پریسا کمالی از سوم آذر ۱۴۰۴ در اعتراض به «گم شدن پرونده»، قطع روند رسیدگی قضایی و فقدان دسترسی به خدمات پزشکی، اعتصاب غذای تر را آغاز کرد
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۲ آذرماه ۱۴۰۴ – پریسا کمالی، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی یزد، در حالی دهمین روز اعتصاب غذای خود را پشت سر میگذارد که بیماری «تیروئید سمی» او تشدید شده و مسئولان زندان همچنان از ارائه خدمات درمانی مناسب و رسیدگی به وضعیت پروندهاش خودداری میکنند. این زندانی سیاسی میگوید پرونده قضاییاش «گم شده» و روند آزادی با پابند نیز عملاً متوقف شده است.
پریسا کمالی از سوم آذر ۱۴۰۴ در اعتراض به «گم شدن پرونده»، قطع روند رسیدگی قضایی و فقدان دسترسی به خدمات پزشکی، اعتصاب غذای تر را آغاز کرد. او چند روز نخست، علاوه بر غذا، داروهای حیاتی خود را نیز مصرف نکرد؛ اما پس از وخامت شدید وضعیت جسمی، ناچار شد اعتصاب دارویی را متوقف و مصرف داروهای ضروری خود را از سر بگیرد. با این حال، اعتصاب غذای او همچنان ادامه دارد و وضعیت جسمیاش بهطور جدی رو به وخامت گذاشته است.
به گفته منابع مطلع، بیماری تیروئید سمی باعث افزایش ضربان قلب، ضعف شدید، لرزش بدن و مشکلات تنفسی شده و نبود امکانات پزشکی مناسب در زندان، این شرایط را تشدید کرده است. پزشکان زندان پیشتر بارها تأکید کرده بودند که این زندانی سیاسی نیازمند درمان تخصصی خارج از زندان است، اما هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
انتقال به قرنطینه و بازگشت به بند عمومی
پس از آغاز اعتصاب، مسئولان زندان کمالی را به قرنطینه منتقل کردند؛ اقدامی که معمولاً برای ایجاد فشار روانی و شکستن اعتصاب زندانیان انجام میشود. با این حال، چند روز بعد او را به بند عمومی بازگرداندند، اما همچنان تحت شرایط محدودکننده قرار دارد.
همزمان، گزارشها حاکی از افزایش فشارهای امنیتی، محدودیت در تماسها و تهدید به پروندهسازی جدید علیه اوست. خانواده کمالی میگویند بهجای رسیدگی پزشکی، این اقدامات تنها بر شدت فشارها و نگرانیهای او افزوده است.
فراخوان فوری سازمان ملل برای توقف حکم اعدام گلی کوهکن
پروندهسازی و محکومیت جدید محمد نجفی به ۳ سال حبس و مجازات تکمیلی
ادعای «گم شدن پرونده» و توقف روند آزادی با پابند
خانواده پریسا کمالی پیشتر از احتمال آزادی او با پابند الکترونیک خبر داده بودند؛ اما مقامات زندان مدعی شدهاند که پرونده او «گم شده» و امکان ادامه روند حقوقی فعلاً وجود ندارد. این موضوع نهتنها موجب بلاتکلیفی کامل این زندانی سیاسی شده، بلکه به گفته نزدیکانش فشار روانی شدیدی نیز بر او وارد کرده است.
یکی از منابع آگاه میگوید:
«چندین ماه است که خانواده پیگیر آزادی مشروط یا پابند هستند، اما حالا مسئولان میگویند پرونده وجود ندارد. این سطح از بینظمی و فشار هدفمند، کمالی را ناچار به اعتصاب کرده است.»
پریسا کمالی، متولد ۱۳۶۵، متأهل و دانشجوی رشته جغرافیا، در دهم اردیبهشت ۱۴۰۳ در اصفهان بازداشت شد و مدتی بعد به زندان دولتآباد منتقل گردید. او پس از بازجویی و محاکمه توسط قاضی توکلی، با اتهامهایی چون «اقدام علیه امنیت»، «تخریب اموال عمومی» و «عضویت در مجاهدین خلق» روبهرو شد و نهایتاً به شش سال زندان محکوم گردید. این حکم بعداً با «تسلیم به رأی» به سه سال و نیم کاهش یافت.
در سال ۱۴۰۴، بدون اطلاع قبلی، او از زندان اصفهان به زندان یزد منتقل شد؛ انتقالی که به گفته نزدیکانش با هدف تشدید فشارها انجام شده است. گزارشها نشان میدهد که پس از انتقال، محدودیتهای بیشتری بر او اعمال شده، از جمله قطع دسترسی به خدمات درمانی، ایجاد محدودیت در تماسها و تهدیدهای امنیتی مکرر.
پرونده پریسا کمالی، نمونهای آشکار از رفتار غیرانسانی، بیتوجهی عامدانه به سلامت زندانی و محرومیت سیستماتیک از حقوق بنیادین است.
مواد نقضشده:
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: منع شکنجه و رفتار بیرحمانه — محرومیت از درمان و فشار روانی مصداق آشکار رفتار غیرانسانی است.
ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت بازداشت و بلاتکلیفی خودسرانه — ادعای «گم شدن پرونده» نشانهای از خودسرانهبودن روند قضایی است.
ماده ۱۰ میثاق حقوق مدنی و سیاسی: حق رفتار انسانی با زندانیان — بیتوجهی به وضعیت پزشکی، نقض صریح این ماده است.
قواعد نلسون ماندلا (قواعد حداقل رفتار با زندانیان): دسترسی به خدمات پزشکی، منع تنبیههای غیرانسانی و حق بررسی پرونده — همگی در مورد پریسا کمالی نقض شدهاند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر