روند صعودی اعدامها در ایران، پاسخی سیاسی به خیزشهای اجتماعی و نشانهای از تلاش حاکمیت برای مهار نارضایتی عمومی است
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۵ دیماه ۱۴۰۴ – هشت زندانی در زندانهای اصفهان، اربیل، قوچان، نوشهر، کاشمر، سنندج، اهواز و دزفول اعدام شدند. این اعدامها در بازه زمانی یکشنبه ۳۰ آذرماه تا چهارشنبه ۳ دیماه ۱۴۰۴، اجرا شده است.
بامداد چهارشنبه ۳ دیماه ۱۴۰۴، اسکندر بخشوده در زندان دستگرد اصفهان اعدام شد. وی ۳۲ ساله و اهل تهران بود. وی از ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
اعدام یدالله الماسی در زندان کاشمر
سحرگاه چهارشنبه ۳ دیماه ۱۴۰۴، یدالله الماسی در زندان کاشمر اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.
اعدم افشین طوسی در زندان قوچان
صبحگاه سهشنبه ۲ دیماه ۱۴۰۴، افشین طوسی در زندان قوچان اعدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
اعدام میلاد نوروزی در زندان نوشهر
بامداد سهشنبه ۲ دیماه ۱۴۰۴، میلاد نوروزی در زندان نوشهر اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.
اعدام محمدحسن شرفی در زندان اردبیل
سحرگاه سهشنبه ۲ دیماه ۱۴۰۴، محمد حسن شرفی در زندان اردبیل اعدام شد. وی اهل اردبیل بود و از ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
صبحگاه سهشنبه ۲ دیماه ۱۴۰۴، ناصر جنتپور در زندان سپیدار اهواز اعدام شد. وی ۴۸ ساله، پدر ۲فرزند و اهل دشت آزادگان بود. وی ۵ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.
اعـدام عماد آصف در زندان دزفول
بامداد سهشنبه ۲ دیماه ۱۴۰۴، عماد آصف در زندان دزفول اعـدام شد. وی ۳۸ ساله، اهل دزفول بود و از ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.
اعـدام راستین کرمی در زندان سنندج
سحرگاه یک شنبه ۳۰ آذرماه ۱۴۰۴، راستین کرمی در زندان سنندج اعـدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.
انتقال آرمین خدایاری به بازداشتگاه جرایم مواد مخدر؛ تشدید فشار امنیتی بر مخالفان اعـدام
مطلب احمدیان؛ محرومیت درمانی و «شکنجه سفید» در اوین؛ ادامه وخامت وضعیت جسمی
ماده سوم این منشور صراحتاً بیان میکند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمیشود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.
حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:
حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح میشود. حکم اعـدام این حق را سلب میکند.
عدم برگشتپذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.
شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روشهای اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی میشوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.
نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام
طبق ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانتهای کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پروندههای مشابه، عدم شفافیت، محدودیتهای حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاههایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر