هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین به دلیل شرکت در مراسم اعتراضی «سهشنبههای نه به اعدام» و سر دادن شعار، به سه هفته محرومیت از ملاقات محکوم شدند؛ اقدامی که نشانه تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در سایه فضای امنیتی پس از آغاز جنگ ارزیابی میشود
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۴ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – زندان اوین در روزهای اخیر شاهد افزایش فشار بر زندانیان سیاسی زن بوده است؛ بهطوریکه هفت زندانی سیاسی به دلیل مشارکت در کارزار اعتراضی «سهشنبههای نه به اعدام» از ملاقات با خانواده محروم شدهاند. محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات در شرایطی صورت میگیرد که گزارشها از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ و استفاده از فضای جنگ و آتشبس برای سرکوب بیشتر در داخل زندانها حکایت دارد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، در روزهای اخیر به هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین اعلام شده است که به مدت سه هفته از ملاقات با خانواده محروم خواهند بود.
اسامی این زندانیان عبارت است از: زهرا صفایی، فروغ تقیپور، مرضیه فارسی، الهه فولادی، ارغوان فلاحی، شیوا اسماعیلی و گلرخ ایرایی.
به آنان ابلاغ شده که دلیل این محرومیت، سرودخوانی و سر دادن شعار در مراسم اعتراضی «سهشنبههای نه به اعدام» بوده است.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» چیست؟
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» یکی از اشکال اعتراضی مستمر زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف است که در آن زندانیان با اعتصاب غذا در روز سهشنبه مخالفت خود را با موج اعدامها را اعلام میکنند.
این کارزار در دوسال گذشته به یکی از مهمترین اشکال مقاومت درون زندانها تبدیل شده است. با وجود تهدیدهای امنیتی و انضباطی، زندانیان سیاسی همچنان بر شرکت در این کارزار پافشاری کردهاند.
تهدید پیشین زندانیان به انفرادی و مجازات
منابع مطلع اعلام کردهاند که این زندانیان پیشتر نیز از سوی مسئولان زندان تهدید شده بودند.
بر اساس این تهدیدها، به آنان گفته شده بود در صورت ادامه شرکت در برنامههای سهشنبههای نه به اعدام با مجازاتهایی از جمله انتقال به سلول انفرادی مواجه خواهند شد. اکنون اجرای محرومیت از ملاقات نشان میدهد تهدیدهای پیشین وارد مرحله اجرایی شده است.
افزایش فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ
محرومیت زنان زندانی سیاسی زندان اوین از ملاقات در شرایطی صورت میگیرد که گزارشهای متعددی از افزایش فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ منتشر شده است.
در هفتهها و ماههای اخیر، محدودیت تماس، کاهش ملاقات، افزایش تهدیدهای انضباطی و تشدید فشار روانی بر زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف گزارش شده است. ناظران حقوق بشری معتقدند فضای جنگی به ابزاری برای گسترش فشار امنیتی در داخل زندانها تبدیل شده است.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
اعدام محراب عبداللهزاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشتشده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری
اعدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
اعدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در شیراز
ابراهیم دولتآبادی در خطر اجرای حکم اعدام؛ صدور حکم مرگ برای بازداشتشده اعتراضات ۱۴۰۴ در مشهد
اعدام ساسان آزادوار در زندان اصفهان؛ ورزشکار ۲۱ ساله بر پایه اعترافات اجباری
اعدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریمپور پس از پروندههای مبتنی بر اعترافات اجباری
استفاده از فضای جنگ و آتشبس برای سرکوب بیشتر در زندانها
تحلیلگران معتقدند ساختار امنیتی از شرایط جنگ و فضای پس از آتشبس بهعنوان پوششی برای تشدید سرکوب در داخل زندانها بهره گرفته است.
در این چارچوب، محدودسازی حقوق زندانیان، افزایش مجازاتهای انضباطی و تشدید فشار بر زندانیان سیاسی با حساسیت و نظارت عمومی کمتری انجام میشود. به باور ناظران، زندانها در این دوره به یکی از اصلیترین کانونهای اعمال فشار امنیتی تبدیل شدهاند.
استقامت زندانیان سیاسی در برابر فشارها
با وجود تشدید فشارها، زندانیان سیاسی همچنان بر ادامه اعتراض و اعتصاب در کارزار سهشنبههای نه به اعدام تأکید دارند.
ادامه این کارزار در زندان اوین و سایر زندانها نشان میدهد فشارهای انضباطی و امنیتی نتوانسته این حرکت اعتراضی را متوقف کند. اصرار زندانیان بر ادامه اعتراض در شرایط افزایش تهدید و مجازات، نشاندهنده تداوم مقاومت سازمانیافته در برابر سیاست اعدام و سرکوب در زندانها است.
محرومیت هفت زن زندانی سیاسی در زندان اوین از ملاقات با خانواده به دلیل شرکت در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، نمونهای از تشدید فشار بر زندانیان سیاسی در واکنش به اعتراضات درونزندان است. این اقدام در بستر افزایش فشار امنیتی پس از آغاز جنگ، نشانه استفاده از فضای بحرانی برای سرکوب بیشتر مخالفان در زندانها ارزیابی میشود.
مواد نقضشده:
نقض حق ارتباط با خانواده – قواعد نلسون ماندلا و اصول بنیادین حقوق زندانیان:
محرومیت تنبیهی از ملاقات خانوادگی ناقض حقوق پایه زندانیان در حفظ ارتباط با خانواده است.
نقض آزادی بیان و اعتراض مسالمتآمیز – ماده ۱۹اعلامیه جهانی حقوق بشر:
مجازات زندانیان بهدلیل اعتراض مسالمتآمیز به اعدام، ناقض آزادی بیان است.
نقض منع مجازات تحقیرآمیز – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
استفاده از محرومیت و تهدید به انفرادی برای سرکوب اعتراض زندانیان، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
نقض حق کرامت انسانی زندانیان – اصول بنیادین رفتار با زندانیان:
مجازات انضباطی برای فعالیت اعتراضی مسالمتآمیز ناقض کرامت انسانی زندانیان است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر