محمدعلی عموری نژاد، زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد، حدود ده روز پیش توسط نیروهای امنیتی از زندان شیبان اهواز به مکان نامعلومی منتقل شد و تاکنون اطلاعی از وضعیت او در دست نیست
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۲۸ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – محمدعلی عموری نژاد، زندانی سیاسی محبوس در زندان شیبان اهواز، حدود ده روز پیش توسط مأموران اداره اطلاعات از این زندان خارج و به مکان نامعلومی منتقل شد. با وجود پیگیریهای خانواده وی، تاکنون هیچ اطلاعی از محل نگهداری، وضعیت جسمی و شرایط او منتشر نشده و این بیخبری نگرانیهای گستردهای درباره سلامت و امنیت این زندانی سیاسی ایجاد کرده است.
محمدعلی عموری نژاد چگونه ناپدید شد؟بر اساس گزارشهای منتشرشده، مأموران اداره اطلاعات اهواز روز شنبه ۱۹ اردیبهشتماه محمدعلی عموری نژاد را از زندان شیبان خارج کرده و بدون ارائه توضیح مشخص به مکان نامعلومی منتقل کردند.
خانواده این زندانی سیاسی میگویند از زمان انتقال او تاکنون موفق به دریافت هیچگونه اطلاعات رسمی درباره محل نگهداری یا وضعیت وی نشدهاند. به گفته نزدیکان محمدعلی عموری نژاد ، مراجعات مکرر خانواده به نهادهای قضایی و امنیتی نیز بیپاسخ مانده است.
فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که انتقال ناگهانی زندانیان سیاسی به مکانهای نامعلوم، بهویژه در پروندههای امنیتی، میتواند نشانه آغاز دور تازهای از فشار، بازجویی یا اعمال محدودیتهای شدیدتر باشد.
نگرانیها درباره سلامت محمدعلی عموری نژاد
بیخبری از وضعیت محمدعلی عموری نژاد در حالی نگرانیها را افزایش داده که او طی سالهای گذشته با مشکلات جدی جسمی روبهرو بوده است. این زندانی سیاسی از پوسیدگی شدید دندان، ورم مزمن لثه، سینوزیت مزمن و ضعف شدید بینایی رنج میبرد. همچنین گزارشهایی درباره بیماریهای داخلی درماننشده او منتشر شده که سلامت عمومیاش را تهدید میکند.
خانواده محمدعلی عموری نژاد بارها اعلام کردهاند امکانات درمانی زندان پاسخگوی وضعیت او نبوده و پزشکان خارج از زندان نیز ادامه درمان تخصصی را ضروری دانستهاند. فعالان حقوق بشر میگویند انتقال وی به مکان نامعلوم در شرایطی که نیازمند مراقبت پزشکی مستمر است، میتواند سلامت او را با خطر جدی مواجه کند.
سابقه طولانی حبس و محرومیت از حقوق اولیهمحمدعلی عموری نژاد در بهمنماه سال ۱۳۸۹ به اتهام «محاربه از طریق اقدام علیه امنیت ملی» بازداشت شد. وی پس از بازداشت ابتدا به اعدام محکوم شد، اما این حکم بعداً با یک درجه تخفیف به حبس ابد کاهش یافت.
او طی سالهای گذشته در زندانهای مختلفی از جمله زندان کارون و شیبان اهواز نگهداری شده است. منابع حقوق بشری در این مدت بارها از اعمال فشار، نگهداری طولانیمدت در انفرادی، محدودیت در تماس با خانواده و محرومیت از خدمات درمانی در پرونده او خبر داده بودند.
محمدعلی عموری نژاد تا آذرماه ۱۴۰۴ حتی یک روز نیز از حق مرخصی استفاده نکرده بود. او سرانجام پس از ۱۵ سال حبس برای نخستینبار با قرار وثیقه سنگین ۱۲ میلیارد تومانی به مرخصی درمانی اعزام شد؛ موضوعی که فعالان حقوق بشر آن را نشانه فشار سیستماتیک بر زندانیان سیاسی عرب توصیف کردهاند.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر
فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها
گزارش شکنجه در بازداشتگاههای امنیتی
در اردیبهشتماه ۱۴۰۰ نیز گزارشهایی درباره شکنجه شدید محمدعلی عموری نژاد منتشر شد. بر اساس این گزارشها، او همراه با دو زندانی دیگر به نامهای مختار آلبوشوکه و قاسم سنجری به مدت ۱۹ روز در بازداشتگاههای مخفی وزارت اطلاعات تحت شکنجه قرار گرفته بود.
به گفته منابع حقوق بشری، این سه زندانی پس از تحمل شکنجههای جسمی و روانی در وضعیت نامناسب به بهداری زندان شیبان منتقل شدند.
گزارشها حاکی از آن است که آثار آن شکنجهها همچنان بر وضعیت جسمی و روحی محمدعلی عموری نژاد باقی مانده و بخشی از مشکلات سلامتی فعلی او به همان دوران بازمیگردد.
فعالان حقوق بشر معتقدند انتقال اخیر این زندانی سیاسی به مکان نامعلوم، در کنار سابقه شکنجه و محرومیت درمانی، نگرانیها درباره احتمال اعمال فشارهای جدید علیه او را افزایش داده است.
نقض حقوق بشر؛ ناپدیدسازی قهری و محرومیت درمانی زندانی سیاسیپرونده محمدعلی عموری نژاد نمونهای از ناپدیدسازی قهری، محرومیت از درمان و فشار امنیتی مستمر علیه زندانیان سیاسی در ایران است.
مواد نقضشده:
نقض حق آزادی و امنیت شخصی – ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
انتقال زندانی به مکان نامعلوم و بیاطلاعی خانواده از محل نگهداری و وضعیت او، مصداق ناپدیدسازی قهری و نقض امنیت فردی است.
نقض حق دسترسی به درمان – ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
محرومیت طولانیمدت از خدمات درمانی موثر و انتقال زندانی بیمار بدون شفافیت درباره وضعیت پزشکی، ناقض حق برخورداری از سلامت و درمان مناسب است.
نقض ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
گزارشهای مربوط به شکنجه در بازداشتگاههای امنیتی و نگهداری در شرایط نامناسب، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
نقض حق ارتباط با خانواده – قواعد ماندلا سازمان ملل:
محروم نگه داشتن خانواده از اطلاع درباره محل نگهداری و وضعیت زندانی، ناقض استانداردهای بینالمللی رفتار با زندانیان و حق ارتباط با خانواده است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک











هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر