موج جدید اعدامها در ایران نتیجهی مستقیم اعتراضات و مطالبات فزاینده مردم برای آزادی و عدالت است. حکومت با تشدید سرکوب تلاش دارد از گسترش نارضایتی جلوگیری کند
کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۲۰ دیماه ۱۴۰۴ – بامداد پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، محمد اشرف در زندان تایباد اعدام شد. وی تبعه افغانستان و اهل شهر چاریکار بود و از ۲ سال پیش به همراه جمیلالله شاهی دریک پرونده مشترک به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
در همین روز دو زندانی دیگر هم در زندان تایباد اعدام شده بودند. اسامی آنها جمیلالله شاهی و نعمت غلامی بود که خبر آن توسط کانون حقوق بشر ایران، منتشر شده بود.
ناآرامی در زندان دیزلآباد کرمانشاه همزمان با اوجگیری اعتراضات
اعلام اسامی ۱۹ تن از جانباختگان اعتراضات؛ ثبت حقیقت در برابر سرکوب و پنهانکاری حکومتی
ماده سوم این منشور صراحتاً بیان میکند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمیشود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.
حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:
حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح میشود. حکم اعـدام این حق را سلب میکند.
عدم برگشتپذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.
شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روشهای اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی میشوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.
نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام
طبق ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانتهای کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پروندههای مشابه، عدم شفافیت، محدودیتهای حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاههایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی میشود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر