یونس آزادبر پیشتر نیز در جریان بازداشتهای سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳، دستکم دو بار به دلیل وخامت وضعیت جسمانی از زندان به مراکز درمانی منتقل شده بود. با وجود این سوابق پزشکی روشن، همچنان هیچ تمهید مؤثری برای درمان پایدار یا توقف اجرای حکم او در نظر گرفته نشده است
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۸ دیماه ۱۴۰۴ – یونس آزادبر، زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، در پی وخامت وضعیت جسمانی و تشدید بیماریهای مزمن، روز یکشنبه ۷ دیماه ۱۴۰۴ به بیمارستان حشمت این شهر منتقل شد؛ انتقالی که بار دیگر نگرانیها درباره بیتوجهی ساختاری به سلامت زندانیان سیاسی را افزایش داده است.
بر اساس گزارشهای رسیده از منابع نزدیک به خانواده یونس آزادبر، این زندانی سیاسی به دلیل حال نامساعد جسمی ناچار به انتقال فوری از زندان لاکان رشت به بیمارستان حشمت شد. با این حال، او در تمام مدت انتقال و بستری با پابند در بیمارستان نگهداری شده و این پابند حتی در زمان رسیدگی پزشکی نیز باز نشده است؛ موضوعی که از نگاه ناظران، مصداق رفتار تحقیرآمیز و غیرانسانی با یک زندانی بیمار تلقی میشود.
یونس آزادبر پیشتر نیز در جریان بازداشتهای سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳، دستکم دو بار به دلیل وخامت وضعیت جسمانی از زندان به مراکز درمانی منتقل شده بود. با وجود این سوابق پزشکی روشن، همچنان هیچ تمهید مؤثری برای درمان پایدار یا توقف اجرای حکم او در نظر گرفته نشده است.
یونس آزادبر از بیماری شدید قلبی رنج میبرد. او سابقه عمل قلب باز دارد، از باتری قلب استفاده میکند و طبق اطلاعات موجود، روزانه حدود ۱۴ داروی تخصصی مصرف میکند. تنها مدت کوتاهی پیش از بازداشت اخیر، باتری قلب او تعویض شده و پزشکان وضعیت او را ناپایدار ارزیابی کرده بودند.
علاوه بر بیماری قلبی، این زندانی سیاسی به صرع نیز مبتلاست و سابقه بستریهای مکرر به دلیل مشکلات قلبی و ریوی دارد. منابع آگاه هشدار دادهاند که نگهداری یونس آزادبر در شرایط زندان، بهویژه بدون دسترسی منظم به خدمات تخصصی پزشکی، میتواند تهدیدی جدی و فوری برای جان او باشد.
بازداشت برای اجرای حکم در شرایط جسمی بحرانی
یونس آزادبر در تاریخ ۱۷ آذرماه ۱۴۰۴ برای اجرای حکم حبس خود بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد. او پیشتر در مهرماه همان سال، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و ۱۶ روز حبس و به اتهام «توهین به خامنهای» به ۱۵ ماه و یک روز حبس محکوم شده بود.
این فعال کارگری همچنین در اردیبهشتماه ۱۴۰۴ پس از بازداشت توسط اطلاعات سپاه، با همین اتهامات مواجه شد و پس از یک هفته با قرار وثیقه آزاد گردید؛ آزادیای که تنها دو روز بعد با بستری شدن فوری او در بیمارستان به دلیل تشدید مشکلات قلبی و ریوی همراه شد.
یونس آزادبر از چهرههای شناختهشده تجمعات هفتگی بازنشستگان تأمین اجتماعی در رشت است و به دلیل فعالیتهای صنفی و اعتراضی، سالها تحت فشار نهادهای امنیتی قرار داشته است. او در مجموع بیش از ۱۲ سال سابقه زندان دارد و در دوران حبس نیز بارها به دلیل وخامت وضعیت جسمی تحت درمانهای اضطراری قرار گرفته است.
بر اساس گزارشها، یکی از جراحیهای حیاتی قلبی، از جمله تعویض دریچه قلب و نصب باتری، در دوران زندان برای او انجام شده است؛ امری که نشان میدهد زندانبانان بهخوبی از وضعیت خطرناک جسمی او آگاه بودهاند.
بیتوجهی سیستماتیک به درمان زندانیان
پرونده یونس آزادبر تنها نمونهای از وضعیت گستردهتری است که در آن، رسیدگی پزشکی به زندانیان سیاسی و عقیدتی به شکلی سیستماتیک نادیده گرفته میشود. انتقالهای دیرهنگام، درمانهای ناقص، استفاده از پابند و دستبند در بیمارستان و بیتوجهی به توصیه پزشکان متخصص، همگی نشاندهنده اولویت یافتن ملاحظات امنیتی بر حق حیات و سلامت زندانیان است.
فعالان حقوق بشر هشدار دادهاند که ادامه این روند میتواند به فجایع انسانی جبرانناپذیر در زندانها منجر شود.
نگهداری زندانی مبتلا به جنون عاطفی در زندان فشافویه؛ خطری جدی برای جان زندانیان
اعتراض کسبه بازار موبایل به جهش نرخ ارز؛ اعتصاب در علاءالدین، چارسو و بازار شوش
بیتوجهی به وضعیت پزشکی یونس آزادبر و ادامه حبس او با وجود بیماریهای خطرناک، نمونهای روشن از نقض حقوق بنیادین زندانیان و تهدید مستقیم حق حیات است.
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر
نقض حق حیات و امنیت شخصی از طریق نگهداری زندانی بیمار در شرایط پرخطر.
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر
رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز با زندانی بیمار از جمله انتقال با پابند.
ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی
عدم تضمین رفتار انسانی و احترام به کرامت ذاتی افراد محروم از آزادی.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر