دو زندانی سیاسی، مهدی وفایی ثانی و علی بهرامپور، از اتهام «نگهداری و حمل غیرمجاز سلاح» تبرئه شدند
کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۷ آذرماه ۱۴۰۴ – دادسرای ناحیه ۳۳ تهران حکم منع تعقیب زندانیان سیاسی مهدی وفایی ثانی و علی بهرامپور به اتهام «نگهداری و حمل غیرمجاز سلاح» را صادر کرد. پیش از این بازجویان اداره اطلاعات قم با هدف زمینهسازی برای اتهام «محاربه» تلاش به اعترافگیری اجباری داشتند
به این ترتیب تلاش وزارت اطلاعات برای پروندهسازی علیه دو زندانی سیاسی، مهدی وفایی ثانی و علی بهرامپور، با ناکامی روبهرو شد و این دو نفر از اتهام «نگهداری و حمل غیرمجاز سلاح» تبرئه شدند.
بر اساس گزارشهای رسیده، روز ۲۱ آبان ۱۴۰۴، شعبه ۵ دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۳۳ (مقدس) تهران به ریاست ناصر جلایرسرنقی حکم منع تعقیب برای این اتهام صادر کرد.
مهدی وفایی ثانی، که بیش از دو سال از محکومیت خود را در زندان اوین سپری کرده است، روز هشتم مهرماه ۱۴۰۴ هنگام انتقال به سالن ملاقات برای دیدار با خانواده، بدون اطلاع قبلی و بهصورت ناگهانی توسط مأموران ربوده و به بازداشتگاه اطلاعات قم منتقل شد.
در این بازداشتگاه، بازجویان وزارت اطلاعات او را تحت فشارهای سنگین جسمی و روانی و بازجوییهای طولانیمدت قرار دادند تا مجبور به اعترافسازی شده و زمینه اتهام «محاربه» فراهم شود.
همچنین علی بهرامپور، دیگر زندانی سیاسی بند ۷ اوین، روز چهارشنبه هفتم آبان ۱۴۰۴ بهطور ناگهانی توسط مأموران وزارت اطلاعات به مکانی نامعلوم منتقل شد. او نیز در سلولهای انفرادی اطلاعات قم تحت فشار برای اعترافگیری درباره «نگهداری و حمل غیرمجاز سلاح» قرار گرفت.
هر دو زندانی سیاسی به بند ۷ زندان اوین بازگردانده شدند.
مهدی وفایی ثانی، متولد ۱۳۶۳، در ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق، به شش سال حبس تعزیری محکوم شد.
او پیش از انتقال به بازداشتگاه اطلاعات قم، در بند ۷ زندان اوین نگهداری میشد. خانواده او بارها تحت فشارهای امنیتی و قضایی قرار گرفته اند.
مادر وی، شیوا اسماعیلی، نیز در اسفند ۱۴۰۱ بازداشت و پس از ماهها بازجویی به ده سال زندان محکوم شد و هم اکنون در بند ۶ در بند زنان اوین محبوس است.
همچنین پسرعموی او، محمدجواد وفایی ثانی، در زندان وکیلآباد مشهد با حکم اعدام روبهرو است.
علی بهرامپور، متولد ۱۳۶۳ و اهل تهران، از بازداشتشدگان قیام سراسری ۱۴۰۱ است. او در تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در مراسم چهلم حدیث نجفی بازداشت شد و پس از مدتی در اواخر سال ۱۴۰۱ آزاد گردید.
بهرامپور در آبان ۱۴۰۳ هنگام بازگشت به ایران، در فرودگاه دوباره بازداشت و به زندان منتقل شد.
او با اتهامات متعدد از جمله «اغوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار»، «توهین به رهبری»، «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب» مجموعاً به هشت سال و چهار ماه زندان، دو سال تبعید به سیستان و بلوچستان و ممنوعالخروجی محکوم شده است.
هادی منصوری؛ سفاکترین قاضی کنونی ایران؛ نماد سرکوب سیستماتیک و نقض گسترده حقوق بشر
مرضیه فارسی و فروغ تقیپور، وخامت وضعیت جسمی و محرومیت از درمان در زندان اوین
شرایط مهدی وفایی ثانی، نمونه آشکار نقض حقوق انسانی و اصول بنیادین عدالت است:
حق آزادی و امنیت شخصی (ماده 9 میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی): بازداشت بدون اطلاع از محل نگهداری و ناپدیدسازی اجباری، نقض مستقیم این ماده است.
حق دادرسی عادلانه (ماده 14 میثاق): عدم دسترسی به وکیل، بلاتکلیفی قضایی و برگزاری دادگاه غیرعلنی نشاندهنده نقض این ماده میباشد.
ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده 7 و 10 میثاق): نگهداری در سلول انفرادی، ضربوشتم و ممانعت از درمان، مصداق رفتار غیرانسانی است.
حق حیات و سلامت جسمی (ماده 6 و 7 میثاق): عدم ارائه دارو و محرومیت از مراقبت پزشکی نقض جدی این مادههاست.
این موارد در مجموع، بیانگر رفتار سیستماتیک غیرقانونی علیه زندانیان سیاسی و نقض مستمر تعهدات بینالمللی از سوی حاکمیت است
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر