همزمان با افزایش اعدام زندانیان سیاسی و معترضان، کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» وارد مرحله تازهای شده و حمایت از آن از زندانها به خیابانهای شهرهای مختلف گسترش یافته است
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۲۹ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ – در یکصد و بیستویکمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، همزمان با ادامه موج اعدام زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات، دامنه حمایت از این کارزار از زندانها فراتر رفت و در شهرهای مختلف کشور بازتاب یافت. گزارشها حاکی از آن است که مردم و جوانان معترض با سردادن شعارهای ضد اعدام، حمایت خود را از زندانیان سیاسی اعلام کردهاند؛ اقدامی که در شرایط قطع طولانیمدت اینترنت و تشدید فضای امنیتی، به تلاشی برای شکستن محاصره اطلاعاتی و رساندن صدای اعتراض به جهان خارج تعبیر میشود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» چگونه گسترش یافت؟
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ابتدا بهعنوان یک حرکت اعتراضی محدود در درون زندانها آغاز شد؛ اقدامی که توسط زندانیان سیاسی و عقیدتی در اعتراض به موج اعدامها شکل گرفت.
اما طی سه سال گذشته، استمرار هفتگی این کارزار باعث شد شعار «نه به اعدام» به تدریج از فضای زندانها خارج شده و به بخشی از مطالبات عمومی جامعه تبدیل شود.
فعالان مدنی میگویند تداوم این حرکت اعتراضی در شرایط سرکوب گسترده، نشاندهنده گسترش مخالفت اجتماعی با مجازات اعدام و استفاده حکومت از آن بهعنوان ابزار ارعاب است.
ورود کارزار به سومین سال فعالیت خود، از نگاه ناظران تنها به معنای ادامه یک حرکت اعتراضی نیست، بلکه بیانگر تعمیق و تثبیت مطالبه «نه به اعدام» در میان بخشهای مختلف جامعه است؛ مطالبهای که اکنون در کنار خواستههایی چون آزادی زندانیان سیاسی، پایان سرکوب و مقابله با خشونت حکومتی قرار گرفته است.
چرا شعار «نه به اعدام» به خیابانها رسید؟
در هفتههای اخیر، بهویژه پس از افزایش اعدام زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات، شعار «نه به اعـدام» در تجمعات خیابانی و اعتراضات مردمی بیشتر شنیده شده است.
در یکصد و هفتمین هفته کارزار، مردم و جوانان معترض در شهرهای مختلف از جمله سنقر، همدان، اراک، ایذه، بندر انزلی، دزفول، ماهشهر و یزد شعارهایی علیه اعدام سر دادند.
فعالان اجتماعی معتقدند گسترش این شعارها نشاندهنده پیوند میان اعتراضات خیابانی و مطالبات زندانیان سیاسی است؛ پیوندی که پس از اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ پررنگتر شده است.
شعارهایی مانند «از سهشنبههای نه به اعـدام حمایت میکنیم»، «از زندان تا خیابان نه به اعـدام» و «نه به دار، نه به کشتار زندانیان» به یکی از محورهای اصلی اعتراضات تبدیل شدهاند.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر
فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات
جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها
نقش قطع ۸۰روزه اینترنت در گسترش اعتراضات
گزارشها حاکی از آن است که بخشی از تصاویر، ویدیوها و پیامهای مرتبط با این کارزار در دوره قطع حدود ۸۰ روزه اینترنت در ایران ثبت و منتشر شدهاند؛ دورهای که حکومت تلاش میکرد با محدودسازی شدید ارتباطات، جریان اطلاعرسانی و ارتباط مردم با جهان خارج را کنترل کند.
با وجود این محدودیتها، مردم و جوانان معترض تلاش کردند تصاویر اعتراضات، شعارها و حمایتهای خود از زندانیان سیاسی را به بیرون از کشور منتقل کنند.
فعالان حقوق بشر میگویند انتشار این تصاویر و شعارها در شرایط قطع اینترنت، نشانه تلاش جامعه برای شکستن محاصره اطلاعاتی و رساندن صدای اعتراضات به افکار عمومی جهانی است.
به باور ناظران، همین تلاشها باعث شد کارزار «سهشنبههای نه به اعـدام» بیش از گذشته در سطح بینالمللی مورد توجه قرار گیرد.
اعدام زندانیان سیاسی؛ ابزار سرکوب جامعه
در دو ماه گذشته دهها زندانی سیاسی و بازداشتشده اعتراضات اعدام شدهاند؛ روندی که با واکنش گسترده خانوادهها، فعالان مدنی و نهادهای حقوق بشری روبهرو شده است.
فعالان حقوق بشر معتقدند حکومت با افزایش اعدامها تلاش میکند فضای رعب و وحشت در جامعه ایجاد کرده و از گسترش اعتراضات جلوگیری کند.
در بسیاری از تجمعات اخیر، معترضان با اشاره به اعدام زندانیان سیاسی، شعارهایی در حمایت از اعدامشدگان سر دادهاند؛ از جمله:
«وحید، بابک، ابوالحسن، پویا، اکبر، محمد، حامد، بهروز، مهدی، شما تا ابد در قلب مردم ایران زنده هستید»
همچنین شعارهایی مانند «اعدام زندانیان سیاسی اعلام جنگ حاکمیت» و «ایران در التهابه، قیام تنها جوابه» نشاندهنده پیوند میان مخالفت با اعدام و اعتراض به ساختار سرکوب در کشور است.
«سهشنبههای نه به اعـدام»؛ صدای مشترک اعتراض
ناظران سیاسی معتقدند گسترش کارزار «سهشنبههای نه به اعـدام» از زندانها به خیابانها، نشاندهنده شکلگیری یک زبان مشترک اعتراضی در جامعه است.
در شرایطی که حکومت تلاش میکند با اعدام، بازداشت و قطع ارتباطات فضای عمومی را کنترل کند، تداوم این کارزار و بازتاب گسترده آن در شهرهای مختلف نشان میدهد مخالفت با مجازات اعدام به بخشی از خواست عمومی جامعه تبدیل شده است.
فعالان مدنی میگویند همصدایی میان زندانیان سیاسی، خانوادهها و معترضان خیابانی، یکی از مهمترین ویژگیهای این کارزار در ماههای اخیر بوده است؛ روندی که به گفته آنان میتواند به گسترش بیشتر اعتراضات ضد اعدام در جامعه منجر شود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر