تشدید صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، پاسخی است به فضای جوشان اجتماعی و اعتراضات مستمر مردمی که دیگر حاضر به عقبنشینی از مطالبات خود نیستند
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴ – بامداد روز پنجشنبه ۴ دیماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان شوشتر اعدام شدند. هویت این زندانیان عبارتند از:
ـ مراد کریمی گله
ـ یک زندانی با نام خانوادگی نوروزی خلفی
اتهام این زندانیان قتل عنوان شده است.
اعدام ۹ زندانی در کرج، خرمآباد، دزفول، الیگودرز، کرمانشاه، همدان، نهاوند، یاسوج و سنندج
ارجاع پرونده یونس بخشی به دیوان عالی کشور؛ خطر اجرای حکم اعدام پابرجاست
ماده سوم این منشور صراحتاً بیان میکند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمیشود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.
حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:
حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح میشود. حکم اعـدام این حق را سلب میکند.
عدم برگشتپذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.
شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روشهای اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی میشوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.
نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام
طبق ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانتهای کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پروندههای مشابه، عدم شفافیت، محدودیتهای حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاههایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر