علی یونسی، زندانی سیاسی و دارنده مدال طلای المپیاد جهانی نجوم، با انتشار نامهای از زندان قزلحصار، پیشنهاد آزادی تحت عنوان «عفو» را رد کرد و با اشاره به اعدام زندانیان سیاسی، این اقدام را تلاشی برای پوشاندن موج اعدامها و سرکوبهای اخیر دانست
چرا علی یونسی «عفو» را رد کرد؟
بر اساس اطلاعات منتشرشده، روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ و در جریان ملاقات علی یونسی با پدرش در زندان قزلحصار، ابلاغیهای به او تحویل داده شد که نشان میداد باقیمانده دوران حبسش شامل «عفو ۲۲ بهمن» شده است.
این ابلاغیه که تاریخ صدور آن ۴ اسفند ۱۴۰۴ عنوان شده، در شرایطی به او تحویل داده شد که طی هفتههای اخیر فشار بر زندانیان سیاسی و خانوادههای آنان افزایش یافته است.
فعالان حقوق بشر میگویند همزمان با موج جدید اعدامها، دستگاه قضایی تلاش میکند با نمایشهای تبلیغاتی درباره «عفو»، افکار عمومی را از افزایش سرکوب و اجرای احکام اعدام منحرف کند. به گفته آنان، در حالی که احکام سنگین علیه زندانیان سیاسی همچنان پابرجاست و فشارهای امنیتی در زندانها شدت گرفته، مانور رسانهای درباره آزادی محدود برخی زندانیان، بیش از آنکه نشانه تغییر رویکرد باشد، تلاشی برای پوشاندن خبر اعدامها محسوب میشود.
علی یونسی در نامه خود به شش زندانی سیاسی اعدامشده، وحید بنیعامریان، محمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و اکبر دانشورکار اشاره کرده و آنان را «الگو» خوانده است. او در بخشی از نامه خود نوشته که این زندانیان «برای جانشان چانه نزدند» و همین موضوع باعث شده او نیز «برای آزادی خود چانه نزند».
فعالان سیاسی میگویند اشاره مستقیم علی یونسی به این اعدامها، بازتاب فضای سنگین حاکم بر زندانها و نگرانی زندانیان سیاسی از تداوم سرکوب است. به گفته آنان، پس از اعدام این شش زندانی سیاسی، فضای امنیتی در زندانها شدیدتر شده و فشار بر زندانیان سیاسی افزایش یافته است.
متن کامل نامه علی یونسی
در ادامه، متن کامل نامه علی یونسی منتشر میشود:
«روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ ابلاغیهای با تاریخ صدور ۴ اسفند ۱۴۰۴ تحت عنوان عفو ۲۲ بهمن به من تحويل داده شد، مبنى بر اينكه باقیماندهی حبس من (٧ ماه) شامل عفو گردیده است.
اولاً – من هرگز تقاضای عفو نکرده و نخواهم کرد. آزادی حقی است به سرقت رفته؛ حق دزدیده شده را گدایی نمیکنیم، برای بدست آوردنش مبارزه میکنیم.
دوماً – من الگوهایی دارم: ۶ همبندی سربلند سربهدار، هر روز و هر لحظه یادشان برایم زنده و صدایشان در گوشم است. آنها برای جانشان چانه نزدند ننگ بر من اگر برای آزادی ام چانه بزنم.
سوماً – وحید بنی عامریان در دفاعیه اش گفت: “این ما هستیم که باید دفاع کنیم یا شما؟” من نیز میگویم: “این ما هستیم که باید ببخشیم یا شما؟!”
بخشش و عفو بیش از هر کس حق مادران و پدران داغدار است. پس اى شما مادران و پدران داغدار، امیدوارم هر آن کوتاهیای کردم را بر من ببخشید كه شما تنها مرجع طلب بخشش من هستيد و باقی هر چه از رنج و شکنجه و زندان تا کنون بوده و هر چه حبس و تبعید و سختی باقیمانده، چیزی جز وظیفه نیست. ما به پشتوانه فداکاری فرزندان شماست که میجنگیم و بر این جنگیدن استوار خواهیم ماند. جنگیدن برای آزادی مردم ایران نه مایه حسرت و رنج که بزرگترین مایه افتخار است.»
علی یونسی
زندان قزلحصار – ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
اعـدام محراب عبداللهزاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشتشده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری
اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در شیراز
عبدالجلیل شهبخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی
اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریمپور پس از پروندههای مبتنی بر اعترافات اجباری
اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانوادهها
محمد عباسی در زندان قزلحصار اعدام شد؛ شکنجه و گروگانگیری دخترش برای اعتراف اجباری
چرا موضوع «عفو» با واکنش زندانیان سیاسی روبهرو شده است؟
فعالان حقوق بشر میگویند همزمانی انتشار خبر «عفو» با افزایش اعدامها و تشدید سرکوب زندانیان سیاسی، باعث شده بسیاری از زندانیان به این اقدام بهعنوان بخشی از جنگ روانی حکومت نگاه کنند.
به گفته آنان، در حالی که فضای زندانها پس از اعدام زندانیان سیاسی امنیتیتر شده و فشارها بر زندانیان ادامه دارد، حکومت تلاش میکند با برجستهکردن آزادی محدود برخی زندانیان، افکار عمومی را از ماشین اعدام منحرف کند. ناظران سیاسی معتقدند اعتراض علی یونسی و امیرحسین مرادی به این روند، بازتاب مخالفت بخشی از زندانیان سیاسی با استفاده تبلیغاتی از عنوان «عفو» است.
درباره علی یونسی و امیرحسین مرادی
علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف و دارنده مدال طلای المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک سال ۱۳۹۶ است. امیرحسین مرادی نیز دانشجوی فیزیک دانشگاه شریف و دارنده مدال نقره المپیاد نجوم کشوری است.
این دو دانشجوی نخبه روز ۲۲ فروردینماه ۱۳۹۹ توسط مأموران اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شدند. گزارشها حاکی است که بازداشت آنان با ضربوشتم شدید همراه بوده و پس از آن به سلولهای انفرادی بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدهاند.
منابع حقوق بشری میگویند هنگام یورش مأموران به منزل علی یونسی، در جریان ضربوشتم، پیشانی او شکافته شد.
علی یونسی و امیرحسین مرادی پس از ۸۰۸ روز نگهداری در سلولهای انفرادی و بندهای بسته، در تاریخ ۵ تیرماه ۱۴۰۱ با احکام سنگین ۱۶ سال زندان به بندهای عمومی منتقل شدند.
علی یونسی هماکنون همراه پدرش میریوسف یونسی در زندان قزلحصار نگهداری میشود. پدر او نیز در جریان اعتراضات سراسری بازداشت و بعدها توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به پنج سال زندان محکوم شد.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر