نام محمدمهدی شهمیرزادی، قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، طی سالهای اخیر در گزارشهای متعدد حقوق بشری در ارتباط با صدور احکام علیه روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی، فعالان فرهنگی، وکلای دادگستری و زندانیان سیاسی مطرح شده است. بررسی پروندههای منتسب به این شعبه نشان میدهد که شماری از این احکام با انتقادهایی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه، حق دفاع و آزادی بیان همراه بوده و در سالهای اخیر نیز نام این قاضی در ارتباط با صدور احکام اعدام برای برخی زندانیان سیاسی مطرح شده است
باکس اطلاعاتی | محمدمهدی شهمیرزادی در یک نگاه
عنوان اطلاعات
نام محمدمهدی شهمیرزادی
سمت قاضی و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران
حوزه فعالیت رسیدگی به پروندههای سیاسی و امنیتی
سمتهای پیشین دادرس دادگاه انقلاب تهران، سرپرست هسته گزینش دادگستری استان تهران
پروندههای شاخص محمد نجفی، روحالله میرزایی، زهرا صفایی، پرستو معینی، محمدمسعود معینی، عیسی چاری، آرین ولیپور
نوع احکام منتسب حبس تعزیری، احکام امنیتی و در برخی پروندهها حکم اعدام
اتهامهای رایج در پروندهها اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام، توهین به رهبر نظام، عضویت در گروههای مخالف، محاربه، بغی، افساد فیالارض
محور انتقاد نهادهای حقوق بشری گزارشهایی درباره محدود شدن حق دفاع، استفاده از اتهامهای امنیتی، محرومیت از وکیل منتخب، رسیدگی شتابزده در برخی پروندهها و صدور احکام سنگین
محمدمهدی شهمیرزادی از قضات دادگاه انقلاب تهران و رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، وی علاوه بر ریاست این شعبه، در مقاطع مختلف به عنوان دادرس دادگاه انقلاب اسلامی تهران و همچنین سرپرست هسته گزینش دادگستری استان تهران نیز فعالیت داشته است.
نام محمدمهدی شهمیرزادی در سالهای اخیر بارها در گزارشهای حقوق بشری، بهویژه در ارتباط با پروندههای امنیتی و سیاسی، مطرح شده است. بررسی احکام منتسب به این شعبه نشان میدهد بخش عمدهای از پروندههای رسیدگیشده، مربوط به روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی، فعالان فرهنگی، وکلای دادگستری، معترضان و زندانیان سیاسی بوده است.
در برخی از این پروندهها، گزارشهایی درباره محدود شدن حق دفاع، برگزاری جلسات رسیدگی کوتاه، عدم دسترسی به وکیل منتخب و استناد به اعترافات اخذشده در دوران بازداشت منتشر شده است.
الگوی عملکرد قضایی شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب
مرور پروندههایی که طی سالهای گذشته در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران رسیدگی شدهاند، از وجود الگویی مشترک در نحوه رسیدگی به پروندههای سیاسی و امنیتی حکایت دارد.
در بسیاری از این پروندهها، متهمان با عناوینی نظیر «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «توهین به رهبر نظام»، «ارتباط با رسانههای معاند»، «عضویت در گروههای مخالف» یا دیگر اتهامهای امنیتی محاکمه شدهاند.
سازمانهای حقوق بشری بارها نسبت به استفاده گسترده از این عناوین کیفری در پروندههای سیاسی ابراز نگرانی کردهاند. به باور این نهادها، کلی و مبهم بودن برخی از این اتهامها، امکان تفسیر گسترده و اعمال سلیقه در روند رسیدگی را افزایش میدهد.
بررسی پروندههای منتسب به محمدمهدی شهمیرزادی نشان میدهد که علاوه بر صدور احکام حبس، در سالهای اخیر احکام اعدام نیز در برخی پروندههای سیاسی از سوی شعبه تحت ریاست او صادر شده است.
محکومیت روزنامهنگاران و فعالان اجتماعی
در پرونده، روحالله میرزایی، فعال رسانهای اهل ایلام، در تابستان ۱۳۹۸ توسط محمدمهدی شهمیرزادی به اتهام «توهین به رهبر نظام» و «فعالیت تبلیغی علیه نظام در فضای مجازی» به دو سال حبس محکوم شد.
این پرونده نیز در زمره پروندههایی قرار گرفت که سازمانهای حقوق بشری آن را نمونهای از محدود شدن آزادی بیان و برخورد قضایی با فعالیتهای رسانهای ارزیابی کردند.
از دیگر پروندههای شناختهشده این شعبه، پرونده محمد نجفی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر، است.
محمد نجفی در بهمن ۱۳۹۸ صرفاً به دلیل سخنرانی از سوی شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به شش ماه حبس تعزیری محکوم شد.
صدور این حکم با واکنش نهادهای حقوق بشری همراه شد و بار دیگر موضوع محدود شدن آزادی بیان و فشار بر وکلای دادگستری را در کانون توجه قرار داد.
محکومیت اعضای یک خانواده به ۲۰ سال حبس
این سه نفر در اسفند ۱۳۹۹ با اتهامهایی از جمله اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به رهبران نظام در مجموع به ۲۰ سال حبس محکوم شدند.
صدور این احکام بازتاب گستردهای در گزارشهای حقوق بشری داشت و از سوی بسیاری از نهادهای مدافع حقوق بشر به عنوان نمونهای از برخورد قضایی با فعالیتهای سیاسی و اجتماعی مورد انتقاد قرار گرفت.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
میدان شهدای اصفهان؛ ۱۶ متهم، اتهام محاربه و انجام شکنجه؛ آنچه از یکی از مهمترین پروندههای اعتراضات ۱۴۰۴ میدانیم
اعدام زندانی سیاسی آروین خیرخواهان؛ اجرای حکم اعدام معترض ۱۹ ساله در زندان شاهرود
مستند حقوقی، بررسی پروندهای که منجر به اعدام عارف خوشکار شد
در سالهای اخیر، نام محمدمهدی شهمیرزادی تنها در ارتباط با صدور احکام حبس برای روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی و فرهنگی یا وکلای دادگستری مطرح نبوده، بلکه در گزارشهای منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری، از او به عنوان قاضی صادرکننده حکم اعدام در شماری از پروندههای سیاسی نیز یاد شده است.
در میان این پروندهها، نام عیسی چاری و آرین ولیپور بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته است؛ دو زندانی سیاسی که احکام صادرشده برای آنان با واکنش گسترده نهادهای حقوق بشری همراه شده است.
صدور حکم اعدام برای عیسی چاری
یکی از جدیدترین پروندههای منتسب به شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، پرونده عیسی چاری، زندانی سیاسی ۳۷ ساله و پدر دو کودک، است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، محمدمهدی شهمیرزادی در مقام رئیس شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، عیسی چاری را با اتهامهای «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران» و «انجام اقدامات ضدامنیتی» به اعدام محکوم کرده است.
مطابق اطلاعات منتشرشده، عیسی چاری در ۱۶ آذر ۱۴۰۴ توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد. در طول ماههای پس از بازداشت، اطلاعرسانی بسیار محدودی درباره محل نگهداری، روند بازجویی و وضعیت پرونده او منتشر شد.
منابع حقوق بشری گزارش دادهاند که انتقال وی به زندان قزلحصار و سپس سلول انفرادی، نخستین نشانهای بود که خانواده از وضعیت او دریافت کردند.
انتقال این زندانی سیاسی به سلول انفرادی، همزمان با صدور حکم اعدام، نگرانیها درباره احتمال اجرای قریبالوقوع حکم را افزایش داده است.
نام محمدمهدی شهمیرزادی در پرونده آرین ولیپور نیز به عنوان رئیس شعبه صادرکننده حکم اعدام مطرح شده است.
آرین ولیپور یکی از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ است که در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، وی با اتهامهایی نظیر «تخریب اموال عمومی»، «همکاری با اسرائیل» و «اجتماع و تبانی» به اعدام محکوم شده است.
پرونده او هماکنون در دیوان عالی کشور در حال بررسی است.
در این پرونده نیز نهادهای حقوق بشری نسبت به روند رسیدگی و نحوه طرح اتهامها ابراز نگرانی کردهاند.
گزارشها همچنین نشان میدهد آرین ولیپور در دوران بازداشت با فشارهای شدید روحی مواجه بوده است؛ بهگونهای که سوم مرداد ۱۴۰۵ در زندان تهران بزرگ اقدام به خودکشی کرد و دو روز بعد به زندان قزلحصار منتقل شد.
احکام صادرشده چه تصویری از عملکرد قضایی این شعبه ارائه میدهد؟
بررسی مجموعه پروندههای منتشرشده درباره شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران نشان میدهد که بخش قابل توجهی از پروندههای رسیدگیشده توسط محمدمهدی شهمیرزادی، به اتهامهای امنیتی اختصاص داشته است.
روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی، فعالان فرهنگی، وکلای دادگستری، زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات، مهمترین گروههایی هستند که نام آنان در میان محکومان این شعبه دیده میشود.
در اغلب این پروندهها، عناوینی مانند «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام»، «توهین به رهبر نظام»، «بغی»، «محاربه»، «افساد فیالارض» و سایر اتهامهای امنیتی مبنای صدور حکم قرار گرفته است.
سازمانهای حقوق بشری بارها اعلام کردهاند که استفاده گسترده از چنین عناوینی، بهویژه در پروندههای سیاسی، امکان تفسیر موسع قوانین کیفری را فراهم میکند و میتواند بر حق برخورداری متهمان از دادرسی عادلانه تأثیر بگذارد.
گزارشهای حقوق بشری چه نگرانیهایی را مطرح کردهاند؟
در شماری از پروندههایی که نام محمدمهدی شهمیرزادی در آنها مطرح شده، گزارشهایی درباره رعایت نشدن برخی از تضمینهای دادرسی عادلانه منتشر شده است.
از جمله مواردی که در این گزارشها تکرار شده، میتوان به این موارد اشاره کرد:
محدود بودن فرصت دفاع مؤثر؛
محرومیت برخی متهمان از وکیل منتخب؛
برگزاری جلسات رسیدگی در زمان کوتاه؛
استفاده از اتهامهای کلی و امنیتی؛
گزارشهایی درباره استناد به اعترافات اخذشده در دوران بازداشت؛
صدور احکام سنگین در پروندههای مرتبط با فعالیتهای سیاسی و اجتماعی.
در پرونده محمد نجفی نیز محکومیت یک وکیل دادگستری به دلیل سخنرانی، واکنش گسترده جامعه حقوقی و مدافعان حقوق بشر را در پی داشت.
از سوی دیگر، در پروندههای عیسی چاری و آرین ولیپور نیز نگرانیها بیشتر بر محور صدور حکم اعدام، روند رسیدگی و وضعیت فعلی این دو زندانی سیاسی متمرکز شده است.
مرور کارنامه قضایی محمدمهدی شهمیرزادی نشان میدهد نام او در پروندههای متعددی ثبت شده است؛ پروندههایی که از روزنامهنگاران و وکلای دادگستری تا فعالان اجتماعی و زندانیان سیاسی را در بر میگیرد.
از محمد نجفی، روحالله میرزایی، زهرا صفایی، پرستو معینی و محمدمسعود معینی گرفته تا عیسی چاری و آرین ولیپور، همگی بخشی از فهرست افرادی هستند که پرونده آنان با ریاست محمدمهدی شهمیرزادی در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران گره خورده است.
همین تنوع پروندهها موجب شده است که نام این قاضی طی سالهای اخیر بارها در گزارشهای منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، گزارشگران ویژه سازمان ملل و رسانههای بینالمللی درباره وضعیت دادرسی در ایران مطرح شود.
بررسی حقوقی پرونده محمدمهدی شهمیرزادی بر اساس قوانین داخلی
قوانین دیکتاتوری حاکم بر ایران در سالهای گذشته به دلیل تشکیل پروندههای امنیتی، محدود کردن آزادیهای اساسی شهروندان و برخورد با منتقدان، همواره مورد انتقاد حقوقدانان و نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است. بررسی عملکرد قضایی محمدمهدی شهمیرزادی نیز به معنای تأیید این قوانین نیست؛ بلکه هدف از این بررسی، نشان دادن این واقعیت است که حتی در چارچوب قوانین داخلی حکومت نیز گزارشهای منتشرشده، پرسشهای جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه و حقوق متهمان مطرح میکنند.
ابهامات حقوقی
بررسی پروندههای منتسب به شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران نشان میدهد در شماری از آنها، گزارشهایی درباره رعایت نشدن تضمینهای دادرسی عادلانه منتشر شده است.
در پرونده محمد نجفی، وکیل دادگستری، نیز صدور حکم حبس به دلیل سخنرانی، پرسشهایی درباره حدود آزادی بیان و آزادی فعالیت حرفهای وکلای دادگستری ایجاد کرده است.
در پروندههای عیسی چاری و آرین ولیپور نیز گزارشهایی درباره استفاده از اتهامهای امنیتی، محدود بودن اطلاعرسانی درباره روند رسیدگی و نگرانی نسبت به رعایت حقوق دفاعی متهمان منتشر شده است.
همچنین گزارشهای حقوق بشری حاکی از آن است که در برخی از این پروندهها، متهمان با اتهامهایی کلی و قابل تفسیر مانند «محاربه»، «بغی»، «افساد فیالارض» یا «اقدامات ضدامنیتی» محاکمه شدهاند؛ موضوعی که از منظر حقوقی همواره محل بحث بوده است.
مواد قانونی مرتبط
بررسی این پروندهها از منظر قوانین داخلی قوه قضاییه، چند اصل و مقرره مهم را یادآور میشود:
اصل ۳۴ قانون اساسی؛ حق دادخواهی را برای همه شهروندان به رسمیت شناخته است.
اصل ۳۵ قانون اساسی؛ برخورداری از وکیل را از حقوق اساسی متهمان میداند.
اصل ۳۶ قانون اساسی؛ مقرر میکند حکم مجازات تنها باید از طریق دادگاه صالح و مطابق قانون صادر شود.
اصل ۳۷ قانون اساسی؛ اصل برائت را تا زمان اثبات جرم در دادگاه صالح تضمین میکند.
اصل ۳۸ قانون اساسی؛ هرگونه شکنجه برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع را ممنوع اعلام کرده و اقرار حاصل از شکنجه را فاقد اعتبار میداند.
قانون آیین دادرسی کیفری نیز بر حق دفاع، رسیدگی منصفانه، فرصت کافی برای ارائه دفاعیات و برخورداری از وکیل تأکید دارد.
موارد نقض قانون
بر اساس اطلاعات و گزارشهای منتشرشده درباره پروندههای منتسب به شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، مهمترین موارد قابل بررسی عبارتاند از:
گزارشهایی درباره محدود شدن حق دفاع مؤثر در برخی پروندهها؛
گزارشهایی درباره برگزاری جلسات رسیدگی بسیار کوتاه؛
گزارشهایی درباره محرومیت برخی متهمان از دسترسی به وکیل منتخب؛
استفاده گسترده از اتهامهای کلی و امنیتی در پروندههای سیاسی؛
گزارشهایی درباره استناد به اعترافات اخذشده در دوران بازداشت؛
صدور احکام سنگین حبس برای روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی، فعالان فرهنگی و وکلای دادگستری؛
صدور احکام اعدام در برخی پروندههای سیاسی که درباره روند رسیدگی آنها انتقادهای حقوقی مطرح شده است.
عملکرد قضایی منتسب به محمدمهدی شهمیرزادی در گزارشهای منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، علاوه بر مباحث مربوط به قوانین داخلی، از منظر تعهدات بینالمللی حکومت نیز مورد توجه قرار گرفته است.
در بسیاری از پروندههای منتسب به این قاضی، موضوعاتی مانند آزادی بیان، حق برخورداری از دادرسی عادلانه، استقلال وکلا، حق دفاع مؤثر و ممنوعیت شکنجه مورد بحث قرار گرفته است.
بهویژه در پروندههای مرتبط با روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی، فعالان فرهنگی و زندانیان سیاسی، گزارشهای حقوق بشری از استفاده گسترده از قوانین امنیتی برای محدود کردن آزادیهای بنیادین شهروندان سخن گفتهاند.
از سوی دیگر، صدور احکام اعدام در پروندههای سیاسی، نگرانیهای بیشتری را درباره رعایت حق حیات و استانداردهای بینالمللی دادرسی کیفری ایجاد کرده است.
اسناد بینالمللی مرتبط
پروندههای منتسب به محمدمهدی شهمیرزادی از منظر اسناد بینالمللی، با مواد و اصول زیر قابل بررسی هستند:
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق حیات.
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ ممنوعیت شکنجه و رفتارهای ظالمانه.
ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ ممنوعیت بازداشت و بازداشت خودسرانه.
ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ حق برخورداری از دادرسی عادلانه.
ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر؛ آزادی عقیده و بیان.
مواد ۶، ۷، ۹، ۱۴ و ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)؛ حق حیات، منع شکنجه، آزادی و امنیت شخصی، محاکمه عادلانه و آزادی بیان.
اصول اساسی سازمان ملل درباره استقلال قضات و وکلا که بر استقلال دستگاه قضایی، بیطرفی دادگاهها و حق دسترسی آزادانه به وکیل تأکید دارند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده درباره پروندههای منتسب به شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران، مهمترین نگرانیهای حقوق بشری عبارتاند از:
صدور احکام علیه روزنامهنگاران، فعالان اجتماعی، فعالان فرهنگی و وکلای دادگستری به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیز؛
استفاده از اتهامهای امنیتی با تعاریف گسترده در پروندههای سیاسی؛
گزارشهایی درباره محدود شدن حق دفاع و دسترسی به وکیل منتخب؛
گزارشهایی درباره روندهای دادرسی که از سوی منابع حقوق بشری منصفانه ارزیابی نشدهاند؛
صدور احکام اعدام در پروندههای سیاسی که درباره روند رسیدگی آنها انتقادهای جدی مطرح شده است؛
محدود شدن آزادی بیان، آزادی فعالیتهای اجتماعی و حق مشارکت در امور عمومی.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر