظام» و «تشویش اذهان عمومی» به ۲۷ ماه حبس تعزیری، دو سال انفصال از خدمت، یک سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی و دو سال تبعید محکوم شده بود.

او پس از تحمل بخشی از دوران حبس و همچنین پنج ماه حبس خانگی با پابند الکترونیکی، در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۴۰۳ برای اجرای حکم دو سال تبعید به شهرستان فنوج اعزام شد و هم‌اکنون دوران تبعید خود را در این شهرستان سپری می‌کند.

صدور حکم جدید در شرایطی صورت گرفته که وی هنوز در حال اجرای مجازات‌های پیشین است.

چرا صدور احکام متعدد برای فعالان فرهنگی مورد توجه ناظران حقوقی قرار گرفته است؟

برخی ناظران حقوقی معتقدند صدور احکام متعدد و متوالی برای فعالان فرهنگی و صنفی، به‌ویژه در پرونده‌هایی با عناوین کلی امنیتی، می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای آزادی فعالیت‌های سیاسی و صنفی داشته باشد.

به باور آنان، استفاده از مجازات‌های تکمیلی مانند تبعید، بازنشستگی اجباری، محرومیت از فعالیت در فضای مجازی، ممنوعیت خروج از کشور و خدمات عمومی اجباری، در کنار مجازات حبس، دامنه محدودیت‌های اعمال‌شده بر فعالان سیاسی را افزایش می‌دهد و آثار آن فراتر از دوران محکومیت کیفری ادامه می‌یابد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

مشهد در شب ۱۹ دی؛ ویدئویی از آغاز تیراندازی به معترضان و روایت سرکوب خونین اعتراضات سراسری + فیلم و عکس

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

زندان دستگرد اصفهان؛ افشای قتل‌عام و سرکوب خونین زندانیان در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵

بررسی حقوق پرونده بر اساس قوانین داخلی

ابهامات حقوقی

صدور احکام متعدد برای یک فعال سیاسی، همراه با اعمال هم‌زمان مجازات‌هایی مانند حبس، تبعید، بازنشستگی اجباری، محرومیت از فعالیت در فضای مجازی، ممنوعیت خروج از کشور و خدمات عمومی اجباری، پرسش‌هایی درباره اصل تناسب مجازات، ضرورت اعمال مجازات‌های تکمیلی و رعایت حقوق دفاعی متهم ایجاد می‌کند. همچنین استفاده از عناوین کلی امنیتی، بدون انتشار جزئیات مستندات پرونده، ارزیابی روند رسیدگی را با دشواری مواجه می‌سازد.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۲۲ قانون اساسی: حیثیت، حقوق و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر به حکم قانون.

اصل ۲۳ قانون اساسی: تفتیش عقاید ممنوع است.

اصل ۳۲ قانون اساسی: هیچ‌کس را نمی‌توان بازداشت کرد مگر به حکم قانون.

اصل ۳۴ قانون اساسی: دادخواهی حق مسلم هر فرد است.

اصل ۳۵ قانون اساسی: متهم حق انتخاب و دسترسی به وکیل دارد.

اصل ۳۷ قانون اساسی: اصل بر برائت است مگر جرم در دادگاه صالح اثبات شود.

قانون آیین دادرسی کیفری: بر رعایت حقوق دفاعی متهم و رسیدگی عادلانه تأکید دارد.

موارد نقض قانون

صدور احکام متعدد و اعمال هم‌زمان مجازات‌های سنگین و تکمیلی.

محدودیت فعالیت‌های مدنی و صنفی از طریق محرومیت‌های گسترده.

استفاده از عناوین کلی امنیتی بدون انتشار مستندات روشن.

استمرار محدودیت‌های اجتماعی و شغلی پس از اجرای بخشی از محکومیت.

چرا پرونده احمد علیزاده می‌تواند از منظر حقوق بشر قابل توجه باشد؟

پرونده احمد علیزاده از منظر حقوق بشری، موضوعاتی مانند آزادی بیان، حق برخورداری از دادرسی عادلانه و حق اشتغال را مطرح می‌کند. همچنین اعمال مجازات‌هایی نظیر تبعید، محرومیت از فعالیت در فضای مجازی و بازنشستگی اجباری، در کنار محکومیت‌های کیفری، از جمله مواردی است که همواره مورد توجه نهادهای حقوق بشری قرار داشته است.

مواد مرتبط با حقوق بشر

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: منع بازداشت خودسرانه.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از دادرسی عادلانه.

ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حمایت از آزادی بیان و ابراز عقیده.

ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از کار و امنیت شغلی.

دور حکم جدید علیه احمد علیزاده در حالی انجام شده است که این معلم بازنشسته و فعال فرهنگی همچنان دوران تبعید اجباری خود را سپری می‌کند. افزوده شدن محکومیت‌های تازه به مجموعه احکام پیشین، بار دیگر موضوع نحوه برخورد با فعالان سیاسی و صنفی و پیامدهای حقوقی و اجتماعی این احکام را در کانون توجه قرار داده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نه به اعدام؛ گسترش حمایت‌های مردمی از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همزمان با افزایش اعدام‌ها + فیلم و عکس‌ها


در یکصد و بیست‌وهفتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، همزمان با افزایش اجرای احکام اعدام و تشدید فشار بر زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات، حمایت از این کارزار از زندان‌ها فراتر رفت و در شهرهای مختلف کشور با شعارها و پیام‌های اعتراضی شهروندان بازتاب یافت







کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵ – کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در یکصد و بیست‌وهفتمین هفته خود، وارد مرحله‌ای تازه از حمایت‌های اجتماعی شده است. همزمان با ادامه روند افزایشی اعدام‌ها و تشدید فشار بر زندانیان سیاسی، گروه‌هایی از شهروندان و جوانان معترض در شهرهای مختلف با حمل تراکت‌ها و سر دادن شعارهای ضد اعدام، همبستگی خود را با زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنان اعلام کردند. این تحرکات در شرایطی صورت می‌گیرد که فضای امنیتی و محدودیت بر فعالیت‌های اعتراضی همچنان رو به افزایش است.

گسترش حمایت‌های مردمی از کارزار «نه به اعدام»

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که از درون زندان‌ها آغاز شد، اکنون به یکی از شناخته‌شده‌ترین حرکت‌های اعتراضی علیه مجازات اعدام در ایران تبدیل شده است. در هفته یکصد و بیست‌وهفتم این کارزار، گزارش‌های متعددی از حمایت شهروندان در خارج از زندان‌ها منتشر شد؛ حمایتی که نشان می‌دهد مخالفت با اعدام به تدریج به یکی از مطالبات عمومی جامعه تبدیل شده است.

در حالی که زندانیان سیاسی در ده‌ها زندان کشور با اعتصاب غذا اعتراض خود را نسبت به اجرای احکام اعدام ادامه می‌دهند، شهروندان نیز با حضور در اماکن عمومی و انتشار تصاویر و پیام‌های اعتراضی، تلاش کرده‌اند صدای مخالفت با اعدام را به سطح جامعه منتقل کنند.

مردم چگونه از کارزار «نه به اعدام» حمایت کردند؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، گروه‌هایی از جوانان و شهروندان معترض در شهرهای مختلف از جمله تهران، قم، شیراز، جهرم، شاهین‌شهر و اهواز با در دست داشتن تراکت‌های اعتراضی، حمایت خود را از زندانیان سیاسی و مخالفت با مجازات اعدام اعلام کردند.

بر روی این تراکت‌ها شعارهایی از جمله:

«اعدام ابزار مقابله با قیام»

«نه به اعدام و نه به کشتار زندانیان»

«زندانی سیاسی آزاد باید گردد»

«از زندان تا خیابان، نه به حکم اعدام»

«نه به اعدام، آری به کرامت انسان»

«علیه اعدام‌ها در کشور شورش کنیم»

دیده می‌شد.

همچنین شعارهایی همچون «قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان»، «حکومت اعدامی سرنگون سرنگون» و «افزایش اعدام‌ها هراس حاکمیت از گسترش اعتراضات است» نیز در میان پیام‌های منتشرشده مشاهده شده است.

چرا مخالفت با اعدام به یک مطالبه عمومی تبدیل شده است؟

فعالان مدنی معتقدند حمایت‌های اخیر نشان می‌دهد مخالفت با مجازات اعدام دیگر تنها به خانواده زندانیان، فعالان حقوق بشر یا وکلای دادگستری محدود نیست و به تدریج به یکی از مطالبات عمومی جامعه تبدیل شده است.

به باور آنان، افزایش چشمگیر اجرای احکام اعدام در ماه‌های اخیر، به‌ویژه در پرونده‌های مرتبط با زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات، موجب شده است که بخش گسترده‌تری از جامعه نسبت به پیامدهای این مجازات حساس شود.

بسیاری از شهروندان نیز حق حیات را بنیادی‌ترین حق انسانی دانسته و بر این باورند که مجازات اعدام نباید به ابزاری برای ایجاد فضای ارعاب یا مقابله با مخالفان و منتقدان تبدیل شود.

ارتباط افزایش اعدام‌ها با فضای پس از اعتراضات

گسترش حمایت از کارزار «نه به اعدام» در شرایطی رخ می‌دهد که همزمان روند صدور و اجرای احکام اعـدام نیز ادامه یافته است. طی ماه‌های گذشته، نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به افزایش احکام اعـدام و تشدید برخوردهای قضایی با زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات هشدار داده‌اند.

در همین حال، شرکت‌کنندگان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» معتقدند ادامه این حرکت اعتراضی می‌تواند توجه افکار عمومی، رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری را بیش از گذشته به وضعیت زندانیان محکوم به اعـدام جلب کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

مشهد در شب ۱۹ دی؛ ویدئویی از آغاز تیراندازی به معترضان و روایت سرکوب خونین اعتراضات سراسری + فیلم و عکس

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

زندان دستگرد اصفهان؛ افشای قتل‌عام و سرکوب خونین زندانیان در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵

بررسی حقوقی؛ آیا اعتراض به اعـدام و حمایت مدنی از آن جرم محسوب می‌شود؟

ابهامات حقوقی

حمایت مسالمت‌آمیز از کارزارهای مدنی، بیان مخالفت با مجازات اعـدام و مشارکت در فعالیت‌های اعتراضی غیرخشونت‌آمیز، از منظر حقوقی با حقوق بنیادین شهروندان ارتباط دارد. هرگونه محدودیت یا برخورد با این فعالیت‌ها باید بر اساس قانون، ضرورت و اصل تناسب ارزیابی شود.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۲۷ قانون اساسی: تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌های بدون حمل سلاح، مشروط بر آنکه مخل مبانی اسلام نباشد، آزاد است.

اصل ۲۳ قانون اساسی: تفتیش عقاید ممنوع است.

اصل ۲۴ قانون اساسی: نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزاد هستند مگر در موارد مقرر در قانون.

اصل ۳۲ قانون اساسی: منع بازداشت خودسرانه و لزوم رعایت تشریفات قانونی.

موارد نقض قانون

برخورد قضایی یا امنیتی با فعالیت‌های مسالمت‌آمیز مدنی.

محدود کردن حق آزادی بیان و ابراز عقیده.

اعمال فشار بر شهروندان صرفاً به دلیل حمایت از یک کارزار مدنی.

محدودیت بر حق تجمع و اعتراض مسالمت‌آمیز.

چرا حمایت از کارزار «نه به اعـدام» به موضوعی حقوق بشری تبدیل شده است؟

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» بر حق حیات و مخالفت با اجرای مجازات اعـدام تمرکز دارد؛ حقی که در اسناد بین‌المللی حقوق بشر جایگاه ویژه‌ای دارد. همچنین حمایت مسالمت‌آمیز شهروندان از این کارزار با حقوقی همچون آزادی بیان، آزادی تجمع و مشارکت در فعالیت‌های مدنی ارتباط مستقیم دارد.

مواد مرتبط با حقوق بشر

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی.

ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: آزادی بیان و ابراز عقیده.

ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق تجمع و مشارکت مسالمت‌آمیز.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حمایت از حق حیات و ضرورت رعایت دقیق تضمین‌های قانونی در پرونده‌های منتهی به مجازات اعـدام.

یکصد و بیست‌وهفتمین هفته کارزار «نه به اعـدام» نشان داد که این حرکت اعتراضی دیگر تنها به زندان‌ها محدود نیست و حمایت از آن در میان بخش‌هایی از جامعه نیز گسترش یافته است. همزمان با افزایش نگرانی‌ها نسبت به اجرای احکام اعـدام، حضور شهروندان در حمایت از این کارزار بیانگر آن است که مخالفت با مجازات اعـدام و دفاع از حق حیات، به یکی از مطالبات مهم بخشی از افکار عمومی تبدیل شده و همچنان در کانون توجه فعالان مدنی و حقوق بشری قرار دارد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

ایمان خدری؛ ۱۶ ماه بلاتکلیفی و محرومیت، انتقال به زندان شیبان


ایمان خدری، زندانی سیاسی اهل مسجدسلیمان، پس از حدود ۱۶ ماه بازداشت بدون تعیین تکلیف، از زندان آبادان به زندان شیبان اهواز منتقل شده است. او در تمام این مدت از ملاقات با خانواده محروم بوده و همچنان وضعیت پرونده‌اش در ابهام قرار دارد

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵ – ادامه بازداشت طولانی‌مدت ایمان خدری، زندانی سیاسی اهل مسجدسلیمان، بدون تعیین تکلیف پرونده و محرومیت از ملاقات با خانواده، نگرانی‌های حقوقی و حقوق بشری را افزایش داده است. این زندانی سیاسی که به‌تازگی از زندان آبادان به زندان شیبان اهواز منتقل شده، همچنان با اتهامات کلی امنیتی و بدون دسترسی کامل به حقوق قانونی خود در بلاتکلیفی به سر می‌برد.

ایمان خدری چرا همچنان پس از ۱۶ ماه در بلاتکلیفی به سر می‌برد؟

ایمان خدری، شهروند اهل مسجدسلیمان، نزدیک به ۱۶ ماه است که در بازداشت به سر می‌برد و تاکنون هیچ تصمیم نهایی درباره پرونده او اتخاذ نشده است. وی در این مدت از حق ملاقات با خانواده نیز محروم بوده؛ موضوعی که نگرانی نزدیکان و فعالان حقوق بشر را نسبت به وضعیت جسمی و روانی او افزایش داده است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این زندانی سیاسی اخیراً از زندان آبادان به زندان شیبان اهواز منتقل شده، اما این جابه‌جایی نیز تغییری در وضعیت بلاتکلیف پرونده او ایجاد نکرده و همچنان اطلاعات روشنی درباره روند رسیدگی قضایی در دسترس نیست.

روایت ایمان خدری از شرایط نگهداری در زندان آبادان

ایمان خدری پیش‌تر در یک پیام صوتی از داخل زندان آبادان، از شرایط دشوار نگهداری خود و فشارهای واردشده بر خانواده‌اش سخن گفته بود. او اعلام کرده بود که انتقالش به زندان آبادان، که محل نگهداری زندانیان جرایم خطرناک و فاقد بند امنیتی ویژه زندانیان سیاسی است، با هدف افزایش فشارهای روحی و روانی بر او و خانواده‌اش انجام شده است.

به گفته او، دوری از محل سکونت خانواده و محدودیت‌های ارتباطی، شرایط را برای پیگیری وضعیت پرونده و حفظ ارتباط با نزدیکان دشوارتر کرده است.

بازداشت ایمان خدری چگونه انجام شد؟

بازداشت ایمان خدری در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ در منزل شخصی‌اش در مسجدسلیمان صورت گرفت. بر اساس گزارش‌ها، نیروهای اطلاعات سپاه در جریان این عملیات از شوکر برقی و خشونت فیزیکی استفاده کرده‌اند.

پس از بازداشت، وی ابتدا به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در اهواز منتقل شد و حدود دو هفته بعد، در ۲۹ اسفند ۱۴۰۳، بدون ارائه توضیح رسمی به زندان آبادان انتقال یافت. نزدیکان او معتقدند این انتقال با هدف تشدید فشار بر این زندانی سیاسی صورت گرفته است.

اتهامات امنیتی مطرح‌شده علیه ایمان خدری چیست؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، اتهامات منتسب به ایمان خدری شامل«تلاش برای برهم زدن نظم عمومی» و «اقدام علیه امنیت کشور از طریق ارتباط با رسانه‌های مخالف» عنوان شده است.

با این حال، تاکنون هیچ کیفرخواست رسمی یا توضیح شفافی درباره مصادیق این اتهامات منتشر نشده و روند رسیدگی قضایی نیز همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

برخی ناظران حقوقی معتقدند استفاده از عناوین کلی و مبهم امنیتی، بدون ارائه مستندات مشخص، می‌تواند امکان دفاع مؤثر متهم را محدود کرده و روند دادرسی را با چالش‌های جدی مواجه کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

مشهد در شب ۱۹ دی؛ ویدئویی از آغاز تیراندازی به معترضان و روایت سرکوب خونین اعتراضات سراسری + فیلم و عکس

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

زندان دستگرد اصفهان؛ افشای قتل‌عام و سرکوب خونین زندانیان در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵

بررسی حقوقی پرونده بر اساس قوانین داخلی

ابهامات حقوقی

تداوم بازداشت ایمان خدری برای مدت طولانی بدون تعیین تکلیف نهایی پرونده، محرومیت از ملاقات با خانواده و ابهام در روند رسیدگی قضایی، پرسش‌هایی جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه ایجاد می‌کند. همچنین، مشخص نبودن جزئیات اتهامات و طولانی شدن بازداشت موقت می‌تواند با الزامات قانونی درباره حقوق متهمان در تعارض قرار گیرد.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۳۲ قانون اساسی: هیچ‌کس را نمی‌توان بازداشت کرد مگر به حکم قانون و اتهام باید در اسرع وقت به وی ابلاغ شود.

اصل ۳۴ قانون اساسی: دادخواهی حق مسلم هر فرد است.

اصل ۳۵ قانون اساسی: همه افراد حق دارند در دادگاه از وکیل برخوردار باشند.

اصل ۳۷ قانون اساسی: اصل بر برائت است و هیچ فردی مجرم شناخته نمی‌شود مگر جرم او در دادگاه صالح اثبات شود.

قانون آیین دادرسی کیفری: بر تفهیم فوری اتهام، حق دسترسی به وکیل، رعایت حدود قانونی بازداشت موقت و رسیدگی در مدت متعارف تأکید دارد.

موارد نقض قانون

ادامه بازداشت طولانی‌مدت بدون تعیین تکلیف پرونده.

محرومیت از ملاقات با خانواده برای مدت طولانی.

ابهام در تفهیم دقیق اتهامات و ارائه مستندات.

محدود شدن امکان برخورداری از دفاع مؤثر و دسترسی به وکیل.

استفاده طولانی از بازداشت موقت در شرایطی که باید اقدامی استثنایی و محدود باشد.

چرا پرونده ایمان خدری می‌تواند مصداق نقض حقوق بشر باشد؟

ادامه بازداشت طولانی‌مدت، بلاتکلیفی قضایی، محرومیت از ملاقات با خانواده و طرح اتهامات کلی امنیتی، نگرانی‌هایی را درباره رعایت حقوق بنیادین این زندانی سیاسی ایجاد کرده است. استمرار چنین وضعیتی می‌تواند حق آزادی، دادرسی عادلانه و برخورداری از ارتباط با خانواده را با چالش مواجه کند و از همین رو مورد توجه نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است.

مواد مرتبط با حقوق بشر

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: منع بازداشت خودسرانه و حق اطلاع از علت بازداشت.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و مستقل.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی یا تحقیرآمیز.

ماده ۱۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حمایت از زندگی خانوادگی و منع مداخلات خودسرانه در روابط خانوادگی.

ادامه بازداشت ایمان خدری بدون تعیین تکلیف نهایی پرونده، در کنار محرومیت طولانی‌مدت از ملاقات با خانواده و ابهام در روند رسیدگی قضایی، بر نگرانی‌ها درباره رعایت حقوق قانونی و حقوق بشری این زندانی سیاسی افزوده است. با گذشت حدود ۱۶ ماه از بازداشت، همچنان اطلاعات شفافی درباره سرنوشت پرونده و زمان رسیدگی نهایی منتشر نشده و خانواده او نیز در انتظار روشن شدن وضعیت وی به سر می‌برند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

یک‌صد و بیست‌ و هفتمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۷ زندان


در مقابل این سرکوبگری‌ها و بربریت قرون وسطایی صدای زندانیان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همچنان بلند است. آنان بدون توقف هر سه‌شنبه یادآوری می‌کنند که مجازات اعدام باید لغو شود و آزادی و برابری در ایران برقرار گردد

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵ – در یکصد و بیست و هفتمین هفته کارزار«سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، زندانیان سیاسی در ۵۷ زندان سراسر کشور روز سه‌شنبه ۹ تیرماه ۱۴۰۵ با اعتصاب غذا، بار دیگر مخالفت خود را با تداوم صدور و اجرای احکام اعدام اعلام کردند. این کارزار که اکنون به یکی از طولانی‌ترین و گسترده‌ترین حرکت‌های اعتراضی درون زندان‌های ایران تبدیل شده، با وجود فشارهای امنیتی، تهدید، محدودیت‌های ارتباطی و برخوردهای انضباطی همچنان ادامه دارد و هر هفته بر دامنه حمایت از آن افزوده می‌شود.

شرکت‌کنندگان در این کارزار تأکید می‌کنند که اعتراض آنان تنها به دفاع از زندانیان محکوم به اعدام محدود نمی‌شود، بلکه تلاشی برای نگهبانی از حق حیات، کرامت انسانی و عدالت است. آنان مجازات اعدام را ابزاری برای گسترش فضای ارعاب و خاموش کردن صداهای منتقد می‌دانند و بر این باورند که استمرار این حرکت اعتراضی می‌تواند توجه افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری را بیش از پیش به روند رو به افزایش اعدام‌ها جلب کند. به اعتقاد این زندانیان، مخالفت با اعدام بخشی از مبارزه‌ای گسترده‌تر برای دفاع از حقوق بنیادین انسان‌ها و مقابله با چرخه خشونت و سرکوب در جامعه است.

بیانیه کارزار «سه‌‌شنبه‌های نه به اعدام» ؛ هشدار نسبت به گسترش بازداشت‌ها و پرونده‌سازی پس از اعتراضات

در بیانیه کارزار «سه‌‌شنبه‌های نه به اعدام» آمده است که مقامات قضایی از بازداشت ۳ هزار و ۲۹۲ نفر از زمان آغاز جنگ اخیر با اتهام «همکاری با دشمن» خبر داده‌اند. در ادامه این بیانیه با اشاره به روند رسیدگی به پرونده‌های مرتبط با اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ تأکید شده است که هم‌زمان با تشدید برخوردهای امنیتی، شمار زیادی از بازداشت‌شدگان با پرونده‌های قضایی سنگین روبه‌رو هستند. همچنین به تشکیل صدها تا هزاران پرونده قضایی برای معترضان در برخی استان‌ها اشاره شده که از تداوم سیاست برخورد قضایی با معترضان حکایت دارد.

وقتی حتی مزار عزیزان نیز پنهان می‌شود

در بسیاری از پرونده‌های اعدام، رنج خانواده‌ها با اجرای حکم پایان نمی‌یابد. محروم کردن خانواده‌ها از اطلاع درباره محل دفن یا تحویل پیکر عزیزانشان، لایه دیگری از رنج و بی‌عدالتی را رقم می‌زند. روایت پیش‌رو، بازتاب این درد ماندگار و مطالبه دادخواهی خانواده‌هایی است که هنوز در جست‌وجوی نشانی از فرزندان خود هستند. در قسمتی از بیانیه کارزار«سه‌‌شنبه‌های نه به اعدام» با اشاره به فراخوان پدر وحید بنی‌عامریان آمده است:

«در این میان صدای پدری که می‌پرسد : “مزار پسرم کجاست؟” صدایی است که از عمق رنج و بی‌عدالتی برمی‌خیزد؛ پرسش پدر وحید بنی عامریان، زندانی سیاسی که به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر در فروردین امسال در زندان قزلحصار اعدام شد، و دیگر خانواده‌هایی که جسد فرزندانشان را تحویل ندادند تنها یک مطالبه شخصی نیست، بلکه فریاد بسیاری از دادخواهان است که حتی از حق ابتدایی دانستن محل دفن عزیزانشان محروم شده‌اند. این محرومیت ادامه مجازات پس از مرگ و نقض اشکار کرامت انسانی است. جایی که رنج نه پایان می‌یابد و نه حتی اجازه سوگواری می‌یابد.»

 متن کامل بیانیه کارزار«سه‌‌شنبه‌های نه به اعدام» در زیر آمده است:

تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۷ زندان مختلف در هفته صدوبیست و هفتم

ماشین اعدام و سرکوب حکومت مستبد حاکم همچنان به کار خود ادامه می‌دهد و روزانه شاهد اعدام زندانیان سیاسی و زندانیان جرایم عمومی در سراسر کشور هستیم.

دستگاه قضائیه حکومتی اعلام کرده است که از آغاز جنگ اخیر تاکنون، ۳ هزار و ۲۹۲ نفر را به اتهام «همکاری با دشمن» بازداشت کرده است. این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که پس از سرکوب اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای نظامی و امنیتی، روند برخورد با معترضان وارد مرحله تازه‌ای شده و بخش زیادی از دستگیر شدگان در معرض صدور احکام اعدام یا زندان‌های طولانی‌مدت هستند. دادستان ساری گفته ۷۰۰ پرونده علیه معترضان دی ماه تشکیل شده، علم الهدی امام جمعه فاسد مشهد نیز از هزارها پرونده برای دستگیرشدگان قیام دی ماه خبر داده است.

آمار اعدام‌ها در خردادماه سال جاری به حدود ۱۴۰ تن بالغ می‌شود.

کارنامه این حکومت پر از نقض گسترده و آشکار حقوق بشر و استفاده از اعدام به عنوان ابزاری برای سرکوب و ارعاب است. هزاران خانواده در ایران داغدار عزیزانی هستند که در فرایند غیر انسانی قربانی اراده سرکوبگر حکومت شده‌اند. در این میان صدای پدری که می‌پرسد : “مزار پسرم کجاست؟” صدایی است که از عمق رنج و بی‌عدالتی برمی‌خیزد؛ پرسش پدر وحید بنی عامریان، زندانی سیاسی که به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر در فروردین امسال در زندان قزلحصار اعدام شد، و دیگر خانواده‌هایی که جسد فرزندانشان را تحویل ندادند تنها یک مطالبه شخصی نیست، بلکه فریاد بسیاری از دادخواهان است که حتی از حق ابتدایی دانستن محل دفن عزیزانشان محروم شده‌اند. این محرومیت ادامه مجازات پس از مرگ و نقض اشکار کرامت انسانی است. جایی که رنج نه پایان می‌یابد و نه حتی اجازه سوگواری می‌یابد.

در مقابل این سرکوبگری‌ها و بربریت قرون وسطایی صدای زندانیان در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همچنان بلند است. آنان بدون توقف هر سه‌شنبه یادآوری می‌کنند که مجازات اعدام باید لغو شود و آزادی و برابری در ایران برقرار گردد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۹ تیر ۱۴۰۵ در هفته صدو بیست و هفتم در ۵۷ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:

زندان اوین(بند های زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحدهای ۲ و ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان(بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت(بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام و

هفته صدوبیست و هفتم

سه‌شنبه ۹تیر ۱۴۰۵

کارزار «سه شنبه های نه به اعدام»

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

مشهد در شب ۱۹ دی؛ ویدئویی از آغاز تیراندازی به معترضان و روایت سرکوب خونین اعتراضات سراسری + فیلم و عکس

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

زندان دستگرد اصفهان؛ افشای قتل‌عام و سرکوب خونین زندانیان در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام ۳زندانی در یاسوج و گرگان


سیاست اعدام های گسترده، واکنشی به پویایی اجتماعی و افزایش کنشگری مدنی در جامعه‌ای است که دیگر از خواسته‌های خود عقب ننشسته است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۸ تیرماه ۱۴۰۵ – سه زندانی در زندان‌های یاسوج و گرگان اعدام شدند. این اعدام‌ها در بازه زمانی اول تا هفتم تیرماه اجرا شده است.

اعدام محمدمهدی رهبان در زندان گرگان

بامداد یک‌شنبه ۷ تیرماه ۱۴۰۵،‌ محمدمهدی رهبان در زندان گرگان اعدام شد. وی اهل روستای سفید‌چاه بهشهر و ساکن بندرگز بود. او ۹ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۲زندانی در زندان یاسوج

سحرگاه دوشنبه ا ول تیرماه ۱۴۰۵، دو زندانی در زندان یاسوج اعدام شدند. هویت آنها به شرح زیر است:

ـ محمدعلی حاجی‌حسینی، ۲۵ ساله، اهل کهگیلویه و بویراحمد بود که ۲ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ محمود قائم، ۲۸ ساله، اهل یاسوج بود که ۴سال پیش به اتهام سرقت مسلحانه بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

مشهد در شب ۱۹ دی؛ ویدئویی از آغاز تیراندازی به معترضان و روایت سرکوب خونین اعتراضات سراسری + فیلم و عکس

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

زندان دستگرد اصفهان؛ افشای قتل‌عام و سرکوب خونین زندانیان در ۱۱ فروردین ۱۴۰۵

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

حق حیات؛ بنیادی‌ترین حق انسانی

اعـدام به عنوان شدیدترین مجازات کیفری، همواره یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزه حقوق بشر بوده است. مهم‌ترین ایراد وارد بر این مجازات، تعارض آن با حق حیات به عنوان بنیادی‌ترین و غیرقابل جایگزین‌ترین حق انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که «هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.» این اصل، حق حیات را به عنوان حقی ذاتی و غیرقابل سلب برای تمامی انسان‌ها به رسمیت می‌شناسد.

در چنین چارچوبی، اجرای حکم اعدام به معنای سلب کامل و برگشت‌ناپذیر این حق بنیادین است. برخلاف سایر مجازات‌ها، در صورت وقوع اشتباه قضایی، هیچ راهی برای جبران پیامدهای اجرای حکم اعدام وجود ندارد. تاریخ نظام‌های قضایی جهان نیز نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست و آشکار شدن بی‌گناهی افراد پس از اجرای حکم را ثبت کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره استمرار این مجازات ایجاد کرده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر

علاوه بر حق حیات، بسیاری از نهادهای بین‌المللی معتقدند که اعـدام می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. آثار روانی ناشی از انتظار طولانی برای اجرای حکم، شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و برخی شیوه‌های اجرای این مجازات، بارها از سوی گزارشگران و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

از سوی دیگر، ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز به آن پیوسته است، تأکید می‌کند که حتی در کشورهایی که مجازات اعـدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها باید در محدودترین شرایط ممکن و پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه اعمال شود. دسترسی آزاد به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان رسیدگی تجدیدنظر از جمله این تضمین‌ها هستند.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعـدام، به‌ویژه پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نهادهای حقوق بشری نسبت به نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی متهمان و فقدان نظارت مستقل بر روند دادرسی ابراز نگرانی کرده‌اند. به همین دلیل، مجازات اعـدام همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان محسوب می‌شود و تلاش‌های بین‌المللی برای محدود کردن یا لغو کامل آن ادامه دارد.

نقض حقوق بشر؛ اعـدام و سلب حق بنیادین حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام از منظر حقوق بشری یکی از جدی‌ترین اشکال نقض حق حیات محسوب می‌شود. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر طی دهه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر خود، خطر جبران‌ناپذیر نقض حقوق انسانی را به همراه دارد. در پرونده‌هایی که با ابهام‌های قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری، عدم شفافیت روند دادرسی یا فشارهای امنیتی همراه هستند، نگرانی‌ها درباره نقض استانداردهای دادرسی عادلانه دوچندان می‌شود. از این رو، بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات شده‌اند.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی. اجرای حکم اعـدام به معنای سلب کامل و غیرقابل بازگشت حق حیات است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز. شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با این اصل در تعارض باشد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی. در پرونده‌های منتهی به اعـدام رعایت کامل تضمین‌های دادرسی ضروری است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی هر انسان به حیات. این ماده تأکید می‌کند که مجازات اعـدام تنها در محدودترین شرایط و با رعایت کامل استانداردهای دادرسی قابل اعمال است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر. هرگونه محدودیت در این حقوق، مشروعیت احکام منتهی به اعـدام را با تردید مواجه می‌کند.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل درباره توقف اعـدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ