در جریان یورش ماموران امنیتی در تاریخ ۲۹ مردادماه، علاوه بر رامین رستمی، تعدادی از اقوام و دوستان او نیز بازداشت شدند. از جمله این افراد، احسان رستمی، پسرعموی اوست
کانون حقوق بشر ایران، یکشنبه ۷ دیماه ۱۴۰۴ – رامین رستمی، شهروند ساکن تهران، علیرغم گذشت بیش از چهار ماه از زمان بازداشت، همچنان بهصورت بلاتکلیف در زندان اوین نگهداری میشود. این زندانی سیاسی از زمان بازداشت تاکنون از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و وضعیت پرونده او در هالهای از ابهام قرار دارد؛ موضوعی که نگرانیهای جدی درباره روند دادرسی و وضعیت حقوقی او ایجاد کرده است.
بر اساس اطلاعات دریافتی، رامین رستمی تاکنون بیش از ۱۳۰ روز را در بازداشت سپری کرده است. وی که ابتدا در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری میشد، اخیراً به بند عمومی این زندان منتقل شده است. با وجود این انتقال، همچنان هیچ نشانهای از تعیین تکلیف قضایی، برگزاری جلسه رسیدگی یا امکان دفاع مؤثر برای او گزارش نشده است.
به گفته منابع مطلع، رامین رستمی با اتهاماتی از جمله «همکاری با گروههای مخالف نظام» مواجه شده است؛ با این حال، از زمان بازداشت تاکنون نه کیفرخواست روشنی به او ابلاغ شده و نه امکان دسترسی به وکیل برای دفاع از خود داشته است. این وضعیت بلاتکلیفی طولانیمدت، یکی از مصادیق بارز فشارهای امنیتی بر زندانیان سیاسی به شمار میرود.
بازداشت رامین رستمی در تاریخ ۲۹ مردادماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی در تهران صورت گرفت. مأموران پس از بازداشت، او را به بازداشتگاههای امنیتی منتقل کردند و پس از مدتی به زندان اوین انتقال یافت. تاکنون، خانواده او نیز اطلاعات شفافی درباره جزئیات پرونده، دلایل ادامه بازداشت و زمان احتمالی رسیدگی قضایی دریافت نکردهاند.
پیشینه و فعالیتهای فرهنگی
رامین رستمی، شهروند اهل هرسین، پیش از بازداشت در حوزه نشر و کتاب فعالیت داشته و بهعنوان یکی از ناشران مستقل فرهنگی شناخته میشود. فعالیتهای او عمدتاً در زمینه تولید و توزیع آثار فرهنگی و فکری بوده و هیچ گزارشی مبنی بر فعالیت مسلحانه یا خشونتآمیز از سوی وی منتشر نشده است.
با این حال، نهادهای امنیتی طی ماههای اخیر برخوردهای فزایندهای با فعالان فرهنگی داشتهاند؛ روندی که در آن، فعالیتهای مسالمتآمیز فرهنگی نیز با برچسبهای امنیتی مواجه میشود.
در جریان همان یورش امنیتی ۲۹ مردادماه، علاوه بر رامین رستمی، تعدادی از اقوام و دوستان او نیز بازداشت شدند. از جمله این افراد، احسان رستمی، پسرعموی اوست که پروندهای جداگانه اما مرتبط با این بازداشتهای همزمان برایش تشکیل شده است.
در روز چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۴، شعبه پنجم بازپرسی دادسرای اوین به ریاست بازپرس جلایر، اتهام «بغی» را به احسان رستمی تفهیم کرد؛ اتهامی سنگین که میتواند به صدور حکم اعدام یا مجازاتهای بسیار شدید منجر شود. پس از این جلسه، احسان رستمی به سلول انفرادی منتقل شده است.
اعتصاب غذا در اعتراض به شکنجه و فشارهای امنیتی
بر اساس گزارشها، احسان و رامین رستمی از روز پنجشنبه ۱۰ مهر ۱۴۰۴، در اعتراض به فشارهای اعمالشده از سوی بازجویان و شرایط بازداشت، دست به اعتصاب غذا زدند. این اعتصاب غذا ۲۳ روز به طول انجامید و نگرانیها درباره وضعیت جسمی و روانی آنان را افزایش داد.
در همین پرونده، جهانگیر رستمی، پدر ۶۳ ساله احسان رستمی و از فرهنگیان بازنشسته، نیز در تاریخ ۲۵ مهرماه در منزل شخصی خود در هرسین بازداشت شد. بنا بر گزارشها، وی در زمان بازداشت بهشدت مورد ضربوشتم قرار گرفته و از ناحیه سر و صورت دچار جراحات جدی شده است.
دو روز بعد، مأموران امنیتی او را با چهرهای خونآلود در برابر فرزندش احسان قرار دادند؛ اقدامی که منابع حقوق بشری آن را مصداق فشار و اعترافگیری اجباری توصیف کردهاند.
بلاتکلیفی کامبیز تیموری مقدم در بازداشت؛ تداوم فشار امنیتی بر شهروندان بهائی
ممنوعالملاقات شدن سعید ماسوری به دلیل مخالفت با اعدامها
واکنشهای صنفی و آزادی موقت پدر خانواده
بازداشت و ضربوشتم جهانگیر رستمی با واکنش تشکلهای صنفی بازنشستگان در کرمانشاه و هرسین مواجه شد. این تشکلها با صدور بیانیههایی، ضمن محکوم کردن رفتار نیروهای امنیتی، خواستار آزادی فوری او شدند. همچنین در تجمع بازنشستگان کرمانشاه، نام جهانگیر رستمی بهعنوان نماد برخورد خشونتآمیز با شهروندان معترض مطرح شد.
در نهایت، مقامات قضایی در تاریخ ۲۵ آذرماه ۱۴۰۴، جهانگیر رستمی را با تودیع وثیقه یکونیم میلیارد تومانی بهطور موقت از زندان آزاد کردند.
تداوم بازداشت بلاتکلیف، محرومیت از وکیل، اعمال فشارهای امنیتی و استفاده از شکنجه جسمی و روانی در پرونده رامین رستمی و خانواده او، نمونهای روشن از نقض حقوق بنیادین انسانی است.
نقض ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر
بازداشت خودسرانه و نگهداری طولانیمدت بدون تفهیم اتهام روشن و رسیدگی قضایی عادلانه.
نقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر
محرومیت از دادرسی علنی و عادلانه و سلب امکان دفاع مؤثر از طریق وکیل.
نقض ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر
رفتارهای غیرانسانی، شکنجه، تهدید و اعترافگیری اجباری از زندانیان و اعضای خانواده آنان.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر