لیست اسامی جانباختگان اعتراضات سراسری۱۴۰۴ به همراه تصاویر آنان
کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۵ دیماه ۱۴۰۴ – بر اساس گزارشهای منابع میدانی و مشاهدات محلی، اعتراضات گسترده در هفتههای گذشته با واکنش خشونتبار نهادهای امنیتی روبهرو شده است. در این میان، کشته شدن ۱۸ شهروند معترض، بار دیگر نحوه مواجهه ساختار حاکم با نارضایتیهای را بهعنوان مسئلهای بنیادین مطرح کرده است. تحلیل دادههای موجود نشان میدهد که این افراد در شرایطی جان باختهاند که هیچ نشانهای از اقدام خشونتآمیز یا تهدیدکننده از سوی آنان وجود نداشته است.
ترکیب اجتماعی کشتهشدگان
مطابق با اطلاعات بهدستآمده، کشتهشدگان از گروههای متنوع اجتماعی، از جمله دانشجویان، کارگران و نوجوانان بودهاند. اشتراک محوری آنان، مخالفت با وضعیت موجود و تلاش برای ایجاد تغییر در ساختار حاکم عنوان شده است. بررسی سوابق فردی آنان، عدم وابستگی به جریانهای مسلحانه یا گروههای خشونتگرا را تأیید میکند. مطالبات اصلی این افراد حول محور آزادیهای بنیادی، رفع تبعیض و احترام به کرامت انسانی متمرکز بوده است.
ماهیت اعتراضات و واکنشها
شاهدان عینی و گزارشهای رسانهای مستقل بر این نکته تأکید دارند که تجمعات اخیر، بهطور کلی ماهیتی مسالمتآمیز داشتهاند. معترضان، با شعار دادن اعتراض خود به وضعیت موجود را بیان کرده و خواستههای خود را مطرح کردهاند. در مقابل، نهادهای سرکوب با استفاده از گلولههای جنگی، گاز اشکآور و شیوههای فیزیکی مقابله، سطح خشونت را افزایش دادهاند. این تضاد، سؤالات جدی درباره مشروعیت ابزارهای کنترلی مورد استفاده مطرح کرده است.
اتهام تکرارشونده: مخالفت با وضعیت موجود
تحلیل روایتهای مرتبط با این ۱۸ معترض کشتهشده نشان میدهد که محور اتهامات مطرحشده علیه آنان، مخالفت با ساختار فعلی بوده است. در بسیاری موارد، حتی حضور در نزدیکی محل تجمعات برای برخی از قربانیان کافی بوده تا هدف قرار گیرند. این وضعیت، تصویری دقیق از پایین بودن سطح تحمل سیاسی حاکمیت نسبت به اشکال مختلف اعتراض ارائه میدهد. همچنین نشاندهنده استفاده از برخورد مرگبار بهعنوان ابزار کنترل اجتماعی در بستر سرکوب گسترده است
روایت خانوادهها و مداخلات پس از مرگ
خانوادههای کشتهشدگان ضمن رد اتهامات غیررسمی علیه عزیزانشان، تأکید کردهاند که آنان نهتنها فاقد سوابق کیفری بودند بلکه در مسیر مطالبهگری قانونی حرکت میکردند. در برخی موارد، تحویل پیکر جانباختگان با تأخیر و فشار امنیتی همراه بوده است. گزارشهایی نیز از تهدید بستگان برای پرهیز از مصاحبه با رسانهها یا برگزاری مراسم عزاداری علنی منتشر شده که این مداخلات، امکان دادخواهی عمومی را با چالش مواجه کرده است
عملکرد نهادهای امنیتی و مسئولیتپذیری حاکمیت
شواهد میدانی حاکی از آن است که بخش عمدهای از این موارد مرگ با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب رخ دادهاند. با وجود حجم بالای گزارشها، تاکنون هیچ مقام رسمی بهصورت شفاف مسئولیت این اقدامات را بر عهده نگرفته است. نبود سازوکارهای پاسخگویی و ممانعت از تحقیقات مستقل، به بحران اعتماد عمومی به نهادهای رسمی دامن زده است. نهادهای حقوق بشری داخلی و بینالمللی خواهان شفافسازی فوری و پیگرد قضایی عاملان این سرکوب شدهاند.
تحلیل پیامدهای امنیتی و اجتماعی
ادامه برخوردهای مرگبار با اعتراضات، شکاف موجود میان ساختار حاکم و جامعه را تشدید کرده و نشانهای از ناتوانی حاکمیت در مواجهه با بحرانهای مشروعیت است. کشته شدن ۱۸ معترض بیسلاح، نهتنها بیانگر هزینه بالای اعتراضات است، بلکه میتواند به گسترش بحرانهای امنیتی و افزایش بیثباتی اجتماعی منجر شود. واکنش سرکوبگرانه به مطالبات اجتماعی، پویایی جامعه را مختل کرده و فضای سیاسی را بهسوی انسداد بیشتر سوق میدهد.
رویدادهای اخیر، گویای تعمیق بحران در رابطه شهروندان و حاکمیت است. جانباختن معترضان بیسلاح، نماد بارزی از استفاده ساختار قدرت از خشونت سازمانیافته برای مهار نارضایتیهای اجتماعی است. در غیاب شفافیت، مسئولیتپذیری و پاسخگویی، این رویکرد نهتنها مشروعیت حاکمیت را تضعیف میکند، بلکه افق پیش روی جامعه را نیز با تردیدهای عمیق مواجه میسازد. پرسش اساسی این است: تا چهزمان میتوان اعتراض را با مرگ پاسخ داد؟
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر