گزارشها از بازداشت های گسترده، بلاتکلیفی زندانیان و اعترافات اجباری حکایت دارد؛ سرکوب داخلی همچنان در اولویت قرار دارد
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۲ فروردینماه ۱۴۰۵ – در حالی که فضای کشور تحت تأثیر جنگ و پیامدهای آن قرار دارد، موج بازداشت ها نهتنها کاهش نیافته بلکه همچنان ادامه دارد. گزارشهای متعدد از شهرهای مختلف نشان میدهد که بازداشت شهروندان، فعالان اجتماعی و کاربران فضای مجازی با اتهامات مبهم و بدون شفافیت قضایی ادامه داشته و نگرانیها درباره تشدید سرکوب افزایش یافته است.
در یکی از موارد، محمدرضا مرشدی، بلاگر و فعال اجتماعی اهل مسجدسلیمان، با گذشت بیش از سه ماه از زمان بازداشت، همچنان در زندان شیبان اهواز بهصورت بلاتکلیف نگهداری میشود. اتهامات مطرحشده علیه او شامل «تبلیغ علیه نظام»، «تحریک به شورش» و «تخریب اموال عمومی» عنوان شده، اما روند رسیدگی به پروندهاش همچنان در ابهام قرار دارد.
مرشدی پیش از بازداشت در فعالیتهای اجتماعی و خیریه، از جمله کمک به آزادسازی زندانیان، نقش داشته است. ادامه بازداشت او بدون تعیین وضعیت قضایی، نمونهای از وضعیت بسیاری از بازداشتشدگان در ماههای اخیر است.
بازداشت زوجهای مدنی و انتقال به زندانهای مختلف
این موارد نشاندهنده گسترش بازداشتها به حوزههای مختلف اجتماعی و قومی است، بدون آنکه روند رسیدگی به پروندهها بهصورت شفاف اطلاعرسانی شود.
فیلم تکان دهنده به رگبار بستن و کشتن ۲نوجوان بخاطر شادی مرگ خامنهای در فردیس کرج
بازداشت اسماعیل شکری منتشر کننده فیلم دردناک «سپهر بابا کجایی؟» و جستجو در بین اجساد – هشدار تصاویر دردناک
اعدام دو زندانی سیاسی در زندان قزلحصار؛ اجرای حکم اعدام در شرایط جنگ و زیر بمباران
اعدام پویا قبادی و بابک علیپور در زندان قزلحصار؛ ادامه موج اعدامها پس از اعدامهای روز گذشته
اعدام امیرحسین حاتمی پس ا ز محاکمهای شتابزه و سراسر ابهام
اعدام وحید بنی عامریان و ابوالحسن منتظر؛ موج اعدامها و ضرورت واکنش جامعه جهانی
اعدام دو زندانی سیاسی محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست در پروندهای پرابهام
اعدام علی فهیم در پروندهای پرابهام؛ روایتهای متناقض از آتشسوزی پایگاه بسیج
همزمان با تحولات جنگی، گزارشهایی از بازداشت دستکم ۳۴ شهروند در استانهای خوزستان و قزوین منتشر شده است. اتهام این افراد «ارسال تصاویر به رسانههای خارج از کشور» عنوان شده است.
در یکی از موارد، ویدیویی از اعترافات اجباری یک شهروند در اهواز منتشر شده که شرایط ضبط آن مشخص نیست. این فرد به دلیل تهیه گزارش از تحرکات نظامی بازداشت شده است.
همچنین در استان قزوین، ۲۱ شهروند از ابتدای آغاز جنگ بازداشت شدهاند. مقامهای انتظامی اعلام کردهاند که این افراد به دلیل جمعآوری اطلاعات از اماکن حساس بازداشت شدهاند، اما جزئیات بیشتری درباره هویت یا وضعیت آنان منتشر نشده است.
بازداشتهای بدون حکم و انتقال به مکانهای نامعلوم
در نمونهای دیگر، آرمان حاجمحمدی، دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف، در یزد بدون ارائه حکم قضایی و با استفاده از زور بازداشت شده و به مکان نامعلومی منتقل شده است. تا زمان انتشار این گزارش، هیچ اطلاعی از وضعیت یا محل نگهداری او در دست نیست.
این نوع بازداشتها که بدون ارائه مستندات قانونی انجام میشود، نگرانیها درباره روندهای غیرشفاف و خودسرانه را افزایش داده است.
گزارشها از استانهای مختلف نشان میدهد که بازداشتها بهصورت گسترده ادامه دارد. در استان سمنان، ۷ نفر به اتهام ارتباط با شبکههای مخالف بازداشت شدهاند. در استانهای مازندران، گیلان، لرستان و هرمزگان نیز دستکم ۲۵ شهروند با اتهامات امنیتی بازداشت شدهاند.
همچنین نهادهای امنیتی از بازداشت ۱۹ نفر دیگر در همین استانها خبر دادهاند. در برخی موارد نیز ادعا شده که این افراد به دلیل فعالیت در فضای مجازی یا ارتباط با رسانههای خارج از کشور بازداشت شدهاند.
در تنکابن نیز چهار شهروند به اتهام وابستگی به گروههای مخالف بازداشت شدهاند و گفته شده که از آنان سلاح شکاری کشف شده است.
ادامه بازداشتها در بحبوحه جنگ و پس از آن
بررسی این موارد نشان میدهد که بازداشتها نهتنها در دوران جنگ افزایش یافته، بلکه پس از آن نیز ادامه داشته است. بسیاری از این بازداشتها با استناد به شرایط جنگی و اتهامات امنیتی انجام شده است.
این روند نشان میدهد که در شرایط بحرانی، تمرکز بر کنترل داخلی و بازداشت شهروندان افزایش یافته و حتی با کاهش تنشهای نظامی نیز متوقف نشده است.
تداوم بازداشتها در کنار نبود شفافیت قضایی، این برداشت را تقویت کرده است که سرکوب داخلی همچنان در اولویت قرار دارد. در حالی که کشور با پیامدهای جنگ مواجه است، برخورد با شهروندان و محدودسازی فعالیتهای مدنی ادامه یافته است.
بازداشت گسترده فعالان، دانشجویان و کاربران فضای مجازی نشان میدهد که تمرکز بر کنترل فضای داخلی، حتی در شرایط بحرانی، همچنان ادامه دارد.
اعترافات اجباری و فشار بر بازداشتشدگان
انتشار ویدیوهایی از اعترافات اجباری، یکی دیگر از ابعاد نگرانکننده این روند است. در این ویدیوها، بازداشتشدگان در شرایط نامشخص به بیان اظهاراتی میپردازند که احتمال اعمال فشار بر آنان را مطرح میکند.
عدم شفافیت درباره نحوه ضبط این ویدیوها و شرایط نگهداری بازداشتشدگان، نگرانیها درباره استفاده از روشهای غیرقانونی برای اخذ اعتراف را افزایش داده است.
روند بازداشتهای اخیر نقض چندین اصل از قوانین حقوق بشری است از جمله:
نقض آزادی و امنیت شخصی – ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بازداشتهای گسترده بدون ارائه دلایل شفاف، مصداق بازداشت خودسرانه است.
نقض حق دادرسی عادلانه – ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بلاتکلیفی طولانیمدت و عدم دسترسی به روند قضایی شفاف، این حق را نقض میکند.
نقض منع شکنجه – ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
گزارشها از اعترافات اجباری نشاندهنده احتمال اعمال فشار و رفتار غیرانسانی است.
نقض آزادی بیان – ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
بازداشت افراد به دلیل فعالیت در فضای مجازی یا ارتباط رسانهای، محدودسازی آزادی بیان محسوب میشود.
نقض کرامت انسانی – ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
رفتار با بازداشتشدگان و عدم اطلاعرسانی درباره وضعیت آنان، کرامت انسانی را نقض میکند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر