وضعیت سلامت فاطمه ضیایی در هفتههای اخیر بهشدت وخیمتر شده است. به گفته یک منبع آگاه، او به دلیل پیشرفت بیماری اماس و عوارض ناشی از نگهداری در محیط زندان، با ضعف شدید جسمانی، مشکلات حرکتی، دردهای پیدرپی و علائم تنفسی مواجه است
کانون حقوق بشر ایران، یکشنبه ۹ آذرماه ۱۴۰۴ – گزارشها از زندان اوین حاکی از وخامت بیسابقه وضعیت جسمی فاطمه ضیایی آزاد، زندانی سیاسی باسابقه و از بازداشتشدگان دهه ۶۰ است؛ فردی که طی چهار دهه گذشته بارها بازداشت شده و در مجموع نزدیک به ۱۴ سال را در زندانهای مختلف سپری کرده است. منابع مطلع میگویند شرایط جسمی او «بحرانی» است و ادامه حبس بدون دسترسی به مراقبتهای درمانی، جان وی را در معرض خطر جدی قرار داده است.
۴۰ روز بازداشت در نوپو بدون خدمات درمانی
فاطمه ضیایی آزاد، مشهور به «حوریه»، در حالی امروز با وخامت جسمانی روبهروست که پیش از انتقال به زندان اوین، ۴۰ روز را در بازداشتگاه نوپو در شرایطی سپری کرده بود که کوچکترین رسیدگی پزشکی به او انجام نشد. گفته میشود در این مدت، او بهدلیل بیماریهای مزمن، بارها دچار حملات جسمی شده اما مسئولان بازداشتگاه از انتقالش به مراکز درمانی خودداری کردهاند.
فاطمه ضیایی که سالهاست به بیماریهای اماس پیشرفته، سل پنهان ریوی و عفونتهای ادراری ناشی از این بیماریها مبتلاست، در ۳۰ دی ۱۴۰۳ براساس تأیید پزشکی قانونی مبنی بر «عدم تحمل حبس» از زندان آزاد شده و مابقی حکم او با پرداخت ۳۰۰ میلیون تومان بازخرید شد. پزشکان معالج تأکید کرده بودند که ادامه حبس برای وی بهطور مستقیم میتواند حیات او را تهدید کند.
با این وجود، در ۱۶ مرداد ۱۴۰۴ مأموران وزارت اطلاعات نیمهشب بدون ارائه حکم قضایی به منزل او یورش برده و وی را بازداشت کردند. خانواده او در همان زمان اعلام کردند که مأموران نهتنها توضیحی درباره علت بازداشت ندادهاند، بلکه وسایل شخصی او را ضبط و منزل را تفتیش کردهاند.
وضعیت جسمی بحرانی؛ خطر مرگ زودرس
به گزارش نزدیکان خانواده، وضعیت سلامت فاطمه ضیایی در هفتههای اخیر بهشدت وخیمتر شده است. به گفته یک منبع آگاه، او به دلیل پیشرفت بیماری اماس و عوارض ناشی از نگهداری در محیط زندان، با ضعف شدید جسمانی، مشکلات حرکتی، دردهای پیدرپی و علائم تنفسی مواجه است.
این منبع میگوید:
«هرگونه بیتوجهی بیشتر میتواند به مرگ زودرس او منجر شود. پزشکان بارها هشدار دادهاند که حتی یک دوره کوتاه حبس برای او خطرناک است. اما نه تنها رسیدگی لازم صورت نگرفته بلکه فشارها و محدودیتها هم بیشتر شده است.»
اعدام ۵ زندانی در خرمآباد، کرمانشاه، همدان و مرکزی کرج
آخرین روایت روحالله کرکی از روند پروندهاش؛ اتهامات سنگین، شکنجه و تهدید به صدور حکم اعدام
در ۱۲ مهر ۱۴۰۴ فاطمه ضیایی آزاد برای تفهیم اتهام به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی منتقل شد. در این جلسه، وکیل او ضمن ارائه رأی پیشین پزشکی قانونی و مدارک پرداخت ۳۰۰ میلیون تومان برای بازخرید حکم، درخواست اعمال قانون و توقف روند قضایی را مطرح کرد.
با این حال، پس از جلسه نیز روند دادرسی با ابهام همراه بوده است. منابع حقوقی میگویند وکیل او چندین بار برای ارائه دفاعیه به شعبه مراجعه کرده اما اجازه ورود به دادگاه به او داده نشده و پرونده عملاً در وضعیت بلاتکلیف قرار گرفته است.
یک منبع نزدیک به خانواده فاطمه ضیایی درباره نحوه بازداشت وی اظهار داشت:
«یورش شبانه بدون حکم قضایی، نمونهای آشکار از نقض قوانین داخلی است. فاطمه در حالی بازداشت شد که دوره درمان بیماریهای مزمن خود را طی میکرد و پزشکها تأکید داشتند هرگونه استرس یا شرایط سخت میتواند او را از پا درآورد.»
این منبع اضافه میکند که خانواده بارها از مسئولان خواستهاند او را برای معاینات ضروری به بیمارستان منتقل کنند، اما این درخواستها یا بیپاسخ مانده یا با تأخیرهای عمدی روبهرو شده است.
نگرانیهای حقوق بشری و احتمال پیامدهای جبرانناپذیر
وضعیت فاطمه ضیایی بار دیگر موضوع برخورد حکومت ایران با زندانیان بیمار را در مرکز توجه قرار داده است. نهادهای حقوق بشری پیشتر نیز بارها نسبت به محرومیت درمانی زندانیان سیاسی هشدار دادهاند و آن را نقض حق حیات و سلامت توصیف کردهاند.
اکنون، با توجه به شرایط بحرانی او، کارشناسان هشدار میدهند که ادامه حبس بدون درمان ممکن است پیامدی جبرانناپذیر داشته باشد و مسئولیت آن مستقیماً متوجه نهادهای امنیتی و قضایی است.
فاطمه ضیایی (حوریه) متولد ۱۳۳۶، دانشآموخته علوم سیاسی و ساکن تهران است. او مادر دو فرزند و همسری است که بخش بزرگی از زندگی خود را در سایه بازداشتها و محرومیتها سپری کرده است. طی دهههای گذشته، او چندین بار به دلیل فعالیتهای سیاسی و مدنی بازداشت و محاکمه شده است.
آخرین بار، در شهریور ۱۴۰۲، به دلیل وخامت جسمانی و ابتلا به بیماریهای متعدد، با مرخصی استعلاجی موقت آزاد شد. این آزادی فرصتی برای او فراهم کرده بود تا درمانهای ضروریاش را پیگیری کند، اما بازداشت دوباره عملاً این مسیر را متوقف کرد. وی بار دیگر در ۲۹ دیماه ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شده بود. وی کمتر از ۷ پس از آزادی مجددا بازدشت شده است.
بیماریهای مزمن و تهدید مستقیم علیه جان
یکی از مهمترین ابعاد پرونده فاطمه ضیایی وضعیت وخیم جسمانی اوست. او به چند بیماری جدی از جمله اماس (MS)، عفونت پیشرفته ریه شبیه به سل، بیماری مزمن مثانه و مشکلات کبدی مبتلاست.
پزشکان بارها هشدار دادهاند که ادامه حبس میتواند باعث وخامت غیرقابل جبران شرایط جسمی او شود. به گفته منابع پزشکی، عفونت ریه به مرحلهای رسیده که بدون مراقبت ویژه در بیمارستان، جان او در معرض تهدید جدی است.
بهعلاوه، بیماری اماس باعث مشکلات حرکتی شدید در او شده است. او دیگر توان راه رفتن بدون کمک را ندارد و حتی انجام سادهترین امور روزمره برایش دشوار است. کارشناسان پزشکی تأکید کردهاند که وقفه در درمان اماس، بهویژه در مراحل پیشرفته، میتواند باعث ناتوانی دائمی شود
پرونده فاطمه ضیایی نمونهای گویاست از نقض تعهدات بینالمللی ایران در قبال حقوق بشر. چند ماده کلیدی در این زمینه قابل اشاره است:
ماده ۶ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی: حق حیات؛ محروم کردن او از درمان حیاتی، جان وی را مستقیماً تهدید میکند.
ماده ۷ همان میثاق: ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی؛ نگهداری بیمار در شرایط غیر بهداشتی و بدون دارو، مصداق شکنجه است.
ماده ۱۰ میثاق: الزام به رفتار انسانی با زندانیان؛ شرایط قرچک و عدم رسیدگی پزشکی خلاف این اصل است.
قواعد نلسون ماندلا: دسترسی زندانیان به درمان پزشکی برابر با جامعه بیرون؛ در مورد ضیایی بهطور کامل نقض شده است.
سرنوشت فاطمه ضیایی نه تنها یک پرونده فردی بلکه نمادی از شیوه برخورد دیکتاتوری حاکم با زندانیان سیاسی بیمار است. اصرار بر نگهداشتن او در شرایطی که هر لحظه امکان مرگ وجود دارد، نشاندهنده استفاده از «مرگ خاموش» بهعنوان ابزاری برای حذف مخالفان است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر