زندان فشافویه، که پیشتر نیز بارها بهدلیل شرایط نامناسب نگهداری زندانیان، کمبود خدمات درمانی و بیتوجهی به وضعیت زندانیان بیمار مورد انتقاد قرار گرفته، در این پرونده نیز بار دیگر به کانون نگرانیهای جدی بدل شده است
نگرانیها از وضعیت یک زندانی مبتلا به اسکیزوافکتیو در زندان فشافویه
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۸ دیماه ۱۴۰۴ – بر اساس اطلاعات رسیده، یک زندانی مبتلا به اختلال شدید روانی از نوع «جنون عاطفی (اسکیزوافکتیو)» همچنان در زندان فشافویه موسوم به تهران بزرگ موسوم نگهداری میشود؛ موضوعی که نگرانیهای جدی درباره امنیت جانی خود او و سایر زندانیان ایجاد کرده است. این فرد که نامش به دلایل امنیتی و انسانی محفوظ مانده، از سال ۱۳۹۸ بهطور رسمی مبتلا به بیماری روانی تشخیص داده شده و وضعیت او از سوی مراجع پزشکی «خطرناک» اعلام شده است.
با این حال، علیرغم تأکید کارشناسان پزشکی بر ضرورت انتقال فوری این زندانی به مراکز تخصصی درمانی، وی همچنان در محیط زندان و در کنار سایر زندانیان نگهداری میشود؛ اقدامی که از سوی ناظران حقوق بشری «غیرمسئولانه» و پرخطر ارزیابی شده است.
بر اساس برگه پزشکی قانونی مربوط به این زندانی، که بخشهایی از آن در اختیار منابع خبری قرار گرفته، به صراحت آمده است: «به استناد معاینات به عمل آمده، پرونده بیمارستانی و نظر پزشکان معالج، نامبرده به دلیل ابتلا به بیماری اسکیزوافکتیو، دارای جنون عاطفی دائم است. در صورت عدم درمان دارویی، میتواند برای خود و دیگران خطرناک باشد. جنون نامبرده از نوع دائم است.»
این تشخیص، بهروشنی نشان میدهد که فرد یادشده نهتنها نیازمند درمان تخصصی مستمر است، بلکه نگهداری او در محیطی مانند زندان فشافویه، که خود با مشکلات جدی بهداشتی، تراکم جمعیت و کمبود امکانات درمانی روبهروست، میتواند به بروز حوادث جبرانناپذیر منجر شود.
نگهداری در کنار سایر زندانیان؛ تهدیدی بالقوه
منابع مطلع میگویند این زندانی بدون هیچگونه تمهید حفاظتی یا درمانی، در کنار دیگر زندانیان محبوس شده است. چنین وضعیتی خطر بروز رفتارهای غیرقابل کنترل، آسیبرسانی ناخواسته و حتی درگیریهای شدید را افزایش میدهد. به گفته کارشناسان سلامت روان، افراد مبتلا به جنون عاطفی در صورت محرومیت از دارو و مراقبت تخصصی، ممکن است دچار دورههای حاد روانپریشی، پرخاشگری یا آسیب به خود شوند.
زندان فشافویه، که پیشتر نیز بارها بهدلیل شرایط نامناسب نگهداری زندانیان، کمبود خدمات درمانی و بیتوجهی به وضعیت زندانیان بیمار مورد انتقاد قرار گرفته، در این پرونده نیز بار دیگر به کانون نگرانیهای جدی بدل شده است.
بر اساس استانداردهای پزشکی و اصول انسانی، چنین فردی باید به بیمارستان روانپزشکی تخصصی منتقل شده و تحت درمان مستمر دارویی و رواندرمانی قرار گیرد. ادامه حبس او در زندان، نهتنها کمکی به روند درمان نمیکند، بلکه میتواند وضعیت بیماری را تشدید کرده و خطرات بیشتری را متوجه او و اطرافیانش کند.
فعالان حقوق بشر تأکید میکنند که نگهداری زندانیان مبتلا به بیماریهای شدید روانی در زندانهای عمومی مانند فشافویه، مصداق بیتوجهی آشکار به حق سلامت و کرامت انسانی است. به باور آنان، اینگونه تصمیمها میتواند مسئولیت مستقیم هرگونه حادثه احتمالی را متوجه مقامات قضایی و مسئولان زندان فشافویه کند.
هشدار نسبت به تکرار فجایع خاموش
در سالهای گذشته، موارد متعددی از وخامت حال زندانیان بیمار در زندانهای دیکتاتوری حاکم بر ایران گزارش شده که در برخی موارد به مرگ، خودآزاری یا آسیب به دیگران انجامیده است. ناظران مستقل هشدار میدهند که بیتوجهی به وضعیت این زندانی مبتلا به جنون عاطفی نیز میتواند به فاجعهای خاموش منجر شود؛ فاجعهای که پیشگیری از آن تنها با یک تصمیم انسانی و فوری امکانپذیر است.
نگهداری زندانی مبتلا به جنون عاطفی در زندان فشافویه، علیرغم تشخیص رسمی پزشکی، مصداق نقض سیستماتیک حقوق بشر و بهخطر انداختن جان او و سایر زندانیان است.
ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی
ممنوعیت رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز، از جمله محرومیت از درمان ضروری.
ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی
الزام به رفتار انسانی و احترام به کرامت ذاتی تمامی افراد محروم از آزادی.
ماده ۱۲ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
حق برخورداری از بالاترین استاندارد قابل حصول سلامت جسمی و روانی.
قواعد ۲۴ و ۱۰۹ قواعد حداقل استاندارد سازمان ملل (نلسون ماندلا)
الزام انتقال زندانیان مبتلا به اختلالات روانی به مراکز تخصصی درمانی، نه زندانهای عمومی.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر