--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

مرتضی براتی؛ از صدور احکام اعدام در اصفهان تا تحریم‌های بین‌المللی


بررسی سوابق قضایی مرتضی براتی نشان می‌دهد نام او با پرونده‌های معترضان، صدور احکام اعدام، محکومیت شهروندان بهائی و مصادره اموال گره خورده است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۹ شهریورماه ۱۴۰۵ – مرتضی براتی، رئیس پیشین شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان، از قضاتی است که نام او طی سال‌های گذشته در شماری از مهم‌ترین پرونده‌های سیاسی و امنیتی استان اصفهان مطرح شده است. صدور احکام اعدام در پرونده موسوم به «خانه اصفهان»، محکومیت توماج صالحی، صدور احکام سنگین علیه شهروندان بهائی و حضور در رسیدگی به پرونده «میدان شهدای اصفهان» از مهم‌ترین موارد ثبت‌شده در کارنامه قضایی اوست.

مرتضی براتی از سوی بریتانیا، اتحادیه اروپا و کانادا به دلیل نقش در صدور احکام اعدام و نقض حقوق متهمان تحریم شده است. با وجود جایگاه او در دستگاه قضایی، اطلاعات رسمی محدودی درباره زندگی شخصی، تحصیلات، زمان ورود به دستگاه قضایی و مسیر انتصاب او وجود دارد.

آنچه درباره مرتضی براتی می‌دانیم

موضوع                                            اطلاعات موجود

نام                                                    مرتضی براتی

تاریخ تولد ثبت‌شده                             ۹ آذر ۱۳۴۱

سمت پیشین                                           رئیس شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان

سمت اعلام‌شده از آذر ۱۴۰۲                   رئیس شعبه ویژه رسیدگی به جرائم اخلال‌گران اقتصادی استان اصفهان

دیگر حوزه فعالیت                                   دادگاه ویژه اصل ۴۹ و پرونده‌های سیاسی و امنیتی

پرونده‌های شاخص                           خانه اصفهان، توماج صالحی، شهروندان بهائی و میدان شهدای اصفهان

تحریم‌های قطعی                                   بریتانیا، اتحادیه اروپا و کانادا

علت تحریم‌ها                                   نقش در صدور احکام اعدام و نقض حق دادرسی عادلانه

در اسناد بین‌المللی، تاریخ تولد مرتضی براتی ۳۰ نوامبر ۱۹۶۲ ثبت شده است. بااین‌حال، درباره محل تولد، تحصیلات، سوابق خانوادگی، دارایی‌ها و زمان دقیق آغاز فعالیت قضایی او اطلاعات رسمی و عمومی در دست نیست.

سوابق قضایی مرتضی براتی در اصفهان

اطلاعات موجود نشان می‌دهد مرتضی براتی دست‌کم در اواخر سال ۱۴۰۰ به‌عنوان مستشار شعبه ۱۷ دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان فعالیت داشته است. نبود زندگی‌نامه رسمی و حکم انتصاب منتشرشده، بازسازی کامل مسیر شغلی او را دشوار کرده است.

براتی تا آذرماه ۱۴۰۲ ریاست شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان را بر عهده داشت. در هشتم آذر همان سال، محمدرضا توکلی به‌عنوان رئیس جدید دادگاه انقلاب اصفهان معرفی شد و مرتضی براتی به ریاست شعبه ویژه رسیدگی به جرائم اخلال‌گران در نظام اقتصادی استان اصفهان منصوب شد.

با وجود این تغییر، حضور او در پرونده‌های سیاسی، امنیتی و مربوط به اصل ۴۹ پایان نیافت. اطلاعات سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ نشان می‌دهد مرتضی براتی همچنان در رسیدگی به پرونده‌های حساس قضایی اصفهان نقش داشته است.

پرونده خانه اصفهان و سه حکم اعدام اجراشده

پرونده موسوم به «خانه اصفهان» یکی از مهم‌ترین پرونده‌های مرتبط با نام مرتضی براتی است. شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست او، صالح میرهاشمی، مجید کاظمی شیخ‌شبانی و سعید یعقوبی کردسفلی را به اعدام محکوم کرد.

در همین پرونده، امیرنصر آزادانی به ۱۶ سال زندان و سهیل جهانگیری به دو سال زندان محکوم شدند و جابر میرهاشمی حکم برائت دریافت کرد. روند بازداشت، بازجویی و محاکمه متهمان با اعتراض‌های گسترده نسبت به نبود تضمین‌های دادرسی عادلانه روبه‌رو شد.

صالح میرهاشمی، مجید کاظمی و سعید یعقوبی پس از تأیید احکام در شعبه نهم دیوان عالی کشور، روز ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲ در زندان مرکزی اصفهان اعدام شدند. محرومیت متهمان از دسترسی مؤثر به وکیل انتخابی و گزارش شکنجه برای گرفتن اعتراف، از مهم‌ترین موارد مطرح‌شده درباره این پرونده بود.

مقام‌های قضایی در آن زمان از حضور وکیل در پرونده سخن گفتند؛ اما مسئله اصلی، امکان دسترسی آزادانه متهمان به وکیل انتخابی، فرصت کافی برای دفاع و دسترسی وکلا به تمام محتویات پرونده بود. همین پرونده به یکی از مبانی اصلی تحریم مرتضی براتی تبدیل شد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

اعدام قائم حسینی در زندان دستگرد؛ پنجمین اعدام پرونده میدان علیخانی

اعدام مجید آدینه، بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ پرونده‌ای با ابهامات گسترده

محکومیت توماج صالحی در شعبه تحت ریاست براتی

جلسات دادگاه بدوی توماج صالحی، خواننده معترض، در خرداد و تیرماه ۱۴۰۲ در شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست مرتضی براتی برگزار شد. این شعبه او را با اتهام «افساد فی‌الارض» به شش سال و سه ماه زندان محکوم کرد.

دو سال ممنوعیت خروج از کشور، دو سال محرومیت از فعالیت موسیقی و دو سال شرکت اجباری در دوره‌های موسوم به مدیریت رفتار نیز به‌عنوان مجازات‌های تکمیلی برای توماج صالحی در نظر گرفته شد.

حکم اعدام صادرشده در مرحله بعدی پرونده توماج صالحی در سال ۱۴۰۳ به مرتضی براتی ارتباط نداشت و توسط شعبه‌ای به ریاست محمدرضا توکلی صادر شد. نقش ثبت‌شده براتی در این پرونده، صدور حکم شش سال و سه ماه حبس در مرحله پیشین است.

احکام سنگین علیه شهروندان بهائی

در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان به ریاست مرتضی براتی، عنایت‌الله نعیمی، شهروند بهائی، را در مجموع به ۱۵ سال حبس، ۵۰ میلیون تومان جزای نقدی و ۱۵ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و تشکل‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی محکوم کرد.

اتهام‌های این پرونده «اقدام علیه امنیت ملی» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» اعلام شد؛ عناوینی که طی سال‌های گذشته به‌طور گسترده علیه دگراندیشان مذهبی، فعالان مدنی و مخالفان سیاسی به کار رفته‌اند.

در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳ نیز ۱۵ شهروند بهائی اصفهان در شعبه تحت ریاست براتی، هرکدام به پنج سال زندان، جزای نقدی، ممنوعیت خروج از کشور و محرومیت‌های اجتماعی محکوم شدند. مجموع مجازات حبس آنان ۷۵ سال و مجموع جریمه‌های نقدی ۷۵۰ میلیون تومان بود.

دادگاه تجدیدنظر بعداً به دلیل نقص تحقیقات، پرونده را برای رسیدگی مجدد بازگرداند. بنابراین احکام صادرشده در مرحله نخست قطعی باقی نماندند.

دادگاه اصل ۴۹ و توقیف اموال شهروندان بهائی

مرتضی براتی ریاست دادگاه ویژه اصل ۴۹ در اصفهان را نیز بر عهده داشته است. در این جایگاه، برای بیش از ۲۰ شهروند بهائی پرونده‌هایی با موضوع توقیف یا مصادره دارایی‌ها تشکیل شد.

در شماری از این پرونده‌ها، اطلاعات پرونده در سامانه رسمی قضایی ثبت نشده بود و وکلا به محتویات آن دسترسی نداشتند. ممنوع‌المعامله‌شدن شهروندان و توقیف دارایی‌های آنان نیز پیش از برگزاری رسیدگی شفاف صورت گرفته بود.

در اطلاعات منتشرشده درباره این پرونده‌ها آمده است که مرتضی براتی یکی از زنان بهائی را تهدید کرده بود که با تشکیل پرونده در دادگاه اصل ۴۹، زندگی آنان نابود خواهد شد. پاسخ علنی از سوی دستگاه قضایی درباره این سخنان منتشر نشده است.

در سوم دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز مأموران با حکمی دارای امضای مرتضی براتی، منزل کیهان و فرشته عاطفی، دو شهروند بهائی اصفهان، را تفتیش و شماری از وسایل و دارایی‌های آنان را ضبط کردند. پرونده این دو شهروند در شعبه اصل ۴۹ و بدون دسترسی مؤثر وکیل در جریان بود.

نقش مرتضی براتی در پرونده میدان علیخانی

در پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان»، نام قاضی رسیدگی‌کننده در برخی اسناد و اطلاعات با عنوان کامل «مرتضی براتی‌درچه» ثبت شده است. مرتضی براتی‌درچه همان مرتضی براتی، قاضی دادگاه انقلاب اصفهان است و این دو نام به یک شخص اشاره دارند. پسوند «درچه» بخشی از نام خانوادگی کامل اوست و حذف یا درج آن در اطلاعات مختلف، به معنای وجود دو قاضی متفاوت نیست.

مرتضی براتی در رسیدگی به پرونده علیرضا و ابوالفضل سپاهی نقش داشته و این دو متهم را به احکام متعدد اعدام محکوم کرده است. علیرضا سپاهی در این پرونده به چهار بار اعدام و ابوالفضل سپاهی به سه بار اعدام محکوم شد.

خانواده این دو زندانی تصاویر دوربین‌های مداربسته را برای اثبات دفاعیات آنان ارائه کرده بودند؛ اما این تصاویر در روند رسیدگی به‌طور مؤثر بررسی نشد. ابوالفضل سپاهی بعدها همراه با امیرحسین صفری به‌صورت علنی در میدان علیخانی اصفهان اعدام شد.

تا ۲۹ مردادماه ۱۴۰۵، پنج نفر از محکومان پرونده میدان علیخانی، شامل عرفان اسفندیاری، گل‌محمد محمدی، ابوالفضل سپاهی، امیرحسین صفری و قائم حسینی اعدام شده بودند.

حضور مرتضی براتی در پرونده میدان شهدای اصفهان

جلسه رسیدگی به اتهامات ۱۶ متهم پرونده «میدان شهدای اصفهان» در زندان دستگرد با حضور مرتضی براتی و محمدرضا توکلی برگزار شد. پرونده در شعبه پنجم ثبت شده بود، اما قضات شعبه اول رسیدگی عملی را انجام دادند.

وکلا پیش از جلسه به تمام محتویات پرونده دسترسی نداشتند. در مرحله بدوی برای ۱۰ متهم حکم اعدام و برای شش متهم دیگر احکام سنگین حبس صادر شد.

احمدرضا سعیدی در حضور قضات اعلام کرد که در دوران بازجویی تحت شکنجه قرار گرفته است. یکی از زنان متهم نیز از تعرض هنگام بازداشت شکایت کرده بود؛ اما دادگاه بدون رسیدگی به این شکایت، رأی خود را صادر کرد.

حضور مرتضی براتی در جلسه رسیدگی و نقش او در روند محاکمه، نام این قاضی را بار دیگر با یکی از گسترده‌ترین پرونده‌های صدور حکم اعدام علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ پیوند داده است.

تحریم مرتضی براتی از سوی سه دولت و نهاد بین‌المللی

بریتانیا روز ۲۰ فوریه ۲۰۲۳ مرتضی براتی را به دلیل نقش او در صدور احکام اعدام پرونده خانه اصفهان و نقض حق آزادی بیان، حق دادرسی عادلانه و منع رفتار غیرانسانی تحریم کرد. این محدودیت‌ها شامل مسدودشدن دارایی‌های احتمالی و ممنوعیت سفر است.

اتحادیه اروپا نیز روز ۲۰ مارس ۲۰۲۳ نام او را در فهرست ناقضان حقوق بشر قرار داد. صدور حکم اعدام برای دست‌کم سه معترض و محروم‌کردن آنان از دادرسی عادلانه، علت رسمی این تصمیم بود.

کانادا در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳ مرتضی براتی و شش قاضی دیگر دادگاه‌های انقلاب را به دلیل نقش در نقض‌های گسترده و سازمان‌یافته حقوق بشر تحریم کرد. این تحریم، معاملات مالی با افراد فهرست‌شده را ممنوع و ورود آنان به کانادا را غیرمجاز می‌کند.

در خردادماه ۱۴۰۳ نیز گروهی از نمایندگان مجلس آمریکا خواهان تحریم مرتضی براتی شدند؛ اما مدرکی درباره قرارگرفتن نام او در فهرست رسمی تحریم‌های آمریکا منتشر نشده است.

بررسی حقوقی پرونده‌های مرتضی براتی بر اساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه، ابهام در رسیدگی به پرونده‌های امنیتی و محدودکردن حقوق متهمان مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی پرونده‌های مرتبط با مرتضی براتی براساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست؛ هدف، نشان‌دادن مواردی است که حتی همین قوانین نیز توسط دستگاه قضایی رعایت نشده‌اند.

ابهامات حقوقی پرونده‌ها

محرومیت متهمان از دسترسی مؤثر به وکیل انتخابی، استناد به اعترافات گرفته‌شده زیر فشار، رسیدگی‌نکردن به شکایت شکنجه و تعرض، صدور احکام اعدام بدون بررسی مؤثر اسناد دفاعی و توقیف اموال پیش از رسیدگی شفاف، مهم‌ترین ابهامات حقوقی پرونده‌های مرتبط با مرتضی براتی هستند.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۲۲ قانون اساسی؛ جان، مال، حقوق و حیثیت اشخاص را از تعرض مصون می‌داند.

اصل ۳۴ قانون اساسی؛ حق دادخواهی و دسترسی به دادگاه صالح را به رسمیت می‌شناسد.

اصل ۳۵ قانون اساسی؛ بر حق انتخاب وکیل تأکید دارد.

اصل ۳۷ قانون اساسی؛ اصل برائت را تضمین می‌کند.

اصل ۳۸ قانون اساسی؛ شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع را ممنوع می‌کند.

اصل ۳۹ قانون اساسی؛ هتک حرمت افراد بازداشت‌شده و زندانی را ممنوع می‌داند.

اصل ۴۹ قانون اساسی؛ مصادره اموال را به اثبات منشأ غیرقانونی دارایی و رعایت موازین قانونی مشروط می‌کند.

قانون آیین دادرسی کیفری؛ بر دسترسی متهم به وکیل، اطلاع از اتهام و امکان دفاع مؤثر تأکید دارد.

موارد نقض قانون

محرومیت متهمان از دسترسی مؤثر به وکیل انتخابی؛

جلوگیری از دسترسی کامل وکلا به پرونده؛

بی‌اعتنایی به گزارش‌های شکنجه و تعرض؛

استفاده از اعترافات گرفته‌شده در شرایط فشار؛

صدور حکم اعدام در روندهای فاقد تضمین‌های لازم دفاع؛

بررسی‌نکردن مؤثر اسناد و تصاویر ارائه‌شده از سوی متهمان؛

توقیف و مصادره اموال پیش از رسیدگی شفاف و دسترسی به وکیل؛

اعمال مجازات‌های سنگین به دلیل فعالیت‌های سیاسی، هنری یا عقاید مذهبی.

بررسی پرونده‌ها از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردهای بین‌المللی

حق حیات، منع شکنجه، آزادی عقیده و مذهب، حق مالکیت، دسترسی به وکیل و برخورداری از دادگاهی مستقل و بی‌طرف از اصول بنیادین حقوق بشر هستند. صدور و اجرای احکام اعدام پس از محاکمه‌های فاقد تضمین‌های دادرسی عادلانه، نقض جبران‌ناپذیر حق حیات محسوب می‌شود.

اسناد بین‌المللی مرتبط

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق حیات، آزادی و امنیت فردی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ منع شکنجه و رفتار تحقیرآمیز.

مواد ۱۰ و ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق محاکمه عادلانه و اصل برائت.

ماده ۱۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حمایت از حق مالکیت.

ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ آزادی عقیده، وجدان و مذهب.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ حمایت از حق حیات.

ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ منع شکنجه.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ تضمین دادرسی عادلانه.

ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ حق آزادی عقیده و مذهب.

اصول اساسی نقش وکلا؛ ضرورت فعالیت مستقل وکیل و ارتباط آزادانه او با موکل.

کارنامه قضایی مرتضی براتی نشان می‌دهد نام او تنها با یک پرونده یا یک مقطع زمانی پیوند نخورده است. از احکام اعدام پرونده خانه اصفهان تا محکومیت معترضان، هنرمندان و شهروندان بهائی و رسیدگی به پرونده‌های مصادره اموال، الگویی از مجازات‌های سنگین، محدودیت حق دفاع و بی‌توجهی به شکایت‌های شکنجه دیده می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

میدان شهدای اصفهان؛ صدور حکم اعدام برای ۱۰ معترض اعتراضات سراسری ۱۴۰۴


شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان ۱۰ متهم پرونده میدان شهدای اصفهان را در مرحله بدوی به اعدام محکوم کرد؛ شش متهم دیگر نیز در احکام اصلی مجموعاً ۸۰ سال زندان گرفتند

کانون حقوق بشر ایران، یکشنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان برای ۱۰ نفر از متهمان پرونده موسوم به میدان شهدای اصفهان حکم اعدام صادر کرده است. این پرونده به اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در میدان شهدا و خیابان‌های اطراف آن مربوط می‌شود و ۱۶ شهروند در ارتباط با آن تحت تعقیب قرار گرفته‌اند.

احکام صادرشده بدوی است. علاوه بر ۱۰ حکم اعدام، شش متهم دیگر نیز به حبس‌های پنج تا ۲۵ ساله محکوم شده‌اند. برای هر ۱۶ متهم بابت اتهام‌های «اجتماع و تبانی»، «تحریک» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» نیز احکام جداگانه زندان صادر شده است.

صدور این احکام در شرایطی صورت گرفته که وکلای مدافع به بخش‌هایی از پرونده دسترسی نداشته‌اند، احمدرضا سعیدی در حضور قضات از شکنجه در بازجویی سخن گفته و یکی از زنان متهم نیز از تعرض در زمان بازداشت شکایت کرده است. دادگاه بدون رسیدگی به شکایت این زن، رأی پرونده را صادر کرده است.

اسامی ۱۰ معترض محکوم به اعدام

شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان افراد زیر را در مرحله بدوی به اعدام محکوم کرده است:








ترانه رحیمی

نوید الیاسی

ابوالفضل دادگستر

مهدی منصوری

احمدرضا سعیدی

مهرداد بوئری

محمدمهدی اسدی

آرمین غلامی

پارسا جعفری

مهدی جعفری، معروف به مهدی خسروی

اطلاعات تازه، هویت تمام ۱۶ متهم پرونده میدان شهدای اصفهان را مشخص می‌کند. در گزارش پیشین، هویت ۱۲ نفر روشن شده بود و اسامی چهار متهم دیگر در دسترس نبود.

احکام سنگین زندان برای شش متهم دیگر

شش متهم دیگر این پرونده در احکام اصلی مجموعاً به ۸۰ سال زندان محکوم شده‌اند:

نام متهم                                            حکم صادرشده

رومینا رحیمی                                      ۲۵ سال حبس

میلاد بوئری                                             ۲۵ سال حبس

حامد مهرعلیان                                     ۱۵ سال حبس

ستایش ساعدی                                     ۵ سال حبس

سجاد عابدی                                             ۵ سال حبس

علی بوئری                                            ۵ سال حبس

این مجازات‌ها جدا از احکامی است که برای هر ۱۶ نفر با اتهام‌های «اجتماع و تبانی»، «تحریک» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام» صادر شده است. جزئیات میزان حبس تعیین‌شده برای هر یک از این عناوین اتهامی هنوز در اطلاعات منتشرشده درج نشده است.

از بازداشت در اعتراضات تا برگزاری دادگاه در زندان

پرونده میدان شهدای اصفهان پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و بازداشت گروهی از شهروندان در محدوده میدان شهدا شکل گرفت. بخش قابل‌توجهی از متهمان، صاحبان یا کارکنان چند کفش‌فروشی در این محدوده تجاری بودند.

نخستین جلسه رسیدگی به اتهام‌های ۱۶ متهم روز ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ در داخل زندان دستگرد اصفهان برگزار شد. قاضی مرتضی براتی و قاضی محمدرضا توکلی در این جلسه حضور داشتند و فردی با نام خانوادگی خیراللهی نیز نماینده دادستان بود. پرونده ابتدا در شعبه پنجم ثبت شده بود، اما رسیدگی عملی و صدور رأی در شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان انجام شد.

برگزاری جلسه در داخل زندان، محدودیت دسترسی وکلا به محتویات پرونده و صدور احکام اعدام پیش از رسیدگی به شکایت‌های مربوط به شکنجه و تعرض، از مهم‌ترین موارد نقض دادرسی عادلانه در این پرونده است.

پرونده‌ای بدون اتهام قتل؛ اما با ۱۰ حکم اعدام

در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در محدوده میدان شهدای اصفهان، دو نفر جان خود را از دست دادند؛ یکی از آنان عضو سپاه پاسداران و دیگری یک شهروند بی‌خانمان معرفی شده است. بااین‌حال، در کیفرخواست ۱۶ متهم، اتهام مستقیمی درباره قتل این دو نفر درج نشده است.

در جلسه رسیدگی نیز مدرکی که مشارکت مشخص متهمان در مرگ این دو نفر را نشان دهد، ارائه نشد. محل جان‌باختن عضو سپاه با محل فعالیت برخی متهمان فاصله داشته است. همچنین ویدئویی موجود است که در آن ترانه رحیمی از افراد حاضر می‌خواهد ضرب‌وشتم شهروند بی‌خانمان را متوقف کنند.

با وجود نبود اتهام قتل در کیفرخواست، ۱۰ متهم با استناد به عناوین امنیتی و اتهام محاربه به مجازات مرگ محکوم شده‌اند. این موضوع پرسش‌های جدی درباره تناسب مجازات، فردی‌بودن مسئولیت کیفری و مستندات مورد استناد دادگاه ایجاد می‌کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

اعدام قائم حسینی در زندان دستگرد؛ پنجمین اعدام پرونده میدان علیخانی

اعدام مجید آدینه، بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ پرونده‌ای با ابهامات گسترده

شکنجه احمدرضا سعیدی در دوران بازجویی

احمدرضا سعیدی در جلسه دادگاه و در حضور قضات اعلام کرد که در دوران بازجویی تحت شکنجه قرار گرفته است. براساس اطلاعات پرونده، بازپرس با استفاده از شوکر برقی به گردن و اندام تناسلی او آسیب وارد کرده است.

اظهارات احمدرضا سعیدی در یک جلسه رسمی قضایی بیان شد، اما دادگاه پیش از بررسی نحوه بازجویی، انجام معاینات پزشکی مستقل و تعیین اعتبار اظهارات گرفته‌شده در دوران بازداشت، حکم اعدام او را صادر کرد.

استفاده از شکنجه برای گرفتن اعتراف، افزون بر مسئولیت مستقیم عاملان آن، تمام اظهارات و اعترافات حاصل از فشار را فاقد اعتبار قانونی می‌کند. صدور حکم مرگ در پرونده‌ای که متهم در دادگاه از شکنجه سخن گفته، خطر وقوع یک بی‌عدالتی غیرقابل‌بازگشت را افزایش می‌دهد.

شکایت یک زن متهم از تعرض در زمان بازداشت

یکی از زنان متهم پرونده میدان شهدای اصفهان از تعرض در زمان بازداشت شکایت کرده است. با وجود اهمیت این شکایت و ضرورت انجام بررسی فوری پزشکی و قضایی، دادگاه بدون رسیدگی به آن حکم پرونده را صادر کرد.

بی‌توجهی به شکایت تعرض، هم حق این زن برای دادخواهی را نقض می‌کند و هم سلامت کل فرایند بازداشت و بازجویی را زیر سؤال می‌برد. مقام قضایی موظف بود پیش از صدور رأی، شکایت را ثبت و برای بررسی مستقل به مرجع صالح ارسال کند و از امنیت شاکی در برابر فشارهای بعدی حفاظت کند.

محدودیت وکلا در پرونده‌ای با ۱۰ حکم اعدام

وکلای مدافع پیش از جلسه دادگاه به تمام اسناد و محتویات پرونده دسترسی نداشتند و تنها بخش‌هایی از مدارک در اختیار آنان قرار گرفته بود. آنان در اعتراض به این وضعیت، خواستار دسترسی کامل به پرونده و تعویق صدور رأی برای آماده‌کردن دفاعیات شدند.

بااین‌حال، احکام سنگین، از جمله ۱۰ حکم اعدام، صادر شد. محروم‌کردن وکیل از مطالعه کامل پرونده، امکان بررسی مدارک، اعتراض به اعترافات گرفته‌شده زیر شکنجه و ارائه دفاع مؤثر را از بین می‌برد.

بررسی حقوقی پرونده میدان شهدای اصفهان براساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه، ابهام در پرونده‌های امنیتی و استفاده گسترده از مجازات اعدام مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی پرونده میدان شهدای اصفهان براساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست؛ هدف، نشان‌دادن مواردی است که حتی همین قوانین نیز توسط دستگاه قضایی رعایت نشده‌اند.

ابهامات حقوقی پرونده

مبنای صدور ۱۰ حکم اعدام در پرونده‌ای که کیفرخواست آن شامل اتهام قتل نیست، مهم‌ترین ابهام حقوقی است. همچنین مشخص نیست اظهارات گرفته‌شده در دوران بازجویی چه نقشی در صدور احکام داشته و چرا شکایت‌های مربوط به شکنجه و تعرض پیش از صدور رأی بررسی نشده‌اند.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۳۲ قانون اساسی؛ بازداشت باید مطابق ضوابط قانونی انجام شود.

اصل ۳۵ قانون اساسی؛ حق برخورداری از وکیل را به رسمیت می‌شناسد.

اصل ۳۷ قانون اساسی؛ بر اصل برائت تأکید دارد.

اصل ۳۸ قانون اساسی؛ شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع را ممنوع می‌کند.

اصل ۳۹ قانون اساسی؛ هتک حرمت افراد بازداشت‌شده را ممنوع می‌داند.

ماده ۵۷۸ قانون مجازات اسلامی؛ برای مأمورانی که متهم را برای گرفتن اقرار آزار دهند، مسئولیت کیفری تعیین می‌کند.

قانون آیین دادرسی کیفری؛ دسترسی مؤثر به وکیل و امکانات لازم برای دفاع را الزامی می‌داند.

موارد نقض قانون

صدور حکم اعدام بدون اتهام مستقیم قتل؛

محدودکردن دسترسی وکلا به محتویات پرونده؛

استفاده از نتایج بازجویی همراه با شکنجه؛

رسیدگی‌نکردن به شکایت تعرض در زمان بازداشت؛

برگزاری دادگاه در داخل زندان؛

صدور احکام جداگانه و متعدد با عناوین امنیتی هم‌پوشان؛

نادیده‌گرفتن اصل فردی‌بودن مسئولیت کیفری.

بررسی پرونده از منظر حقوق بشر و موارد نقض استانداردهای بین‌المللی

صدور ۱۰ حکم اعدام در پرونده‌ای همراه با شکنجه، تعرض، محدودیت وکیل و نبود اتهام مستقیم قتل، حق حیات و دادرسی عادلانه متهمان را به‌شدت نقض می‌کند.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق حیات و امنیت فردی.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ منع شکنجه و رفتار تحقیرآمیز.

مواد ۱۰ و ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق محاکمه عادلانه و اصل برائت.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ محدودکردن مجازات اعدام به شدیدترین جرائم و پس از دادرسی عادلانه.

ماده ۷ میثاق؛ منع شکنجه و رفتار غیرانسانی.

ماده ۱۴ میثاق؛ حق دسترسی مؤثر به وکیل و برخورداری از امکانات دفاع.

توقف اجرای این احکام، رسیدگی دوباره در یک دادگاه مستقل، بررسی شکنجه احمدرضا سعیدی، رسیدگی به شکایت تعرض و دسترسی کامل وکلا به پرونده، از فوری‌ترین الزامات این پرونده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام ۲ زندانی در زندان‌های رشت و شیراز


سیاست اعدام های گسترده، واکنشی به پویایی اجتماعی و افزایش کنشگری مدنی در جامعه‌ای است که دیگر از خواسته‌های خود عقب ننشسته است.

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – دو زندانی در زندان‌های عادل‌آباد شیراز و لاکان رشت اعدام شدند. این اعدام‌ها در روزهای دوشنبه ۲ شهریور و سه‌شنبه ۲۰ مرداد اجرا شده است.

اعدام شفیع شوکتی در زندان شیراز

بامداد دوشنبه ۲ شهریورماه ۱۴۰۵، شفیع شوکتی در زندان شیراز اعدام شد. وی ۳۹ ساله، اهل ایرانشهر، ساکن شیراز، پدر ۴ فرزند بود که هفت سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام در مردادماه

اعدام بهروز سوری در زندان لاکان رشت

سحرگاه سه‌شنبه ۲۰ مرداد بهروز سوری در زندان لاکان رشت اعدام شد. وی ۴۰ ساله اهل رومشکان کوهدشت بود که در سال ۱۴۰۱ به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

اعدام قائم حسینی در زندان دستگرد؛ پنجمین اعدام پرونده میدان علیخانی

اعدام مجید آدینه، بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ پرونده‌ای با ابهامات گسترده

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

حق حیات؛ بنیادی‌ترین حق انسانی

اعـدام به عنوان شدیدترین مجازات کیفری، همواره یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در حوزه حقوق بشر بوده است. مهم‌ترین ایراد وارد بر این مجازات، تعارض آن با حق حیات به عنوان بنیادی‌ترین و غیرقابل جایگزین‌ترین حق انسانی است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که «هر انسانی حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی دارد.» این اصل، حق حیات را به عنوان حقی ذاتی و غیرقابل سلب برای تمامی انسان‌ها به رسمیت می‌شناسد.

در چنین چارچوبی، اجرای حکم اعدام به معنای سلب کامل و برگشت‌ناپذیر این حق بنیادین است. برخلاف سایر مجازات‌ها، در صورت وقوع اشتباه قضایی، هیچ راهی برای جبران پیامدهای اجرای حکم اعدام وجود ندارد. تاریخ نظام‌های قضایی جهان نیز نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست و آشکار شدن بی‌گناهی افراد پس از اجرای حکم را ثبت کرده است؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره استمرار این مجازات ایجاد کرده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی حقوق بشر

علاوه بر حق حیات، بسیاری از نهادهای بین‌المللی معتقدند که اعـدام می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. آثار روانی ناشی از انتظار طولانی برای اجرای حکم، شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و برخی شیوه‌های اجرای این مجازات، بارها از سوی گزارشگران و سازمان‌های حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است.

از سوی دیگر، ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران نیز به آن پیوسته است، تأکید می‌کند که حتی در کشورهایی که مجازات اعـدام را لغو نکرده‌اند، این مجازات تنها باید در محدودترین شرایط ممکن و پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه اعمال شود. دسترسی آزاد به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان رسیدگی تجدیدنظر از جمله این تضمین‌ها هستند.

در بسیاری از پرونده‌های منتهی به اعـدام، به‌ویژه پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نهادهای حقوق بشری نسبت به نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی متهمان و فقدان نظارت مستقل بر روند دادرسی ابراز نگرانی کرده‌اند. به همین دلیل، مجازات اعـدام همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های حقوق بشری در جهان محسوب می‌شود و تلاش‌های بین‌المللی برای محدود کردن یا لغو کامل آن ادامه دارد.

نقض حقوق بشر؛ اعـدام و سلب حق بنیادین حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام از منظر حقوق بشری یکی از جدی‌ترین اشکال نقض حق حیات محسوب می‌شود. نهادهای بین‌المللی حقوق بشر طی دهه‌های گذشته بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر خود، خطر جبران‌ناپذیر نقض حقوق انسانی را به همراه دارد. در پرونده‌هایی که با ابهام‌های قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری، عدم شفافیت روند دادرسی یا فشارهای امنیتی همراه هستند، نگرانی‌ها درباره نقض استانداردهای دادرسی عادلانه دوچندان می‌شود. از این رو، بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات شده‌اند.

مواد نقض‌شده

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق حیات، آزادی و امنیت شخصی. اجرای حکم اعـدام به معنای سلب کامل و غیرقابل بازگشت حق حیات است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز. شرایط نگهداری محکومان به اعـدام و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با این اصل در تعارض باشد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از دادرسی عادلانه و علنی. در پرونده‌های منتهی به اعـدام رعایت کامل تضمین‌های دادرسی ضروری است.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق ذاتی هر انسان به حیات. این ماده تأکید می‌کند که مجازات اعـدام تنها در محدودترین شرایط و با رعایت کامل استانداردهای دادرسی قابل اعمال است.

ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: حق برخورداری از محاکمه منصفانه، دسترسی به وکیل و امکان دفاع مؤثر. هرگونه محدودیت در این حقوق، مشروعیت احکام منتهی به اعـدام را با تردید مواجه می‌کند.

قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل درباره توقف اعـدام: جامعه جهانی بارها از دولت‌ها خواسته است با تعلیق اجرای احکام اعـدام، زمینه لغو کامل این مجازات را فراهم کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک



اشتراک:

زندان ایرانشهر به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست؛ شمار زندان‌ها به ۶۲ رسید


زندانیان زندان ایرانشهر اعلام کردند از سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۵، هر هفته در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام دست به اعتصاب غذا خواهند زد

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – زندان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان به جمع زندان‌های شرکت‌کننده در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست. با افزوده‌شدن این زندان، شمار زندان‌های حاضر در این حرکت اعتراضی هفتگی به ۶۲ زندان افزایش یافته است.

براساس بیانیه منتشرشده از سوی زندانیان زندان ایرانشهر، آنان از سه‌شنبه ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۵ با اعتصاب غذا، مخالفت خود را با ادامه صدور و اجرای احکام اعدام اعلام خواهند کرد. زندانیان تأکید کرده‌اند که پس از این، سه‌شنبه هر هفته در همراهی با زندانیان دیگر زندان‌ها دست به اعتصاب غذا می‌زنند.

زندان ایرانشهر در یک نگاه

موضوع                                 اطلاعات اعلام‌شده

محل                                       زندان ایرانشهر، سیستان و بلوچستان

زمان آغاز همراهی               سه‌شنبه ۱۰ شهریور ۱۴۰۵

شیوه اعتراض                       اعتصاب غذای هفتگی

مطالبه اصلی                        توقف صدور و اجرای احکام اعدام

شمار زندان‌های عضو                ۶۲ زندان

پیام محوری                              نه به اعدام

آغاز اعتصاب غذای هفتگی در زندان ایرانشهر

زندانیان اعلام کرده‌اند که اعتصاب غذای آنان در اعتراض به ادامه اجرای احکام اعدام و افزایش استفاده دستگاه قضایی از مجازات مرگ صورت می‌گیرد. اعتصاب غذای هفتگی اصلی‌ترین شیوه اعتراض زندانیان عضو کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» است.

پیوستن زندان ایرانشهر از آن جهت اهمیت دارد که این زندان در سال‌های گذشته نیز محل اجرای احکام اعدام بوده است. اکنون زندانیانی که پیامدهای مستقیم مجازات مرگ را از نزدیک مشاهده می‌کنند، با پیوستن به این حرکت سراسری خواستار توقف اعدام شده‌اند.

زندانیان با وجود محدودیت در تماس تلفنی، ملاقات و ارتباط با خارج از زندان، می‌کوشند صدای اعتراض خود را به جامعه برسانند. تداوم اعتصاب‌های هفتگی نشان می‌دهد مخالفت با اعدام به مطالبه‌ای فراتر از یک زندان یا یک گروه مشخص از زندانیان تبدیل شده است.

فشار بر زندانیان برای نپیوستن به کارزار

گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در شرایطی صورت می‌گیرد که زندانیان شرکت‌کننده در این حرکت، در زندان‌های مختلف با فشار برای خودداری از اعتصاب و همراهی با کارزار روبه‌رو بوده‌اند. محدودیت تماس، محرومیت از ملاقات، تهدید به انتقال یا برخوردهای انضباطی می‌تواند برای جلوگیری از گسترش اعتراض‌های درون زندان به کار گرفته شود.

بااین‌حال، در بیانیه منتشرشده از زندان ایرانشهر جزئیات مشخصی درباره نوع فشار مسئولان این زندان بر شرکت‌کنندگان اعلام نشده است. بنابراین، نمی‌توان برخورد یا مجازات مشخصی را به مسئولان زندان ایرانشهر نسبت داد. مسئولیت مدیریت زندان آن است که حق بیان مسالمت‌آمیز زندانیان را رعایت کرده و از هرگونه اقدام تلافی‌جویانه جلوگیری کند.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

اعدام قائم حسینی در زندان دستگرد؛ پنجمین اعدام پرونده میدان علیخانی

اعدام مجید آدینه، بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ پرونده‌ای با ابهامات گسترده

گسترش کارزار از یک زندان به ۶۲ زندان

افزایش شمار زندان‌های عضو کارزار به ۶۲ زندان، نشان‌دهنده گسترش جغرافیایی و استمرار این حرکت اعتراضی است. زندانیان در مناطق مختلف، با وجود تفاوت در نوع محکومیت، محل نگهداری و شرایط زندان، در مطالبه توقف اعدام با یکدیگر همراه شده‌اند.

پیوستن هر زندان جدید، دامنه کارزار را گسترده‌تر و امکان نادیده‌گرفتن پیام آن را دشوارتر می‌کند. این حرکت بر یک خواسته روشن متمرکز است: توقف صدور و اجرای احکام مرگ و پایان‌دادن به استفاده از اعدام به‌عنوان ابزار مجازات و ایجاد ترس.

بالا گرفتن شعار «نه به اعدام»

شعار «نه به اعدام» در ماه‌های اخیر بیش از گذشته در بیانیه‌های زندانیان، اعتراض خانواده‌ها و مطالبات فعالان حقوق بشر شنیده می‌شود. پیوستن زندان ایرانشهر نیز نشانه دیگری از فراگیرترشدن این شعار در داخل زندان‌هاست.

این شعار تنها واکنشی به اجرای یک حکم مشخص نیست، بلکه مخالفتی اصولی با مجازات مرگ و سلب غیرقابل‌بازگشت حق حیات است. گسترش کارزار نشان می‌دهد زندانیان می‌کوشند اعتراض‌های پراکنده علیه اعدام را به حرکتی منظم، هفتگی و سراسری تبدیل کنند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

زندان مرکزی کرج؛ دوربین در سرویس‌های بهداشتی، سالن قفس‌مانند و گزارش شکنجه با شوک


اطلاعات تازه از نظارت تصویری در فضاهای خصوصی، ازدحام و کف‌خوابی در سالن ۱۶ و ادعاهایی درباره برخورد خشونت‌آمیز با زندانیان سیاسی حکایت دارد

کانون حقوق بشر ایران، یکشنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – اطلاعات تازه رسیده از زندان مرکزی کرج، تصویری نگران‌کننده از شرایط نگهداری زندانیان، نظارت تصویری در فضاهای خصوصی، تراکم شدید جمعیت و رفتار برخی مسئولان زندان ارائه می‌دهد. براساس این اطلاعات، حتی در سرویس‌های بهداشتی زندان دوربین نصب شده و سالن ۱۶ به دلیل فضای محدود، هواخوری محصور و کف‌خوابی گسترده، از سوی منابع به «قفس» تشبیه شده است.

در همین مجموعه اطلاعات، نام شماری از مسئولان، نگهبانان و مقامات قضایی مطرح شده و گفته‌هایی درباره شکنجه با شوکر، انتقال زندانیان سیاسی برای اجرای حکم و فشار در مراحل بازجویی و رسیدگی قضایی بیان شده است.

دوربین در سرویس‌های بهداشتی زندان مرکزی کرج

یکی از مهم‌ترین موارد تازه، گزارش نصب دوربین در سرویس‌های بهداشتی زندان مرکزی کرج است. نصب تجهیزات نظارتی در محلی که زندانی باید از حداقل حریم خصوصی برخوردار باشد، نگرانی‌های جدی درباره نقض کرامت انسانی و امکان سوءاستفاده از تصاویر ایجاد می‌کند.

ماهیت این گفته ایجاب می‌کند یک هیأت مستقل به محل دسترسی یافته و درباره نحوه نظارت تصویری، محل نصب دوربین‌ها و حفاظت از حریم خصوصی زندانیان تحقیق کند.

سالن ۱۶؛ هواخوری محصور و کف‌خوابی گسترده

براساس گزارش دریافتی، سالن ۱۶ زندان مرکزی کرج دارای حیاطی کوچک و هواخوری کاملاً محصور با فنس است. فضای خواب نیز با شمار زندانیان تناسب ندارد و افراد به‌صورت فشرده در کنار یکدیگر می‌خوابند. شمار زیادی از زندانیان تخت در اختیار ندارند و ناچار به کف‌خوابی هستند.

این وضعیت با گزارش پیشین از بند ۲ زندان مرکزی کرج هم‌خوانی دارد. در آن گزارش گفته شده بود حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ زندانی سیاسی و امنیتی در بند ۲ نگهداری می‌شوند و در برخی اتاق‌های دارای ۹ تخت، بین ۲۵ تا ۳۰ زندانی حضور دارند. نبود آب گرم، گسترش ساس و کنه، محدودیت حمام، غذای نامناسب و دسترسی ناکافی به خدمات پزشکی نیز گزارش شده بود.

گزارش‌های دیگر از قطع روزانه آب و برق، محدودشدن استفاده از حمام به هر چهار روز یک‌بار و تأخیر در رسیدگی پزشکی حکایت داشتند. در گزارشی دیگر نیز قطع روزانه چندساعته آب و کمبود سهمیه غذا، از جمله اختصاص دو قطعه مرغ برای حدود ۳۰ زندانی، مطرح شده بود.

افراد و مسئولان شکنجه و فشار به زندانیان در زندان مرکزی کرج

نام گزارش‌شده                             سمت یا نقش اعلام‌شده               مشکل مطرح‌شده

اکبر شاهی                                  مسئول سلول‌های انفرادی                 مسئولیت اداره بخش انفرادی

کولیوند                                  افسر نگهبان و رئیس حفاظت زندان         حضور در ساختار نگهبانی و حفاظت

موسوی                                  افسر نگهبان                                 فعالیت در واحد نگهبانی

خضری                                  افسر نگهبان                                استفاده مکرر از شوکر علیه حامد ولیدی و شماری دیگر از زندانیان

رسولی                                  افسر نگهبان سالن ۱۵                       انتقال حامد ولیدی و نیما شاهی در زمان شیفت او گزارش شده است

امیری                                  افسر نگهبان سالن ۱۵                       فعالیت در نگهبانی سالن ۱۵

فردی با نام کوچک مهدی          رئیس انتظامات سالن ۱۵               نام خانوادگی اعلام نشده است

سبزواری                                    قاضی                                       بیان اظهارات توهین‌آمیز علیه زندانیان سیاسی و صدور حبس‌های سنگین

پیمان مربی                                   بازپرس                                      حضور در پرونده حامد ولیدی و دیگر زندانیان سیاسی

در اطلاعات تازه گفته شده خضری، از افسران نگهبان، حامد ولیدی و شماری دیگر از زندانیان سیاسی را با شوکر مورد آزار قرار داده است.

همچنین گفته شده است قاضی‌ای با نام خانوادگی سبزواری، زندانیان سیاسی را «سربازان اسرائیل» خطاب کرده و برای آنان احکام سنگین صادر می‌کند. درباره هویت کامل، شعبه قضایی، دادنامه‌های امضاشده و مصادیق احکام مورد اشاره اطلاعات کافی در دست نیست.




انتقال حامد ولیدی و نیما شاهی برای اجرای حکم

براساس اطلاعات تازه، حامد ولیدی و نیما شاهی حدود ساعت سه‌ونیم بامداد و در زمان شیفت رسولی از سالن ۱۵ منتقل شدند. گزارش‌های پیشین نشان می‌دهد این دو زندانی سیاسی روز ۳۰ فروردین ۱۴۰۵ از زندان مرکزی کرج به مکانی نامعلوم انتقال یافتند و بامداد ۳۱ فروردین بدون اطلاع قبلی خانواده و وکیل اعدام شدند. محل دقیق اجرای حکم به‌طور رسمی اعلام نشد.

حامد ولیدی و نیما شاهی در شعبه سوم دادگاه انقلاب کرج با اتهام‌هایی از جمله «محاربه»، «عضویت در گروه مجرمانه» و «تبلیغ علیه نظام» به اعدام محکوم شده بودند. گزارش‌های منتشرشده از فشار برای اخذ اعترافات و محدودیت در حقوق دفاعی آنان حکایت داشت.

ضرورت تحقیق مستقل و پاسخ‌گویی مسئولان

گزارش‌های مربوط به دوربین در سرویس‌های بهداشتی، شکنجه با شوکر، شرایط قفس‌مانند سالن ۱۶ و نقش افراد نام‌برده‌شده، باید در یک تحقیق مستقل بررسی شوند. این تحقیق باید محل دوربین‌ها، تصاویر احتمالی، دفتر ثبت شیفت نگهبانان، گزارش‌های بهداری، سوابق انتقال زندانیان و شکایت‌های ثبت‌شده را دربرگیرد.

سازمان زندان‌ها و دستگاه قضایی باید امکان پاسخ‌گویی افراد نام‌برده‌شده را فراهم کنند و نتیجه بررسی را به‌طور عمومی منتشر سازند. نبود شفافیت، هم حقوق زندانیان را تهدید می‌کند و هم امکان تشخیص مسئولیت فردی و سازمانی را از بین می‌برد.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

مستند حقوقی؛ بررسی کارنامه محمدمهدی شهمیرزادی؛ قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران

اعدام قائم حسینی در زندان دستگرد؛ پنجمین اعدام پرونده میدان علیخانی

اعدام مجید آدینه، بازداشت‌شده اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ پرونده‌ای با ابهامات گسترده

بررسی حقوقی وضعیت زندان مرکزی کرج براساس قوانین داخلی

قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران در سال‌های گذشته بارها به دلیل مغایرت با موازین دادرسی عادلانه، محدودکردن حقوق زندانیان و مصونیت مأموران از پاسخ‌گویی مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. بررسی وضعیت زندان مرکزی کرج براساس قوانین داخلی به معنای تأیید این قوانین نیست؛ هدف، نشان‌دادن مواردی است که حتی همین قوانین نیز رعایت نشده‌اند.

ابهامات حقوقی

مهم‌ترین ابهامات به مبنای نصب دوربین در سرویس‌های بهداشتی، نحوه نگهداری تصاویر، تراکم سالن ۱۶ و ادعای استفاده از شوکر مربوط می‌شود. همچنین باید مشخص شود شکایت زندانیان چگونه ثبت می‌شود و آیا اظهارات و اعترافات احتمالی پس از اعمال فشار در پرونده‌های قضایی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

مواد قانونی مرتبط

اصل ۲۲ قانون اساسی؛ جان، حقوق و حیثیت اشخاص را از تعرض مصون می‌داند.

اصل ۳۸ قانون اساسی؛ شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع را ممنوع می‌کند.

اصل ۳۹ قانون اساسی؛ هتک حرمت زندانیان را ممنوع اعلام می‌کند.

ماده ۵۷۸ قانون مجازات اسلامی؛ برای مأمورانی که متهم را برای گرفتن اقرار آزار دهند، مسئولیت کیفری پیش‌بینی می‌کند.

آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها؛ مسئولان را به حفظ کرامت، سلامت، بهداشت و شرایط مناسب نگهداری زندانیان ملزم می‌کند.

موارد نقض قانون

نصب تجهیزات نظارتی در فضای خصوصی سرویس‌های بهداشتی؛

استفاده احتمالی از شوکر و اعمال خشونت علیه زندانیان؛

تراکم شدید، کف‌خوابی و فقدان فضای مناسب؛

محرومیت از خدمات درمانی، آب، غذای کافی و امکانات بهداشتی؛

استفاده احتمالی از اظهارات یا اعترافات اخذشده تحت فشار؛

نبود سازوکار مستقل برای شکایت و تحقیق.

بررسی موضوع از منظر حقوق بشر و استانداردهای بین‌المللی

افراد زندانی از حق کرامت، سلامت، امنیت جسمی و حریم خصوصی برخوردارند. محرومیت از آزادی نمی‌تواند مجوز نظارت در فضاهای کاملاً خصوصی، شکنجه، رفتار تحقیرآمیز یا نگهداری در شرایط غیرانسانی باشد.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ منع شکنجه و رفتار ظالمانه یا تحقیرآمیز.

مواد ۷ و ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ منع شکنجه و الزام به رفتار انسانی با افراد محروم از آزادی.

ماده ۱۴ میثاق؛ حق دادرسی عادلانه و دفاع مؤثر.

قواعد نلسون ماندلا؛ لزوم رعایت حریم خصوصی در تأسیسات بهداشتی، تأمین تخت، غذای کافی، مراقبت پزشکی و امکان شکایت محرمانه.

گزارش‌های تازه از زندان مرکزی کرج، نشان‌دهنده مجموعه‌ای به‌هم‌پیوسته از نقض حریم خصوصی، کرامت انسانی، حق سلامت و منع شکنجه است. انجام بازرسی مستقل و حفاظت از زندانیان و خانواده‌هایی که اطلاعات ارائه می‌کنند، اقدامی فوری و ضروری است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ