یکی از مراکز اصلی نگهداری و شکنجه بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در شیراز، بازداشتگاه سروش در خیابان احمدی شمالی است. این مرکز که در مجاورت اداره آگاهی و روبروی ورزشگاه دستغیب قرار دارد
شیراز زیر سایه سرکوب: بازداشتهای محلهای در پی اعتراضات سراسری
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۰ بهمنماه ۱۴۰۴ – در پی سرکوب خونین اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، روند بازداشتهای گسترده در شهر شیراز همچنان ادامه دارد. گزارشهای دریافتی حاکی از آن است که نیروهای امنیتی و انتظامی با همراهی مخبران محلی، بهصورت سیستماتیک جوانان معترض را از محلات مختلف بازداشت میکنند.
بر اساس منابع محلی، کلانتریها در هر محله بهطور مستقل اقدام به شناسایی، تعقیب و بازداشت افراد مظنون به شرکت در اعتراضات میکنند. همچنین، نیروهای اطلاعاتی و پلیس امنیت فراجا نیز بدون هشدار قبلی و حتی خارج از کلانتریها اقدام به بازداشت شهروندان مینمایند.
شهروندان بازداشتشده در شیراز عمدتاً جوانانی هستند که بر اساس گزارش مخبران محلی شناسایی شدهاند. گزارشها حاکی از آن است که برخی از این مخبرها از میان فروشندگان مواد مخدر انتخاب شدهاند که تحت حمایت نیروهای انتظامی فعالیت میکنند و در قبال دریافت مصونیت، اقدام به معرفی معترضان مینمایند.
به گفته شاهدان، افراد بازداشتشده در لحظه ورود به بازداشتگاه بدون انجام بازجویی، هدف ضربوشتم قرار میگیرند. هدف از این خشونت ابتدایی، ایجاد فضای رعب و وحشت در میان بازداشتیها عنوان شده است.
بازداشتگاه سروش؛ شکنجه در سایه سکوت
یکی از مراکز اصلی نگهداری و شکنجه بازداشتشدگان اعتراضات سراسری در شیراز، بازداشتگاه سروش در خیابان احمدی شمالی است. این مرکز که در مجاورت اداره آگاهی و روبروی ورزشگاه دستغیب قرار دارد، محلی است که بازداشتشدگان از سراسر شهر به آن منتقل میشوند. برخی از منابع محلی از این بازداشتگاه با نام «احمدی نو» نیز یاد میکنند.
براساس گزارشهای متعدد، رفتار نیروهای امنیتی در این بازداشتگاه خشونتآمیز بوده و بازداشتشدگان بدون هیچگونه دسترسی به وکیل یا حقوق قانونی، تحت فشار قرار میگیرند تا به مشارکت در اعتراضات اعتراف کنند.
فراخوان برای شناسایی یکی از قاتلین معترضان در سرکوب اعتراضات سراسری شیراز + فیلم
شیراز – فیلم بازداشت و سربه نیستکردن دختر معترض در اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
اسامی و مشخصات جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴؛ به روز شده در ۴ بهمن ۱۴۰۴
بازجوییهای انجامشده عمدتاً حول محور حضور افراد در اعتراضات، سابقه سیاسی یا خانوادگی آنان، محل کار، و اینکه آیا عضو خانواده شهید هستند یا خیر، میچرخد. پس از بازجوییهای اولیه، افراد به دادگاه انقلاب شیراز ارجاع داده میشوند. گزارشها حاکی از آن است که قاضی ساداتی رئیس دادگاه و رضایی قاضی شعبه ۶ دادگاه انقلاب، نقش مهمی در صدور احکام سنگین علیه بازداشتشدگان دارند.
یادآوری جنایات پیشین
پیشتر نیز گزارشهایی از بازداشتهای گسترده در شیراز منتشر شده بود، که در برخی موارد به ناپدیدشدن و حتی مرگ بازداشتشدگان منتهی شده است. استفاده از خشونت مرگبار از سوی نیروهای سرکوبگر، منجر به کشته شدن شماری از معترضان در این شهر شده است. نهادهای حقوق بشری از شیراز بهعنوان یکی از نقاط اصلی سرکوب در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ نام میبرند.
در شرایطی که بسیاری از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری در شیراز در هیچیک از زندانهای رسمی ثبت نشدهاند، نگرانیها نسبت به ناپدید شدن، شکنجه، و حتی قتل این افراد افزایش یافته است. بیاطلاعی خانوادهها از سرنوشت عزیزانشان، فضا را برای ارتکاب جنایات سیستماتیک مهیا کرده است.
خانوادهها باید سکوت را بشکنند
فعالان حقوق بشر بارها تأکید کردهاند که اعلام عمومی اسامی بازداشتشدگان یکی از ابزارهای مؤثر در جلوگیری از شکنجه، اعترافات اجباری و قتل در زندانهاست. سکوت خانوادهها، تنها به نیروهای امنیتی امکان میدهد تا بدون پاسخگویی، به سرکوب بازداشتشدگان ادامه دهند.
فراخوان مردمی برای شناسایی عوامل سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
در همین رابطه، گروههای مدنی از مردم شیراز درخواست کردهاند که هرگونه اطلاعاتی درباره مأموران، مخبران، بازجویان و نیروهای امنیتی دخیل در این روند را در اختیار نهادهای حقوق بشری قرار دهند. مستندسازی این جنایات، گامی حیاتی در جهت پیگرد قانونی عاملان آن در مجامع بینالمللی خواهد بود
سرکوب اعتراضات سراسری در شیراز با بازداشتهای محلهای، شکنجه، شلیک مستقیم به مردم و ناپدیدسازی بازداشتشدگان، مجموعهای از نقضهای جدی و سیستماتیک حقوق بشر را رقم زده است. گزارشهای میدانی نشان میدهد این اقدامات نه استثنا، بلکه بخشی از یک الگوی سازمانیافته سرکوب هستند.
ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – حق حیات
شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر به سوی معترضان و گزارشهای متعدد از کشته شدن شهروندان، نقض آشکار حق بنیادین حیات است.
ماده ۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – منع بازداشت خودسرانه
بازداشتهای محلهمحور، بدون حکم قضایی و صرفاً بر اساس گزارش مخبران محلی، مصداق بازداشت خودسرانه و غیرقانونی است.
ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – منع شکنجه و رفتار غیرانسانی
ضربوشتم بازداشتشدگان بلافاصله پس از دستگیری و اعمال خشونت در بازداشتگاه سروش، مصداق شکنجه و رفتار تحقیرآمیز است.
ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی – حق دادرسی عادلانه
ارجاع شتابزده بازداشتشدگان به دادگاه انقلاب، بدون دسترسی به وکیل مستقل و در فضای ارعاب، ناقض اصول دادرسی عادلانه است.
ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر – منع تبعیض و مسئولیت دولت در حمایت از حقوق شهروندان
استفاده از مخبران محلی، برخورد هدفمند با جوانان محلات و اعمال خشونت سیستماتیک، نشاندهنده نقض تعهد دولت در تضمین حقوق برابر شهروندان است.
دستگیریهای گسترده در شیراز تنها یک نمونه از الگوی وسیعتر سرکوب در سراسر ایران است. در حالی که اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ صدای میلیونها ایرانی را برای آزادی و عدالت بلند کرد، دستگاه سرکوب به رهبری نهادهای امنیتی، همچنان با اتکا به بازداشت، شکنجه و ترور خاموش، در تلاش برای خاموش کردن این صداست. اما هر گزارشی از این جنایات، گامی دیگر در مستندسازی و پیگرد این جنایات خواهد بود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر