--> اعدام ۳زندانی از جمله یک زن در زندان‌های قزوین و اصفهان ~ کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام ۳زندانی از جمله یک زن در زندان‌های قزوین و اصفهان


افزایش بی‌سابقه آمار اعدام ها نشانگر هراس دیکتاتوری حاکم از جامعه‌ای است که در پی تغییرات بنیادی و دستیابی به آزادی است. این روند بیانگر بحران عمیق مشروعیت سیاسی نظام است

کانون حقوق بشر ایران، ۸ اسفند‌ماه ۱۴۰۴، سه زندانی از جمله یک زن در زندان‌های تبریز و اصفهان اعدام شدند. حکم این زندانیان در روزهای چهارشنبه و دوشنبه اجرایی شده است.

اعدام ۲زندانی در زندان قز‌وین

بامداد چهارشنبه ۶ اسفندماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان قزوین اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ سینا شمس‌الهی، ۲۹ ساله، اهل تبریز،

ـ احمد شمس‌الهی، ۵۶ اهل تبریز، پدر ۲فرزند

آنها نسبت خانوادگی عمو و برادرزاده داشتند و در یک پرونده مشترک در ارتباط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند. حکم اعدام بدون اطلاع خانواده و انجام ملاقات آخر انجام شد.

اعدام سهیلا اسدی در زندان دستگرد اصفهان

سحرگاه دوشنبه ۴ اسفند‌ماه ۱۴۰۴، سهیلا اسدی در زندان دستگرد اصفهان اعدام شد. وی ۳۰ ساله یک قربانی ازدواج اجباری بودکه ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک


اشتراک:

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ