--> کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

ذبیح‌الله کوهکن در خطر اجرای حکم اعدام؛ ابهام در مستندات پرونده و نقش نهادهای امنیتی در روند رسیدگی


ذبیح‌الله کوهکن، زندانی بلوچ محبوس در زندان مرکزی زاهدان، در حالی با خطر اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام مواجه است که خانواده و منابع مطلع از ابهام‌های جدی در پرونده و نقش نهادهای امنیتی در روند رسیدگی سخن می‌گویند

کانون حقوق بشر ایران،  چهارشنبه ۱۳ خردادماه ۱۴۰۵ – ذبیح‌الله کوهکن، زندانی بلوچ محکوم به اعدام، در آستانه اجرای حکم قرار دارد؛ حکمی که بر اساس گزارش‌ها در پرونده‌ای صادر شده که خانواده و نزدیکان او آن را فاقد مستندات کافی می‌دانند. بررسی سوابق قضایی این زندانی نشان می‌دهد که وی طی سال‌های گذشته در چندین پرونده امنیتی و کیفری با اتهامات سنگین مواجه شده بود، اما این پرونده‌ها به دلیل عدم اثبات اتهامات از سوی نهادهای امنیتی به صدور حکم اعدام منجر نشدند. اکنون نیز نگرانی‌ها درباره نقش ارگان‌های امنیتی، اتکا به اعترافات مورد مناقشه و وجود ابهام در روند رسیدگی افزایش یافته است.

چرا ذبیح‌الله کوهکن در خطر اجرای حکم اعدام قرار دارد؟

ذبیح‌الله کوهکن، ۳۴ ساله، متأهل و دارای دو فرزند، هم‌اکنون در بند ۸ زندان مرکزی زاهدان نگهداری می‌شود. بر اساس اطلاعات منتشرشده، مسئولان زندان در روزهای اخیر تماس‌هایی با شاکی خصوصی پرونده درباره مقدمات اجرای حکم برقرار کرده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره اجرای قریب‌الوقوع حکم اعدام را افزایش داده است.

پرونده‌ای که مبنای صدور حکم اعدام برای او قرار گرفته، به کشته شدن منصور شهنوازی در آبان‌ماه ۱۴۰۱ بازمی‌گردد. با این حال، خانواده ذبیح‌الله کوهکن و منابع مطلع معتقدند روند رسیدگی به این پرونده با ابهام‌ها و پرسش‌های جدی همراه بوده است.

چرا مستندات پرونده ذبیح‌الله کوهکن محل تردید است؟

یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح‌شده درباره پرونده ذبیح‌الله کوهکن، مستند نبودن اتهامات و ضعف شواهد ارائه‌شده علیه اوست.

بر اساس اسناد موجود، خانواده مقتول در مراحل اولیه تحقیقات اعلام کرده بودند که از هویت عاملان تیراندازی اطلاعی ندارند و مقتول نیز اختلاف شناخته‌شده‌ای با فرد خاصی نداشته است. با وجود این، روند تحقیقات در ادامه به سمت انتساب اتهام به چند عضو خانواده کوهکن هدایت شد.

همچنین مطابق دادنامه صادرشده، یکی از مهم‌ترین مستندات دادگاه برای انتساب قتل به ذبیح‌الله کوهکن، اعترافات منتسب به او و برخی دیگر از متهمان در مراحل بازجویی بوده است. این در حالی است که متهمان در ادامه روند دادرسی این اعترافات را رد کرده و اعلام کرده‌اند که تحت فشار و در شرایط نامناسب اخذ شده‌اند.

منابع نزدیک به پرونده تأکید می‌کنند که شواهد مستقلی که به طور قطعی حضور ذبیح‌الله کوهکن در صحنه حادثه را اثبات کند، به صورت عمومی منتشر نشده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

نقش نهادهای امنیتی در پرونده ذبیح‌الله کوهکن چه بوده است؟

بر اساس اطلاعات منتشرشده، ذبیح‌الله کوهکن پیش از این در چندین پرونده امنیتی با اتهاماتی همچون «محاربه»، «برهم زدن امنیت ملی» و «نگهداری سلاح جنگی» مواجه شده بود.

با این حال، این پرونده‌ها به دلیل عدم اثبات اتهامات از سوی ارگان‌های امنیتی به نتیجه نرسیدند و به صدور حکم اعدام منجر نشدند. منابع مطلع می‌گویند پس از بسته شدن این پرونده‌ها، تمرکز نهادهای امنیتی و قضایی به سمت پرونده قتل منصور شهنوازی معطوف شد.

همچنین گزارش شده است که روند تحقیقات و جهت‌دهی پرونده به سمت اعضای خانواده کوهکن با ورود نیروهای امنیتی و برخی مأموران مسئول پرونده همراه بوده است. این موضوع از سوی فعالان حقوق بشر به عنوان یکی از دلایل نگرانی درباره بی‌طرفی روند رسیدگی مطرح می‌شود.

چرا خانواده و منابع محلی بر بی‌گناهی ذبیح‌الله کوهکن تأکید دارند؟

بر اساس گزارش‌ها، منصور براهویی که در زمان وقوع حادثه همراه مقتول بوده و خود نیز مجروح شده بود، در نشست‌هایی که با حضور ریش‌سفیدان و معتمدان محلی در مسجد مکی زاهدان برگزار شده، بر بی‌گناهی ذبیح‌الله کوهکن تأکید کرده است.

علاوه بر این، خانواده مقتول نیز در مراحل ابتدایی پرونده اعلام کرده بودند که شناختی از عاملان حادثه ندارند. همین موضوع باعث شده است که برخی ناظران نسبت به نحوه شکل‌گیری روند اتهام‌زنی و تغییر مسیر پرونده پرسش‌هایی مطرح کنند.

فعالان بلوچ و مدافعان حقوق بشر معتقدند که پرونده همچنان دارای ابهام‌های جدی است و اجرای حکم اعدام در چنین شرایطی می‌تواند نگرانی‌های بیشتری ایجاد کند.

روند دادرسی و صدور حکم چگونه بوده است؟

بر اساس دادنامه صادرشده از شعبه اول دادگاه کیفری یک ویژه نوجوانان استان سیستان و بلوچستان، رأی پرونده توسط سید معین جوادی، جلال بگ‌نظر و محسن گل‌محمدی تولائی صادر شده است.

در اعترافات اولیه ادعا شده بود که چند نفر از متهمان با یک دستگاه پژو ۴۰۵ نقره‌ای در محل حادثه حضور داشته‌اند و ذبیح‌الله کوهکن اقدام به تیراندازی کرده است. با این حال، او و سایر متهمان در مراحل بعدی رسیدگی این اظهارات را رد کرده و اعلام کرده‌اند که در زمان وقوع حادثه در محل حضور نداشته‌اند.

این تناقض‌ها و رد اعترافات اولیه از سوی متهمان، از جمله مواردی است که موجب شده فعالان حقوق بشر خواستار بازبینی مستقل پرونده شوند.

نقض حقوق بشر؛ نگرانی از اعدام در پرونده‌ای با ابهام‌های جدی

پرونده ذبیح‌الله کوهکن با نگرانی‌های متعددی در حوزه حقوق بشر همراه است. اتکای بخش مهمی از پرونده به اعترافات مورد مناقشه، ادعای اعمال فشار در مراحل بازجویی، وجود ابهام در مستندات و نقش نهادهای امنیتی در روند تحقیقات، از جمله مواردی است که توجه نهادهای حقوق بشری را به این پرونده جلب کرده است. فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که صدور و اجرای حکم اعدام در پرونده‌هایی که با چنین ابهام‌هایی همراه هستند، می‌تواند خطر نقض جبران‌ناپذیر حق حیات را به همراه داشته باشد.

مواد نقض‌شده:

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق حیات): اجرای حکم اعدام در پرونده‌ای با ابهام‌های جدی، حق بنیادین حیات را در معرض تهدید قرار می‌دهد.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر (منع شکنجه): ادعاهای مربوط به اخذ اعترافات تحت فشار و شکنجه، نگرانی درباره نقض این اصل را افزایش می‌دهد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق دادرسی عادلانه): ابهام در مستندات و دخالت نهادهای امنیتی، استقلال و بی‌طرفی روند رسیدگی را زیر سؤال می‌برد.

ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر (اصل برائت): محکومیت کیفری باید بر پایه ادله قطعی و مستقل باشد، نه اعترافات مورد مناقشه.

اصول تضمین حمایت از افراد مواجه با مجازات اعدام: در پرونده‌های منتهی به اعدام، هرگونه تردید جدی درباره ادله باید به نفع متهم تفسیر شود.

اصل منع مداخله نهادهای امنیتی در دادرسی: تأثیرگذاری نهادهای امنیتی بر روند تحقیقات و محاکمه می‌تواند حق محاکمه منصفانه را نقض کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

جواد علیکردی، ادامه بلاتکلیفی؛ محرومیت از تماس و ملاقات با خانواده


جواد علیکردی، برادر خسرو علیکردی، با گذشت ماه‌ها از زمان بازداشت همچنان در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود و از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۳ خردادماه ۱۴۰۵ – جواد علیکردی، برادر خسرو علیکردی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر، ماه‌ها پس از بازداشت همچنان در زندان وکیل‌آباد مشهد در وضعیت بلاتکلیف به سر می‌برد. محرومیت طولانی‌مدت او از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده، در کنار نبود شفافیت درباره وضعیت پرونده و روند رسیدگی قضایی، نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان فعالان حقوق بشر برانگیخته است. این فعالان معتقدند فشارهای اعمال‌شده علیه جواد علیکردی در ادامه برخوردهای امنیتی با خانواده خسرو علیکردی و تلاش برای خاموش کردن صداهای دادخواهی صورت می‌گیرد.

چرا وضعیت جواد علیکردی همچنان بلاتکلیف است؟

بر اساس اطلاعات دریافتی، جواد علیکردی از زمان بازداشت در ۲۱ آذرماه ۱۴۰۴ تاکنون در زندان وکیل‌آباد مشهد نگهداری می‌شود. با وجود گذشت ماه‌ها از بازداشت، خانواده او همچنان از وضعیت دقیق پرونده و روند رسیدگی قضایی اطلاع روشنی در اختیار ندارند.

منابع نزدیک به خانواده می‌گویند که پرونده او همچنان در فضایی امنیتی دنبال می‌شود و توضیح شفافی درباره جزئیات روند رسیدگی یا دلایل ادامه محدودیت‌ها ارائه نشده است. این وضعیت موجب شده نگرانی‌ها درباره تداوم بلاتکلیفی و فشارهای روانی بر این زندانی افزایش یابد.

هرچند در اواخر اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ گزارش شد که جواد علیکردی به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است، اما همچنان ابهام‌های فراوانی درباره جزئیات پرونده، مستندات ارائه‌شده و روند دادرسی وجود دارد.

چرا جواد علیکردی از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم شده است؟

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده در پرونده جواد علیکردی، محرومیت طولانی‌مدت او از ارتباط با خانواده است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، وی از زمان بازداشت تاکنون از برقراری تماس تلفنی و ملاقات حضوری با اعضای خانواده محروم بوده است.

محرومیت از تماس و ملاقات، به‌ویژه در پرونده‌هایی که ماه‌ها به طول می‌انجامد، می‌تواند فشارهای روانی قابل توجهی بر زندانی و خانواده او وارد کند. نهادهای حقوق بشری بارها تأکید کرده‌اند که ارتباط زندانی با خانواده یکی از حقوق اساسی زندانیان است و محدود کردن آن بدون دلایل روشن و قانونی، می‌تواند مصداق اعمال فشار مضاعف باشد.

خانواده جواد علیکردی نیز در این مدت از اطلاع مستقیم از وضعیت جسمی و روحی او محروم بوده‌اند؛ موضوعی که بر نگرانی‌های آنان افزوده است

جواد علیکردی با چه اتهاماتی روبه‌رو شده است؟

جواد علیکردی پس از بازداشت در شعبه ۹۰۲ دادسرای مشهد با اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» مواجه شد.

منابع مطلع اعلام کرده‌اند که روند رسیدگی به پرونده او در فضایی امنیتی دنبال شده است. با این حال، جزئیات کامل اتهامات و مستندات پرونده به صورت عمومی منتشر نشده و خانواده نیز توضیح شفافی درباره مبنای صدور حکم سنگین حبس دریافت نکرده‌اند.

فعالان حقوق بشر معتقدند ابهام در روند دادرسی و محدود بودن اطلاعات پرونده، امکان ارزیابی مستقل درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه را دشوار می‌کند.

بازداشت جواد علیکردی چه ارتباطی با خسرو علیکردی داشت؟

بازداشت جواد علیکردی تنها چند روز پس از درگذشت برادرش، خسرو علیکردی، صورت گرفت. او شامگاه ۲۱ آذرماه ۱۴۰۴ و ساعاتی پس از انتشار یک ویدیو بازداشت شد.

جواد علیکردی در این ویدیو نسبت به برخورد نیروهای امنیتی با شرکت‌کنندگان در مراسم هفتم برادرش اعتراض کرده و از وجود اسناد و اطلاعاتی درباره مرگ مشکوک خسرو علیکردی سخن گفته بود. به گفته نزدیکان خانواده، ساعاتی پس از انتشار این اظهارات، نیروهای امنیتی او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

فعالان حقوق بشر معتقدند بازداشت او با تلاش‌هایش برای پیگیری حقیقت درباره مرگ برادرش و طرح پرسش‌های عمومی در این زمینه ارتباط داشته است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

خسرو علیکردی چگونه جان باخت؟

خسرو علیکردی، وکیل دادگستری و مدافع حقوق بشر، در ۱۴ آذرماه ۱۴۰۴ در دفتر کار خود جان باخت. مقام‌های حکومتی علت مرگ او را «ایست قلبی» اعلام کردند.

با این حال، خانواده و نزدیکان وی روایت رسمی را نپذیرفتند و خواستار روشن شدن ابعاد این پرونده شدند. آنان اعلام کردند که برخی شواهد و نشانه‌ها، از جمله وجود خونریزی غیرعادی در محل جان‌باختن خسرو علیکردی، پرسش‌هایی درباره علت واقعی مرگ او ایجاد کرده است.

به گفته منابع نزدیک به خانواده، تلاش برای پیگیری حقیقت و درخواست شفاف‌سازی درباره این پرونده با فشارها و محدودیت‌های امنیتی همراه بوده است.

چرا پرونده جواد علیکردی برای فعالان حقوق بشر اهمیت دارد؟

فعالان حقوق بشر پرونده جواد علیکردی را صرفاً یک پرونده قضایی نمی‌دانند، بلکه آن را در ادامه فشارهای اعمال‌شده بر خانواده خسرو علیکردی ارزیابی می‌کنند.

به باور آنان، تداوم بلاتکلیفی، محرومیت از تماس و ملاقات با خانواده و نبود شفافیت در روند رسیدگی قضایی، نشانه‌هایی از فشار مضاعف بر افرادی است که در مسیر دادخواهی و طرح پرسش درباره رویدادهای حساس فعالیت می‌کنند.

این فعالان خواستار پایان محدودیت‌های اعمال‌شده علیه جواد علیکردی و رعایت حقوق قانونی او در دوران بازداشت و حبس شده‌اند.

نقض حقوق بشر؛ بلاتکلیفی و محرومیت از ارتباط با خانواده

پرونده جواد علیکردی با مجموعه‌ای از نگرانی‌های حقوق بشری همراه است. ادامه بازداشت در شرایطی که خانواده از وضعیت پرونده اطلاع روشنی ندارند، محرومیت طولانی‌مدت از تماس تلفنی و ملاقات و نبود شفافیت در روند دادرسی، از جمله مواردی است که توجه نهادهای حقوق بشری را به این پرونده جلب کرده است. کارشناسان حقوق بشر تأکید می‌کنند که ارتباط زندانی با خانواده از حقوق بنیادین اوست و محرومیت طولانی‌مدت از این حق می‌تواند به ابزاری برای اعمال فشار روانی تبدیل شود.

مواد نقض‌شده:

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر (منع بازداشت خودسرانه): ادامه بازداشت در شرایط مبهم و نبود شفافیت درباره روند پرونده، نگرانی از بازداشت خودسرانه را افزایش می‌دهد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق دادرسی عادلانه): محدود بودن اطلاعات پرونده و ابهام در روند رسیدگی، حق برخورداری از محاکمه‌ای عادلانه را تضعیف می‌کند.

ماده ۱۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حمایت از زندگی خانوادگی): محرومیت طولانی‌مدت از تماس و ملاقات، حق حفظ ارتباط با خانواده را نقض می‌کند.

قواعد ماندلا سازمان ملل متحد: زندانیان باید امکان ارتباط منظم با خانواده را داشته باشند و محدودیت‌های طولانی‌مدت با این اصول مغایرت دارد.

اصل منع رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز: قطع ارتباط با خانواده برای ماه‌ها می‌تواند فشار روانی شدید و آسیب‌های عاطفی پایدار ایجاد کند.

اصل کرامت انسانی: نگهداری زندانی در شرایط بلاتکلیف و محرومیت از حقوق ارتباطی، با کرامت انسانی و حقوق بنیادین افراد ناسازگار است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

اعدام ۷ زندانی در زندان‌های دامغان، شیراز، سبزوار و رشت


اعدام های گسترده را می‌توان نشانه‌ای از هراس حاکمیت از گسترش اعتراضات سراسری دانست؛ جامعه‌ای که در مسیر تغییر قرار گرفته و از مطالبه آزادی عقب ننشسته است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵، هفت زندانی در زندان‌های دامغان، شیراز، سبزوار و رشت اعدام شدند. شش تن از زندانیان در ماه خرداد و یک تن در اردیبهشت‌ماه اعدام شده است.

اعدام مرتضی صادق‌زاده در زندان دامغان

بامداد دوشنبه ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵، مرتضی صادق‌زاده در زندان دامغان اعدام شد. وی فرزند محمد ۲۸ ساله و اهل سقز بود و ۳سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام چهار زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز

احراز هویت ۱۰ زندانی اعدام شده

صبحگاه یک‌شنبه ۱۰ زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز اعدام شده‌ بودند که کانون حقوق بشر ایران، خبر اعدام ۶ تن آنها را پیش از این منتشر کرده بود. هویت ۱۰ زندانی اعدام شده به شرح زیر است:

ـ سعید دهقان‌زاده، ۳۲ ساله، اهل شیراز. وی به ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ عباس بیات، ۳۰ ساله، اهل شیراز. وی ۳سال پیش به اتهام قتل و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۸ زندانی در رشت، نیشابور، قروه، قم، زنجان و شیراز

ـ برزو موسی‌زاده، ۳۰ ساله، اهل کرمانشاه. وی ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود

ـ علی‌اکبری سرابی مقدم، اهل کازرون. وی ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ عثمان دانه‌برچین، ۳۵ ساله. وی ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ قادر خدامرادی، ۴۳ ساله. وی ۴سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ محمد صدیق بلوچی ۵۵ ساله. وی ۹ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ سالار شیخی، ۲۹ ساله، اهل جلفا. وی ۲سال پیش به اتهام تجاوز بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود

ـ هویت دو زندانی دیگر که تبعه افغانستان بودند و به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بودند در دست بررسی است.

اعـدام عیسی شکوریان در زندان سبزوار

بامداد شنبه ۹ خردادماه ۱۴۰۵، عیسی شکوریان در زندان سبزوار اعـدام شد. وی۲۳ ساله و اهل روستای هاشم‌آباد از توابع سبزوار بود. او ۳ سال پیش به اتهام قتل یک بسیجی بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵

اعـدام محمد اصغری در زندان رشت

سحرگاه چهارشنبه ۳۰ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ محمد اصغری در زندان لاکان رشت اعدام شد. وی اهل رشت بود و ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

مریم باباجانی به بیش از ۳۲ سال حبس محکوم شد؛ افزایش سرکوب با استفاده از قانون تشدید مجازات جاسوسی


مریم باباجانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در ایذه، با استناد به قانون تشدید مجازات جاسوسی به بیش از ۳۲ سال زندان محکوم شده است؛ حکمی که با اعتراض وکیل او روبه‌رو شده است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه‌ ۱۲ خرداد‌ماه ۱۴۰۵ – مریم باباجانی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در ایذه، توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به ۳۲ سال و شش ماه و دو روز حبس محکوم شد. بر اساس اطلاعات منتشرشده، این حکم با استناد به اتهامات امنیتی و قانون تشدید مجازات جاسوسی صادر شده است. صدور چنین احکامی در شرایطی صورت می‌گیرد که فعالان حقوق بشر نسبت به استفاده از فضای جنگی و امنیتی برای تشدید سرکوب معترضان و مخالفان هشدار داده‌اند.

مریم باباجانی به چه حکمی محکوم شده است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، مریم باباجانی اخیراً از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به تحمل ۳۲ سال و شش ماه و دو روز حبس محکوم شده است.

در حکم صادرشده، وی بابت دو عنوان اتهامی مرتبط با پرونده‌های امنیتی و جاسوسی، به ۲۰ سال و یک روز حبس و همچنین ۱۲ سال و شش ماه و یک روز زندان محکوم شده است. مقام‌های قضایی در صدور این حکم به قانون تشدید مجازات جاسوسی استناد کرده‌اند.

این حکم در حالی صادر شده که جزئیات کامل مستندات پرونده و ادله مطرح‌شده علیه مریم باباجانی به صورت عمومی منتشر نشده است.

قانون تشدید مجازات جاسوسی چگونه در پرونده مریم باباجانی مورد استفاده قرار گرفته است؟

در ماه‌‌های اخیر نهادهای امنیتی و قضایی با استناد به قوانین مرتبط با جرایم امنیتی و جاسوسی، احکام سنگینی علیه فعالان مدنی، معترضان و بازداشت‌شدگان سیاسی صادر کرده‌اند.

در پرونده مریم باباجانی نیز دادگاه با استناد به قانون تشدید مجازات جاسوسی اقدام به صدور حکم سنگین حبس کرده است. فعالان حقوق بشر معتقدند که حاکمیت در شرایط جنگی و بحران‌های امنیتی، از فضای ایجادشده برای گسترش برخوردهای امنیتی و افزایش مجازات‌ها استفاده می‌کند.

به باور این نهادها، تصویب و اجرای قوانین سختگیرانه امنیتی در چنین شرایطی می‌تواند زمینه صدور احکام سنگین‌تر علیه معترضان و شهروندان منتقد را فراهم کند.

روند اعتراض و پیگیری حقوقی پرونده چگونه است؟

یک منبع مطلع نزدیک به خانواده مریم باباجانی اعلام کرده است که پس از صدور حکم، حسین‌علی حاتمی، وکیل مدافع او، نسبت به رأی صادره درخواست فرجام‌خواهی ثبت کرده است.

ثبت درخواست فرجام‌خواهی به این معناست که پرونده می‌تواند در مراحل بعدی مورد بررسی قرار گیرد. با این حال، فعالان حقوق بشر همواره نسبت به میزان استقلال دادگاه‌های انقلاب در پرونده‌های سیاسی و امنیتی ابراز نگرانی کرده‌اند.

به گفته این فعالان، در بسیاری از پرونده‌های امنیتی، نهادهای اطلاعاتی و امنیتی نقش تعیین‌کننده‌ای در روند بازجویی، تشکیل پرونده و جهت‌دهی به روند دادرسی دارند و همین مسئله پرسش‌هایی جدی درباره استقلال قضایی ایجاد کرده است.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

مریم باباجانی چرا بازداشت شد؟

مریم باباجانی در اواخر دی‌ماه ۱۴۰۴ و در ارتباط با اعتراضات سراسری در شهر ایذه بازداشت شد.

او پس از مدتی با تودیع وثیقه‌ای به مبلغ ۱۰ میلیارد تومان به صورت موقت از زندان آزاد شد. با این حال روند رسیدگی قضایی به پرونده ادامه یافت و در نهایت به صدور حکم بیش از ۳۲ سال زندان منجر شد.

بازداشت شمار زیادی از شهروندان در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ و صدور احکام سنگین علیه برخی از آنان، طی ماه‌های گذشته با انتقاد نهادهای حقوق بشری همراه بوده است.

چرا استقلال دادگاه‌های انقلاب در پرونده‌های امنیتی محل انتقاد است؟

نهادهای حقوق بشری بارها اعلام کرده‌اند که در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، دادگاه‌های انقلاب به‌طور کامل مستقل عمل نمی‌کنند و تصمیمات قضایی تحت تأثیر گزارش‌ها و خواسته‌های نهادهای امنیتی قرار می‌گیرد.

منتقدان معتقدند در بسیاری از این پرونده‌ها، روند بازجویی و تحقیقات توسط نهادهای اطلاعاتی و امنیتی هدایت می‌شود و دادگاه‌ها عمدتاً بر پایه همان گزارش‌ها اقدام به صدور رأی می‌کنند. به همین دلیل نگرانی‌هایی درباره از پیش تعیین شدن نتایج برخی پرونده‌ها و محدود شدن امکان دفاع مؤثر متهمان مطرح شده است.

در پرونده‌هایی که با اتهامات امنیتی و جاسوسی همراه هستند، این نگرانی‌ها معمولاً پررنگ‌تر می‌شود؛ زیرا متهمان اغلب با محدودیت در دسترسی به اطلاعات پرونده و دفاع مؤثر روبه‌رو هستند.

نقض حقوق بشر؛ نگرانی از دادرسی غیرعادلانه و استفاده از قوانین امنیتی برای سرکوب معترضان

پرونده مریم باباجانی بار دیگر موضوع استفاده از اتهامات امنیتی و قوانین مرتبط با جاسوسی علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات را مطرح کرده است. صدور حکم سنگین حبس، نبود شفافیت درباره جزئیات مستندات پرونده و نگرانی‌ها درباره استقلال روند دادرسی، از جمله مواردی است که توجه نهادهای حقوق بشری را به این پرونده جلب کرده است. فعالان حقوق بشر معتقدند استفاده از فضای امنیتی و جنگی برای تشدید برخورد با معترضان، می‌تواند حقوق بنیادین متهمان را با خطر جدی مواجه کند.

مواد نقض‌شده:

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر (منع بازداشت خودسرانه): بازداشت معترضان و طرح اتهامات امنیتی گسترده، نگرانی‌هایی درباره خودسرانه بودن تعقیب قضایی ایجاد کرده است.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق دادرسی عادلانه): نگرانی از نفوذ نهادهای امنیتی بر روند دادرسی، استقلال و بی‌طرفی دادگاه را زیر سؤال می‌برد.

ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر (اصل برائت): متهمان باید تا زمان اثبات جرم در دادگاهی عادلانه بی‌گناه فرض شوند و از حق دفاع برخوردار باشند.

اصول اساسی استقلال قضات و وکلا: دخالت احتمالی نهادهای امنیتی در روند رسیدگی، استقلال دستگاه قضایی و حق دفاع مؤثر را تضعیف می‌کند.

ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر (آزادی بیان و عقیده): استفاده از قوانین امنیتی علیه بازداشت‌شدگان اعتراضات می‌تواند آزادی بیان و فعالیت مدنی را محدود کند.

ماده ۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر (برابری در برابر قانون): تمامی متهمان باید بدون تأثیرپذیری از فشارهای سیاسی و امنیتی از حمایت برابر قانونی برخوردار باشند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

مطلب احمدیان پس از جراحی‌های سنگین به زندان اوین بازگردانده شد؛ نگرانی از پیامدهای تأخیر در درمان


بازگشت مطلب احمدیان به زندان اوین پس از چند عمل جراحی در حالی صورت گرفته است که منابع مطلع، تأخیر در اعزام درمانی و محرومیت از مراقبت پزشکی را عامل گسترش بیماری او می‌دانند

کانون حقوق بشر ایران،  سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ – مطلب احمدیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، پس از بستری شدن در بیمارستان و انجام چند عمل جراحی سنگین، به زندان بازگردانده شد. گزارش‌های منتشرشده حاکی از آن است که تأخیر طولانی در اعزام وی به مراکز درمانی موجب گسترش بیماری و سرایت توده‌ای که در ابتدا خوش‌خیم توصیف شده بود به کبد و کیسه صفرا شده است. فعالان حقوق بشر محرومیت طولانی‌مدت این زندانی از درمان مناسب را مصداقی از شکنجه و رفتار غیرانسانی علیه زندانیان می‌دانند.

چرا مطلب احمدیان به بیمارستان اعزام شد؟

مطلب احمدیان در تاریخ ۴ خردادماه از زندان اوین به بیمارستان منتقل شد. این اعزام پس از مدت‌ها نگرانی درباره وضعیت جسمانی او و درخواست‌های مکرر برای دسترسی به خدمات درمانی صورت گرفت.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، وی در مدت بستری تحت چند عمل جراحی قرار گرفت. پزشکان در جریان این اقدامات درمانی ناچار به خارج کردن کیسه صفرای او شدند. همچنین حدود چهار سانتی‌متر از بافت کبد وی نیز برداشته شد. علاوه بر این، نخستین دوره درمان آنتی‌بیوتیکی برای مقابله با عفونت باکتریایی آغاز شد.

با وجود شدت بیماری و ضرورت ادامه مراقبت‌های پزشکی، این زندانی سیاسی روز دوشنبه ۱۱ خردادماه از بیمارستان به زندان اوین بازگردانده شد.

تأخیر در درمان چه تأثیری بر وضعیت جسمانی مطلب احمدیان داشته است؟

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده درباره وضعیت مطلب احمدیان، تأخیر طولانی در دسترسی او به خدمات درمانی تخصصی است.

یک منبع مطلع اعلام کرده است که تأخیر در اعزام این زندانی به مراکز درمانی موجب شد توده‌ای که در مراحل اولیه خوش‌خیم تشخیص داده شده بود، به مرور زمان به توده‌ای بدخیم تبدیل شود و به کبد و کیسه صفرا گسترش یابد. این وضعیت در نهایت پزشکان را ناچار کرد تا کیسه صفرا و بخشی از کبد او را خارج کنند.

فعالان حقوق بشر تأکید می‌کنند که در بسیاری از موارد، عدم دسترسی به درمان به‌موقع می‌تواند روند بیماری را تشدید کرده و آسیب‌های جبران‌ناپذیری بر سلامت زندانیان وارد کند. در پرونده مطلب احمدیان نیز گزارش‌ها نشان می‌دهد که تعلل در درمان نه تنها موجب افزایش درد و رنج جسمانی شده، بلکه به گسترش بیماری و پیچیده‌تر شدن روند درمان انجامیده است.

مطلب احمدیان با چه بیماری‌هایی مواجه است؟

گزارش‌ها حاکی از آن است که مطلب احمدیان با مجموعه‌ای از بیماری‌های مزمن و پیچیده مواجه است که هر یک نیازمند مراقبت مستمر پزشکی هستند.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، او از مشکلات قلبی و ریوی، اختلالات شدید گوارشی، آسیب‌های ستون فقرات و نارسایی‌های عصبی رنج می‌برد. فتق، پارگی پرده دیافراگم، چسبندگی روده، زخم اثنی‌عشری با احتمال بدخیمی، ریفلاکس شدید معده، آب‌گرفتگی ریه، نوسانات شدید فشار خون، ضربان نامنظم قلب، عفونت بیضه و دیسک کمر از جمله بیماری‌های گزارش‌شده درباره این زندانی سیاسی هستند.

منابع نزدیک به خانواده او همچنین از تورم شدید شکم و دردهای مداوم خبر داده‌اند. به گفته این منابع، وضعیت جسمانی او همچنان نیازمند مراقبت‌های تخصصی و پیگیری پزشکی مستمر است.

چرا جلوگیری از تحویل دارو به مطلب احمدیان نگران‌کننده است؟

یکی از موضوعات مطرح‌شده در پرونده مطلب احمدیان، جلوگیری از تحویل داروهای مورد نیاز اوست.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، خانواده این زندانی داروهای تجویزشده را تهیه کرده‌اند، اما مسئولان زندان از تحویل آنها به وی جلوگیری کرده‌اند. این اقدام در حالی صورت گرفته که بخش مهمی از درمان بیماری‌های مزمن و پیچیده او وابسته به مصرف منظم دارو است.

کارشناسان حوزه سلامت معتقدند قطع یا اختلال در روند درمان دارویی می‌تواند موجب تشدید بیماری، افزایش درد، بروز عوارض ناگهانی و حتی تهدید جان بیمار شود. به همین دلیل، محروم کردن زندانیان از داروهای ضروری همواره یکی از جدی‌ترین موارد نقض حقوق زندانیان محسوب می‌شود.

چرا محرومیت درمانی می‌تواند مصداق شکنجه باشد؟

نهادهای حقوق بشری بارها تأکید کرده‌اند که محروم کردن عمدی زندانیان از خدمات درمانی، به‌ویژه در مواردی که بیماری جان فرد را تهدید می‌کند، می‌تواند مصداق شکنجه یا رفتار ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز باشد.

در پرونده مطلب احمدیان، گزارش‌های متعدد از لغو اعزام‌های درمانی، جلوگیری از تحویل دارو و تأخیر در درمان منتشر شده است. پیامد این روند، گسترش بیماری و نیاز به انجام جراحی‌های سنگین بوده است.

فعالان حقوق بشر معتقدند هنگامی که مسئولان از وضعیت بحرانی سلامت یک زندانی آگاه هستند اما از ارائه خدمات درمانی لازم جلوگیری می‌کنند، این اقدام فراتر از یک کوتاهی اداری بوده و به ابزاری برای اعمال فشار جسمی و روانی بر زندانی تبدیل می‌شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

سابقه بازداشت و محکومیت مطلب احمدیان چیست؟

مطلب احمدیان، زندانی سیاسی اهل بانه، در ۱۳ مهرماه ۱۳۸۹ بازداشت شد. وی پس از بازداشت به اتهام محاربه از طریق عضویت در یکی از گروه‌های اپوزیسیون به ۳۰ سال حبس در تبعید محکوم شد.

او ابتدا به زندان میناب منتقل شد و سپس در سال ۱۳۹۵ به زندان سقز انتقال یافت. در سال ۱۳۹۷ نیز در پرونده‌ای دیگر به اتهام مشارکت در قتل به هشت سال حبس تعزیری و پرداخت بخشی از دیه محکوم شد. همچنین بابت اتهام ضرب و جرح عمدی، یک سال حبس و پرداخت دیه برای او در نظر گرفته شد.

پس از انتقال میان چند زندان، وی در مردادماه ۱۴۰۳ و پس از تعطیلی زندان رجایی‌شهر، به زندان اوین منتقل شد؛ جایی که همچنان دوران حبس خود را سپری می‌کند.

نقض حقوق بشر؛ محرومیت درمانی و به خطر افتادن جان یک زندانی

پرونده مطلب احمدیان بار دیگر موضوع دسترسی زندانیان به خدمات درمانی را در کانون توجه قرار داده است. گزارش‌های مربوط به تأخیر در اعزام به بیمارستان، جلوگیری از تحویل دارو، گسترش بیماری و انجام جراحی‌های سنگین پس از سال‌ها محرومیت درمانی، نگرانی‌های جدی درباره وضعیت حقوق بشر در زندان‌ها ایجاد کرده است. محروم کردن زندانی از درمان ضروری و به‌موقع، به‌ویژه زمانی که به تشدید بیماری و تهدید جان او منجر شود، از سوی بسیاری از نهادهای بین‌المللی مصداق رفتار غیرانسانی و نوعی شکنجه تلقی می‌شود.

مواد نقض‌شده:

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر (منع شکنجه): تأخیر در درمان و جلوگیری از دسترسی به خدمات پزشکی موجب درد شدید، رنج مستمر و تشدید بیماری شده است.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق حیات و امنیت فردی): محرومیت از درمان تخصصی، سلامت و جان زندانی را در معرض خطر جدی و جبران‌ناپذیر قرار داده است.

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق برخورداری از خدمات درمانی): هر فرد حق دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب دارد و محرومیت درمانی ناقض این حق بنیادین است.

قواعد ماندلا سازمان ملل متحد: مسئولان زندان موظف به تأمین مراقبت پزشکی استاندارد هستند و جلوگیری از درمان با این اصول مغایرت دارد.

اصل منع رفتار ظالمانه و غیرانسانی: محرومیت طولانی‌مدت از دارو و درمان، موجب افزایش رنج جسمی و فشار روانی زندانی شده است.

اصل کرامت انسانی: بی‌توجهی به نیازهای درمانی یک زندانی بیمار، کرامت انسانی و حقوق بنیادین او را نقض می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

یاسین شه‌بخش به اعدام و ۱۰ سال حبس محکوم شد؛ ابهام در پرونده و ادعای اعترافات اجباری


صدور حکم اعدام برای یاسین شه‌بخش در حالی صورت گرفته است که گزارش‌ها از شکنجه، اعترافات اجباری و نبود شفافیت در روند رسیدگی قضایی به پرونده او حکایت دارند

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۱۲ خردادماه ۱۴۰۵ – یاسین شه‌بخش، زندانی ۲۲ ساله بلوچ، از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام و ۱۰ سال حبس محکوم شده است. این حکم در شرایطی صادر شده که جزئیات پرونده، روند دادرسی و مستندات ارائه‌شده علیه او همچنان در ابهام قرار دارد. منابع حقوق بشری همچنین از شکنجه و اخذ اعترافات اجباری از این زندانی خبر داده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه را افزایش داده است.

یاسین شه‌بخش به چه اتهاماتی محکوم شده است؟

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، یاسین شه‌بخش، فرزند گل‌محمد، از سوی شعبه دوم دادگاه انقلاب زاهدان به اعدام و ۱۰ سال حبس محکوم شده است. او هم‌اکنون در بند ۹ زندان مرکزی زاهدان نگهداری می‌شود.

اتهامات مطرح‌شده علیه این زندانی شامل «عضویت در گروه‌های مسلح مخالف حاکمیت» و همچنین «درگیری و قتل نیروهای نظامی و بخشدار گوهرکوه تفتان» عنوان شده است. با این حال، یاسین شه‌بخش این اتهامات را رد کرده و آنها را فاقد اعتبار دانسته است.

چرا پرونده یاسین شه‌بخش با ابهام‌های جدی روبه‌رو است؟

یکی از مهم‌ترین پرسش‌های مطرح‌شده درباره پرونده یاسین شه‌بخش، نبود شفافیت در روند رسیدگی قضایی است. تاکنون اطلاعات دقیقی درباره نحوه برگزاری جلسات دادگاه، دسترسی او به وکیل منتخب، مدارک ارائه‌شده از سوی نهادهای امنیتی و مستندات صدور حکم منتشر نشده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند پرونده از ابتدا در فضایی کاملاً امنیتی دنبال شده و افکار عمومی از جزئیات روند بازجویی، تحقیقات و محاکمه بی‌اطلاع مانده‌اند. در چنین شرایطی امکان ارزیابی مستقل درباره صحت اتهامات و رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه وجود ندارد.

ابهام در روند قضایی به‌ویژه در پرونده‌هایی که با مجازات اعدام روبه‌رو هستند، نگرانی‌های جدی درباره احتمال صدور احکام ناعادلانه را افزایش می‌دهد.

اعترافات اجباری در پرونده یاسین شه‌بخش چه جایگاهی دارد؟

یاسین شه‌بخش اعلام کرده است که در دوران بازداشت تحت فشارهای شدید جسمی و روحی قرار گرفته و مجبور به انجام اعترافات اجباری شده است. او تأکید کرده که اعترافات منتسب به وی در شرایط آزاد و بدون فشار بیان نشده‌اند.

این موضوع پس از آن بیشتر مورد توجه قرار گرفت که در پنجم اسفندماه ۱۴۰۴، تلویزیون حکومتی ویدئویی از اعترافات یاسین شه‌بخش، وحید ریگی و یونس دهمرده پخش کرد. منابع حقوق بشری اعلام کرده‌اند این اعترافات در دوران بازداشت و تحت فشار اخذ شده‌اند.

پخش اعترافات تلویزیونی پیش از پایان روند دادرسی طی سال‌های گذشته بارها از سوی نهادهای حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفته است، زیرا چنین اقدامی می‌تواند اصل برائت و حق برخورداری از محاکمه عادلانه را نقض کند.

یاسین شه‌بخش چگونه بازداشت شد؟

یاسین شه‌بخش در هشتم آبان‌ماه ۱۴۰۳ به همراه برادر ناتنی خود، کامران (سدیس) اعتمادزاده، توسط نیروهای نظامی در زاهدان بازداشت شد.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این دو نفر در زمان بازداشت برای کارگری عازم بندرعباس بودند. منابع مطلع اعلام کرده‌اند که هر دو در طول دوران بازداشت تحت فشارهای شدید جسمی و روحی قرار داشته‌اند و با انواع شکنجه مواجه شده‌اند.

وضعیت کامران اعتمادزاده در این پرونده چگونه است؟

کامران اعتمادزاده، برادر ناتنی یاسین شه‌بخش، هم‌اکنون در کانون اصلاح و تربیت زندان زاهدان نگهداری می‌شود.

بر اساس گزارش‌ها، برای آزادی او قرار وثیقه‌ای به مبلغ ۲۰ میلیارد تومان تعیین شده است؛ مبلغی که تأمین آن برای بسیاری از خانواده‌ها عملاً امکان‌پذیر نیست و می‌تواند به ادامه بازداشت طولانی‌مدت منجر شود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا ‌کنون

متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر

فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۴

آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران

آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات

جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلم‌های تکان‌دهنده + فیلم‌های افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴

اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها

پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران

اعدام اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا در زندان قزلحصار؛ پایان یک پرونده پرابهام با احکام مرگ

چرا پرونده یاسین شه‌بخش با وضعیت حقوق بشر در سیستان و بلوچستان مرتبط است؟

پرونده یاسین شه‌بخش در شرایطی مطرح می‌شود که مردم سیستان و بلوچستان سال‌هاست با سرکوب مضاعف مواجه هستند. شهروندان بلوچ علاوه بر محرومیت‌های اقتصادی و اجتماعی گسترده، با فشارهای امنیتی و قضایی فزاینده نیز روبه‌رو هستند.

بازداشت‌های گسترده، صدور احکام سنگین، اجرای احکام اعدام و محدودیت فعالیت‌های مدنی از جمله مواردی است که بارها از سوی نهادهای حقوق بشری درباره این استان گزارش شده است.

فعالان حقوق بشر معتقدند پرونده‌هایی مانند پرونده یاسین شه‌بخش نشان‌دهنده شرایطی است که در آن اتهامات امنیتی، عدم شفافیت قضایی و ادعاهای شکنجه در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوق بشر در سیستان و بلوچستان را افزایش می‌دهند.

نقض حقوق بشر؛ نگرانی از شکنجه، اعترافات اجباری و دادرسی غیرعادلانه

پرونده یاسین شه‌بخش با مجموعه‌ای از نگرانی‌های حقوق بشری همراه است. ادعاهای مطرح‌شده درباره شکنجه، اخذ اعترافات اجباری، عدم شفافیت در روند رسیدگی قضایی و صدور حکم اعدام در شرایطی که جزئیات پرونده در دسترس نیست، پرسش‌های جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه ایجاد کرده است.

مواد نقض‌شده:

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر (منع شکنجه): گزارش‌های مربوط به شکنجه جسمی و روحی برای اخذ اعترافات، ناقض ممنوعیت مطلق شکنجه و بدرفتاری است.

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر (منع بازداشت خودسرانه): ابهام در روند بازداشت، بازجویی و نگهداری طولانی‌مدت امنیتی، نگرانی از بازداشت خودسرانه را افزایش می‌دهد.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق دادرسی عادلانه): عدم شفافیت در روند دادگاه و محدود بودن اطلاعات پرونده، حق محاکمه عادلانه را زیر سؤال می‌برد.

ماده ۱۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر (اصل برائت): پخش اعترافات تلویزیونی پیش از نهایی شدن روند قضایی، اصل برائت و بی‌گناهی متهم را نقض می‌کند.

اصل منع استفاده از اعترافات اجباری در دادرسی: هرگونه حکم مبتنی بر اعترافات اخذشده تحت فشار، فاقد معیارهای پذیرفته‌شده دادرسی منصفانه است.

اصول اساسی نقش وکلا مصوب سازمان ملل متحد: محرومیت احتمالی از دسترسی مؤثر به وکیل مستقل، حق دفاع مؤثر متهم را محدود می‌کند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ