افزایش اعدامها در ایران نشانهی آشکار بحران درونی حاکمیت و هراس آن از جامعهای است که بهدنبال تغییر ساختارهای سرکوبگر و دستیابی به آزادی است
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، نه زندانی در زندانهای مرکزی کرج، خرمآباد، دزفول، الیگودرز، کرمانشاه، همدان، نهاوند، یاسوج و سنندج اعدام شدند. همه زندانیان در روز شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، اعدام شدهاند.
اعدام میلاد نجاتی در زندان مرکزی کرج
بامداد شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، میلاد نجاتی در زندان مرکزی کرج اعدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.
اعدام خلیل نوری در زندان خرمآباد
سحرگاه شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، خلیل نوری در زندان خرمآباد اعدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
اعدام سیروس کرمی در زندان دزفول
صبحگاه شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، سیروس کرمی در زندان دزفول اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.
اعدام احمدعلی صفاری در زندان الیگودرز
بامداد شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، احمدعلی صفاری در زندان الیگودرز اعدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.
اعدام نریمان سوری در زندان کرمانشاه
سحرگاه شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، نریمان سوری در زندان کرمانشاه اعدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
اعدام ابوالفضل انحصاری در زندان همدان
صبحگاه شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، ابوالفضل انحصاری در زندان همدان اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.
اعـدام رحیم خداپرست در زندان نهاوند
بامداد شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، رحیم خداپرست در زندان نهاوند اعـدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.
اعـدام احمدرضا اصفهانی در زندان یاسوج
سحرگاه شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، احمدرضا اصفهانی در زندان یاسوج اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.
اعـدام ویهان شاهمحمدی در زندان سنندج
صبحگاه شنبه ۶ دیماه ۱۴۰۴، ویهان شاهمحمدی در زندان سنندج اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.
ارجاع پرونده یونس بخشی به دیوان عالی کشور؛ خطر اجرای حکم اعـدام پابرجاست
اعـدام ۸ زندانی در اصفهان، اردبیل، قوچان، نوشهر، کاشمر، سنندج، اهواز و دزفول
ماده سوم این منشور صراحتاً بیان میکند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمیشود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.
حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:
حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح میشود. حکم اعـدام این حق را سلب میکند.
عدم برگشتپذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.
شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روشهای اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی میشوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.
نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام
طبق ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانتهای کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پروندههای مشابه، عدم شفافیت، محدودیتهای حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاههایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر