کانون حقوق بشر ایران، بازتاب خبرها و صدای کلیه زندانیان با هر عقیده و مرام و مسلک از ترک و لر و بلوچ و عرب و کرد و فارس

اعدام ۴زندانی در زندان مرکزی تبریز

۷ شهریور, ۱۴۰۳دسته‌بندی اعدام


استفاده گسترده از مجازات اعدام به عنوان ابزار سرکوب جامعه، نه تنها از نظر اخلاقی و حقوق بشری غیرقابل توجیه است، بلکه باعث تشدید نارضایتی عمومی و تقویت انگیزه معترضان در مخالفت با حکومت نیز شده است

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۷شهریورماه ۱۴۰۳، چهار زندانی در زندان تبریز اعدام شدند. این اعدام سحرگاه دوشنبه ۵شهریورماه ۱۴۰۳، انجام شد. زندانیان اعدام شده عبارتند از: شاپور حسینی اهل تبریز، عرفان عبدالغزیزی تبعه عراق، و ۲تبعه افغانستان به نام‌های محب‌الله و مشرف.

شاپور حسینی ۲سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. عیرفان عبدالغزیزی ۳سال پیش به اتهام قتل یک نگهبان کارخانه سیمان بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. ۲تبعه افغانستان نیز به نام‌های محب‌الله ۳۲ساله و مشرف ۲۷ ساله، ۲سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

خبر اعدام این ۴زندانی تا کنون در رسانه‌های داخلی یا سایت‌های مرتبط با قوه قضاییه منتشر نشده است.

اعدام یک زندانی در ملاءعام

سحرگاه دوشنبه ۵شهریورماه ۱۴۰۳، یک زندانی در خیابان‌های شاهرود و در ملا‌ءعام اعدام شد. این زندانی که هویت وی مشخص نشده است به اتهام قتل یک وکیل در شاهرود اعدام شد. فرد اعدام شده ۲۰ ساله بوده و توسط یک گروه اجیر شده بود تا یک وکیل را به قتل برساند تا از افشای ابعاد گسترده پرونده فساد مالی، پولشویی و اخلال در نظام اقتصادی جلوگیری کند. طبق رای صادره از دادگاه، عامل اصلی این جنایت به ۲۵سال زندان محکوم شده است اما جوان ۲۰ ساله به اتهام قتل اعدام شد.

بلاتکلیفی ۳زندانی سیاسی با گذشت ۱۴ماه بازداشت و ۶ماه از صدور حکم قطعی

شکنجه و آزار علی دهانی در زندان؛ پاسخ خشونت‌آمیز به اعتراضات یک زندانی بلوچ

اعدام در زندان اصفهان

سحرگاه شنبه ۳شهریورماه ۱۴۰۳، یک زندانی در زندان دستگرد اصفهان اعدام شد. این زندانی تبعه افغانستان بود. نام وی فهیم بود و اهل شهر محمود راقی افغانستان بود. وی ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام یک زندانی در زندان مرکزی زاهدان

سحرگاه دوشنبه ۵شهریور‌ماه ۱۴۰۳، یک زندانی در زندان مرکزی زاهدان اعـدام شد. این زندانی برکت‌علی سنجرانی نام داشت. وی ۴سال پیش در پی یک نزاع جمعی به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. وی پیش از این در روز سه‌شنبه ۱۶مردادماه ۱۴۰۳، نیز جهت اجرای حکم به سلول انفرادی منتقل شده بود اما به وی یک مهلت ۱۰ روزه برای جلب رضایت شاکی داده شده بود. برکت علی سنجرانی ۲۵ساله، فرزند محمدحیات ، اهل و ساکن زاهدان بود.

وی پیش از این در یک فایل صوتی که از زندان ارسال کرده بود گفته بود:

« سه سال پیش، در یک نزاع دسته جمعی که ده‌ها نفر در آن حضور داشتند، فردی به قتل رسید و من به‌ عنوان قاتل بازداشت شدم. با وجود صدور حکم اعدام، خانواده مقتول می‌دانند که من قاتل نیستم. پدر مقتول در اداره آگاهی از من خواست که اعتراف کنم و قول داد که در مدت شش ماه رضایت خواهند داد و نیازی به پادرمیانی دیگران نیست و با تأکید بر بی‌گناهی خود، از خانواده مقتول می‌خواهم که با اجرای حکم اعدام من، شهید شدن فرزندشان را خراب نکنند. چندی پیش مرا تا پای چوبه دار بردند و من مرده و زنده شدم. خدا می‌داند که من قاتل نیستم.»

اعدام یک زندانی در زندان مرکزی قزوین

حکم اعـدام یک زندانی به نام عباس رشیدی، روز شنبه ۳شهریورماه ۱۴۰۳، در زندان قزوین به مرحله اجرا درآمد. وی ۳سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. عباس رشیدی، ۴۵ساله و پدر ۲فرزند بود. وی پیش از بازداشت نقاش ساختمان بوده است.

خبر اعـدام وی تا کنون از رسانه‌های داخلی یا سایت‌های قوه قضاییه اعلام نشده است.

اعـدام یک زندانی در زندان تبریز

سحرگاه پنج‌شنبه اول شهریورماه ۱۴۰۳، در زندان تبریز حکم اعـدام یک زندانی به نام خالد جهانگیری که ۵سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود به مرحله اجرا درآمد. خالد جهانگیری پدر ۲فرزند و اهل روستای بالو از توابع ارومیه بود.

اعدام یک زندانی در زندان نهاوند

سحرگاه اول شهریورماه ۱۴۰۳،‌ یک زندانی به نام وحید عباسی در زندان مرکزی نهاوند اعـدام شد. این زندانی ۳سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. وحید عباسی ۳۳ساله و اهل نهاوند بود.

خبر اعـدام این ۲زندانی تاکنون در رسانه‌های داخلی یا سایت‌های قوه قضاییه منتشر نشده است.

قوانین حقوق بشرمغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

منشور جهانی حقوق بشر به عنوان یک سند بین‌المللی مهم، حقوق اساسی و بنیادین تمامی انسان‌ها را بدون در نظر گرفتن نژاد، رنگ، جنس، زبان، دین، عقیده سیاسی یا هر نظر دیگر، اصل و نسب ملی یا اجتماعی، دارایی، تولد یا هر وضعیت دیگری، تضمین می‌کند.

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

اشتراک:

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

نوشته‌های پر بیننده

بایگانی وبلاگ

بازدید وبلاگ