--> بازداشت وکلا؛ تلاش برای خاموش کردن آخرین سنگر دفاع از زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ ~ کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

بازداشت وکلا؛ تلاش برای خاموش کردن آخرین سنگر دفاع از زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴


موج بازداشت، تعلیق پروانه و پرونده‌سازی علیه وکلای دادگستری در سال‌های اخیر، به‌ویژه پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، به یکی از ابعاد کمتر دیده‌شده سرکوب در ایران تبدیل شده است؛ روندی که هدف آن حذف مدافعان مستقل، تسلط کامل بر روند دادرسی و خاموش کردن صدای زندانیان سیاسی عنوان می‌شود

بازداشت وکلا؛ راهبردی برای حذف آخرین سنگر دفاع حقوقی

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۸ خردادماه ۱۴۰۵ – بازداشت وکلا در ایران دیگر یک رویداد پراکنده یا استثنایی نیست، بلکه به بخشی از یک سیاست سازمان‌یافته برای کنترل کامل روند دادرسی تبدیل شده است. در سال‌های اخیر و به‌ویژه پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، ده‌ها وکیل دادگستری به دلیل پذیرش وکالت معترضان، زندانیان سیاسی، خانواده‌های دادخواه و فعالان مدنی با احضار، بازداشت، تعلیق پروانه و محرومیت‌های شغلی روبه‌رو شده‌اند. ناظران حقوق بشر معتقدند هدف اصلی این روند، محروم کردن بازداشت‌شدگان از دسترسی به وکلای مستقل و فراهم کردن زمینه برای صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، در دادگاه‌های انقلاب است.

هدف از سرکوب وکلای مستقل چیست؟

به باور فعالان حقوق بشر، این سیاست تنها متوجه شخص وکیل نیست، بلکه تلاشی برای حذف آخرین مانع در برابر پرونده‌سازی‌های امنیتی و محاکمات غیرشفاف محسوب می‌شود. وکلای مستقل با پیگیری وضعیت زندانیان، افشای موارد شکنجه، اعتراض به اعترافات اجباری و اطلاع‌رسانی درباره روند دادرسی، نقش مهمی در دفاع از حقوق متهمان ایفا می‌کنند. به همین دلیل، حذف آنان به معنای قرار دادن بازداشت‌شدگان در خلأ کامل حقوقی است.

همزمان، فشار بر وکلا با هدف اعمال سلطه کامل دستگاه قضایی بر نهاد وکالت و تضعیف استقلال کانون وکلا دنبال می‌شود. در بسیاری از پرونده‌ها، پس از کنار گذاشتن وکلای مستقل، متهمان ناچار به پذیرش وکلای تسخیری می‌شوند؛ وکلایی که به گفته منتقدان، در برابر نقض حقوق موکلان خود سکوت می‌کنند. در نتیجه، بازداشت وکلا تنها یک برخورد صنفی نیست، بلکه بخشی از سیاستی گسترده برای محدود کردن حق دفاع، خاموش کردن صدای زندانیان سیاسی و تسهیل صدور احکام سنگین علیه معترضان و مخالفان به شمار می‌رود.

چرا بازداشت وکلا به یک سیاست سازمان‌یافته تبدیل شده است؟

در هر نظام قضایی، وکیل مستقل یکی از مهم‌ترین تضمین‌های دادرسی عادلانه و دفاع مؤثر از حقوق متهمان محسوب می‌شود. اما در ساختار قضایی ایران، وکلایی که پرونده‌های سیاسی، عقیدتی و امنیتی را می‌پذیرند، خود به هدف نهادهای امنیتی و قضایی تبدیل می‌شوند. طی سال‌های اخیر، به‌ویژه پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴، ده‌ها وکیل دادگستری با احضار، بازداشت، تعلیق پروانه و محدودیت‌های شغلی مواجه شده‌اند؛ روندی که به باور ناظران حقوق بشر، بخشی از یک سیاست سازمان‌یافته برای تضعیف حق دفاع و حذف نظارت مستقل بر روند دادرسی است.





هدف از بازداشت وکلای مستقل چیست؟

منتقدان معتقدند دستگاه قضایی و نهادهای امنیتی با بازداشت وکلا تلاش می‌کنند آخرین حلقه نظارت بر روند بازداشت، بازجویی، شکنجه و محاکمه زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات را از میان بردارند. وکلای مستقل معمولاً با پیگیری وضعیت موکلان، افشای موارد نقض حقوق بشر و اعتراض به اعترافات اجباری، مانعی در برابر پرونده‌سازی‌های امنیتی محسوب می‌شوند. حذف آنان، متهمان را در خلأ حقوقی قرار داده و امکان دفاع مؤثر را به‌شدت محدود می‌کند.

این روند پس از اعتراضات ۱۴۰۴ شدت بیشتری یافت؛ اعتراضاتی که هزاران بازداشتی و صدها پرونده امنیتی را به دنبال داشت. بسیاری از وکلایی که برای دفاع از این بازداشت‌شدگان اعلام آمادگی کردند، خود با فشارهای امنیتی روبه‌رو شدند. فعالان حقوق بشر معتقدند هدف نهایی این سیاست، جلوگیری از حضور وکلای مستقل در پرونده‌های سیاسی، اعمال سلطه کامل دستگاه قضایی بر روند دادرسی و تضعیف استقلال کانون وکلا است؛ اقدامی که پیامدهای آن نه تنها جامعه حقوقی، بلکه حق دفاع هزاران شهروند را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

آیا هدف، جلوگیری از دفاع حقوقی بازداشت‌شدگان اعتراضات است؟

بازداشت وکلا و تأثیر آن بر پرونده‌های سیاسی

بخش قابل توجهی از تحلیلگران حقوقی معتقدند بازداشت وکلا ارتباط مستقیمی با پرونده‌های اعتراضات سراسری و زندانیان سیاسی دارد. وکلای مستقل تنها در دادگاه از موکلان خود دفاع نمی‌کنند، بلکه با اطلاع‌رسانی، ارتباط مستمر با خانواده‌ها و افشای تخلفات صورت‌گرفته در بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها، نقش مهمی در جلوگیری از پنهان ماندن نقض حقوق بشر ایفا می‌کنند.

حذف ناظران مستقل از روند دادرسی

به باور ناظران حقوق بشر، حذف وکلای مستقل عملاً راه را برای پیشبرد پرونده‌های امنیتی بدون نظارت عمومی هموار می‌کند. این وکلا در بسیاری از موارد تنها کانال انتقال اطلاعات درباره وضعیت بازداشت‌شدگان، موارد شکنجه، اعترافات اجباری و نقض اصول دادرسی عادلانه هستند. به همین دلیل، فشار بر آنان می‌تواند به محدود شدن حق دفاع و افزایش آسیب‌پذیری متهمان منجر شود.

در بسیاری از پرونده‌های مرتبط با اعتراضات، خانواده‌ها گزارش داده‌اند که پس از بازداشت وکیل یا جلوگیری از ورود او به پرونده، روند رسیدگی با سرعت بیشتری به سمت صدور احکام سنگین حرکت کرده است. فعالان حقوق بشر معتقدند این روند با هدف کاهش امکان دفاع مؤثر از متهمان و محدود کردن نظارت مستقل بر عملکرد نهادهای امنیتی و قضایی دنبال می‌شود؛ اقدامی که می‌تواند حقوق اساسی بازداشت‌شدگان را بیش از پیش در معرض تهدید قرار دهد.

چگونه کانون وکلا تحت فشار قرار گرفته است؟

یکی از اهداف اصلی فشارها و محدودیت‌های فزاینده علیه وکلای دادگستری، تضعیف استقلال کانون وکلای دادگستری عنوان می‌شود. کانون وکلا به عنوان قدیمی‌ترین نهاد مستقل حقوقی کشور، همواره نقشی مهم در حفظ استقلال حرفه وکالت و دفاع از حقوق شهروندان ایفا کرده است. با این حال، طی سال‌های اخیر تلاش‌ها برای محدود کردن اختیارات این نهاد و افزایش دخالت دستگاه قضایی در امور آن به شکل محسوسی افزایش یافته است.

تلاش برای وابسته‌سازی جامعه وکالت

منتقدان معتقدند دستگاه قضایی با استفاده از ابزارهایی همچون پرونده‌سازی امنیتی، بازداشت، تعلیق پروانه وکالت و اعمال محرومیت‌های شغلی، در پی خارج کردن وکلای مستقل از عرصه فعالیت حرفه‌ای است. به باور آنان، این روند با هدف ایجاد فضایی از ترس و خودسانسوری در میان وکلا و تبدیل جامعه وکالت به نهادی وابسته و مطیع دنبال می‌شود.

در چنین شرایطی، استقلال حرفه وکالت که یکی از ارکان اساسی دادرسی عادلانه به شمار می‌رود، با تهدیدی جدی مواجه شده است. تضعیف کانون وکلا نه تنها حقوق وکلای دادگستری را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه حق دسترسی شهروندان به دفاع مستقل و مؤثر را نیز محدود می‌کند. فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که از میان رفتن استقلال نهاد وکالت، راه را برای گسترش دادرسی‌های غیرشفاف، افزایش نفوذ نهادهای امنیتی در پرونده‌های قضایی و کاهش امکان دفاع مؤثر از زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات هموار می‌سازد.

پرونده‌سازی امنیتی چگونه علیه وکلا به کار گرفته می‌شود؟

یکی از روش‌های رایج برای اعمال فشار بر وکلای مستقل، طرح اتهامات امنیتی علیه آنان به دلیل پذیرش وکالت زندانیان سیاسی، فعالان مدنی و بازداشت‌شدگان اعتراضات است. طی سال‌های گذشته، وکلای متعددی تنها به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای خود با اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام»، «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «اقدام علیه امنیت ملی» یا «همکاری با رسانه‌های معاند» روبه‌رو شده‌اند. فعالان حقوق بشر معتقدند این اتهامات اغلب با هدف ایجاد فضای ارعاب و جلوگیری از ادامه فعالیت حرفه‌ای وکلا مطرح می‌شود.

فشار دائمی از طریق پرونده‌های مفتوح و محدودیت‌های شغلی

در بسیاری از موارد، این پرونده‌ها ماه‌ها و حتی سال‌ها بدون تعیین تکلیف نهایی مفتوح باقی می‌مانند و به ابزاری برای اعمال فشار مستمر بر وکیل تبدیل می‌شوند. وکلایی که تحت چنین تعقیب‌هایی قرار می‌گیرند، ناچارند بخش قابل توجهی از زمان و توان خود را صرف دفاع از خود کنند و همواره با خطر بازداشت یا صدور احکام قضایی مواجه باشند.

همزمان، استفاده از وثیقه‌های سنگین، ممنوعیت خروج از کشور، محدودیت در پذیرش پرونده‌های خاص، تعلیق یا لغو پروانه وکالت و سایر محرومیت‌های شغلی، به عنوان ابزارهای مکمل به کار گرفته می‌شود. منتقدان بر این باورند که هدف نهایی این سیاست‌ها، حذف تدریجی وکلای مستقل از عرصه دفاع حقوقی و ایجاد فضایی است که در آن وکلا از پذیرش پرونده‌های سیاسی و حقوق بشری هراس داشته باشند. نتیجه چنین روندی، تضعیف حق دفاع متهمان و محدود شدن یکی از مهم‌ترین تضمین‌های دادرسی عادلانه در کشور است.

نقش و تحمیل وکلای تبصره ۴۸ در تضعیف حق دفاع متهمان چیست؟

با حذف وکلای مستقل از پرونده‌های سیاسی و امنیتی، زمینه برای تحمیل وکلای تبصره ۴۸ یا وکلای مورد تأیید دستگاه قضایی فراهم می‌شود. این محدودیت باعث می‌شود بسیاری از متهمان از حق انتخاب آزادانه وکیل محروم شوند و ناچار به پذیرش وکلایی شوند که خارج از اراده آنان تعیین شده‌اند.

فعالان حقوق بشر معتقدند در بسیاری از پرونده‌های سیاسی، این وکلا نقش فعالی در دفاع از متهمان ایفا نمی‌کنند و در مواردی نیز در برابر ادعاهای مربوط به شکنجه، اعترافات اجباری و سایر موارد نقض حقوق متهمان سکوت اختیار می‌کنند. به باور منتقدان، این وضعیت عملاً امکان دفاع مؤثر را کاهش داده و روند صدور احکام سنگین را تسهیل می‌کند.

این نگرانی به‌ویژه در پرونده‌های منتهی به اعدام اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ جایی که کوچک‌ترین نقص در روند دفاع می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای حق حیات و سرنوشت متهمان داشته باشد. از این رو، دسترسی به وکیل مستقل و منتخب، یکی از مهم‌ترین تضمین‌های دادرسی عادلانه محسوب می‌شود.

پیامدهای بازداشت وکلا برای جامعه چیست؟

سرکوب وکلا صرفاً یک موضوع صنفی یا اختلافی درون جامعه حقوقی نیست، بلکه پیامدهای گسترده‌ای برای کل جامعه و نظام دادرسی دارد. هنگامی که وکلای مستقل از عرصه فعالیت کنار گذاشته می‌شوند، تنها این وکلا نیستند که آسیب می‌بینند، بلکه تمامی شهروندان از حق دسترسی به دفاع مؤثر و عادلانه محروم می‌شوند. استقلال وکالت یکی از مهم‌ترین تضمین‌های حفظ حقوق متهمان در برابر قدرت نهادهای امنیتی و قضایی به شمار می‌رود و تضعیف آن، توازن میان شهروند و حاکمیت را بر هم می‌زند.

حق دفاع؛ نخستین قربانی حذف وکلای مستقل

در چنین فضایی، متهمان سیاسی، فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران، دانشجویان، کارگران و حتی شهروندان عادی ممکن است با روندهای قضایی روبه‌رو شوند که در آن امکان برخورداری از دفاع مستقل و مؤثر به‌شدت محدود شده است. در نبود وکلای مستقل، نظارت بر روند بازجویی‌ها، بررسی ادعاهای مربوط به شکنجه و پیگیری تخلفات احتمالی نیز دشوارتر می‌شود.

بسیاری از ناظران حقوق بشر هشدار می‌دهند که حذف وکلای مستقل می‌تواند زمینه‌ساز گسترش اعترافات اجباری، صدور احکام خودسرانه و برگزاری محاکمات غیرشفاف شود. از این رو، دفاع از استقلال نهاد وکالت تنها دفاع از حقوق یک صنف نیست، بلکه دفاع از یکی از اساسی‌ترین ارکان دادرسی عادلانه و حقوق بنیادین همه شهروندان است.

جامعه جهانی چه مسئولیتی دارد؟

بر اساس ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فرد حق دارد از وکیل مستقل و منتخب خود برخوردار باشد و از امکانات لازم برای دفاع مؤثر بهره‌مند شود. از این رو، بازداشت وکلای دادگستری، تعلیق پروانه آنان و محدود کردن فعالیت حرفه‌ای‌شان، نقض آشکار یکی از اصول بنیادین دادرسی عادلانه محسوب می‌شود. هنگامی که وکلای مستقل تحت فشار قرار می‌گیرند، نه تنها حقوق آنان، بلکه حق دفاع هزاران شهروند و زندانی نیز در معرض تهدید قرار می‌گیرد

در سال‌های اخیر، نهادهای بین‌المللی حقوق بشر، کانون‌های وکلای جهان و گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد بارها نسبت به وضعیت وکلای ایرانی و فشارهای فزاینده بر آنان هشدار داده‌اند. با این حال، فعالان حقوق بشر معتقدند هشدارهای لفظی به تنهایی کافی نیست و برای جلوگیری از تضعیف بیشتر استقلال نهاد وکالت، اقدامات عملی و مؤثرتری لازم است. آنان تأکید می‌کنند که حمایت از وکلای تحت فشار، مستندسازی موارد نقض حقوق آنان و افزایش فشارهای حقوقی و دیپلماتیک می‌تواند در حفظ یکی از مهم‌ترین ارکان دادرسی عادلانه و حمایت از حقوق زندانیان و بازداشت‌شدگان نقش مهمی ایفا کند.

درخواست‌ها و توصیه‌ها

با توجه به موارد فوق، از گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر، گزارشگر ویژه استقلال قضات و وکلا، شورای حقوق بشر سازمان ملل، اتحادیه بین‌المللی وکلا (IBA)، شورای وکلای اروپا (CCBE) و سایر نهادهای ذیربط درخواست می‌شود:

بازداشت و تعقیب وکلای دادگستری به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای آنان را محکوم کنند.

آزادی فوری و بی‌قید و شرط وکلایی را که صرفاً به دلیل فعالیت‌های حرفه‌ای یا حقوق بشری بازداشت شده‌اند، مطالبه نمایند.

وضعیت وکلای زندانی را در گزارش‌های رسمی و مکاتبات دیپلماتیک خود منعکس کنند.

هیأت‌های حقیقت‌یاب و سازوکارهای نظارتی بین‌المللی را نسبت به نقض استقلال وکلا مطلع سازند.

بر ضرورت تضمین استقلال کانون‌های وکلا و حق دسترسی شهروندان به وکیل مستقل تأکید کنند.

استانداردهای بین‌المللی نقض‌شده در سرکوب وکلای دادگستری

سرکوب وکلای دادگستری، از بازداشت و تعقیب قضایی گرفته تا تعلیق پروانه و محرومیت از فعالیت حرفه‌ای، با مجموعه‌ای از اسناد و استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر در تعارض آشکار قرار دارد. این اقدامات نه تنها حقوق وکلا، بلکه حق دفاع شهروندان و اصول دادرسی عادلانه را نیز نقض می‌کند.

اصل ۱۶ اصول بنیادین نقش وکلا (سازمان ملل متحد):

دولت‌ها موظف‌اند شرایطی فراهم کنند که وکلا بدون تهدید، ارعاب، آزار یا دخالت نادرست وظایف حرفه‌ای خود را انجام دهند.

اصل ۱۸ اصول بنیادین نقش وکلا:

وکلای دادگستری نباید به دلیل دفاع از موکلان خود، با آنان همسان تلقی شوند یا مسئول دیدگاه‌ها و اقدامات موکلان شناخته شوند.

اصل ۲۳ اصول بنیادین نقش وکلا:

وکلای دادگستری حق دارند درباره مسائل مرتبط با قانون، عدالت، استقلال قضایی و حقوق بشر آزادانه اظهار نظر کنند.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

حق برخورداری از دادرسی عادلانه و دسترسی به وکیل مستقل و منتخب از حقوق بنیادین هر متهم است.

ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

آزادی بیان، اطلاع‌رسانی و ابراز عقیده از حقوق اساسی افراد، از جمله وکلای دادگستری، محسوب می‌شود.

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

هیچ فردی نباید در معرض بازداشت، حبس یا تعقیب خودسرانه قرار گیرد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

همه افراد حق دارند از رسیدگی منصفانه و علنی در دادگاهی مستقل و بی‌طرف برخوردار باشند.

ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:

حق آزادی عقیده، بیان و انتقال اطلاعات باید بدون مداخله و محدودیت‌های خودسرانه تضمین شود.نقض این اصول و استانداردها، تنها متوجه وکلای دادگستری نیست، بلکه به تضعیف یکی از مهم‌ترین ارکان دادرسی عادلانه و محدود شدن حق دفاع هزاران شهروند و زندانی سیاسی منجر می‌شود.

نقض حقوق بشر؛ حذف آخرین سنگر دفاع از زندانیان

بازداشت وکلا تنها نقض حقوق یک صنف حرفه‌ای نیست، بلکه حمله‌ای مستقیم به حق دادرسی عادلانه و حق دفاع شهروندان محسوب می‌شود. حذف وکلای مستقل از پرونده‌های سیاسی و امنیتی، بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴ و زندانیان سیاسی را در برابر ساختاری قرار می‌دهد که در آن امکان دفاع مؤثر به‌شدت محدود شده است. این روند نه تنها استقلال نهاد وکالت را تهدید می‌کند، بلکه یکی از مهم‌ترین تضمین‌های حقوق بشر را از میان برمی‌دارد.

مواد نقض‌شده:

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: هر فرد حق دارد در دادگاهی مستقل، بی‌طرف و علنی از حقوق خود دفاع کند.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: دسترسی آزادانه به وکیل مستقل و منتخب از ارکان اصلی دادرسی عادلانه است.

اصول اساسی نقش وکلا سازمان ملل: وکلا نباید به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای خود تحت تعقیب، تهدید یا بازداشت قرار گیرند.

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: بازداشت خودسرانه و پرونده‌سازی علیه وکلای دادگستری ناقض آزادی‌های بنیادین است.

اصل استقلال حرفه وکالت: تضعیف کانون وکلا و تعلیق پروانه‌های وکالت، استقلال دفاع حقوقی شهروندان را تهدید می‌کند.


اسامی وکلای بازداشت شده در زیر ‌آمده است:

ابراهیم پارسا مهر/ ابولفضل رنجبری / استاره انصاری / امیر بهادری‌فر / الهام زراعت پیشه / بهار صحراییان / بهنام نزادی / تیمور سالاری / جعفر زارعی / جعفر کشاورز / جواد علیکردی / حسین شکری/ داریوش گنجه‌پور / زهره جوانی / سپیده طاهری / محمدرضا فقیهی / مهدی رضوی‌فرد / مهدی کریمی / شهره حدادیان / شیما قوسه / طاهر نقوی / علیرضا فرزانه جاجرومی / عنایت‌الله کراماتی / فاطمه روهنده / محمد طریقت اسفنجانی / محمد نجفی / محمد هادی جعفر پور/ محمود طراوت‌روی / محسن درگی‌نژاد / مسعود احمدیان / مسعود شیرمردی شاه‌قاسمی / نازنین سالاری / نسرین ستوده

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

اعدام فتح‌الله آوری؛ ادامه موج اعدام معترضان در سایه سکوت جهانی


کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک




اشتراک:

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ