بازداشت ایمان خدری در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ در منزل شخصیاش در مسجدسلیمان صورت گرفت. نیروهای اطلاعات سپاه در جریان این بازداشت از شوکر برقی و خشونت فیزیکی استفاده کردهاند
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۳ دیماه ۱۴۰۴ – ایمان خدری، شهروند بازداشتی ساکن مسجدسلیمان، نزدیک به ۳۰۰ روز است که بدون صدور حکم قضایی و در وضعیت بلاتکلیف در زندان آبادان نگهداری میشود. ادامه بازداشت طولانیمدت این زندانی سیاسی، بدون رسیدگی قضایی شفاف، نگرانیهای جدی حقوق بشری را برانگیخته است.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده ایمان خدری با تأیید ادامه بازداشت او اعلام کرده است که با وجود گذشت حدود ۲۹۵ روز از زمان دستگیری، هیچ اقدامی برای برگزاری دادگاه، آزادی موقت یا بررسی درخواست انتقال وی به زندانی دیگر صورت نگرفته است. به گفته این منبع، وضعیت بلاتکلیف این زندانی سیاسی فشار روانی قابلتوجهی بر او و خانوادهاش وارد کرده است.
ایمان خدری هماکنون در زندان آبادان نگهداری میشود؛ زندانی که فاصله زیادی با محل سکونت خانوادهاش در اهواز دارد. این شرایط، امکان ملاقات منظم و پیگیری وضعیت او را برای خانواده دشوار کرده است.
اتهامات امنیتی مبهم
اتهامات مطرحشده علیه ایمان خدری شامل «تلاش برای برهم زدن نظم عمومی» و «اقدام علیه امنیت کشور از طریق ارتباط با رسانههای مخالف» عنوان شده است. با این حال، تاکنون هیچ کیفرخواست رسمی یا توضیح روشنی درباره مصادیق این اتهامات ارائه نشده و روند رسیدگی قضایی همچنان در ابهام قرار دارد.
ناظران حقوقی تأکید میکنند که طرح اتهامات کلی و مبهم امنیتی، بدون ارائه مستندات روشن، یکی از الگوهای رایج در پروندههای سیاسی است که حق دفاع مؤثر متهمان را بهشدت محدود میکند.
بازداشت ایمان خدری در تاریخ ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ در منزل شخصیاش در مسجدسلیمان صورت گرفت. بر اساس گزارشها، نیروهای اطلاعات سپاه در جریان این بازداشت از شوکر برقی و خشونت فیزیکی استفاده کردهاند. پس از دستگیری، وی ابتدا به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اهواز منتقل شد.
در ادامه، در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۴۰۳، ایمان خدری از بازداشتگاه اهواز به زندان آبادان انتقال یافت؛ انتقالی که بدون توضیح رسمی انجام شد و به گفته نزدیکان او، با هدف افزایش فشار بر این زندانی سیاسی صورت گرفته است.
تبعید غیررسمی و فشار مضاعف
فرشته تابانیان، وکیل ایمان خدری، پیشتر اعلام کرده بود که انتقال موکلش به زندان آبادان میتواند بهدلیل حمایت او از زندانیان زندان شیبان اهواز انجام شده باشد. خانواده ایمان خدری در اهواز سکونت دارند و نگهداری او در آبادان، عملاً نوعی تبعید غیررسمی تلقی میشود.
به گفته منابع مطلع، این انتقال باعث محدود شدن ارتباط خانوادگی و افزایش فشار روانی بر ایمان خدری شده است؛ موضوعی که در تعارض آشکار با اصول انسانی رفتار با زندانیان قرار دارد.
هشدار کارشناسان سازمان ملل در باره اعدام زهرا طبری؛ درخواست توقف فوری حکم
نقطه اوج کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»؛ پخش همزمان بیش از ۱۰۰ پراتیک در ۸۰ شهر
سابقه فشارهای امنیتی
ایمان خدری پیش از این نیز بهدلیل فعالیتهای خود سابقه بازداشت و برخوردهای امنیتی داشته است. تکرار بازداشتها و استمرار فشارهای امنیتی، نگرانیها درباره هدفمند بودن این پرونده را افزایش داده و پرسشهایی جدی درباره رعایت اصول دادرسی عادلانه مطرح کرده است.
بررسی روند بازداشت و نگهداری ایمان خدری نشاندهنده نقض متعدد و نظاممند حقوق بنیادین اوست؛ نقضهایی که هم قوانین داخلی و هم تعهدات بینالمللی حاکمیت را زیر پا گذاشتهاند.
ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – ممنوعیت بازداشت خودسرانه
بازداشت طولانیمدت بدون تفهیم اتهام و رسیدگی قضایی.
ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – حق دادرسی عادلانه
عدم تشکیل دادگاه و محرومیت از رسیدگی علنی و منصفانه.
ماده ۴۹ قانون آیین دادرسی کیفری – اطلاعرسانی درباره بازداشت
بیاطلاعی ۱۴ روزه خانواده از محل نگهداری و وضعیت بازداشتی.
ماده ۳۸ قانون اساسی – ممنوعیت شکنجه
استفاده از شوکر برقی و خشونت هنگام بازداشت.
قواعد ماندلا، اصل ۵۸ – حق تماس با خانواده
انتقال تنبیهی به زندان دور از محل سکونت خانواده.
ادامه بازداشت بلاتکلیف ایمان خدری، در کنار نبود شفافیت قضایی و تشدید فشارهای امنیتی، این پرونده را به نمونهای روشن از نقض سیستماتیک حقوق بشر تبدیل کرده است؛ وضعیتی که همچنان بدون پاسخگویی مؤثر ادامه دارد.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر