با وجود گزارشهای متعدد درباره وضعیت جسمی وخیم مرضیه فارسی و شرایط سخت فروغ تقیپور، هیچیک از نهادهای قضایی، امنیتی یا سازمان زندانها به درخواستهای خانوادهها برای درمان یا اعزام به بیمارستان پاسخ ندادهاند
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۷ آذرماه ۱۴۰۴ – دو زندانی سیاسی مرضیه فارسی و فروغ تقیپور که هر دو با حکم پنجساله در بند زنان اوین نگهداری میشوند، در حالی دوران محکومیت خود را سپری میکنند که گزارشها از تشدید مشکلات جسمی، محرومیت از دسترسی به خدمات درمانی و فشارهای روزافزون امنیتی حکایت دارد. این دو زندانی سیاسی همراه با حدود ۶۰ زن زندانی دیگر در بند ۶ اوین؛ بندی که به دلیل رطوبت بالا، کمبود امکانات و شرایط غیربهداشتی همواره مورد انتقاد بوده، در محیطی فرسایشی و پرتنش زندگی میکنند.
بازداشت مرضیه فارسی و فروغ تقیپور در ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ و همزمان با سالگرد اعتراضات سراسری صورت گرفت. آنان ابتدا به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات منتقل شده و پس از ماهها بازجویی، قاضی ایمان افشاری در دادگاه انقلاب تهران آنان را با اتهام «بغی» و «ارتباط با سازمان مجاهدین خلق» به ۱۵ سال زندان محکوم کرد. اما به دلیل نبود مدارک معتبر در پرونده، حکم در دادگاه تجدیدنظر به پنج سال حبس کاهش یافت. با این حال، شرایط سخت و نبود امکانات درمانی مناسب موجب نگرانی شدید خانوادهها و فعالان حقوق بشر شده است.
وضعیت رو به وخامت مرضیه فارسی؛ سابقه سرطان و بیدسترسی کامل به دارومرضیه فارسی، متولد ۱۳۴۶ و مادر چند فرزند، از سالها قبل با ابتلا به سرطان و بیماری قلبی دستوپنجه نرم میکند. سردردهای مزمن، سرگیجههای شدید و ضعف عمومی او پس از انتقال از زندان قرچک به اوین تشدید شده است، اما مسئولان زندان هیچگونه اقدام درمانی مؤثری برای او انجام ندادهاند. پزشک معالج پیشتر داروهای مهم و حیاتی برای کنترل رشد سلولهای سرطانی و تنظیم وضعیت قلبی او تجویز کرده بود، اما زندان با بهانههای اداری و امنیتی مانع ورود دارو شده است.
این محرومیت عامدانه از درمان از سوی مدافعان حقوق بشر مصداق روشن «شکنجه سفید» عنوان میشود؛ روشی که طی آن بدون اعمال خشونت جسمی مستقیم، زندانی با فشار روانی، محدودیت درمان، بیخبری، تهدید و انزوای طولانیمدت تحت شکنجه قرار میگیرد.
مرضیه فارسی پیش از این نیز در بهمن ۱۳۹۸ بازداشت و پس از تحمل ماهها بازجویی و نگهداری در شرایط نامناسب، به پنج سال زندان محکوم شد. او در اسفند ۱۴۰۱ آزاد شد، اما کمتر از یکسال بعد در موج جدید بازداشتها دوباره بازداشت و روانه زندان شد. خانواده او بارها نسبت به وضعیت جسمیاش هشدار دادهاند، اما بیتوجهی مقامات قضایی همچنان ادامه دارد.
فشارهای مضاعف بر فروغ تقیپور؛ بازداشت دوباره پس از آزادیفروغ تقیپور، متولد ۱۳۷۳ و دارای مدرک لیسانس حسابداری، در اسفند ۱۳۹۸ همراه با مادرش بازداشت شد و پس از محاکمه، حکم پنج سال زندان دریافت کرد. او تا بهمن ۱۴۰۱ در بند زنان اوین زندانی بود، اما تنها چند ماه پس از آزادی، در ۳۰ مرداد ۱۴۰۲ دوباره بازداشت شد.
تقیپور اکنون در شرایطی نگهداری میشود که بند زنان اوین با کمبود شدید امکانات اولیه مواجه است. نبود آب گرم کافی، کمبود وسایل بهداشتی، تاخیر در رسیدگیهای پزشکی، تراکم جمعیت و محدودیت ورود دارو، از جمله مواردی هستند که زندانیان این بند به طور مستمر از آن شکایت دارند. به گفته منابع مطلع، فشارهای روانی و رفتارهای تحقیرآمیز مأموران زندان نیز بر وضعیت جسمی و روحی او تأثیر گذاشته است.
تعلل عمدی مقامهای قضایی و افزایش نگرانیها
با وجود گزارشهای متعدد درباره وضعیت جسمی وخیم مرضیه فارسی و شرایط سخت فروغ تقیپور، هیچیک از نهادهای قضایی، امنیتی یا سازمان زندانها به درخواستهای خانوادهها برای درمان یا اعزام به بیمارستان پاسخ ندادهاند. این سکوت و بیتفاوتی، نگرانی فعالان حقوق بشر را نسبت به احتمال تشدید آسیبهای جسمی و روانی این دو زندانی سیاسی افزایش داده است.
فعالان حقوق بشر تاکید میکنند که محرومیت زندانیان سیاسی مرضیه فارسی و فروغ تقیپور از درمان و دارو یک روند سیستماتیک در زندانهای دیکتاتوری حاکم است؛ روندی که در موارد متعددی جان زندانیان را به خطر انداخته و به افزایش رنج و فشار روانی آنان منجر شده است.
در حالیکه شرایط زندگی و سلامت این دو زن زندانی هر روز وخیمتر میشود، خانوادهها و مدافعان حقوق بشر از جامعه جهانی میخواهند که نسبت به وضعیت آنان بیتفاوت نباشد و فشارهای لازم برای توقف رفتارهای غیرقانونی و غیرانسانی در زندانهای دیکتاتوری حاکم اعمال شود.
محرومیت سیستماتیک وحید بنی عامریان از درمان پزشکی در زندان قزلحصار
اعدام ۹ زندانی در کاشمر، فردوس، مشهد، الیگودرز، اردبیل، ایلام، بهبهان، نهاوند
نقض فاحش حقوق بشر با محرومیت از درمان مرضیه فارسی و فروغ تقیپور در اوینمحرومیت درمانی و فشارهای مستمر بر زندانیان سیاسی مرضیه فارسی و فروغ تقیپور، نشاندهنده رفتار سازمانیافته و آزاردهنده نهادهای امنیتی است. مواد نقض شده به شرح زیر است:
ماده ۳ – حق زندگی، آزادی و امنیت فردی
بیتوجهی عامدانه به بیماریهای جدی، تهدید مستقیم علیه سلامت و امنیت زندانیان است.
ماده ۵ – منع شکنجه و رفتارهای غیرانسانی
محرومیت درمانی، فشار روانی و بیتوجهی مداوم، مصداق روشن شکنجه سفید و رفتار غیرانسانی است.
ماده ۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی – منع شکنجه و آزار
امتناع از درمان و ممانعت از دسترسی به پزشک، نقض صریح ممنوعیت شکنجه و آزار روانی زندانی است.
قواعد نلسون ماندلا – مواد ۲۲، ۲۴ و ۲۵
عدم ارائه خدمات پزشکی، عدم انتقال به بیمارستان و نگهداری بیماران در شرایط آلوده و پرفشار، نقض آشکار استانداردهای جهانی در رفتار با زندانیان است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک











هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر