--> وقتی نجات هم با گلوله همراه شد ~ کانون حقوق بشر ایران

کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

وقتی نجات هم با گلوله همراه شد


روایت آتش‌سوزی زندان باشگاه افسران رشت (بخش دوم)

پس از حدود ۴۵ دقیقه، درِ زندان سرانجام گشوده شد؛ اما نخستین زندانی که برای خروج قدم برداشت، هدف گلوله قرار گرفت.

ابراهیم میربهاری هنگام خروج از زندان با شلیک مستقیم مأموران کشته شد. در جریان این آتش‌سوزی و تیراندازی، عزیز صالح‌زاده، سیدحسین موسوی، جاوید قنبری، رضا سپهری‌آزاد و حمید آرست نیز جان خود را از دست دادند و شمار قربانیان این فاجعه به هفت نفر رسید.

سال‌ها بعد، حیدری، حاکم شرع وقت، خود اعتراف کرد که درِ زندان را حدود ۴۵ دقیقه باز نکردند، زیرا مسئولان در تصمیم‌گیری دچار تردید و بلاتکلیفی بودند.

در همین فاصله، سربازان ژاندارمری که پادگانشان در مجاورت زندان قرار داشت، با شنیدن فریادهای زندانیان برای کمک آمدند. آنان تجهیزات آتش‌نشانی در اختیار داشتند و آماده خاموش کردن آتش بودند، اما نیروهای سپاه که محوطه را در اختیار گرفته بودند، با تهدید اسلحه مانع نزدیک شدن آنان شدند.

تنها پس از اعتراض‌های مکرر و بالا گرفتن بحران بود که اجازه ورود داده شد و نیروهای ژاندارمری توانستند از طریق شکستن پنجره‌های سرویس‌های بهداشتی وارد زندان شوند و زندانیان را یکی‌یکی از میان آتش بیرون بیاورند.

هم‌زمان، خبر آتش‌سوزی در شهر پیچید و خانواده‌های زندانیان خود را به مقابل زندان رساندند. آنان می‌خواستند برای نجات عزیزانشان کمک کنند، اما با ضرب‌وشتم و خشونت از محل دور شدند و اجازه هیچ‌گونه کمکی به آنان داده نشد.

بیشتر زندانیان به بیمارستان‌های مختلف رشت منتقل شدند، اما گروهی دیگر پس از خروج از زندان، به داخل گودالی پر از آب و گل برده شدند و با تهدید اسلحه مجبور شدند سرهای خود را پایین نگه دارند. سپس آنان را به بازداشتگاه زیرزمینی سپاه منتقل کردند. برخی همان شب و برخی روز بعد آزاد شدند؛ افرادی که شاهد تیراندازی و وقایع آن روز بودند.

پس از این فاجعه، حکومت تلاش کرد مسئولیت آتش‌سوزی را متوجه خود زندانیان کند. اما بازماندگان این حادثه روایت دیگری دارند. آنان معتقدند اگر همبستگی، هوشیاری و تلاش زندانیان برای نجات یکدیگر نبود، ساختمان کاملاً چوبی زندان می‌توانست به قتلگاه همه زندانیان تبدیل شود.

آتش‌سوزی زندان باشگاه افسران رشت، تنها یک حادثه نبود؛ روایتی بود از مقاومت انسان‌هایی که در میان دود، شعله‌های آتش و گلوله، برای نجات جان یکدیگر از هیچ تلاشی دریغ نکردند.

پایان

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک






اشتراک:

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ