فروغ تقیپور، زندانی سیاسی محبوس در اوین، به دلیل صدور بیانیه در روز دانشجو به یک سال زندان اضافی محکوم شد؛ حکمی که در ادامه پروندهسازیهای امنیتی و همزمان با تشدید فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ صادر شده است
صدور حکم تازه علیه فروغ تقیپور در زندان اوین
بر اساس گزارشهای منتشرشده، فروغ تقیپور به اتهام صدور بیانیه در روز دانشجو، به یک سال زندان اضافی محکوم شده است. این حکم در داخل زندان و توسط قاضی شریفینسب به او ابلاغ شده است.
منابع حقوق بشری میگویند تشکیل پروندههای جدید علیه زندانیان سیاسی در دوران حبس، به یکی از رویههای رایج دستگاه امنیتی و قضایی تبدیل شده است؛ روندی که هدف آن افزایش فشار روانی و جلوگیری از هرگونه اعتراض یا فعالیت زندانیان در داخل زندانها عنوان میشود.
فعالان حقوق بشر معتقدند در بسیاری از پروندههای سیاسی، دستگاه قضایی استقلالی از نهادهای امنیتی ندارد و عملاً تحت نفوذ سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات عمل میکند. به گفته آنان، در پروندههای مربوط به زندانیان سیاسی، تصمیمگیری اصلی در اختیار بازجویان امنیتی است و قضات تنها مجری خواستههای نهادهای اطلاعاتی هستند.
تشکیل پرونده جدید به اتهام «تبلیغ علیه نظام»
پیش از این نیز در اسفندماه ۱۴۰۴، ابلاغیهای رسمی به فروغ تقیپور داده شده بود که بر اساس آن پروندهای تازه علیه او گشوده شده است. طبق این ابلاغیه، او باید در شعبه ۲ بازپرسی ناحیه ۳۳ (مقدس) از طریق ویدئوکنفرانس مورد بازپرسی قرار میگرفت. اتهام مطرحشده علیه او «تبلیغ علیه نظام در زندان» عنوان شده بود.
طرح چنین اتهامهایی علیه زندانیانی که دوران محکومیت خود را سپری میکنند، در سالهای اخیر بارها تکرار شده است. فعالان حقوق بشر میگویند نهادهای امنیتی از این روش برای افزایش دوران حبس زندانیان سیاسی و نگهداشتن آنان در شرایط بلاتکلیفی استفاده میکنند.
محرومیت از ملاقات و تماس؛ ابزار فشار روانی
همزمان با تشکیل پرونده جدید، فروغ تقیپور با محدودیتهای انضباطی نیز مواجه شده است. بر اساس گزارشها، روز سهشنبه ۲۸ بهمن به او اعلام شده که به دلیل آنچه «انتشار مطالب کذب» خوانده شده، به مدت یک ماه از تماس تلفنی و ملاقات محروم خواهد شد. این محرومیت تحت عنوان «تنبیه کمیته انضباطی زندان» صادر شده و از دوم اسفند اجرایی شده است.
قطع تماس و محرومیت از ملاقات، از جمله ابزارهای رایج فشار بر زندانیان سیاسی در زندانهای ایران به شمار میرود. فعالان حقوق بشر میگویند محدود کردن ارتباط زندانیان با خانواده، در بسیاری از موارد با هدف شکستن روحیه زندانی و وادار کردن او به سکوت انجام میشود. به گفته آنان، این محدودیتها در ماههای اخیر و همزمان با افزایش فشارهای امنیتی پس از جنگ، شدت بیشتری گرفته است.
تشدید فشار بر زندانیان سیاسی پس از آغاز جنگ
فعالان سیاسی و حقوق بشری میگویند پس از آغاز جنگ و افزایش تنشهای منطقهای، فضای امنیتی در داخل زندانها نیز تشدید شده است.
به گفته آنان، نهادهای امنیتی از شرایط جنگی برای اعمال فشار بیشتر بر زندانیان سیاسی استفاده میکنند و هرگونه اعتراض، بیانیه یا فعالیت زندانیان با واکنش شدید دستگاه امنیتی روبهرو میشود.
در ماههای اخیر، گزارشهای متعددی از:
تشکیل پروندههای تازه
افزایش احکام زندان
محرومیت از تماس و ملاقات
انتقال به سلول انفرادی
و تشدید فشارهای امنیتی
علیه زندانیان سیاسی منتشر شده است.
فعالان حقوق بشر میگویند حکومت نگران گسترش نارضایتی اجتماعی و بازگشت اعتراضات سراسری است و به همین دلیل تلاش میکند هرگونه صدای اعتراضی را حتی در داخل زندانها سرکوب کند.
بازداشت دوباره فروغ تقیپور پس از آزادی
فروغ تقیپور، متولد ۱۳۷۳ و فارغالتحصیل رشته حسابداری، نخستین بار در اسفند ۱۳۹۸ همراه با مادرش بازداشت شد. او پس از محاکمه به پنج سال زندان محکوم و تا بهمن ۱۴۰۱ در بند زنان زندان اوین نگهداری شد.
اما آزادی او چندان طولانی نبود. در ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ و همزمان با سالگرد اعتراضات سراسری، او بار دیگر همراه با مرضیه فارسی بازداشت شد.
این دو پس از انتقال به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات، ماهها تحت بازجویی قرار گرفتند. در نهایت، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، آنان را با اتهامهایی چون «بغی» و «ارتباط با سازمان مجاهدین خلق» به ۱۵ سال زندان محکوم کرد.
هرچند این حکم در دادگاه تجدیدنظر به دلیل نبود مدارک معتبر به پنج سال زندان کاهش یافت، اما فروغ تقیپور همچنان در زندان اوین نگهداری میشود.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
اعـدام محراب عبداللهزاده در ارومیه؛ اجرای حکم مرگ برای بازداشتشده اعتراضات ۱۴۰۱ بر پایه اعترافات اجباری
اعـدام عرفان کیانی در اصفهان؛ ابهام در روند دادگاه و ادامه موج احکام مرگ علیه بازداشتشدگان اعتراضات
اعـدام عامر رامش در زندان زاهدان؛ پایان پروندهای پرابهام با ادعاهای شکنجه و اعتراف اجباری
انتقال مخفیانه دهها زندانی به زندان قزلحصار؛ نگرانیها درباره تحرکات مشکوک در واحد امنیتی ۳ افزایش یافت
صدور حکم اعدام برای سعید زارعی کردشولی، حمیدرضا فتحی، عبدالرضا فتحی و حمیدرضا ثابت رای، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در شیراز
عبدالجلیل شهبخش اعدام شد؛ ابهام کامل در روند بازداشت، دادگاه و دادرسی این زندانی سیاسی
اعـدام ناصر بکرزاده و یعقوب کریمپور پس از پروندههای مبتنی بر اعترافات اجباری
اعـدام سه زندانی سیاسی در مشهد؛ اجرای احکام مرگ برای بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴ پس از شکنجه و فریب خانوادهها
محمد عباسی در زندان قزلحصار اعدام شد؛ شکنجه و گروگانگیری دخترش برای اعتراف اجباری
نقش نهادهای امنیتی در پروندههای سیاسی
فعالان حقوق بشر بارها تأکید کردهاند که در پروندههای سیاسی، بازجویان سپاه و وزارت اطلاعات نقش اصلی را در روند پرونده ایفا میکنند. به گفته آنان، بسیاری از احکام صادرشده علیه زندانیان سیاسی بر پایه گزارشهای امنیتی، اعترافات اجباری و پروندهسازی نهادهای اطلاعاتی شکل میگیرد.
در چنین شرایطی، قوه قضاییه بهجای ایفای نقش مستقل قضایی، در عمل به بازوی اجرایی دستگاه امنیتی تبدیل شده است. منتقدان میگویند بسیاری از قضات پروندههای سیاسی، بدون توجه به استانداردهای دادرسی عادلانه، خواستههای نهادهای امنیتی را اجرا میکنند.
پرونده فروغ تقیپور نمونهای از فشار مستمر بر زندانیان سیاسی در ایران است. تشکیل پروندههای جدید در دوران حبس، محرومیت از تماس و ملاقات، و استفاده از محدودیتهای انضباطی علیه زندانیان سیاسی، از جمله مواردی است که فعالان حقوق بشر نسبت به آن هشدار دادهاند. نهادهای حقوق بشری میگویند دستگاه قضایی تحت سلطه نهادهای امنیتی عمل میکند و بسیاری از پروندههای سیاسی بر اساس خواستههای سپاه و وزارت اطلاعات شکل میگیرد.
مواد نقضشده:
نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
رسیدگی امنیتی و غیرشفاف به پرونده زندانیان سیاسی و نبود استقلال دستگاه قضایی، ناقض اصول دادرسی منصفانه است.
نقض آزادی بیان – ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
صدور حکم زندان به دلیل انتشار بیانیه و بیان عقیده، نقض حق آزادی بیان محسوب میشود.
نقض حق ارتباط با خانواده – قواعد حداقل رفتار با زندانیان سازمان ملل:
محرومیت از تماس و ملاقات، یکی از ابزارهای فشار روانی علیه زندانیان سیاسی است.
نقض ممنوعیت بازداشت و مجازات خودسرانه – میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی:
گشایش پروندههای مکرر و افزایش احکام زندان در دوران حبس، مصداق اعمال فشار خودسرانه علیه زندانیان سیاسی است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر