دو زندانی سیاسی توفیق بالدی و خلیل مروانی که هر دو به اتهام «عضویت در گروههای مخالف نظام» به ۱۵ سال حبس محکوم شدهاند، به زندان یاسوج منتقل شدهاند
اقدامی خارج از چارچوب قانونی
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۰ بهمنماه ۱۴۰۴ – در اقدامی غیرقانونی و بدون صدور حکم رسمی دادگاه، ۴ زندانی سیاسی عرب بهصورت ناگهانی از زندان شیبان اهواز به زندانهای دورافتاده در شهرهای یاسوج و اراک تبعید شدند. این اقدام برخلاف آییننامه سازمان زندانها و با هدف تشدید فشارهای روحی و روانی بر زندانیان و خانوادههای آنان صورت گرفته است.
بر اساس گزارشها دو زندانی سیاسی توفیق بالدی و خلیل مروانی که هر دو به اتهام «عضویت در گروههای مخالف نظام» به ۱۵ سال حبس محکوم شدهاند، به زندان یاسوج منتقل شدهاند. همچنین سید مختار آلبوشوکه و ناظم بریهی، دو زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد، روز سهشنبه ۷ بهمن ۱۴۰۴ به زندان اراک تبعید شدند.
مختار آلبوشوکه و ناظم بریهی؛ سالها زندان، شکنجه و بیمرخصی
سید مختار آلبوشوکه که در اسفند ۱۳۸۹ در شهر خلفیه (رامشیر) بازداشت شد، پس از دو سال حبس در بازداشتگاههای امنیتی، در سال ۱۳۹۱ به اتهامهای «محاربه»، «افساد فیالارض»، «تبلیغ علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی» ابتدا به اعدام و سپس به حبس ابد محکوم شد. او از زمان بازداشت تاکنون حتی یک روز مرخصی نداشته و به بیماری فتق نیز مبتلاست.
بر اساس منابع مطلع، او اخیراً در جریان پروندهسازی جدیدی توسط نهادهای امنیتی تحت شکنجه قرار گرفته که منجر به وخامت جدی وضعیت جسمی او شده است.
در آذرماه ۱۴۰۴، ناظم بریهی پس از ۱۰ روز اعتصاب غذا و دریافت وعدههایی مبنی بر کاهش مجازات، اعتصاب خود را پایان داد؛ اما با وجود دیدار دو نماینده وزارت اطلاعات با او، هیچیک از وعدهها تحقق نیافته است.
قتلعام در اعتراضات سراسری کرمانشاه؛ روایت شاهدان از کشتار و برداشتن اعضای بدن مجروحین
اسامی۲۰۰ تن از جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ تنها قطرهای از دریای قربانیان سرکوب خونین
سرکوب مرگبار در خمین، گلپایگان و شازند اراک؛ سه کانون خونین اعتراضـات سراسری ۱۴۰۴ + فیلم
هدف تبعید: فشار بیشتر بر زندانیان سیاسی و خانوادههایشان
تبعید ناگهانی این ۴ زندانی سیاسی بدون اطلاع قبلی، اقدامی با انگیزههای سیاسی و ابزاری برای اعمال فشار بیشتر بر آنان و خانوادههایشان محسوب میشود. فاصله جغرافیایی زیاد بین محل سکونت خانوادهها و زندانهای مقصد، عملاً حق ملاقات را از خانوادهها سلب کرده و باعث تشدید مشکلات روحی و روانی زندانیان میشود.
بر اساس آییننامه سازمان زندانها، تبعید یا انتقال زندانیان باید با حکم مکتوب قضایی و تنها در موارد خاص و بهدلایل امنیتی انجام شود. اما در این مورد، هیچگونه مستند قانونی یا اداری ارائه نشده است.
ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی:
هر فردی حق دارد که از آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشت یا تبعید بدون حکم قضایی، نقض این اصل بنیادین است.
ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی
رفتار با زندانیان باید انسانی و با احترام به کرامت ذاتی آنان باشد. محروم کردن زندانیان از ملاقات خانواده و مراقبتهای پزشکی، مصداق رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.
تبعید این ۴ زندانی سیاسی بار دیگر نشان میدهد که نهادهای امنیتی و قضایی دیکتاتوری حاکم از هر ابزاری برای سرکوب، ارعاب و بیصدا کردن مخالفان استفاده میکنند. تبعید به زندانهای دورافتاده، نهتنها نقض آشکار حقوق انسانی این افراد است، بلکه خانوادههای آنان را نیز هدف فشار قرار میدهد. جامعه جهانی باید نسبت به این روند غیرقانونی و ضدانسانی واکنش نشان داده و خواهان توقف فوری این اقدامات و بازگشت زندانیان به زندان محل سکونت خانوادههایشان شود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر