شهناز خسروی، مادر بیژن کاظمی، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از محکومیت فرزندش به ۳۷ سال و شش ماه حبس خبر داد؛ حکمی که پس از حدود ۱۶ ماه بازداشت، حبس انفرادی، انتقال میان بازداشتگاههای امنیتی و محرومیت از حقوق اولیه صادر شده است
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲ خردادماه ۱۴۰۵ – شهناز خسروی، مادر بیژن کاظمی، در صفحه اینستاگرام خود از صدور حکم سنگین ۳۷ سال و شش ماه حبس برای فرزندش خبر داد. بیژن کاظمی که از دیماه ۱۴۰۳ در بازداشت بهسر میبرد، در شعبه پنجم دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی محاکمه و محکوم شده است. خانواده بیژن کاظمی میگویند او ماهها در سلول انفرادی و بازداشتگاههای غیررسمی نگهداری شده و تحت فشار شدید امنیتی و روانی قرار داشته است.
روایت شهناز خسروی از حکم سنگین برای بیژن کاظمی
شهناز خسروی، مادر بیژن کاظمی، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود نوشت:
«رای ناعادلانه برای بیژن
مگر آنها از وطنشان چه میخواستند که سهمشان از جوانی بند و دار و درفش است؟
بعد از حدود ۱۶ ماه بلاتکلیفی، بیژن در مجموع به ۳۷.۵ سال حبس محکوم شد.
فرزندم در تاریخ ۳۰ دی ماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای وزارت اطلاعات، به اتهام مبهم دست داشتن در یک پروندهی امنیتی، در کوهدشت بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. اما چیزی نگذشت که در افواه عمومی پیچید، بیژن مظنون به تهیهی اسلحه برای ضارب دو قاضی رازینی و مقیسه است. اتهامی که بهکرات از سوی ضابطان امنیتی انکار شد و مقامات قضایی کوهدشت هم در مورد آن سکوت کردند.
برای اولین بار در خرداد ماه ۱۴۰۴ یک مقام قضایی، تصریح کرد اتهام وارده به بیژن تهیهی اسلحه برای ضارب دو قاضی بوده و او از این اتهام تبرئه شدهاست.
بیژن پس از تحمل ماهها حبس انفرادی و شرایط دشوار نگهداری در خانههای امن، در مهر ماه ۱۴۰۴ به بند ۷ زندان اوین منتقل شد.
دادگاه او که به صدور حکمی به غایت ناعادلانه انجامید، در بهمن ماه گذشته در شعبهی ۵ دادگاه انقلاب به ریاست ابوالقاسم صلواتی برگزار شد.
بیژن، پیشتر در فروردین ماه ۱۳۹۹ بازداشت و به اتهام سیاسی ، به تحمل ۲۲ ماه حبس محکوم شد که از این مدت ۱۸ ماه را در زندان خرمآباد سپری کرد و سپس با پابند الکترونیک آزاد شد.»
او اعلام کرد که بیژن کاظمی پس از حدود ۱۶ ماه بلاتکلیفی، در مجموع به ۳۷ سال و شش ماه حبس محکوم شده است.
به گفته شهناز خسروی، بیژن کاظمی در تاریخ ۳۰ دیماه ۱۴۰۳ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در کوهدشت بازداشت و سپس به زندان اوین منتقل شد.
در روزهای ابتدایی بازداشت، شایعاتی درباره ارتباط بیژن کاظمی با پرونده تهیه سلاح برای ضارب دو قاضی، رازینی و مقیسه، منتشر شد؛ موضوعی که به گفته خانواده او، بارها از سوی ضابطان امنیتی رد شده بود.
شهناز خسروی نوشته است که در خردادماه ۱۴۰۴، یک مقام قضایی اعلام کرد اتهام تهیه سلاح برای ضارب دو قاضی متوجه بیژن کاظمی بوده اما او از این اتهام تبرئه شده است.
ماهها انفرادی و انتقال میان بازداشتگاههای امنیتی
بر اساس روایت شهناز خسروی، بیژن کاظمی پس از بازداشت ابتدا در بازداشتگاه اداره اطلاعات خرمآباد تحت بازجویی قرار گرفت. او سپس بدون تفهیم رسمی اتهام، به بند ۲۴۱ زندان اوین که زیر نظر حفاظت اطلاعات قوه قضاییه اداره میشود منتقل شد و بعد از مدتی نیز به بند ۲۰۹ اوین، تحت کنترل مستقیم وزارت اطلاعات، انتقال یافت.
خانواده بیژن کاظمی میگویند این جابهجاییهای مکرر بدون اطلاع خانواده و بدون دسترسی موثر به وکیل انجام شده است. به گفته نزدیکان او، این انتقالها بخشی از روند فشار روانی و امنیتی برای تضعیف روحیه زندانیان و گرفتن اعترافات اجباری است.
شهناز خسروی همچنین اعلام کرده که فرزندش ماهها در سلول انفرادی و خانههای امن وزارت اطلاعات نگهداری شده است.
پس از بمباران زندان اوین، بیژن کاظمی به همراه شماری از زندانیان به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل شد. اما به گفته خود او در تماس تلفنی با خانواده، روز ۱۰ تیرماه دوباره همراه گروهی دیگر از بازداشتشدگان به خانه امن وزارت اطلاعات در قم انتقال یافته است.
بر اساس گزارشها، بیژن کاظمی و دیگر زندانیان منتقلشده در سلولهای جداگانه نگهداری میشدند و از ملاقات حضوری، تماس منظم و دسترسی آزاد به روند قضایی محروم بودند. خانواده بیژن کاظمی هشدار دادهاند که این وضعیت نگرانیها درباره شکنجههای جسمی و روانی، بازجوییهای غیرقانونی و حتی ناپدیدسازی قهری را افزایش داده است.
شهناز خسروی نوشته است که مقامهای امنیتی صریحاً به خانواده اعلام کردهاند تا زمانی که بیژن کاظمی با وزارت اطلاعات همکاری نکند، حقوق اولیه او از جمله تماس تلفنی منظم و دسترسی به وکیل محدود خواهد ماند.
۹ ماه در بازداشتگاه غیررسمی
به گفته شهناز خسروی، بیژن کاظمی حدود ۹ ماه را در بازداشتگاه وزارت اطلاعات قم سپری کرده است؛ بازداشتگاهی که خارج از نظارت رسمی سازمان زندانها اداره میشود. فعالان حقوق بشر میگویند نگهداری زندانیان در بازداشتگاههای غیررسمی و امنیتی، خطر شکنجه و بدرفتاری را افزایش میدهد.
خانواده بیژن کاظمی بارها اعلام کردهاند که نگهداری او در چنین شرایطی مصداق بازداشت خودسرانه و نقض آشکار حقوق انسانی است. به گفته این خانواده، نبود نظارت قضایی مستقل بر خانههای امن و بازداشتگاههای اطلاعاتی، امکان پیگیری وضعیت زندانیان را بسیار دشوار میکند.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر
فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها
گزارشهای منتشرشده حاکی است که بیژن کـاظمی بیش از هشت ماه در سلول انفرادی تحت فشارهای شدید روانی و جسمی قرار داشته است. محرومیت از ملاقات، بازجوییهای طولانیمدت، تهدیدهای مداوم و محدودیت تماس با خانواده بخشی از شرایطی بوده که او تحمل کرده است.
به گفته منابع نزدیک به خانواده، این فشارها آثار روحی و جسمی جدی بر بیژن کاظمی گذاشته است. او مدتی پیش در اعتراض به شرایط بازداشت و فشارهای امنیتی دست به اعتصاب غذا زد؛ اقدامی که نگرانی خانوادهاش را دوچندان کرد.
شهناز خسروی بارها در صفحه اینستاگرام خود نسبت به وضعیت فرزندش هشدار داده و خواستار پایان فشارهای امنیتی علیه بیژن کـاظمی شده است.
سابقه بازداشت پیشین بیژن کـاظمی
بیژن کـاظمی پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.
او در فروردینماه ۱۳۹۹ بازداشت و به اتهام سیاسی به ۲۲ ماه حبس محکوم شد. بیژن کـاظمی از این محکومیت، ۱۸ ماه را در زندان خرمآباد سپری کرد و سپس با پابند الکترونیک آزاد شد.
فعالان حقوق بشر میگویند تکرار بازداشت و صدور احکام سنگین علیه افرادی مانند بیژن کـاظمی، بخشی از سیاست فشار مستمر بر فعالان و منتقدان حکومت است.
پرونده بیژن کـاظمی از سوی فعالان حقوق بشر نمونهای از نقض گسترده حقوق زندانیان سیاسی در ایران توصیف شده است.
مواد نقضشده:
نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
محرومیت بیژن کـاظمی از دسترسی کامل به وکیل و روند غیرشفاف رسیدگی قضایی، ناقض اصول دادرسی عادلانه است.
نقض ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
حبس طولانیمدت در سلول انفرادی، فشار روانی و نگهداری در خانههای امن مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
نقض حق آزادی و امنیت فردی – ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بازداشت طولانی در بازداشتگاههای غیررسمی و امنیتی، نمونهای از بازداشت خودسرانه محسوب میشود.
نقض حق ارتباط با خانواده و دسترسی به وکیل – اصول بنیادین دادرسی عادلانه:
محدودیت تماس، ممنوعیت ملاقات و محرومیت از حقوق قانونی، حقوق بنیادین زندانی را نقض میکند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر